‘Ufo’s bestaan gewoon’ is de titel van het boek dat lucht- en ruimtevaartingenieur dr. Coen Vermeeren schreef. Coen Vermeeren is als docent en hoofd Studium Generale verbonden aan de Technische Universiteit Delft. Hij hanteert het begrip UFO in de betekenis van ‘een mogelijk buitenaards voertuig met een mogelijk buitenaardse bemanning’. Hier is meer over bekend dan de meesten van ons weten. Aan de hand van getuigenverslagen, officiële rapporten en veel indrukwekkend beeldmateriaal, neemt Coen Vermeeren ons mee in de buitengewoon fascinerende wereld van buitenaards leven. Het is een indrukwekkend betoog met ervaringen van vele experts, getrainde waarnemers, verant­woordelijk bestuurders en onverschrokken wetenschappers. Zij die niet uit zelfzucht spreken, maar de mensheid wakker willen schudden voor de grotere realiteit waarin we leven.

Oneindig universum

Onze aarde maakt deel uit van het Melkwegstelsel, één van de vele sterrenstelsels in ons universum. Zij zien er van de zijkant uit als spiraalnevels, die je kunt vergelijken met de vorm van een pannenkoek. Vanaf de aarde bezien, kijken we alleen maar tegen een vlak aan van die pannenkoek. De meest nabij gelegen sterren zien we als witte puntjes. Sterren die voor ons verder weg zijn, zien er uit als een soort melk: vandaar de naam Melkwegstelsel. De afmetingen van zo’n enorm cluster met sterren zijn in de orde van 100.000 lichtjaar breed en 3000 lichtjaar dik. Een lichtjaar is de afstand die het licht aflegt in een jaar. We weten dat licht met een snelheid gaat van 300.000 kilometer per seconde. Dit betekent onder meer dat licht van de maan er ongeveer 1 seconde over doet om op aarde te komen. In een jaar legt licht een afstand af van 9.460.800.000.000 kilometer. Sommigen mensen zeggen dat dit ongeveer het begrotingstekort van Amerika is. Het zou best eens in de buurt kunnen komen. Om de breedte van het Melkwegstelsel in kilometers te kunnen bepalen, moet je dit enorme getal nog eens met 100.000 vermenigvuldigen. We hebben het dan over gigantische afstanden.

In één zo’n sterrenstelsel zitten naar schatting 400 miljard sterren. Onze zon is er één van, zij heeft 10 planeten. Als alle sterren uit een sterrenstelsel een stuk of tien planeten hebben, dan zijn er nog veel meer planeten in een sterrenstelsel dan dat er sterren zijn! In ons Melkwegstelsel is voor zover we nu weten op één van de tien planeten leven. Laten we er nu eens voorzichtig van uitgaan dat dit maar 1 op de 100 keer voor komt. Dan blijven er alsnog 40 miljard planeten alleen al in ons sterrenstelsel over waar mogelijk leven zou kunnen zijn. Ons sterrenstelsel is slechts één van de vele. Uit metingen van de Hubble telescoop blijkt dat er wel 200 miljard sterrenstelsels zouden kunnen zijn van om en nabij de 400 miljard sterren. Hier kunnen we ons nauwelijks nog een voorstelling van maken. De leeftijd van het universum schatten we op ongeveer 14 miljard jaar. De aarde is met haar 4,5 miljard jaar vele malen jonger. De Homo Sapiens is zo’n 200.000 jaar geleden op aarde verschenen, nog maar een jonkie op de planeet. Moderne wetenschap bedrijven we nog maar 150 jaar.

Waarom is dit van belang? Gezien de gigantische afmetingen en de leeftijd van het universum is de kans dat wij hier op aarde de enige vorm van leven zijn uitermate klein. Het is dus heel aannemelijk dat er andere levensvormen zijn, misschien wel op hele grote afstand. Stel je nu eens voor dat deze levensvormen op planeten voorkomen, die vele malen ouder zijn dan de aarde. Dus niet 4,5 miljard jaar, maar misschien wel 10 miljard jaar oud. Stel dat daar bepaalde evolutionaire processen zijn geweest en dat hun bewoners niet 200.000 jaar oud zijn, maar bijvoorbeeld een miljoen jaar oud. Eigenlijk is dat niets op de leeftijd van het universum. Als je dan een miljoen jaar oud bent, hoe lang heb je dan al aan wetenschap kunnen doen? Misschien al wel 15.000 jaar. Is het dan niet meer dan waarschijnlijk dat de wetenschap en de technologieën die je hebt kunnen ontwikkelen vele malen verder zijn dan die van ons? Dat je daardoor in staat bent om met objecten door het universum te reizen die wij om onze aarde en in de dampkring kunnen waarnemen? Dat is zeker niet onmogelijk. Integendeel.

Meteoren en ronde kraters: een onmogelijke combinatie?

Soms zie je in de lucht ineens een lichtspoor, we noemen dat ook wel een vallende ster. Zelfs vanuit de ruimte kun je zien dat er af en toe zo’n lichtspoor door de dampkring wordt getrokken. Vaak ontstaat het door een heel klein steentje, dat met een enorme snelheid de dampkring raakt. Hierbij ontstaat heel veel wrijving en hitte, waardoor het object verdampt. Als er nog iets overblijft, valt dat op de aarde. Meteoren kunnen allerlei afmetingen hebben, van heel klein tot groter dan de planeet. Meteoren worden heel vaak ten onrechte aangezien voor ufo’s. In Arizona is een enorme krater te zien, waarvan wordt gezegd dat het een inslag van een meteoor is geweest. Kijken we naar het oppervlak van de maan, dan zien we daar ook enorme kraters. Wat opvalt is dat zowel de kraters op de maan als die in Arizona allemaal enigszins rond van vorm zijn. Nu is het zo dat meteoren niet loodrecht inslaan, bijna altijd komen ze binnen onder een hoek. De kraters die hiervan het gevolg zijn, zouden dan ovaal of langgerekt van vorm moeten zijn. Dat zijn de kraters op de maan en die in Arizona dus niet. Zijn er dan nog andere verklaringen voor het ontstaan van ronde kraters?

Die zijn er. Donald Scott bijvoorbeeld gaat in zijn boek ‘The Electric Sky’ uit van een elektrisch universum: niet zwaartekracht maar elektro­magnetische kracht is allesbepalend in het universum. De ronde kraters zouden dan veroorzaakt kunnen worden door blikseminslagen, die ontstaan door bliksemontladingen tussen planeten. Bij een vliegtuig dat getroffen is door de bliksem, zie je op de romp ook dat er hele kleine ronde putjes achterblijven. Die putjes worden veroorzaakt doordat er door de blikseminslag een enorme hoeveelheid energie in de romp van het toestel terecht komt, waardoor op die plekken het aluminium een beetje smelt. Een kenmerk van bliksem is, dat bliksem op een oppervlak altijd loodrecht inslaat. Dat is een natuurkundig principe. De visie van Scott is een totaal andere dan die van de meteoorinslagen. Hieruit blijkt maar weer eens hoe weinig we eigenlijk nog maar met zekerheid weten.

“Eerst was er niets en toen is dat ook nog eens ontploft”, staat er op een poster van het broertje van Loesje. Er zijn dus alternatieve theorieën, waardoor alles wat we menen te weten wel eens totaal anders zou kunnen zijn. Sta open en wees nieuwsgierig.

Tether-incident en ufo’s

In februari 1996 was er een experiment tijdens de spaceshuttlemissie STS-75. Vanuit de laadruimte van de spaceshuttle zou een soort satelliet in de ruimte worden uitgeschoven op een hele lange ruimteconstructie: een tether. Op een gegeven moment breekt deze echter af en drijft weg van de spaceshuttle. De tether ziet eruit als een lange liniaal van bijna 20 kilometer lang. Op de opnames die hiervan gemaakt zijn, zien we enorme zwermen ronde schijven op de voor- en achtergrond bewegen. Op YouTube zijn de beelden ook te bekijken. Als je de omvang van de schijven vergelijkt met de afmetingen van de liniaalconstructie, dan moeten zij ook behoorlijke afmetingen hebben. Dit soort vliegende objecten hebben wij niet en kunnen we ook (nog) niet maken.

De officiële uitleg van NASA was dat het waarschijnlijk gaat om ruimteafval of stukken ijs.We weten echter dat alles in de ruimte altijd in een rechte lijn beweegt, tenzij het een stuur­mogelijkheid heeft. Op de beelden is duidelijk te zien dat de objecten een bocht maken, sommige zelfs stoppen en achteruit bewegen. Het kan dan nooit ruimteafval of ijs zijn geweest, want zij hebben geen stuurraketten en kunnen dus niet dit soort bewegingen maken. NASA moet dan met een betere verklaring komen of er is iets anders aan de hand. De afgelopen jaren zijn er meerdere filmpjes uitgelekt, waarbij vergelijkbare objecten worden gefilmd.

De reactie van NASA blijft steeds “We zien deze dingen al jaren, we weten niet wat het zijn, het enige wat we wel weten is dat het nooit een probleem vormt”. NASA weet echter precies wat er in de dampkring of daar net buiten zit. Dat is hun vak. Dus zeggen dat je het al jaren ziet en echt niet weet wat het is, is geen antwoord. Sterker nog, het is gewoon niet waar. NASA houdt alles in de gaten. Het barst in de ruimte van satellieten die informatie verzamelen om te voorkomen dat er botsingen komen met spaceshuttles of andere ruimtevoertuigen. Dit soort filmpjes zijn voor Coen Vermeeren tevens de aanleiding geweest om op onderzoek uit te gaan.

Lockheed Skunk Works

Hij kwam onder meer terecht bij Ben Rich, die jarenlang de baas was van een groep binnen Lockheed Skunk Works, waar militaire projecten plaatsvonden om de meest geavanceerde geheime ruimtewapens te ontwikkelen. Uitvindingen die hier vandaan komen, zijn onder andere de Stealth-bommenwerper en de SR-71 die zo’n 3500 kilometer per uur vliegt. De Stealth technologie heeft men jarenlang geheim kunnen houden en als men daar in Delft in het begin naar had gekeken, had je niet geloofd dat dit ooit zou kunnen vliegen. Het paste totaal niet in het plaatje van de dingen waarin lucht- en ruimtevaartkundigen worden opgeleid. Maar het kon dus wel. Lockheed Skunk Works kon beschikken over miljarden dollars en vele geniale wetenschappers die de gekste dingen mochten bedenken, als er maar wapens van gemaakt konden worden.

Als Ben Rich inmiddels met pensioen is, zegt hij: “We hebben al lang de mogelijkheid om tussen de sterren te reizen, maar deze technologieën zitten opgesloten in zwarte geheime projecten. Er is een ingrijpen van God nodig om ze vrij te geven, zodat ze dienstbaar kunnen zijn aan de mensheid. Alles wat we ons kunnen voorstellen, kunnen we al.” In de periode dat Ben Rich zijn uitspraken doet, is de film ET immens populair. Hij zegt daarover: “We hebben de technologie al om ET naar huis te brengen”. Er zijn ook meerdere getuigen die beweren dat er inmiddels al aardse ufo’s rondvliegen: door de mens gebouwde, zeer geavanceerde ruimtevoertuigen. Dat zou betekenen dat de mens reeds beschikt over ufo-technologie. Hoe dit kan is een raadsel, want de benodigde technologie wordt niet gedoceerd aan openbare universiteiten. Gaat het hier om zelf ontwikkelde technologie of is het door uitwisseling met buitenaardsen verkregen?

Iemand die hier ook zeer expliciete uitspraken over doet, is Boyd Bushman die ook werkzaam was in de groep van Ben Rich. Vlak voor zijn dood vertelt hij over het werk wat hij deed. Hij laat zien dat ze in Area 51, de geheime testlocatie voor onder andere nucleaire wapens, al werkten met door mensen gemaakte ufo’s. Ook toont hij foto­materiaal met daarop de buitenaardse collega’s waar hij mee samenwerkte. Deze wezens zouden op 68 lichtjaar hier vandaan leven en er 45 minuten over doen om hier te komen.

Natuurlijk kun je jezelf hierbij afvragen: Is die man van God los of heeft hij serieus werk gedaan en is hij oprecht? Het is een moeilijke discussie. Er zijn eerdere filmpjes van hem bekend, waarin hij een boekje open doet over natuurkrachten. Hij vertelt dat ze bij Lockheed Skunk Works al met meer dan vier natuurkrachten werkten, waardoor ze in staat waren nog geavanceerdere wapens te maken dan ooit voor mogelijk werd gehouden. Ik weet niet of dat kan. Het zou best wel eens waar kunnen zijn wat deze man beweert. Is de lichtsnelheid de hoogste snelheid in het universum, alleen omdat Einstein dat ooit beweerd heeft?

Wetenschappelijk onderzoek naar ufo’s

Er is een aantal wetenschappelijke onderzoeken  gedaan naar ufo’s. In de jaren ’50 van de vorige eeuw deed Allen Hynek in opdracht van de Amerikaanse overheid onderzoek naar ufo’s. In de jaren ‘60 gaf de Amerikaanse luchtmacht de Universiteit van Colorado de opdracht onderzoek te doen naar het ufo-fenomeen. Dat onderzoek kreeg bekendheid onder de naam ‘Condon Report’. Het rapport dat zo’n 1000 pagina’s telde had als eindconclusie dat uit de studie van ufo’s niets gevonden is dat bijgedragen heeft aan onze wetenschappelijke kennis en dat verdere uitgebreide studie van ufo’s waarschijnlijk niet verantwoord kan worden. Kortom: het ufo-fenomeen is niet interessant. Iedere publieke belangstelling voor ufo’s kon door de Amerikaanse overheid eenvoudigweg gepareerd worden met deze conclusie.

Het Project Blue Book heeft in dezelfde periode 12.618 ufo-waarnemingen onderzocht, waarvan maar liefst 701 waarnemingen ongeïdentificeerd bleven. Uit nadere bestudering van deze gevallen blijkt dat dit echter juist de waarnemingen waren die door goed getrainde waarnemers zijn gedaan en waar in veel gevallen ook foto- en radarbeelden van bestonden. Waarnemingen die niet eenvoudig gediskwalificeerd konden worden. Toch deed de Amerikaanse overheid dat door te verwijzen naar de conclusies uit het Condon Report.

Disclosure Project

Een zeer belangrijk rapport is afkomstig van het Disclosure Project. Een aanrader als je zelf onderzoek wilt doen naar getuigenissen van ufo-waarnemingen. De Amerikaanse arts Steven Greer verzamelde eind jaren negentig zo’n 500 waarnemingen door verschillende personen en hield met een aantal van hen een persconferentie op 9 mei 2001. Zij vertelden daar hun persoonlijk ervaringen en verklaarden dit onder ede te willen herhalen voor het Amerikaanse Congres (www.disclosureproject.org). Het betreft getuige­nissen van onder andere militairen, piloten en luchtverkeersleiders die allemaal bijzondere ervaringen te vertellen hadden, die tot dan toe niemand serieus wilde nemen.

Eén ervan is een vijf-sterren admiraal uit Engeland, die stelt dat er een grote kans is dat we al jaren bezocht worden door buitenaardse beschavingen en dat het toch niet zo kan zijn dat we daar geen serieus onderzoek naar doen, maar het gewoon te grabbel gooien aan de rioolpers. Deze man is inmiddels overleden, maar een vijf-sterren admiraal weet dingen. Zij zijn verantwoordelijk voor ons luchtruim, daar komt veel informatie samen. Waarom wilden zij getuigen voor het Amerikaanse congres? Het verhaal, dat tot op dat moment alleen nog maar een verhaal is, wordt met een verklaring onder ede een bewijs. Daar moet iemand op gaan reageren.

Het Disclosure Project wilde het Amerikaanse Congres oproepen tot het houden van een open debat over de aanwezigheid van ufo’s en buitenaardsen op en rond de aarde en over de geavanceerde energie- en transportsystemen die, wanneer ze openbaar gemaakt worden, oplossingen kunnen aandragen voor alle mondiale milieuvraagstukken. Ook wilde het Disclosure Project een aanzet geven tot wetgeving voor het verbieden van ruimtewapens en roept het op tot een vreedzame samenwerking met alle culturen en beschavingen op aarde en in de ruimte.

Deze prachtige doelstellingen ten spijt, heeft het Disclosure Project echter niet de aandacht gekregen die het verdiende, ook internationaal niet. Enerzijds zijn de gebeurtenissen van 9/11 hier de oorzaak van en anderzijds heeft het ook nogal wat consequenties als je bedenkt wat het zou kunnen betekenen als er inderdaad technologieën bestaan die de huidige machtsstructuren op aarde volledig omver zouden werpen. Daar zit ook de weerstand.

Er zijn regeringen die dit allemaal weten, maar zij vertellen het niet. Verbaast u dat? Heeft u het idee dat we allemaal eerlijk bestuurd worden? Gelukkig komt er steeds meer in de openbaarheid.

COMETA-rapport

In juli 1999 verscheen in Frankrijk het COMETA-rapport ‘Les OVNI et la défense: a quoi doit-on se préparer?’ (Vertaling: Ufo’s en verdediging: waarop moeten we ons voorbreiden?) Een heel belangrijk rapport, dat gewoon in het Nederlands te downloaden is. Het rapport bevat de weergave van een onderzoek naar wereldwijde ufo-waarnemingen onder leiding van een Franse luchtmachtgeneraal. Er zijn 500 wereldwijde ufo-dossiers bestudeerd door een hele zware onderzoeksgroep met mensen uit het militaire apparaat, tal van universiteiten en de overheid. Hun conclusie is dat de buitenaardse hypothese wetenschappelijk gezien de meest waarschijnlijke is. Wetenschappers mogen nooit zeggen dat iets 100% waar is, omdat je dat niet kunt bewijzen. ‘Meest waarschijnlijk’ wil dus eigenlijk gewoon zeggen dat er feitelijk staat ‘dit is een buitenaards fenomeen’. Zeer interessant aan dit rapport is dat het ook ingaat op de implicaties voor de mondiale samenleving. Waar moeten we ons op voorbereiden? Het bestaan van buitenaardsen en ufo-technologie heeft niet alleen invloed op de manier waarop wij wetenschap bedrijven, maar ook op politieke- en economische machts­structuren, zelfs op religies. We moeten opnieuw gaan nadenken over wie we zijn, wat een planetaire samenleving is en hoe we die gaan organiseren.

Uiteindelijk wordt het dus een filosofisch vraagstuk. Dit soort zaken worden in het COMETA-rapport besproken en eigenlijk zou de discussie ook daarover moeten gaan. Leslie Kean, een Amerikaanse onderzoeksjournaliste, heeft na het lezen van dit Franse rapport de mooiste dossiers er uitgezocht. Ze is die mensen gaan interviewen en heeft dit verwerkt in het boek ‘Ufo’s: Generals, Pilots and Government Officials go on the Record’. Dit boek is naast ‘Ufo’s bestaan gewoon’ van Coen Vermeeren een absolute aanrader voor iedereen die nog wat sceptisch is of mensen in de omgeving heeft, die zeggen “het allemaal best interessant te vinden maar er niet in geloven”. Je hoeft ook niet iets te geloven, maar laten we er in ieder geval normaal over praten. Het is echt een serieus onderwerp.

Dichter bij huis: ufo waarnemingen in België

In de periode van 1989 tot 1991 werd België overspoeld door een golf van ufo-waarnemingen. Vele duizenden mensen zien één of meerdere driehoekige ufo’s met grote lichten. Bij velen van ons is hier niets over bekend. Het Belgische volk was dermate in paniek dat Generaal Wilfried de Brouwer gevraagd werd om onderzoek te doen. Het werd één van de best gedocumenteerd ufo-onderzoeken tot nu toe. Uiteindelijk zijn er zo’n 2000 getuigenissen, waarvan er 600 onderzocht zijn. De conclusie van het onderzoek is dat slechts 10% van de waarnemingen verklaarbaar is en dat 90% onverklaarbaar blijft. Generaal de Brouwer, inmiddels buiten dienst, gaat nog steeds eens in de twee á drie jaar naar het Pentagon om opnieuw verslag te doen van wat ze in België hebben meegemaakt. Van de 600 onderzochte waar­nemingen zijn er zo’n 300 waarbij een object gezien is van een afstand korter dan 300 meter. Er zijn 200 waarnemingen waarbij een object gezien is over een tijdsperiode van langer dan vijf minuten. Het gaat hier dus niet om zomaar een bolletje of even een flits. Er zijn 400 uur audio tapes van getuigen, 20.000 pagina’s met verklaringen en tekeningen. Het is een heel serieus onderzoek.

Opvallend is dat de meeste ufo-waarnemingen afkomstig zijn uit het gebied onder de lijn Brussel-Luik, waar ook de taalgrens loopt. Wat blijkt namelijk? De Vlaming ridiculiseerde het onderwerp en de Waal nam het onderwerp ufo’s serieus. Als Belg in Antwerpen keek je dus wel uit om te vertellen dat je een ufo had gezien, daar werd je onmiddellijk voor gek verklaard. Dit is meteen een illustratie wat de algemene opinie met jou doet als je een bijzondere waarneming hebt meegemaakt. Wij worden zwaar onderdrukt om eerlijk te zijn.

Phoenix Lights

Een ander illustrerend voorbeeld van hoe overheden omgaan met getuigen van ufo-waarnemingen is het Phoenix Lights incident in 1997. Duizenden mensen zagen een groot boemerangvormig object langzaam over de stad Phoenix in Arizona bewegen. Zij gingen massaal bellen met politie, brandweer en luchtmacht. Uiteindelijk komt het op het bordje van de republikeinse gouverneur Fife Symington III terecht die verantwoordelijk is voor de veiligheid van de staat. Wat doet deze man? Hij geeft een persconferentie samen met een collega in een alien-pak. “We hebben hem gevonden” zei Symington. Stel je voor: duizenden mensen hebben een waarneming doorgebeld en zien dit op tv. Zij voelden zich zwaar gepakt. Een dame uit het gemeentebestuur vond dat dit zo niet kon en is persoonlijk 700 getuigen gaan horen. Daaruit bleek onder andere dat het object naar schatting zo’n 1,6 kilometer in omvang was. Het grootste vliegtuig dat we hier op aarde hebben is een Airbus 380 met een maximale afmeting van 80 meter. Die 1600 meter van het waargenomen object, is dus echt een orde groter.

Als Fife Symington III geen gouverneur meer is, vertelt hij eerlijk over de moeilijke positie waarin hij toen zat. Hij heeft toegegeven het object zelf ook gezien te hebben, maar wilde als verant­woordelijk overheidsdienaar geen paniek of imagoschade. Het zijn allemaal oneigenlijke argumenten om burgers een verhaal op de mouw te spelden.

Lichten in Rendlesham Forest, Engeland

Een andere belangrijke waarneming is die in Rendlesham Forest. Luitenant-kolonel Charles Halt was gestationeerd op de Amerikaans nucleaire luchtmachtbasis Bentwaters in Engeland. In het nabijgelegen Rendlesham Forest werden lichten gezien. Er gaan mensen op af en zij zien een klein driehoekig vaartuig waar later ook tekeningen van gemaakt zijn. Iemand heeft het object zelfs aangeraakt. Het object bewoog door de takken, door het bos, ging omhoog en bleef daar enige tijd hangen. Er kwamen stralen uit en na een uur was het weer weg. Op de plek waar het object werd gezien, zijn metingen verricht. Men vond wat gaten in de grond en een verhoogd stralingsniveau.

Twee dagen later keert het verschijnsel terug en gaat kolonel Halt zelf op onderzoek uit. Hij heeft een dictafoon mee en vertelt al lopende wat hij ziet en meemaakt. De tape van het live verslag van Halt wordt later door een nieuwe basis­commandant op feestjes ter vermaak afgespeeld. Onderzoekers hebben mede dankzij de Wet Openbaarheid Bestuur de tape kunnen opvragen, waardoor dit incident helemaal naar buiten is gekomen. Dit zijn overigens maar een paar voorbeelden. Coen Vermeeren heeft tal van deze mensen gesproken, de resultaten daarvan beschrijft hij uitgebreid in zijn boek. De vraag blijft telkens: zijn het mensen met een sterk verhaal of zijn het serieuze professionals die hun vak hebben uitgeoefend en hele bijzondere ervaringen hebben gehad? Coen Vermeeren is overtuigd dat dit laatste het geval is.

Noodzaak tot openbaarmaking van het ufo-dossier

Ufo’s zijn er in allerlei vormen en afmetingen: vliegende schotels, driehoeken zoals in België, maar ook bollen, cilindervormen, kubussen en piramidevormen. Iemand die op dit moment heel actief is voor het ufo-dossier, is piloot en luchtvaartingenieur Paul Hellyer, die in de jaren zestig Minister van Defensie van Canada was. Van zijn hand is het boek ‘Light at the end of the tunnel’.Zijn boodschap is helder. De menselijke beschaving zal niet overleven, tenzij we radicale veranderingen doorvoeren. We hebben niet meer dan tien jaar om onze afhankelijkheid van olie los te laten en ons economisch en monetair systeem volledig te herzien. Daarbij moet leidend zijn dat de welvaart eerlijk over de planeet wordt verdeeld. Tevens  beweert hij dat er reeds nieuwe energiesystemen bestaan maar dat zij onderdrukt worden. Het zou gaan om vrije, vacuüm- of nulpuntsenergie die door bezoekers van andere planeten met ons zijn gedeeld en door een schaduwregering allang zijn ontwikkeld. We hebben een hele snelle openbaarmaking van het ufo-dossier nodig, om onze planeet en de mensheid te redden. Als we zo doorgaan maken we onze planeet en alles wat ons lief is kapot. We voeren de de hele dag maar oorlog, de zeeën worden leeggevist en oerwouden worden gekapt. We zijn niet bezig om de problemen op te lossen in de wereld. Technologieën worden ingezet om onze aarde te verwoesten in plaats van haar te dienen. Het ufo-dossier moet gedeeld worden met de mensheid. Er is een keiharde noodzaak voor eerlijk bestuur.

Neergestorte ufo’s en resten van buitenaardsen

In de Atacama woestijn in Chili is een goed geconserveerd humanoïde-achtig buitenaards wezentje gevonden, dat te zien is in de documentaire ‘Sirius’ van Steven Greer, leider van het Disclosure Project. Met veel moeite werd uiteindelijk een wetenschapper bereid gevonden die de vrijwel intacte lichamelijke resten wilde gaan onderzoeken. Een deel van het DNA, namelijk dat van moeders kant, bleek inheems-Chileens te zijn. Het DNA van vaders kant was niet duidelijk. Het ging om een jongetje van tussen de zes en acht jaar oud. De fysiologie van het wezentje klopte totaal niet met die van een mens: er waren te veel nekwervels, te weinig ribben en het hoofd zag er totaal anders uit. Het wezentje was maar 13 centimeter lang. Het ging om een apart en uniek wezen, het was geen  ‘mislukt’ mens.

In Peru zijn schedels gevonden die vermoedelijk van buitenaardsen afkomstig zijn. Lloyd Pye is met zijn Starchild Skull actief op dit terrein. DNA testen moeten uitwijzen of dit inderdaad het geval is. Opvallend is echter dat het lastig is wetenschappers te vinden die dit soort onderzoeken willen doen. Het blijkt moeilijk te zijn om de wetenschapper weer terug te brengen naar zijn nieuwsgierigheid. De wetenschap is verworden tot een bedrijf waar morgen producten moeten worden geleverd. Het is verworden tot een instituut waar nieuwsgierigheid en onbevangenheid niet meer mogen heersen. Wij leiden op tot economische entiteiten die het productieproces in moeten. We zijn bang voor het onbekende, we zijn bang voor reputatieschade. Angst regeert.

Roswell

Het belangrijkste ufo-incident is toch wel ‘Roswell’. Alle kranten schrijven op 8 juli 1947 over een neergestorte vliegende schotel bij Roswell in de staat New Mexico. Drie dagen later werd gemeld dat het een weerballon bleek te zijn en dat er absoluut geen sprake was van een vliegende schotel. In totaal zijn er echter 600 getuigen gevonden die met elkaar het verhaal vertellen dat er in Roswell drie vliegende schotels zijn neergestort met mannetjes erin. Ze verklaren eveneens dat er militaire politie aanwezig was om de brokstukken te bergen, compleet met een veldhospitaal. Ook werd getuigd dat de lokale bevolking onder druk werd gezet en zelfs werd bedreigd als ze er ooit over zouden praten. Dit is allemaal goed gedocumenteerd.

In 2011 geeft de FBI documenten vrij, waar (per ongeluk?) ook een memo tussen blijkt te zitten van een ‘special agent’ van de Washington Field Office. Hij schrijft aan de directeur van de FBI dat het incident in 1947 bij Roswell wel degelijk een ufo betrof! Over het Roswell incident is ook veel informatie en beeldmateriaal te vinden op het internet. Sergeant Clifford Stone die 22 jaar lang in dienst was van de US Army, heeft eveneens getuigd betrokken te zijn geweest bij het bergen van neergestorte ufo’s. In het algemeen was de doelstelling om het gecrashte toestel inclusief bemanning en alle brokstukken zo snel mogelijk in een door militairen of veiligheidsdiensten gecontroleerde omgeving te krijgen om een zo kort mogelijke blootstelling aan het publieke oog te waarborgen. De groep die betrokken was bij zo’n berging werd effectief geïntimideerd om er nooit mee naar buiten te komen. Uitgebreide interviews met Clifford Stone zijn te vinden op YouTube.

Ufo’s en nucleaire technologie

In augustus 1945 werden de twee atoombommen boven Hiroshima en Nagasaki afgeworpen. Na Japan zijn er geen kernwapens meer ingezet. Waarom is dat? Is de mensheid zo verlicht geworden dat we dit gewoon niet meer doen of is er mogelijk iets anders aan de hand? Robert Hastings onderzoekt al ruim veertig jaar de relatie tussen ufo’s en nucleaire technologie. De resultaten van zijn onderzoek zijn te lezen in het boek ‘Ufo’s and Nukes; Extraordinary Encounters at Nuclear Weapons Sites’. Vanaf de jaren ’60 tot zeer recent  zijn er meerdere malen ufo’s boven kern­wapenlocaties gesignaleerd, terwijl het luchtruim boven zulke locaties ‘restricted airspace’ is: absoluut verboden terrein. Zowel in Amerika als in Rusland waren tijdens de koude oorlog gebieden waar kernwapenarsenalen stonden opgetuigd, compleet met ondergrondse silo’s en individuele onafhankelijke wapensystemen. Er zijn meerdere getuigenissen die weergeven dat het is voorgekomen dat er een ufo boven de basis kwam vliegen, stralen naar de grond stuurde en dat vervolgens alle wapens werden uitgeschakeld. Op zich een prettig idee, maar als je Amerikaanse of Russische overheid bent, dan houd je daar niet van. Ook in Nederland is in 1979 boven de militaire basis in Soesterberg  een ufo gezien, zowel door bewoners als door luchtmachtpersoneel. Oud-premier Lubbers en ook van Agt hebben beide toegegeven dat er toen wel degelijk kernwapens in Soesterberg lagen opgeslagen. Ook daar is waargenomen dat de ufo stralen naar de grond richtte en dat vervolgens de printplaten van de kernwapens waren doorgebrand. Is dat bewezen? Nee, het is anekdotisch maar past wel in het totale plaatje.

Het is dan ook heel legitiem om de vraag te stellen of het mogelijk zou kunnen zijn dat we door buitenaardsen een beetje in de gaten worden gehouden. Hebben ze met hun zichtbaarheid bij kerncentrales wellicht signalen willen afgegeven dat er van alles mag op deze aarde waar wij zelf zeggenschap over hebben, maar dat er bepaalde dingen zijn die gewoon echt niet mogen? Zoals wij bijvoorbeeld vinden dat Iran en Noord-Korea geen kerncentrales mogen hebben. De rest mag dit allemaal wel, maar deze twee landen mogen het nu eenmaal niet. Niemand weet waarom dit onderscheid wordt gemaakt. Als er één land is dat in de afgelopen honderd jaar geen oorlog meer heeft gevoerd, is dat wel Iran. Kijk je naar de oorlogen die Amerika heeft gevoerd, dan kun je met de beschrijvingen een muur behangen.

We leven in een rare wereld. Wat gebeurt hier eigenlijk? Wij konden onze planeet met al onze kernwapens al wel 40 keer verwoesten. Dat is behoorlijk suïcidaal. Kennelijk zijn wij zelf onze grootste vijand. Daar hoef je alleen maar de krant voor open te slaan. In 2002 stond er in de Russische krant de Pravda: ‘Ufo voorkwam Tsjernobyl explosie’. Militairen hebben ufo’s waargenomen boven de ontplofte kerncentrale van Tsjernobyl. Uit de ufo die urenlang stilhield boven de centrale, zijn stralen naar beneden gezonden waarschijnlijk om de gevolgen van straling te verzachten en om erger te voorkomen. Als een kerncentrale ontploft, krijg je een meltdown waarbij de reactorstaven zo gloeiend heet worden dat ze alles onder zich smelten. Ze zakken dan letterlijk door de aarde heen. Als dit het grondwater bereikt, ontstaat er een gigantische explosie waarbij al dat materiaal gelanceerd wordt.

Russische generaals spreken hierover in de documentaire ‘The Battle of Tsjernobyl’, die op het internet te zien is. Deze mannen beweren dat zij met 500.000 man in de aftermath van Tsjernobyl hebben gezorgd voor het graven van kanalen onder de reactor en het toedekken met beton. Als dit niet zou zijn gebeurd en er een volledige meltdown was ontstaan dan zou driekwart van Europa onbewoonbaar zijn geworden! Ook boven de kerncentrale van Fukushima in Japan zijn meerdere ufo’s gezien. Hier is ook beeldmateriaal van te vinden op het internet.

Zijn al deze beelden echt? Dat blijft een moeilijk vraagstuk. We moeten ons ook altijd blijven afvragen of er iemand belang bij heeft om het gewicht van beeldmateriaal kleiner te maken. Zouden er instanties kunnen zijn die bepaalde ontwikkelingen niet willen en daarom andere berichten het nieuws inbrengen? Om zodoende iedereen die niet een beetje wakker aan het worden is, het idee te geven dat het allemaal maar onzin is, zodat ze blijven geloven dat ufo’s niet bestaan. Er wordt hier een heel groot spel gespeeld. Aan de ene kant worden er door getrainde waarnemers objecten gezien die er echt zijn en aan de andere kant zijn er mensen die dat niet in de openbaarheid willen hebben. Kijk dus altijd naar het totale plaatje van elk afzonderlijk nieuwsfeit: zijn er getuigen, zijn er radarbeelden of is er ander beeldmateriaal dat dit kan bevestigen?

Waarom komen ufo’s en buitenaardsen naar de aarde?

Met deze vraag komen we op een veel meer filosofisch of spiritueel terrein. Gaat het in essentie wel over buitenaardsen of gaat het eigenlijk over onszelf? Buitenaardsen houden ons op een enorme manier een spiegel voor. Wij zijn jullie buren, wij willen jullie helpen, maar jullie moeten het wel vragen. Het idee dat ze wellicht komen omdat hun eigen planeet aan het opraken is en zij de aarde willen overnemen, is een angstscenario dat ook Hollywood graag uitrolt. Alles is mogelijk, op dit terrein blijft het speculeren.

Persoonlijk denkt Coen Vermeeren dat ze hier komen om te helpen. Probeer het altijd terug te brengen naar menselijke proporties. Stel, je hebt buren die hele dagen erge ruzie maken. Je hoort het aan, je weet ongeveer waar het over gaat en dan kun je gaan aanbellen en zeggen dat jij de oplossing voor hun problemen hebt. Dat wordt meestal niet erg gewaardeerd. Misschien is het spiritueel ook wel zo je dat je helemaal niet zomaar mag ingrijpen bij een ander. Dat zou best wel eens een inter-universele wet kunnen zijn. Anders wordt het als je de buurvrouw hoort zeggen: “Ik zet de gaskraan open en zorg ervoor dat de hele woning vol met gas staat als Jan straks thuis komt.” Als je dat hoort, moet je ingrijpen.

Zouden buitenaardsen dat misschien ook bij ons doen? Laten zij zich zien omdat ze ons wakker proberen te maken? Er zijn machthebbers op onze planeet die dat absoluut niet willen. De aarde blijft ook een planeet van vrije wil, ook dat is een universele wet waar iedereen zich aan moet houden. In Star Trek noemen ze dat de ‘Prime Directive’, de Eerste Richtlijn. Je bemoeit je niet zomaar met een andere beschaving.

Contacten met buitenaardsen

Stefan Denaerde heeft na zijn ontmoeting met een buitenaardse op de Westerschelde een boek in romanvorm geschreven, waarin hij de samenleving op Iarga beschrijft waar deze buitenaardse vandaan kwam. Het boek heeft als titel ‘Buitenaardse Beschaving’. De gebroeders Das, beide futuroloog, verzorgden de tekeningen bij het boek. Op Youtube kun je een filmpje vinden waar deze gebroeders Das geïnterviewd worden. Een interessant verhaal om te lezen, omdat het een blauwdruk lijkt te geven voor de toekomst van onze eigen soort.

Er zijn ook verhalen bekend van mensen die in regressie of onder hypnose ervaringen of interacties hebben gehad met buitenaardsen. Veelal zijn deze contacten vrij onaangenaam en experimenteel van karakter geweest, met name op het gebied van seksualiteit. Hier is veel over bekend.

In Amerika zijn vanaf de Tweede wereldoorlog proeven gedaan met ‘mind control’ en methodes ontwikkeld door de Mengeles van Duitsland. Duizenden wetenschappers zijn als oorlogsbuit uit Duitsland meegenomen naar Amerika. Hier zaten ook veel geleerden op het gebied van geest- en neurowetenschappen bij. Werner von Braun mocht onder het bewind van president Eisenhower raketten gaan bouwen, waardoor de eerste reis naar de maan mogelijk werd. Van deze president Eisenhouwer zeggen getuigen dat hij meerdere malen contacten heeft gehad met buitenaardsen op luchtmachtbases. Bij deze ontmoetingen zouden technologieën zijn uitgewisseld in ruil voor aards DNA van zowel mensen als dieren. Mogelijk was menselijk DNA nodig ter reparatie van hun eigen systemen. Dat lijkt heel aannemelijk.Vaak kunnen mensen door de inzet van bepaalde technologieën zich de ontmoetingen niet meer bewust herinneren, alleen als ze in regressie of onder hypnose worden gebracht.

De intenties van buitenaardsen zijn zeker niet altijd positief geweest. Ook zouden bepaalde techno­logieën van de nazi’s onder Hitler ufo-technologie zijn geweest, die uit contacten met buitenaardsen zijn verkregen. Als je googlet op ‘Vril’ en ‘Haunebu’ vind je ongelooflijk veel interessant materiaal. Uiteindelijk hebben de Duitsers hier niets mee kunnen doen, waarschijnlijk omdat de grondstoffen er niet waren of het geld er niet was. Veel geld om de oorlog te financieren, kwam overigens uit Amerika.

Buitenaardsen en de oudheid

In heilige geschriften van heel veel culturen, vind je verhalen over wat je met gemak ruimtereizigers zou kunnen noemen. Documentaires als ‘Ancient Aliens’ of ‘Ancient History’ gaan hierover. De Hopi indianen spreken over de terugkeer van sterrenvolken in deze tijd. De Afrikaanse stam Dogon verhaalt over ‘Zij die van boven naar beneden kwamen van de planeet Sirius B’.

Op het internet vind je ook een heel mooi verhaal, verteld door Bram Vermeulen ‘In den beginne’. Het gaat over de Sumerische kleitabletten, waarop letterlijk staat dat er buitenaardsen van boven naar beneden zijn gekomen. Zij hebben met het aardse DNA en hun eigen DNA een nieuw ras gecreëerd: het mensenras. In het begin was het nieuwe ras nog onvruchtbaar, maar na vele experimenten leidde het tot een perfect werkras, dat voor hun moest werken.

Marcel Messing zal op de themadag in maart spreken over de krachten, die willen dat wij als planetaire menselijke beschaving langzamerhand volledig transhumaan gaan worden. We gaan dan richting een totaal gedomineerd ras, waarbij we als slaven werk moeten verzetten. Dat klinkt heel naar en dat is het ook. Als we niet wakker worden, zijn we binnenkort zogenaamde Cyborgs, een fysieke samensmelting van mens en machine met onder andere implantaten en chips. Zouden we duizenden jaren geleden ook al eens bezocht kunnen zijn door buitenaardsen? Het antwoord daarop weten we niet, maar het zou heel goed kunnen. Wat is immers tijd? Wat is tienduizend jaar in het licht van het universum? Dat is een dag in ons bestaan.

Tot besluit

Coen Vermeeren denkt dat er een positieve tendens is vanuit een confederatie van buitenaardse rassen die onze planeet aan het helpen is. Wij moeten echter zelf ook opstaan. Ufo’s bestaan gewoon. Dat we niet snappen hoe het werkt, wie er in zitten en waar ze vandaan komen, betekent niet dat we het er niet over hoeven te hebben. We hebben de luxe en de tijd niet om hier nog twintig jaar of langer naar te blijven kijken en te wachten totdat iemand eens een keer iets doet. Als we niet streven naar openbaarmaking van het ufo- dossier, laten we iets liggen wat van zo’n fundamenteel belang is voor onze samenleving en de totale planeet. Dat kunnen wij ons niet veroorloven.