Het verhaal van Annie Scholte gaat over hoe kosmisch situaties geregeld worden. Maar ook hoe ons leven als in een ketting deel uitmaakt van vele vorige levens met karma als een rode draad. En ook waarom Roel in haar leven is. Door een aaneenschakeling van toevallen kan Annie vanavond haar verhaal bij ons doen. “Er was wel een hele snelle actie van haar helpers aan gene zijde die dit mogelijk maakte,” zei Annie. De helpers zijn Roel en Jelle Veeman, die ons ook welkom heten. Daarover later meer.

Hoe haar ontwikkeling begon

“Mensen die paranormaal geboren worden, zijn nog aangesloten op de energie die in het universum zo gewoon is”. In haar jeugd had ze al veel voorschouw, dingen die zij ’s nachts zag en die dan later ook gebeurden. In het boek “Het mysterie van de droom” herkende ze wat haar ’s nachts overkwam, namelijk dat je geest loslaat van je lichaam en dat je in de tijd ziet.

Ze ‘werkte met haar handen’ vanwege de sterke energie, maar hierbij bleef het.

Ze ontmoette Roel. En al snel kregen ze een heel diepgaande band waardoor haar paranormale gaven gingen stromen. Ze herkenden zoveel in elkaar. Soms zeiden ze tegelijkertijd precies dezelfde woorden.

Roel had niercel-kanker met uitzaaiingen naar de longen. Met haar behandeling boekte ze bijzondere resultaten door visualisatie en healing op afstand: de tumor in de longen was veel kleiner geworden. Dit voorkwam dat Roel zou stikken, zoals dat bij haar oom wel gebeurde. Roel werd niet haar echtgenoot, zij kregen er de tijd niet voor.

Op een gegeven moment kwam ik op het punt over mijn carriere: “Wilde ik nog verder met mijn baan als manager? Nog een opleiding doen?” Roel zei me, dat ik moest gaan werken met de warmte van mijn handen.

Roel werd zieker en de gesprekken gingen nu meer over het leven heen, over het sterven. Hij stierf op 3 december 2009. Annie had Roel gevraagd haar een teken te geven na zijn dood.

Drie weken na zijn overlijden zag Annie het programma “De Wereld draait door,” waarin het nummer van Deep Purple “Sweet child in time” gespeeld werd. Hetzelfde nummer als op de begrafenis van Roel te horen was geweest. Op dat moment begon het lampje naast haar op de bank te flikkeren. Ineens kreeg ze een onderbuikgevoel en vroeg: “Roel, ben jij dat?” Ze vertelt: “Wat er toen gebeurde zal ik mijn leven niet vergeten. Die lamp ging heel fel stralen en daarna uit. Ik bleef wat in shock achter met enige twijfel.” Dit was het eerste teken en het begin van hun verdere contact. Zo knipperden er vaker lichten en kwam er steeds meer afstemming.

Op eerste kerstdag kwam de song van Coldplay ‘Christmas lights’ uit de wekkerradio. Deze radio was niet aan. De tekst zegt: “Ik wil met jou door de straten in de kerstsfeer lopen, maar dat kan niet, want we zijn te ver van elkaar.” Ik kreeg door dat Roel mij dit wilde vertellen.”

Het ging zo maar door. Door de boeken van Allison DuBois, die schreef over het fenomeen geleid schrijven, ging ze in juni 2010 dit zelf proberen. De eerste poging was veelbelovend, toen trillerige letters R O op papier stonden. Iedere avond schreef ze een uur. Ze vroeg of het voor hem goed was: “Jazeker,” en of ze naar een goede paragnost moest: “Graag.” Typisch Roel-antwoorden. De tekens waren zó duidelijk dat ze er niet omheen kon.

Het eerste boek

Op aanraden van Roel is Annie naar Pieter Pieters in het MCNA (Medisch Centrum voor Natuurgeneeskunde) geweest. Hij was de opvolger van Jelle Veeman die het MCNA heeft opgericht. Pieter was een goed klankbord in diverse gesprekken. Zo bevestigde Pieter meteen dat ze medium was en dat het goed was een boek van honderd A4-tjes te schrijven met hulp van boven.

Na zestig pagina’s had ze alles gezegd. Meer hoefde niet, want ze houdt niet van gebakken lucht. Toen kwam Roel met zijn boodschap. Hij zei totaal onverwachts: “Ik mag je nu dingen van de overkant vertellen.” Annie dacht: “Huh?”.

Nu schrijven ze iedere dag in hun schrijfschrift, hun ‘mobieltje’. Het was emotioneel moeilijk om de bladzijden met zijn handschrift uit zijn medicatieschrift te halen en weg te gooien. Maar zo wilde Roel het, dát was het schrift waarin Roel samen met Annie verder wilde schrijven. En zo kwamen vele verhalen van gene zijde. Roel zijn letterlijke weergave staat achterin hun boek ‘Onzichtbare liefde’.

Nog 1 jaar te leven?

Zo werd het schrijven steeds intenser. Op een dag schreef Roel: “Jij komt hier straks ook. Je hebt nog ongeveer een jaar.” Ze schrok er niet van, want ze wist al dingen vanuit haar voorschouw. Ze heeft het met haar kinderen besproken en ze hebben besloten samen nog een mooie (afscheids)vakantie naar Egypte te maken. Fantastische dagen werden het.

Annie kwam echter, door een verkeerd ingeschat duikavontuur, in het ziekenhuis terecht vanwege een bacteriële infectie. Hier kreeg ze een bijna-dood-ervaring. Aan de andere kant ontmoette ze Roel. Toen ze zich realiseerde dat de kinderen haar zorg nodig hadden en ze haar boek moest afmaken, gleed ze zacht terug in haar lichaam. In het ziekenhuis schreef Roel haar: “Alles is nu veranderd, voor mij ook.” En ze wist dat het klopte. Gelukkig konden ze met elkaar schrijven.

Start van mediumschap

Bij Pieter kreeg ze steun, want het werd ook zwaar voor Roel. Hij miste Annie. Er waren echter nog taken voor haar te doen, zoals met tegenzin het mediumschap beginnen.

Toch kwam het die zomer al heel snel op haar pad. Jelle wilde hen ondersteunen, en vroeg Annie voor hem een stuk karma in te vullen, namelijk de dingen te doen, die hij niet kon afmaken. Dit voelde als een molensteen om de nek. Jelle was een autoriteit op zijn gebied. En zij dan? Karmisch was het daarboven zo besloten en dus kwam het toch op haar pad.

Die zomer begon ze haar praktijk.

Toevalligheden: de klapstoeltjes

Annie wilde voor haar praktijkruimte twee klapstoeltjes. Uiteindelijk, op aanwijzing van Roel, kwam ze in het zeilwinkeltje in Langweer terecht. De eigenaars zijn de kinderen van Maaike. En Maaike heeft jarenlang samengewerkt met Jelle Veeman. Ze kreeg van haar de twee klapstoelen die uit de praktijkruimte van Jelle Veeman kwamen.

Verder bleek 6 juni een speciale datum: het overlijden van Jelle. Annie zou een lezing geven voor Stichting In-zicht en juist op die datum tekende zij daarvoor het contract. Jelle gaf daar ook altijd lezingen. Dus op zijn sterfdatum heeft zij het contract voor haar eerste lezing getekend. “Ik had gevoel of er een estafettestokje werd doorgegeven. Wat bizar”.

Uittreding

In haar dagboek schreef ze later dat ze op die dag haar eerste hele bewuste uittreding heeft gehad. Ze moest even rusten en viel diep in slaap. Zelf kan ze het uittreden ook wel stimuleren. Maar dit leek op een soort hypnose. Ze was zo weg. Hypnose en overnemen door de andere kant is wat ze goed kunnen. De paranormale mensen die dit goed kunnen, zijn de aangesloten zielen. Het is bijzonder om jezelf te zien terugglijden in je eigen lichaam.

Nu heeft Annie haar praktijk helemaal gericht op het spirituele en paranormale, want het kwam op haar weg. Op een bladwijzer die ze vond las ze opeens: ‘de weg koos jou en jij mag verder gaan’. Hoe bijzonder is dat? Werken met Jelle Veeman is een zware taak, want hij was een kanjer.

Vorige levens in Schotland

Annie is in veel landen geweest, maar naar Engeland wilde ze nooit. Op een morgen herinnerde ze een droom of uittreding. De beelden van daar zijn glashelder. Hier is veel ruis. Ze liep in een Engels stadje. Roel ging niet in op haar vraag wat ze er mee moest. In de post van die morgen vond ze een gratis reis naar Newcastle voor twee personen. Kijk, zo werkt het! Een paar keer kreeg ze ook een ‘droom’ over het opgraven van Roel zijn graf.

Vrij vlot daarna mocht ze met Roel astrale reizen maken. Dat betekent dat ze o.a. werd meegenomen naar Schotland, naar hun vorig leven.

Dus ging ze samen op reis met haar vriendin naar Edinburgh, waarvan ze wist daar te moeten zijn. Ze hoorde alleen de naam John. Roel schreef dat John zijn naam was in een vorig leven. Opeens wist ze gewoon dat hij John Grand geheten moet hebben, maar ook dat er iets ergs gebeurd was. In ‘dromen’ zag ze gedetailleerde beelden van een kerk waar ze op een brede kerkbank de moeder van John troostte vanwege zijn overlijden en beelden van graven, kruizen, enzovoort.

De eerste dag in Edinburgh op de begraafplaats in Old Town vond ze zijn graf niet. In de stad kwam ze op aanwijzing van Roel in de mooie “St Giles’ Cathedral”. Het was alsof ze weer in een soort oude energie kwam. Uiteindelijk kreeg ze in het restaurant eronder van de uitbater de bevestiging van de brede kerkbanken. Wat een toeval.

De volgende dag op de begraafplaats van New Town, waar de oude graven naar toe verplaatst waren, vond ze met veel moeite en dankzij haar vriendin het rijtje graven, waaronder het graf van John Grand. De kruizen lagen plat. Opzij stonden de initialen J.G. en de militaire rang en een meerpaal. Ook op zijn huidige graf staat een meerpaal! Bizar gewoon! Ze nam een los stukje steen mee en draagt deze nu aan een ketting.

Annie gaat nog uitzoeken waar ze zelf in Engeland heeft gewoond.

In haar eerste boek heeft Annie de ervaringen van haar uittredingen en vorig levens opgeschreven. Ze wil alles documenteren. Pas nadat haar boek uitkwam, heeft ze deze zoektocht ondernomen. Een mooi bewijs dat ze niets kon manipuleren. Dingen worden zo gestuurd.

Een eigen leven mogelijk?

Op haar eerste lezing kwam Annie allemaal mensen tegen die Jelle Veeman kenden. Dat zette haar ontwikkeling verder in beweging. Jelle is heel erg aanwezig. Er is wel eens een dag dat ze zegt: “Ho mannen, even pas op de plaats, want ik ben er zelf ook nog”. Een eigen leven heeft ze, maar het wordt ontzettend gestuurd, Ook wel in haar voordeel. “Ik leef niet meer dit leven alleen”, zegt ze.

Het verbreken van de zielsliefde was heftig. Je sterft zelf ook voor een deel. Wilde ze nog wel contact? Annie zegt: “Ik heb wel gevoeld dat Roel mij soms overnam als het mij bijna te veel werd. Dan voelde ik ook als hij weer losliet”. Hierboven kunnen ze je overnemen. (niet vergelijkbaar met een obsessor, die op een negatieve manier bezit van iemand kan nemen).

Alle drie stemmen ze af. Roel en Jelle zorgen er wel voor dat het niet teveel voor haar wordt. Veel is het wel: schrijven, bijhouden van gebeurtenissen en synchroniciteiten. In haar boeken vind je ware verhalen en foto’s. Ze wil documenteren om er ook mee naar de wetenschap te gaan.

Gaat Roel mij overal voor waarschuwen? Nee, want ze heeft haar eigen leermomenten te doen.

Vorig leven in Frankrijk

Pieter verwees haar naar een plek 100 km onder Parijs vanwege haar ‘droom’ over een haarspeldbocht en een huisje.

Wonderlijk hoe het zich vormde, maar met een vriendin toog ze begin oktober naar Chartres.

Dus ik had de route bekeken. Chartres is een prachtige plaats en daar zat ik in de kathedraal. Ik wil dit graag met jullie delen. Roel heeft me daar een prachtig stuk geschreven. Ik was wat aangeslagen want er kwam ook veel gevoel terug. Ik ging even op een bankje zitten en toen schreef hij: “…Nou, zie eens wat het met je doet. Dit is de eerste keer dat je zoveel inzichten krijgt. Je vervalt in weemoed om alles hier. Er heeft in de eeuwen van alles gespeeld. Oorlogen hebben deze kathedraal niet geteisterd, maar de tol is wel betaald aan zoveel levens. Je verliet deze kerk vaak als zo velen. De diensten waren ook op de plek waar je nu zit en ze gaven je altijd rust, net zoals nu. De religies veranderen, zoals je de Madonna vereert, zo zal het weer worden. De liefde en eenvoud staan boven de kerken. Zo zul je verder groeien An. En ik verbond mij in zoveel liefde met jou. Morgen 5 jaar geleden. Zoals toen voelt het nog steeds. En daarom ben je weer thuis, zoals je dat noemde. Je voelt dat je hier zoveel geluk en liefde vond…” Het was een thuiskomen. Ze heeft er in de 19^e eeuw geleefd en is in 1852 gestorven.

Verder bewijs vond ze aan de hand van een voorschouw bij een andere kerk, waar ze het blok vond met drie jaartallen. Bij hypnotherapeut Jan van de Heide heeft ze indertijd ontdekt dat deze data verbonden waren met haar sterfdata (ook van de bijna-dood-ervaringen). En die dag 5 jaar geleden heeft ze in opdracht van Roel een heel speciale verbindingsring gekocht. Wonderlijk!

Op de tweede dag heeft ze zich laten leiden en kwamen ze tot haar grote verrassing terecht in Sours. Ze zag een weggetje omhoog en later ook de muur als einde van het dorpje, waarna ze zich herinnerde dat ze hier gewoond had, in het huisje bij het weggetje. Ze realiseerde zich dat ze nu wéér op dat weggetje liep. Het was een geweldig leven toen.

Volgend leven

Annie weet inmiddels dat ‘het grote huis met planken vloer’, waarvan ze ook een voorschouw heeft gehad, haar nieuwe huis in een volgend leven zal zijn, samen met Roel en een aantal kinderen in Ommen. Verder mag ze niet weten. Het wordt wel geregeld. Haar gaven worden nog sterker dan nu. Nu mogen ze beiden nog een ontwikkeling meemaken.

Karma van Roel als voorbeeld

Het karma van Roel verloopt prachtig. In dit leven Nederland, Engeland en Frankrijk. In Frankrijk was hij al militair. In een volgend leven werd hij in Engeland geboren. Toen ging hij in de oorlog de Fransen helpen. Daarna geboren in Nederland, begon hij nog weer aan een militair stuk. Hij had veel met Engeland en de Engelse taal. Die lange draad van karma zag je in die levens terugkomen. Hij heeft het karma omgebogen en gezegd dat hij niet meer wilde vechten.

Ook heeft Roel een karma van Annie verzacht door zelf te sterven i.p.v. dat Annie een kind moest verliezen. Dit kind verliezen wist ze al, maar hoefde niet te gebeuren.

Karmalijnen

Roel zei: “Je moet vertellen dat iemands karma nooit op zich staat. Wat jou overkomt, valt als een puzzel in elkaar. Jouw karma is ook familiekarma.” Belangrijk is te weten dat rollen die je aangaat in het nieuwe leven op aarde bijna van te voren zijn afgesproken met je meesters.

Vaak blijf je in deze familieband. Alleen kan je zus in het vorige leven nu je moeder zijn en je liefhebbende vader nu je broer, die je haat. Er zijn offers om jou dat lijden te laten doorstaan. Want je ziel groeit door lijden en pijn, hoe raar dat ook klinkt. Want je groeit altijd als je erge dingen heb meegemaakt. Wat je hebt ervaren in het ene leven, wordt weer verder verwerkt of er wordt aan gewerkt in een volgend leven.

Karma is ook ontdekken dat het binnen gezinsverbanden niet zo goed stroomt. Er is een reden voor dat je niet met iemand kunt opschieten binnen bijvoorbeeld je familie.

Oude zielen hebben vaak een zwaar karma. Het zijn vaak eenzame mensen, die niet begrepen worden of zich geïsoleerd voelen. Iemand met het Down-syndroom heeft zo’n oude ziel. Hoeveel gevoel zit er in die oude zielen en hoe zwaar is het karma om op die manier de les te leren dat je minder valide bent, minder geschikt of wat wij er maar van maken. Het verstandelijk vermogen hier op aarde zegt niets over je zielsniveau. Je draagt het zielsniveau met je mee. De zwaarste karma’s zie je ook bij kinderen met kinderkanker. Hoe vaak gebeurt het niet als die kinderen, na vaak een kort leven, overgaan en de ouders zeggen: ze was bijna een steun voor óns. Zielen die het diep van binnen toch wel weten: “Ik word niet zo oud, ik ga lijden.” Ze berusten ook. Alsof het onderbewuste spreekt dat de tijd op aarde klaar is.

Nieuwetijdskinderen

Er worden nu veel oude zielen geboren, onze ‘Nieuwetijdskinderen’ die vele levens hebben gehad. Het is moeilijk om aan intelligentie in dat koppie toe te komen als je eerst moet omgaan met de vele prikkels van de tegenwoordige tijd, die ze moeilijk vinden te hanteren. Vroeger ging het leven veel trager. In 50 jaar tijd is de technologie en alles zo snel gegaan. Uiteindelijk lukt het wel. Ze hebben veel liefde, aandacht en knuffels nodig en een natuurlijke omgeving met weinig prikkels. Bijvoorbeeld rekenen met kastanjes in het bos. Ze moeten ànders geholpen worden, minder medicijnen en het liefst geen Ritalin. Een pilletje omdat het kind zich aanstelt, is het ergste wat ze kan overkomen. Het gebeurt ook niet voor niets. We krijgen een andere energie.

De zorg

Het lijkt momenteel alsof de zorg aan flarden gaat, maar kosmisch wordt er gestuurd. We gaan naar een kleinschaliger zorg. Het lukt moeilijk om de protocollen en kwaliteits-stukken te reduceren. De crisis is er ook niet voor niets. We hoeven ook niet zoveel keer op vakantie en het geluk zit niet in de muren van een groot huis. Wij worden er wel op gewezen ons bewustzijn wakker te maken.

Orgaandonatie

Alles draait om energie en zielsgroei. Al die energie is bij jou als je geboren wordt. Je DNA heeft deze informatie. Bij het overplaatsen van een orgaan, gaat alles wat bij jou hoorde via dat orgaan naar de ander. Na het overlijden van de donor gebeurt het vaak dat deze ziel zijn energie nog herkent. En energie trekt. Je ziel gaat niet naar het licht. Hiervan moet je je bewust zijn. Er is altijd een ziel bij het lichaam. Dan gaat die ziel zich met de orgaanontvanger bemoeien. Bekend is dat mensen na een transplantatie andere gedragingen krijgen. Dat hoeft niet voor iedereen zo te zijn. Als het orgaan wordt afgestoten, trekt de energie zich terug. Het blijft altijd je eigen keuze.

De vraag is of je altijd levens moet rekken of dingen moet ondervangen? Het komt toch weer in een andere vorm op je pad. Wij hebben karmische stukken en daarbij hoort ook het sterven.

Jelle Veenman

Annie’s eerste lezing voor Stichting In-zicht gaf van te voren de nodige weerstand. Annie wilde er niet naar toe. Echter tijdens de lezing, met al die bekenden van Jelle, begreep ze dat er een spirituele sprong zat aan te komen. “Het was of mijn onderbewuste “Help” riep van onvermogen.” Maar ze is op die duikplank gaan staan en heeft die duik genomen. Een vrouw gaf haar later zelfs alle lezingen van Jelle als studiemateriaal. Twee weken hierna werd ze gebeld door de uitgever van Jelle. Hij wilde graag haar boek gratis inbinden als een eerbetoon aan Jelle. Ze zegt laconiek: “Met Jelle zit het in een stroomversnelling”.

Hoe kijk je na de overgang terug op je leven?

Familiebanden losmaken is erg. Maar je eigen kwaliteit niet benutten, is het ergste. Laat je nooit leiden door angst om te ondernemen. Het is erger dat je het niet hebt ondernomen, ook al is het mislukt, dan dat je de stap niet gezet hebt. Het meervoud van lef is leven. Pak het op. Doe alsof het altijd je laatste dag is. Benut de kansen. De kosmos stuurt wel, maar er gebeurt niets als je met je armen over elkaar blijft zitten. Let op wat er (toevallig) op je pad komt. Roel schreef me: “Dat je graag bij je lichaam wilde blijven, was omdat het leven je nog zoveel waard was en je je daaraan vast wilde klampen. Iedere seconden was je immers verbonden met je lichaam.”

Wat kunnen we met deze lezing?

Annie wil overbrengen dat we meerdere levens hebben gehad. Wil ons leren je niet met peanuts bezig te houden, maar het leven veel breder te zien.

In ieder leven heb je een rugzak. Je verliest, bent ziek en je hebt mooie dingen. Om van te leren, zodat de ziel dit in zich opneemt. Je leven is bedoeld voor die zielsgroei door de verschillende rollen die je krijgt en zo ook de ander. Net zolang tot je zo gegroeid bent, dat je ego zo gedaald is, dat je er voor mensen bent en dat er andere waarden zijn die belangrijk zijn. Als je ziel zover is, dan hoef je niet meer in het aardse leven te zijn. Dan mag je de helper zijn als ziel. Misschien is diegene in een vorig leven wel je allerliefste vriendin geweest die nu een potje met je komt uitwerken, omdat je dat hebt willen leren. Dan maak je hele andere stappen, kijk je anders. Ook naar anderen.

Waarom moet je daar doorheen? Als je de les ziet en die kunt accepteren en loslaten, dan zie je soms ook dat het zich oplost. Dan krijg je een hele mooie beweging. Dan geef je het over aan de kosmos.

Over vragen

Bij tien antwoorden krijg je honderd vragen terug. Annie heeft een tip van de sluier mogen oplichten. Daarachter is het oneindig en zo moet je het ook maar zien. Wij kunnen het als aardse mensen niet allemaal bevatten. Daarginder krijg je inzicht.

De werkwijze van Annie?

Qua energie zijn haar handen haar ogen. Haar handen zijn als een magnetisch veld, waarmee ze kan voelen waar iets zit, zoals verstoringen. Soms moet je teruggaan naar de ontstaanslijn van het energieveld. Ze werkt erg op het perifere zenuwstelsel omdat daar veel ziektes ontstaan. Het autonoom zenuwstelsel en immuunsysteem zijn heel belangrijk voor ziekten aan organen. Jelle hield zich bezig met de aura, maar Annie wil het allerliefst op zielsniveau werken en de karmische rode draad verklaren vanwege meer inzicht.

Annie komt nog met een tip: Ons darmsysteem is heel bepalend voor de vitaliteit. Niet alle darmbacteriën kunnen zichzelf weer aanmaken. Mensen met vitaliteitsklachten zien er vaak moe en zweterig uit, maar hebben altijd last van de ingewanden, obstipatie bijvoorbeeld. Deze verstoring kan doortikken naar andere organen. Pak de ‘Darmocare’ van Bonusan. Daar zitten ook de stamcellen in van de goede bacteriën. Na 10 dagen voel je je al een stuk vitaler en dan is het gerommel en gedoe over.

Synchroniciteit

Dit krijg je als je goed afgestemd raakt met de kosmische wereld. Dan vallen de dingen je toe. Annie vertelde er vele. Zo lees je in dit verslag enkele gebeurtenissen.

Aan gene zijde

Daarginder is het mooi. Het is dat Annie hier nog taken te doen heeft, maar anders zou ze het liefst daar zijn, samen met Roel. Aan gene zijde is een rusten, op weg naar weer een volgend leven.

Dit geldt overigens ook voor dieren. Een vriendin van haar had een nieuwe kat, maar die had precies dezelfde blik in zijn ogen als de vorige. Dieren zijn om je heen. Met hen kun je telepathisch contact hebben, zoals Annie dat doet.

Afsluiting

Annie sluit af met twee van haar gedichten, uit haar boeken. Hieronder is er een van.

Annie bedankt de aanwezigen, ook namens “maestro Jelle en Roel haar mannetje”.