Bert verzorgt deze lezing met behulp van een PowerPoint presentatie.

Hij laat ons eerst foto’s zien die hij in Arizona heeft genomen. Doordat we niet de volledige context zagen, trokken we de verkeerde conclusie. We meenden een vliegende schotel zwevend in de lucht te zien. Deze staat echter voor een restaurant. De tafels in het restaurant zijn ingelegd met graancirkels. Bij een van de graancirkels staat de volgende tekst: “Every man takes the limits of his own field of vision for the limit of the world”. Zoals jij beperkt bent, zo beperkt zal de wereld er voor jou uitzien en zal de wereld naar jou terugkijken.

We zullen vanavond trachten de wereld heel anders te bekijken, met nieuwe ogen te gaan kijken.

We bekijken verschillende graancirkels, cirkels van koolzaad en van tarwe. Het nieuwe gewas laat een ghost zien van wat er vorig jaar stond. In Wiltshire, in Engeland, een gebied van 20 bij 30 km, zijn verscheidene graancirkels ontstaan.

In 2007 zag Bert in de omgeving van Avebury een graancirkel waar heel veel geometrie in zit. Er zijn daar verschillende kerken die allemaal op twee denkbeeldige cirkels die door elkaars middelpunt gaan, liggen. Die kerken zijn een paar honderd jaar oud. De plekken waar die kerken staan, zijn duizenden jaren oud. De heidenen hadden hun altaren op heilige plekken, die samen precies een cirkel vormden. De geometrie in het landschap van Wiltshire is ongeveer 5000 jaar geleden ontstaan.

Bert laat ons zien dat je er een driehoek in kunt tekenen die precies de grote piramide is van Cheops. Die piramide heeft een basishoek van 51graden.

Als je een glazen stolp over die piramide heen zou leggen, zit de ene helft van de stolp boven en de andere helft onder de grond. Als je dan neerkijkt op die piramide steken de punten uit die glazen stolp. Je hebt nu een cirkel en een vierkant met exact dezelfde omtrek. Dat wordt “squaring the circle” genoemd. Pythagoras en Plato hebben dit fenomeen destijds al bestudeerd. Zestig jaar geleden begrepen we het. Het is een menselijk construct, het komt nergens in de vrije natuur voor.

Omdat het in de grote piramide zit, komt het ook voor in het landschap van Wiltshire.

In 2008 komt daar een graancirkel waar ook “squaring the circle” in aanwezig is. Ook was het aanwezig in een graancirkel die hij in 1994 in Bovensmilde bezocht. Het was een cirkel met kleine cirkeltjes er omheen. Het duurde 14 jaar voor hij inzag dat hier een vierkant omheen past. (Zie de figuur onderaan de vorige kolom.)

Waarschijnlijk komt “squaring the circle” in alle graancirkels voor.

Er lopen in Engeland twee enorme krachtlijnen. Als je daar het gemiddelde van neemt heb je de meest belangrijke lijn. Het is in feite een grote cirkel die om de aarde loopt. Het is een cirkel waarop alle grote volkeren der aarde met elkaar verbonden zijn.

In Wiltshire bevindt zich ergens een vesting dat “’Templefarm” heet. Dit stukje gebied zit precies in de koningskamer. Het linker oog van Horus zit in dat landschap. Exact de grote piramide past daar overheen.

Templefarm is genoemd naar de tempeliers. Toen de tempeliers groot begonnen te worden in Frankrijk, zijn er ook een aantal naar Rockney in Engeland gegaan. Ze kregen van iedereen land en geld, zo ook van de graaf van Bonjean. Deze woonde in een klein plaatsje net buiten Wiltshire. Vlakbij staat een kerkje wat met een bedoeling juist op die plek is gebouwd. Binnen is een schilderij van Jezus waarvan je je afvraagt of hij de ogen open of dicht heeft. Het is net hoe je er naar kijkt. Deze afbeelding reflecteert hoe de wereld in elkaar zit. Het is onze perceptie die de wereld creëert. De wereld is niet iets wat los van ons staat.

De tempeliers waren ook verantwoordelijk voor alle grote kathedralen in Europa, bijv. Reims, Amiens. Van Chartres weten we het niet zeker. Zeer waarschijnlijk wel omdat het precies zo is gebouwd als de andere. Chartres is op een bepaald moment afgebrand en is later herbouwd. Er zitten bouwelementen in die nooit eerder waren toegepast. De kathedraal is breder, de bogen zijn groter. We weten niet wie de architect was.

De kathedralen zijn identiek aan de graancirkels. Ook van de graancirkels weten we niet wie ze maakt. Een graancirkel is tijdelijk, na een seizoen zijn ze weg. De permanente kathedralen liggen nu tijdelijk in het veld. Of we nu kijken naar de kathedralen met hun symboliek, hun geometrie, hun boodschappen of naar de graancirkels, het is hetzelfde.

Bert was ook in de Dom van Aken die door Karel de Grote is gebouwd in het jaar 800. (Het jaar 800 is een achtje dat rechtop staat en een “achtje” dat horizontaal ligt.) Het is een achtvoudig gebouw. Karel de Grote heeft “squaring the circle” in de marmeren vloer aangebracht. Als je het grondplan van het gebouw wat oprekt en groter maakt is dit ook “squaring the circle”.

Dit verschijnsel zie je ook in het Sint Pietersplein, evenals in het gebouw van de CERN in Geneve.

In de laatste graancirkel van vorig jaar die op 16 augustus is ontdekt vormen twee overlappende cirkels de kern van yin en yang. Je kunt er een vierkant omheen trekken dat precies die cirkels vat. Dat kun je twee keer doen, dan heb je een achthoek. Je kunt ook de vierkanten wegdenken en er een cirkel omheen trekken die zelf de cirkels raakt.

In juni 2009 was er in het veld bij Dragon hill een graancirkel waar je het raam van Chartres in kon herkennen.

In de kathedraal van Chartres bevindt zich een labyrint. Als je de muur met het Westrose raam naar beneden klapt valt het raam exact over het labyrint. Het is ook even groot. Als je het labyrint loopt, loop je eigenlijk het raam. Je loopt de symbolen. Als je die graancirkel loopt, loop je in feite het labyrint van Chartres. Die graancirkel kwam neer op 12 juni 2009.

Die kerk is ooit een keer afgebrand en op 12 juni 1194 is men begonnen met de herbouw. In 1220 was het klaar. Je hoeft je niet eens zo erg te verspreken of je zegt 2012.

Waarom loopt de mayakalender af in 2012?

De Isapa is het fundament van de mayakalender. Op 1 mei en op 12 augustus staat de zon exact boven Isapa. De periode van 12 augustus naar 1 mei is 260 dagen en dat is de matrix van 13×20 van de mayakalender. De geometrie van deze kalender is gebaseerd op “squaring the circle”.

In de kathedraal van Chartres bevindt zich een deur die toegang geeft tot het hoogaltaar. Hier hangt een tapijt waar de Franse lelie op staat. Er staat een mannetje op die van de grond verheven is, hij is nagenoeg verlicht. Er moet een relatie zijn tussen de Franse lelie en dit verlicht zijn. Het zijn de twee krachten die om elkaar heen gaan om je ruggengraat. Je zult verlicht raken als je de kans ziet de kundalini te activeren. Op het tapijt is dat uitgebeeld met vlammetjes vanuit het hoofd.

In de crypte van Chartres zie je de maan, de zon, een hand die reikt, een spinneweb. Dat spinneweb is een graancirkel die bij Avebury heeft gelegen. Oftewel uit die graancirkels komt die hand. Grijp hem en hij zal je helpen. Dat wordt hierin uitgebeeld. Op een schilderij in de kerk in Westoverton zie je Jezus waar hij zegt dat hij de volgende keer dat hij komt, in het graan zal komen.

De tijd is gekomen om het punt van verlichting te bereiken. Als het moment daar is, moeten we het zelf doen. Dat is wat er in de kathedralen verstopt zit, wat in “squaring the circle” zit, wat de graancirkels laten zien. De graancirkels zullen ons daarbij helpen om die stap te maken.

Vragen

Kunt u de geometrie van Drenthe toelichten?

Bert heeft alle hunebedden in kaart gebracht, maar hij heeft in Drenthe geen geometrie kunnen vinden.

De meeste hunebedden liggen op een leylijn. Hierbij kun je je de vraag stellen of de hunebedden op die lijnen liggen omdat die lijnen er al waren of zijn die lijnen er omdat de hunebedden daar zijn. Datzelfde geldt voor de kerken die in Engeland op die cirkels liggen. Bert denkt dat men destijds zonder het te beseffen die cirkels creëerde. De kerken zijn een paar honderd jaar oud, de plekken zijn zo oud als de grote piramide. Hoe kan het dat twee volkeren op hetzelfde moment met hetzelfde principe bezig waren? Dat betekent dat ze een informatiebron aanboorden die voor beide groepen toegankelijk was.

Hoe en wanneer komen de graancirkels tot stand?

Het graan gaat vaak ’s nachts plat in een geometrisch patroon. De volgende dag zie je dan een graancirkel. Van een piloot die in een helikopter met infrarood radar vloog hoorde Bert dat hij in het voorjaar patronen in het veld kon zien die je met het blote oog niet ziet. Een aantal daarvan gaat in de loop van het jaar neer en dat worden graancirkels. Het zou kunnen zijn dat de blauwdruk van al die graancirkels er lang ligt. Niemand weet precies hoe het in zijn werk gaat. Er is een verband tussen lichtballen en graancirkels. Welk verband is niet bekend.

Kunt u iets vertellen over verlichting en geometrie?

Jung wilde weten wat er in depressieve patiënten omging en liet hen schilderen. In het begin waren de schilderijen heel duister en bedreigend. Later werden ze kleurrijker en geometrischer en leken ze op graancirkels. Jung concludeerde dat wanneer de menselijke geest zich op het aller-diepste niveau uit, hij dat zal doen in geometrie. Hij ontdekte dat de Chinese alchemisten ook op deze manier werkten. Zij gebruikten de geometrie om naar binnen te gaan. Die geometrie noemden ze mandala’s. Wil je ooit iets in beweging zetten op het meest basale niveau, zal geometrie dat doen.

Door alleen maar die vormen te absorberen wordt het proces van verlichting gedeeltelijk in werking gezet.

Op 21-12-2012 worden de squares van de cirkels gescheiden. Wordt dit alles bewerkstelligt door het Christusbewustzijn? Komen er dan veel mensen tot verlichting? Merken we hier iets van op die datum?

Naarmate we ons op onze eigen realiteit focussen, kunnen we het ook creëren. Het is een enorme kans om verder te komen. Dat ligt aan ons. Willen we dat, zijn we er aan toe? De Maya’s zetten een punt in de tijdslijn. Ze houden een spiegel omhoog. Die spiegel zal in 2012 de mensheid laten zien waar ze aan toe zijn. We krijgen dat waar we mee bezig zijn. Onze intentie heeft grote invloed op de realiteit. Op het moment dat onze intentie heel positief is, zouden we dat ook in de realiteit kunnen laten gebeuren. Dat doen niet de Maya’s, dat doen wij.

In een kerkje, net buiten Uffington, is een raam waarin je een vrouw ziet met een kroon op met 12 sterren erin. Ze staat op een maansikkel in een vlammend geheel. Als je Openbaringen leest, merk je dat er sprake is van een vrouw die de zon achter zich heeft, die op een maansikkel staat en 12 sterren in haar kroon heeft. The lady of Guadeloupe is 500 jaar geleden een Mariaverschijning in Mexico geweest. Het verhaal dat Bert ons hier vertelde, werd daar al grotendeels in gang gezet. De vrouw in het raam komt ons in feite verlossen van deze 3D wereld. Zij is de moeder van God, die hemel en aarde heeft gecreëerd.

Bert Janssen is de auteur van verschillende boeken, waaronder “The Hypnotic Power of Crop Circles” en “Sophia’s Ei”.

Bert heeft ook twee sites op het internet:

www.bertjanssen.nl en www.sophiasei.nl

Ria Smid

(De afbeeldingen in dit verslag zijn beschikbaar gesteld door Bert Janssen en met zijn toestemming opgenomen.)