Annie Scholte, paragnoste, gaf in januari 2016 een lezing bij St. Innerlijk Besef over haar leven en samenwerking met ‘haar 2 mannen’, d.w.z. haar overleden vriend Roel en Jelle Veeman die via haar ‘doorkomen’. Haar boek ‘Onzichtbare Levens’ vertelt hierover.
Vandaag neemt zij ons mee in het onderzoek dat zij deed naar haar eigen vorige levens en dat van Roel. Inmiddels heeft ze het bewijs. In een uitgebreide PowerPoint presentatie neemt ze ons mee langs diverse plekken in Engeland, Frankrijk en in Nederland.
Inleiding
Al vanaf 4 jaar had Annie veel uittredingen, zag gebeurtenissen die dan binnen enkele dagen gebeurden. Als kind was ze daar niet mee bezig, ze onderging het en sprak er niet met familie of anderen over. “Het is wat het is”. Enkele van de dromen die ze als kind had, heeft ze beschreven in haar boek ‘Onzichtbare liefde’, het boek dat ze samen met Roel schreef na zijn overgaan. Ze dacht heel lang dat iedereen zag wat zij ook zag. Maar in de puberteit in gesprek met vriendinnen hierover bleek tot haar grote verwondering dat dat echt niet het geval was.
Dat nodigde uit tot onderzoek. In het boek ‘Mysteries van de droom’ stond beschreven hoe je ziel reist, je lichaam loslaat en kijkt in de tijd en dat je daarna weer terug in je lichaam komt. Annie pendelde veel op en neer en plofte dan terug in haar lichaam als in een vrije val. Misschien herken je dit reizen zelf als je in de ochtend ontwaakt uit een droomreis naar vreemde oorden. Het boek gaf inspiratie naar het paranormale en Annie ontdekte dat ze kon magnetiseren en masseren. Dat was jaren haar kracht.
“Toen kwam Roel in mijn leven, als een soort tweelingziel. Wij vielen niet óp, maar ín elkaar, niet smoorverliefd, maar wel iets dat dieper raakte. Ik was ervan in de war. Dat wij meerdere vorige levens deelden wist ik later pas”, zegt ze. Roel werd erg ziek en toen kwamen hun gesprekken over wat er na de dood is. Door het zien van geesten van overleden vriendinnen wist Annie dat er absoluut meer was. Roel zei: “Als dat zo is dan kom ik bij je”. Nou dat heeft ze geweten. Drie weken na zijn overgaan heeft hij zijn energie laten merken. TV aan en uit, lichtknipperen, etc. Gestimuleerd door het boek van Amerikaans medium Allison Dubois over begeleid schrijven (automatisch schrift) begon ze hiermee. Na drie weken, eerst met een seismografisch-achtig handschrift, maar later zag ze de letter RO van Roel zijn voornaam. Help! Best wel eng. Roel zei het rustig aan te doen. Je moet leren je hand te laten gaan. Dus toen gingen zij schrijvend communiceren.
Annie vertelt vaker over het ‘cellulair geheugen’. Dat is de kennis, ervaring en energie welke je in je vorig leven had en wat je meeneemt naar het nu. Het is als een database in je ziel.
Roel bleek sturend, een houding meegenomen vanuit zijn militair leven indertijd: je moet hier en daar aan denken, dit niet, dat niet. Hij wilde zo goed voor haar zorgen dat het beklemmend was. Zij heeft toen hulp gezocht bij Jelle Veeman. Dit werd uiteindelijk ook gestuurd. Jelle zei tegen Roel: “Je moet het rustig aan doen met dit meisje, want ze heeft een gave en die moet ze rustig benutten”. Jelle wilde haar wel begeleiden, maar wilde ook dat zij nog een stuk karma van hem wilde oplossen. “Incarneer zelf dan maar,” dacht Annie. Een zwaar en groot stuk. Maar dan ineens beginnen dingen te werken, dus toch maar gedaan. Annie stopte met haar goede baan omdat ‘ze’ schreven dat te doen. Annie zei tegen Jelle: “Oké, ik wil ervoor gaan, maar dan wil ik zware stukken doen voor karmische processen”. Karma, de wet van oorzaak en gevolg. Een karmisch proces is de zielsgroei door levens heen. Wat je hebt meegemaakt in een vorig leven of wat je is aangedaan, mag je dan verwerken en oplossen en zo kan je ziel doorgroeien. Ook als je veel op je kerfstok hebt gehad. Die optie heb je. Je ziel weet altijd hoe je hebt geleefd en wat je hebt gedaan. En daar krijg je in een volgend leven weer mee te maken. Soms zijn dit nachtmerries, maar ook angsten. Vroeger hadden wij de heksen, oorlogen, mensen met trauma’s. Hier werkt Annie vooral mee met hypnotherapie en er mogen prachtige dingen gebeuren.
Aanleiding om op reis te gaan
Roel mocht haar in de nachten meenemen naar de plaatsen waar zij gewoond hebben in een vorig leven. Naar Engeland wilde ze nooit. Het bleek dat ze daar Roel als man verloren had terwijl zij met 4 kinderen achterbleef.
“Roel is hier bij mij gekomen om een deel van mijn karma op te lossen. Want mijn karma als oude ziel (zoals ik dat dan altijd maar zeg) was dat ik wilde verliezen wat mij het liefste was, namelijk een van mijn kinderen.” Vlot daarna kwam ze Roel tegen. Pas later schreef hij dat ze i.p.v. haar kind, hém kon verliezen als karma. Hij werd 1 maand na Annie geboren en reisde haar achterna. Hij kon het niet aanzien dat ze een kind moest verliezen.
Op weg voor onderzoek naar Engeland
Hoe het lot je stuurt… Nota bene won ze een cruise-reis naar Engeland. Op 3 maart (3-3), beginnend in New Castle. De lezing hier is ook op 3 maart. Toeval van verbinding?
Roel was echt van de zee en Annie ook van het zeilen. In New Castle bleek er een oud kerkje te zijn waar het spookte, de St. Andrew’s Church, een prachtig mooi 12e-eeuws kerkje. Het kerkhof en de graven waren een beetje luguber. Er hing een vreemde sfeer. Een soort wrat-achtige boom. Als de energie verstoord is, worden cellen ook verstoord. Dat geldt voor alles, voor mens, dier en plant. In gesprek met koster Bill zei Annie voorzichtig dat er hier heksen begraven lagen en dat zij zich met het spirituele bezig hield. In Engeland zijn ze echt veel verder in het spirituele dan bij ons. De Koster zei dat hij zelf in een vorig leven een heks was die zich met genezen bezig hield. Heksen werden opgehangen en kregen een plek in de grond naast de begraafplaats zonder grafsteen. In de kerk bleek een monnik rond te dolen. De koster nam hen mee zodat Annie met hem in contact kon komen. Ooit had de monnik zijn werkruimte boven in een erker en was hij altijd bij de dienst aanwezig. De geest wil eigenlijk niet dat je komt, want het is hun domein. De kerk was van hem! Toen Annie contact maakte, was hij meteen aanwezig en ze ging in gesprek met hem. Ze zei: “Je blijft nu nog hier zitten maar in de Nieuwe Tijd hebben wij jullie ook weer nodig. Misschien niet alleen in de kerk, maar ook in het spirituele. Je groeit door en zo kun je mensen bereiken. Ik heb de mannen bij mij. Je mag als je overgaat echt nog wel wat heen en weer reizen en je hoeft niet alles mee te krijgen. Maar het is wel beter als je naar het licht gaat”. Roel bevestigde dat de geest nog even wilde wachten, maar dan gaan. Prima. Weer terug bij koster Bill toonde deze een bijzondere foto waarop je de monnik kon zien. We zien nu op de foto de monnik rechts staan. Zie je de enorme energie? Hier bleken de 2 kapelaans te knielen die het doodvonnis hebben uitgevoerd. Ook de energie van de heks en van het zwaard is te zien. En de energie van een kaars. Toen Roel over was gegaan en Annie eens een kaars aanstak, kwam er een enorme steekvlam. Zo sterk kan dus die energie zijn. Waarom zo sterk? Als je je lichaam verlaat, gaat diezelfde energie mee om later weer geboren te worden. En die kracht is vele malen sterker, want je hebt geen lichaam meer die energie absorbeert. Koster Bill zei ook dat de energie in de kerk beweeglijk was. Annie wist dat de ‘dames heksen’ nog flink stoeiden, maar dit zei ze niet. Want dat zou misschien kerkbezoekers weren. We zien nog een foto van de lucht waarop vormen van heksenfiguren staan. Geweldig! “We kregen nog even een dankjewel van de dames heksen”.
Tijdens de bootreis terug kreeg Annie nog een traktatie en signaal van dolfijnen. Sla deze tekens op voor jezelf. Het zijn tekens van gene zijde en ze zijn voor jou bedoeld. Het kan een vlinder zijn waar je geliefde van hield.
Edinburg, 10-14 maart: Roel in de Eerste Wereldoorlog
Een jaar daaraan voorafgaand kreeg Annie veel astrale reizen. Roel schreef verder dat zijn naam John was geweest in het vorig leven. “Ik hoorde ergens de naam John noemen en opeens viel haar te binnen dat Roel John Grand heette. Roel zei dat het klopte. Dus ging zij met de naam John Grand op pad. Niet alleen dat was een gegeven. Vooraf kreeg ze een lugubere ‘droom’ dat men Roel zijn graf opgroef. Roel en zij hadden ontzettende verbinding in dit leven, maar hij was niet haar man. Er was toen nog iemand, hoewel dit een uitgebluste relatie was. Even dacht Annie dat het een soort rancuneuze actie was.
Het kwam zo uit dat de heenreis samen met een vriendin alleen op 10-14 maart kon gebeuren. Waar zou Annie het graf kunnen vinden in Edinburg? Ze kwam erachter dat Roel begraven was in Old Town, maar dat die begraafplaats gedeeltelijk verplaatst was naar New Town vanwege een wegaanleg. Een paar dagen voor vertrek werd haar verteld dat het pad op de begraafplaats gemakkelijk te gaan was met heuvel en trap. De juiste begraafplaats was New Calton. Het hek uit de droom was afgesloten en dus werd het zoeken. Roel vertelde dat er vroeger nog een oud kasteeltje was als onderdeel van ceremonieën. Op grote zuilen staan namen van gesneuvelde soldaten en Roel is daar ook gesneuveld in de Eerste Wereldoorlog als militair.
Ze vond het bankje waar ze ooit op zaten. Hulpsignaal kwam in de vorm van 2 duiven die achter aan het kerkhof neerstreken. Aldaar bleken ook de 3 graven met omgevallen kruizen en het hek erachter. En die ene steen was van John Grand. Precies zoals ze eerder hiervan voorschouw kreeg. Zelfs met een meerpaal ernaast (die zo gewenst was voor Roel, hij hield zo van de zee). De vondst op haar verjaardag! Het was nabij de Paris Church of St. Cuthbert. Ze woonden ooit nabij Parijs.
Annie heeft vaak met Roel zielenreizen gemaakt, vliegend over rotsen, een kerkje, de omgeving en de begrafenisdienst. Na het vinden van het graf zei Roel om naar de St. Giles’ kathedraal aldaar te gaan. Bij het betreden van de kerk wist ze opeens dat dit dé kerk was van Roels begrafenis. “Zijn moeder en ik zaten er op brede banken. Onder de grond waren veel graven.” Een zeer geïnteresseerde gids aldaar bevestigde alles. Ook dat er een aangebouwd gedeelte was. Ze mochten door hun verhaal een kijkje nemen in de speciale “The Knights of the Thistle” (vlaggenkapel). Ze gingen naar beneden in de kerk waar een restaurant was. Het bleek er te spoken. Er gaan zelfs bussen naar deze plek voor een rondje ghost hunting. Er zijn veel vooraanstaande mensen, ook van de kerk, hier begraven en er zijn zelfs enkele in de muren gemetseld. En dat is daar te voelen, ook al zijn de graven zo’n 50 jaar geleden verplaatst. Er ligt een hele historie in deze kerk door oorlogen, vluchtende mensen, etc. Maar mooi dat Annie bevestiging kreeg van haar uittredingen.
De reis naar Frankrijk rond begin oktober
Vroeger zat Annie in haar dromen veel in Frankrijk. Altijd dezelfde omgeving en hetzelfde pad. Als je terugkomende dromen over bepaalde gebieden hebt als kind, kunnen dit herinneringen zijn aan een vorig leven. In haar dromen ging ze altijd in een klein plaatsje in Frankrijk een bocht omhoog naar een oud huisje. Al met al vond ze dat ze naar Frankrijk moest.
Via via hoorde Annie dat ze 100 km boven Parijs en 10 km ten zuidoosten van Chartres moest zijn in het plaatsje Sours. “Daar werd ik op gewezen. Dan gaat de ‘grote weg’ lopen van synchroniciteit. Dingen gaan in beweging die eigenlijk voor je worden bepaald”. Gelukkig was het een goede keuze om met de auto te gaan, een moeiteloze reis, met een hotel op de uitvalsweg naar Sours en onwaarschijnlijk mooi weer.
In Frankrijk kwam het ‘thuisgevoel’. Als je een ‘thuisgevoel’ krijgt, denk dan ook eens aan een vorig leven. De een heeft het sterker dan de ander. Herken je het?
Chartres heeft een van de mooiste kathedralen. Annie is daar veel geweest, want ze woonde er maar 10 km vandaan. In de kerk geeft Roel zijn aandachtsteken (een tikje tegen haar linker neusvleugel) omdat hij wil schrijven. “Mijn gezicht is als een brailleveld voor alle energie signalen”, zegt Annie. Roel schrijft: “Nou, zie eens wat het met je doet. Het is de eerste keer dat je zoveel inzichten krijgt. Je vervalt weer in weemoed om alles hier. Er heeft in de eeuwen hier veel gespeeld. De oorlogen hebben deze kathedraal niet geteisterd. Maar de tol is wel betaald na zoveel levens. Je verliet de kerk vaak als zo velen. De diensten waren ook op de plek waar je nu zit en ze gaven je altijd rust, net als nu. De religies zijn veranderd. Zoals jij de madonna nog altijd vereert (dat is ook zo), zo kan het weer worden. De liefde en eenvoud staat boven de kerk” en “… ik verbond mij in zoveel liefde met jou, morgen 5 jaar geleden (2 oktober). Daarom onze ringen. Zoals toen voelt het nog steeds. Daarom ben je weer ‘thuis’, waar wij woonden”. Over de ring schrijft Annie uitgebreider in haar boek. Ze voelt zich gestuurd.
Een fantastische kerk, met labyrint. Ga er eens heen. Annie droomde ooit over een kerk met een vierkant deel erboven met hele grote linten. Op die linten stonden 3 data, t.w. 1852, 1996 en 2012. Annie en haar vriendin komen in de kerk en haar vriendin trekt haar mee naar een plek waar ze de vierkante stenen herkent. Aan de buitenkant ziet Annie de linten met de jaartallen. In 1852 verloor Annie in haar vorig leven haar kind aan een soort virus. In 1996 werd haar zoon ernstig ziek en ze voelde dat ze hem zou verliezen, maar door goede voeding heeft ze hem weer op de rails gekregen, want het was niet het plan dat hij nu zou sterven in dit leven. Eind 2011 valt Annie op vakantie in Egypte op een koraalrif. Dit was bijna het einde van haar leven. In 2012 kreeg ze een Bijna Dood Ervaring. Annie zegt: “Ik was bij Roel. Dan ga je naar de hemelpoort, dat licht. Ik zei dat ik nog niet naar hem toe kon, want dan moesten haar kinderen haar uitvaart regelen en mijn boek was ook nog niet klaar. Vervolgens ben ik weer voorzichtig teruggebracht”. Daarna kreeg Annie het bericht dat ze nog een tijd mag leven omdat haar karma was veranderd. “Ik doe nu dingen in mijn leven die ik in een volgend leven zou doen.”
In Sours verkennen ze de omgeving. Ze vinden het bewuste weggetje omhoog dat na ca 100 jaar toch iets anders loopt. Aan de rand van het dorp, bij de bocht, parkeren ze de auto op een uitgemaaide parkeerplek. Alsof die voor hen was gemaakt. En daar is het oude huisje. Ze mocht van Roel alleen een foto maken van de linker zijde, want er was inmiddels aangebouwd. “Op deze reis vonden wij ook weer de kerk uit mijn dromen, het straatje, het huisje. Hoe vaak had ik die droom niet gehad”.
Een volgend leven in Ommen aan de Vecht
Soms is het gemis van tweelingziel Roel groot, ook doordat ze tijdens uittredingen nog bij elkaar zijn. Dit zorgt ervoor dat Annie soms niet terug wil naar de aarde.
Misschien daarom dat ze haar volgend leven met Roel in beelden mocht zien. Dit keer in Ommen aan de Vecht. Een gezin met 5 kinderen, 2 honden, kippen en een groot huis in Ommen aan de Vecht met uitzicht op de Vecht. Als ze zover is, zal ze het huis herkennen. “In een hele lange lijn zijn er al dingen uitgestippeld. Het leven is op de rol”. Met Roel gaat ze Ommen bezoeken, het bewuste straatje, in de natuur, het water. En nog iemand die een bevestiging geeft en zegt “In de kop van Overijssel kun je prachtig zeilen”. En dan is de cirkel weer rond.
Over de verbinding met Roel n.a.v. een vraag:
Roel leeft in Annie door. Ze voelt zijn energie heel erg. Hij wilde nog niet overlijden en daarom heeft Annie hem ‘uitgenodigd’ bij haar te blijven. Hij is er altijd. Annie kan hem horen, ook nu tijdens de lezing. Jelle is erbij als ze werken. “Mijn leven is er een met een oortje. We kunnen zo communiceren. Schrijven hoeft niet meer zo nodig”, zegt zij.
Over dood en sterven
Reïncarnatie heeft Annie anders naar het leven doen kijken. Beseffen dat je op een begraafplaats misschien wel 5 vorige levens van 1 persoon kunt tegenkomen, vooral als mensen snel incarneren.
Begraven of cremeren?
Als je overgaat laat je het lichaam los. Dat is misschien wel het aller moeilijkste, naast het loslaten van geliefden. Als je dit beseft en kan loslaten in dit leven, kun je beslissen voor crematie. Velen onder jullie zouden dit ook kunnen doen. Je lichaam in vlammen zien opgaan is naar, het lichaam dat je iedere seconden met je meenam. Daarom is loslaten belangrijk. Ga dan op tijd met je geliefden mee. Hiertoe word je uitgenodigd. Jij mag ook gehaald worden, zoals ieder van ons. Oudere mensen, vooral in verpleeghuizen, heffen vaak hun armen op, reikend naar hun geliefden die ze al kunnen zien.
Annie mocht Roel zien in het licht. “Ik heb prachtige ruimten gezien. Andere volken gezien. Fantastisch. Daar kan ik het nu niet over hebben”.
Onlangs verleende Annie spirituele hulp aan overledenen tijdens de Tweede Wereldoorlog in kamp Westerbork. Er was een groep van 40 dolende zielen, die in stilte waren en niet konden bewegen. Ze ‘beleefden’ nog steeds de oorlog. Na een lang telepathisch contact met deze groep zag ze de zielen als in een mars naar het licht vertrekken. Dezelfde mars als waarmee ze naar het kamp waren gekomen. “Dan vertel ik dat ik de mannen bij mij heb en dat het onze taak is en dat wij dat mogen doen. Jullie namen zijn daarboven nog niet genoemd. Ze wachten op jullie. Als je niet lopen kunt, word je door de engelen gedragen”. Was het voltooid? Ja, de wind ging daarna waaien als een teken waarom gevraagd was.
Annie is ook veel bezig met geesten in huizen, gedrag van kinderen. Als kinderen veel buikpijn hebben en hun ouders wel voor van alles willen uitmaken (in het Duits: Begeisterung), dan kunnen ze gevangen zijn door een andere geest. Een arts kan niets vinden.
Moet je naar het licht of juist niet?
Karma is inlossen, oplossen, doorgroeien. Als je naar het licht gaat, word je opgewacht, ze gaan met je in gesprek om te kijken of je het goed gedaan hebt in je leven, wat je anders had willen doen en dan mag je daar in een ander leven op voortborduren.
Soms zegt er iemand dat je al dat karma niet hoeft te doen. Je mag ook de afslag links. Je gaat dan niet naar je zielengroep die staat te wachten achter de poort. Je kunt ervoor kiezen, maar je komt in een niemandsland terecht. Annie weet uit ervaring dat in die andere sferen de energie heel anders is. En daar ga jij het niet vinden. Wij hebben al moeite om de diverse culturen in onze gelederen in Nederland te zien instromen. Dat voelt soms helemaal niet van ons. Dan moet je voorstellen dat de energiegroepen daar heel anders zijn. Je kunt met een paar mensen gaan dolen. Dan ga je niet naar het licht, maar word je een dolende ziel.
Als mens wil je naar de aarde-energie terug. Als dolende ziel kun je obsessor worden, iemand die met een ander op aarde meewandelt. Je kan ook als aanklever doorgroeien en dan neem je daar een geschikt iemand voor.
Wees niet bang voor de dood of dat mooie licht. Als je echt wat op je kerfstok hebt en je hebt heel veel levens genomen, getreiterd, geouwehoerd, het allerergste, dan creëer je aan de andere kant een soort helletje. Er wordt echter over je gewaakt. Karma kan soms doorbroken worden om het wiel van dader, slachtoffer te stoppen.
Jelle zei ooit eens: “Wij moeten zorgen voor wat wereldliefde. Beetje om elkaar denken en op elkaar passen. Weten dat het grote in het kleine zit. Als mens en mét mensen een beetje mooi leven, dan doe je het niet verkeerd. Dan maken wij mooie stappen. En ze willen ook graag dat wij die stappen blijven doen”.
Besef ook dat na zelfdoding je weer heel snel kunt incarneren en dan sta je weer voor hetzelfde probleem waar je misschien voor wegliep. Je hebt zelf de keuze. Besef dat de wereld telkens verandert.
Wat gebeurt er met mensen zoals Menten (oorlog). Hoe kan het dat ze zo lang leven?
De dader is aan de overkant het allergrootste slachtoffer. Je maakt dan mee wat je anderen hebt aangedaan. Je kunt lang in de donkere sfeer en impasse blijven. Annie blijft erbij dat je zonder oorlog geen vrede krijgt. Wij moeten bewust worden van die gruwelijkheden en gevolgen, zodat de massa tegenstanders tegen oorlog groter wordt. Meer mensen willen beschikken over hun eigen vrijheid. Veel mensen willen van de dictatuur af. Als jij het idee hebt dat je niet vrij bent dan zul je ook voor jezelf die vrijheid moeten creëren met mensen om je heen. Wij mogen in Nederland heel veel. Probeer naar het halfvolle glas te kijken van wat je mag en kunt. ‘Zij’ willen ook graag dat wij een beetje licht en gelukkig zijn. Negatieve energie trekt negatieve energie aan. Wij hebben het hier op aarde niet allemaal voor het zeggen. Wij weten niet al die grote karmische lijnen. Wij mogen onze emoties hebben, maar ga kijken naar wat je samen hebt met mooie mensen om je heen. Maak het hier licht.
Een aanrader uit de zaal: ”Heb geen oordeel”.
Waarom aanklevers? Hoe merk je dat?
N.a.v. een voorbeeld uit de zaal van iemand die last had van diverse obsessors.
Annie: Ze was makkelijk toegankelijk voor deze geesten. Je ziet het soms in iemands ogen, soms agressie of iets anders.
Je voelt je anders en niet jezelf. Je voelt de verandering van energie. Als je als mens goed vitaal bent dan krijgt je geen lifters. We waarschuwen veel voor drugs en alcohol, want dan gaat het kruinchakra open en dan kunnen de geesten bij je komen.
Invloed vanuit de jeugd wordt tot “Zo ben ik”.
Annie: Het is geen probleem dat je bent zoals je bent. Alleen als je tegen jezelf aanloopt met een probleem, kijk dan ook eens achter het deurtje van een vorig leven. Ontrafel je probleem. Op de een of andere manier rollen wij mee met de energie totdat je wakker wordt en het niet wil doen, maar verzet maken met elkaar. Dat zijn bewegingen. Ook door de eeuwen heen.
Over gidsen
Ieder van ons heeft gemiddeld 3 gidsen bij zich om ons te beschermen en ons op ons pad te houden. Dit kun je ervaren als ingevingen. Wees alert op signalen en de werking van de wet van synchroniciteit. Je krijgt dingen aangereikt, maar kun je ze opmerken? Je kunt de ellende of drama opzoeken, maar je kunt ook de verbinding zoeken met de overkant.
Tot slot
De mensheid zit in ontzettende dualiteit. Soms snap je het gewoon niet. De lieve Heer is vaak aangevallen, ook door christenen en zij die meenden het voorbeeldig te doen. Dat is al decennia zo. Wij krijgen ook niet altijd antwoord in dit leven.
Annie’s website; www.anniescholte.nl.