Hans spreekt de wens uit dat we ons vanavond allemaal zo warm, zo kwetsbaar, zo onbevangen mogelijk met elkaar mogen verbinden, met het diepste in ons zelf, maar ook met de geestelijke wereld. Dat door die warme en onbevangen verbin-ding de aanwezigheid van Christus zelf hier in ons midden, voor een ieder van ons heel concreet voel-baar wordt als een kracht van warmte die ons omhult, als een flits van inzicht die ons verder helpt of als een stille kracht van troost en bemoediging op onze levensweg.

Hans werpt vanavond vanuit spirituele hoek een licht op relaties en spreekt over alle relaties die zich tussen mensen voordoen (met partner, kinderen, ouders, collega’s, enz.) In principe gelden voor alle relaties dezelfde geestelijke regels en wetten, maar worden ze wat meer aangescherpt als je met iemand in één huis samenleeft. Bijvoorbeeld in het geval van ruzie. Als je dan metiemand in één huis woont, kun je hem/haar moeilijk ontlopen, dat kan in situaties daarbuiten veel eenvoudiger.

Voor het gemak wordt, tijdens de lezing, in plaats van alle relaties specifiek te noemen, de term huwelijk gebruikt.

Een Frans gezegde zegt over relaties: ,,Het huwelijk is als een belegerde vesting. Die buiten zijn willen er in en die binnen zijn willen eruit.” Als je alleen bent, lijkt een relatie met iemand die er altijd voor je is, prachtig. Als je dan eenmaal in een relatiezit, waarin de sleur toeslaat en je elkaars hart niet meer bereikt, kun je je eenzaam voelen en denken: ,,Ik geloof dat ik beteralleen kan zijn, dan samen. Want op deze manier samen is nog meer alleen dan alleen.”

Spiritueel gezien zijn relaties heilige verbindingen. Ze zijn het kanaal voor de Goddelijke geest om op aarde werkzaam te kunnen zijn. Er zijn hier op aarde dan ook geen andere, betere of meer heilige kanalen dan de verbinding tussen mensen.

Dit is tijdens meditatie soms voelbaar, nl. als je een grotere geesteskracht ervaart dan de optelsom van het aantal mensen met wie je samen aan het mediteren bent. Christus zegt hierover: ,,Daar waar twee of meer in Mijn naam bijeen zijn, daar ben Ik in hunmidden.” Daar waar twee of meer zich in de Geest van Christus kwetsbaar, verlangend naar vrede, open en aanraakbaar met elkaar verbinden, daar wordt Christus zèlf werkzaam en worden wij het kanaal voor de allerhoogste Goddelijke kracht die zo naar de aarde mag komen.

Maar als zuivere relaties bij uitstek het kanaal zijn voor de hoogste Goddelijke krachten, dan zijn verziekte relaties, waarin mensen elkaar kapot maken, bij uitstek het terrein voor demonische krachten. Want het hoogste licht wordt gecom-penseerd door het diepste donker.

Er kunnen zich in relaties wonderen voltrekken. Ook tijdens deze lezing hebben we een relatie met elkaar. Onze geestelijke lichamen verbinden zich met elkaar tot één groot geestelijk lichaam en omdat we dan een kanaal bij uitstek worden, kan het weten van de één in stilte overspringen op de ander en kunnen genezende krachten overspringen van de één op de ander.

Daarom opende Hans zijn lezing met de in het begin genoemde wens. Dit is geen vrome wens, maar dit drukt, spiritueelgezien, de diepste werke-lijkheid uit. Het gaat nl. om datgene wat Christus in stilte in ons bewerkt.

Een ander voorbeeld van wat er in relaties kan gebeuren, is wat je vroeger nogal eens zag. Als een kleinkind regelmatig bij een ziekelijke opa of oma in de bedstee sliep, begon zo’n kind na verloop van tijd ook te kwakkelen, omdat de ziekelijke groot-ouder iedere nacht krachten aan het geestelijk lichaam van het kind onttrok. Doordat ze naast elkaar lagen vond er uitwisseling van energieën plaats.

De grootmoeder van Hans heeft hem een oude spirituele waarheid geleerd, nl. dat je niet kwaad en verbitterd naast iemand mocht gaan slapen. Want op het moment dat de geestelijke lichamen dan door elkaar gaan werken, wordt dit het speelterreinvoor de lagere geesteswereld en die stoken dat nachte-lijke vuurtje nog even extra op. Ga dus nooit naast iemand liggen alsje dat niet in alle zuiverheid kunt. Je kunt dan eventueel nog beter een nachtje op de logeerkamer gaan liggen, want danwordt dat nach-telijke vuurtje in ieder geval niet verder opgestookt.

Nog een voorbeeld is dat je soms met iemand staat te praten en je voelt je ineens doodmoe, soms na vijf minuten al. Dieander plukt dan in stilte allerlei geestelijke krachten uit jouw aura. Om te voor-komen dat je wordt leeggegeten, moet je zo’n verbinding snel beëindigen. Er zijn uiteraard ook verbindingen die energie geven.

Het is dan ook van groot belang om steeds te blijven werken aan de zuiverheid van je relaties.

In onze tijd zijn er op het gebied van relaties vele veranderingen gaande. Er gaan bijvoorbeeld steeds meer mensen scheiden. Dat gebeurde vroeger niet, want ,,Wat God samengevoegd heeft, dat mag de mens niet scheiden.” Deze houding lukt onze generatieechter niet meer. Het is van belang dat we een scheiding niet meer als iets negatiefs zien, want ook relaties kunnen eindig zijn. Liefde betekent in zo’n geval dat je elkaar vrij laat om de eigen weg en op de eigen manier liefde en vrede te vinden. En geef elkaar je zegen mee. Helaas wachten we vaak zolang met een scheiding tot we elkaar helemaal kapot hebben gemaakt en er alleen nog een verziekte relatie over is. De spirituele traditie zegt hierover: op is op. Beëindig je relatie op een respectvolle en zuivere manier en zodanig dat je er een vriendschap aan overhoudt.

Net zoals wij ceremonieën gebruiken bij de start van een huwelijk, is het ook uiterst zinnig om dat te doen bij het beëindigen vaneen relatie, maar wacht daar dan niet mee totdat je elkaar helemaal hebt doodgemaakt.

In dit verband zal Hans bij een trouwerij ook nooit beloven: ,,trouw tot de dood ons scheidt.” Hij zal beloven: ,,trouw zolang de liefde levend blijft.” Jongeren in onze tijd gaan steeds meer samen-wonen om hun relatie uit te proberen. Het huwelijk is dan niet het begin, maar de bekroning van hun relatie. Gun het hen om te experimenteren met relaties en seksualiteit.

Voorbehoedsmiddelen hebben voor een revolutie gezorgd, daardoor werd o.a. seksualiteit ook buiten het huwelijk mogelijk. Wekunnen nog steeds heel gniffelig doen, maar geef seksualiteit respectvol een plek waar het hoort, nl. in de intimiteit van twee mensen. Of ze nu één nacht, een dag of een leven lang bij elkaar zijn, daar staan wij buiten, want dat is een zaak van die twee mensen. Respecteer dat. Mensen met een vaste relatie staan er vaak niet bij stil dat mensen die geen vaste relatie hebben, wel behoefte hebben aan seksualiteit, intimiteit, aan-raking en gewoon even naakt bij de ander weg kruipen. Veel alleenstaanden voelen zich genood-zaakt het stiekem op hun manier te zoeken en praten er niet over om niet te worden uitgelachen. Gun iedereen seksualiteit (daar waar het respectvol gebeurt) als uitdrukking van intimiteit, veiligheid, geborgenheid en warmte.

In spirituele kringen wordt geleerd dat het niet gaat om vaste normen, maar dat iedereen van binnenuit mag luisteren naar wat voor hem/haar juist is of niet. Als het gebeurt vanuit echte liefde, met respect voor elkaar en zonder dat er iemand mee wordt gekwetst, is het altijd goed. Jij moet je er dus buiten houden als het intimiteit van anderen betreft.

Momenteel zijn er op geestelijk gebied grote veranderingen gaande als gevolg van de werk-zaamheid van de energieën van de aartsengel Michaël.

Het lukt ons niet meer om dingen weg te slikken of weg te stoppen. Dat konden onze ouders nog wel. Dit betekent wel dat we in relaties moeten leren omgaan met conflicten, die dan geen bron van ver-wijdering mogen zijn, maar die leiden tot winst. Daarbij moeten beiden volstrekt eerlijk naar zich-zelf kijken en er in alle kwetsbaarheid over durven praten, in plaatsvan zich gekwetst terug te trekken, want daarmee wordt de relatie vermoord.

Iets anders dat door de aartsengel Michaël is gegeven is een heel diep verlangen naar gelijk-waardigheid. In iedere relatiewaarin dat niet wordt gerespecteerd, komen de ondergeschikten vroeg of laat in opstand. Veel fricties in relaties hebben te maken met stille machtsspelletjes. Een gezond gevoel van eigenwaarde is een voorwaarde om in gelijkwaardigheid met elkaar om te kunnen gaan. Bij onvoldoende eigenwaarde gaat de persoon in kwestie zich opofferen voor de ander, om dat lekkere gevoel van gerespecteerd en gezien te worden steeds opnieuw te bewerkstelligen. Er komt echter ooit een moment waarop je het niet meer verdraagt om altijd te moeten klaar staan voor de ander. Maar dan vergeet je dat je er zelf mee bent begonnen, maar het de ander verwijt. Kortom: veel fricties in relaties ontstaan omdat we niet meer kwetsbaar naar elkaardurven zijn en moeite hebben met gelijkwaardigheid.

In de eerste helft van ons leven maken we veel karmische relaties mee en in de tweede helft van ons leven hebben we meer vrije relaties. Daardoor zijn de problemen die je in de eerste helft van je leven ontmoet vaak extra heftig en emotioneel. In dat geval kun je regelmatig het gevoel krijgen: waarom begrijpt die ander het nou niet, het is zo simpel. Maar karmische problemen zijn niet met eenvoudige logica op te lossen. Voor karmische relaties geldt: geduld, geduld, geduld! Geduld is een extra teken van liefde; de ander het eigen tempo van groei gunnen.

Hans vertelt een voorbeeld van een karmische relatie waarover Edgar Cayce heeft geschreven. Het gaat over een echtpaar waarvan de man nu impotent was en de vrouw seksualiteit en intimiteit moest missen. Ze hadden elkaar echter ook al ontmoet in de tijd van de kruisvaarders, toen hij had besloten tijdens zijn tochten zijn vrouw te dwingen een kuisheidsgordel te dragen. Hij had haar niet vertrouwd en in haar vrijheid ingegrepen; als gevolg daarvan moest hij in dit leven ervaren hoe het is om geen seksualiteit te hebben.

Door de inwerking van de geestelijke energieën kunnen wij heel moeilijk verdragen dat de ander ons niet toelaat in zijn of haarhart, maar een muur om zich heen heeft. In iedere relatie waar mensen niet van hart tot hart communiceren, ontstaan pro-blemen.

Kijk eens zorgvuldig in jezelf of jij iemand bent die in relaties zijn/haar hart durft open te stellen en niet alleen communiceertvanuit een houding of een rol. Je kunt uiteraard ook eens vragen aan je part-ner of vrienden hoe zij jou ervaren.

Wij pikken het eveneens niet meer dat autoriteiten slechts een rol spelen. Als zij geen gezag van binnenuit hebben vallen ze vanhun voetstuk. Dit geldt voor alle relaties.

Voor een goede relatie is het van belang dat je je eigen schaduwkanten kent. Het is een enorme winst en een geschenk dat wij, inonze tijd, leren om van kleine afstand naar ons zelf te kijken en naar wat zich in onze relaties voordoet. De generatie van onze ouders had hier geen idee van, omdat dat in die tijd nog niet leefde.

Rudolf Steiner schreef reeds dat er in onze tijd steeds meer problemen zouden ontstaan in de sfeer van bloedbanden en dat mensen zich steeds meer thuis gaan voelen bij mensen die zij beschouwen als hun geestelijke broers en zusters. De mensheid moet leren om niet meer vanuit de sfeer van de bloedbanden te leven (materieel leven). Het gaat er om dat je wordt opgetild en leert te leven in de sfeer van de geest en de geestesbanden.

Omdat wij mensen zo hardleers zijn, zal deze overgang met veel pijn en moeite gepaard gaan. Juist relaties in de sfeer vanbloedbanden vertonen veel pijn en verdriet, zoals bijvoorbeeld breuken tussen ouders en kinderen of tussen broers en zusters. Dit heeft alles te maken met de eerder genoemde overgang. Beschouw een geestelijk broertje of zusje (met wie je je van binnenuitdirect verbonden voelt) als je èchte familie en neem die verbinding ook serieus als een heilige verbinding. Geef die de aandacht die hij verdient. Dit zijn de eigenlijke heilige verbindingen, waar het meer en meer om zal gaan.

Wat zijn relaties eigenlijk? Hierop wordt door verschillende partijen verschillend geantwoord. In de katholieke traditie zijn relaties versmald tot het huwelijk, dat er uitsluitend is om kinderen te verwekken. Juristen spreken over relaties als contracten die mensen met elkaar afsluiten, maar die ook weer kunnen worden ontbonden. Volgens psychologen zijn relaties bij uitstek het schouwspel van emotionele en seksuele driften.

Spirituele mensen zien relaties als de mooiste, maar ook de moeilijkste leerschool die de geestelijke wereld ons schenkt in dit leven. Ze zijn al onze inzet meer dan waard, omdat we juist in relaties geestelijk kunnen groeien en tot inzicht kunnen komen.

Wat er nodig is om een relatie, die je als levensles en heilige verbinding ziet, levend te houden:

• Elkaar respect schenken; een diepe eerbied; een hele diepe bevestiging, zeg elkaar waarom jij de ander zo bijzonder Doe dat regelmatig wanneer je weer wordt geraakt. Iedereen heeft bevestiging nodig. Daar waar mensen elkaar niet meer kunnen bevestigen en vanuit hun diepste innerlijk waardering en respect kunnen geven, is het zinvol om je af te vragen of deze relatie nog wel inhoud heeft. Het is nl. het dragende fundament en de kracht van relaties;
• Klaar staan waar het nodig is;
• Goede relaties schenken geborgenheid en veiligheid. Je hebt handen gekregen om elkaar te strelen en vast te houden en om elkaar zonder woorden geborgenheid te geven;
• Leer zodanig naar elkaar te luisteren, dat je tussen de regels door luistert (wat heb je de ander eigenlijk horen zeggenen benoem dat eens);
• In alle relaties kun je door elkaar worden ontroerd. Als dit al twee jaar niet is gebeurd, heeft je relatie wel even een opfriscursus nodig;
• Verwacht niet teveel van elkaar;
• Geen machtsmisbruik of chantage. Bijvoor-beeld een tijdlang zwijgend langs elkaar leven is dodelijk voor je relatie. Het is van belang dat je zicht krijgt op je eigen manipulaties!
• Blijf elkaar ècht zien (de diepste Goddelijke kern die de ander eigenlijk is), blijf kwetsbaar en aanraakbaar en zoek elkaars hart;
• Geef elkaar de ruimte om te veranderen;
• Als er problemen zijn in een relatie, zijn dat altijd gezamenlijke problemen. Verwijt de ander dus niets. Jouw verwijt roept het ver-dedigingsmechanisme van de ander op, jij gaat vervolgens nog feller in de aanval, enz., enz. en wèg is de diepste diepte, warmte, liefde en geborgenheid;
• Vraag jezelf af, of je bereid bent tot zelfkritiek en of je tegen kritiek van de ander kunt. Of ga jij meteen in de verdediging?Als je dat nl. doet, ben je een wanhoop voor de ander, ontneem je jezelf de kans om te groeien en haal je de brug op in plaats van dat je echt leert communiceren;
• In alle relaties is het essentieel dat je je bewust bent van je eigen levensdoel. Hoe meer je je daaarvan bewust bent en daarvoor gaat staan, hoe meer je een zelfbewuste partner in jouw relaties bent.

Relaties worden steeds meer iets dat afwisselend in ieders leven zal voorkomen; dan hebben we weer een aantal jaren een relatieen dan weer een tijdlang niet.

Er zijn ook mensen die bijna nooit een samen-levingsrelatie hebben. Zij hebben er destijds in de geestelijke wereld voor gekozen om in deze incarnatie heel hard te groeien. Zij worden in feite bij alles op zichzelf teruggeworpen en zijn innerlijk dus heel sterk. Deze mensen groeien in dit leven heel sterk in hun ik-kracht (op eigen benen staan en ook nog overeind blijven). Dit is één van de moeilijkste levenslessen. Spreek dus niet meewarig, maar met diep respect over deze groep mensen.

In spirituele kringen wordt altijd gezegd dat het hebben en opvoeden van kinderen een snelweg van geestelijke groei is. Je moetjezelf vaak opofferen en wegcijferen.

Kinderen zijn niet ons eigendom, maar zijn net zo goed onze leermeester als wij die van hen. Hierover ontstaan echter vaak misverstanden, alsof wij datgene wat kinderen vinden ook allemaal maar goed moeten vinden. Dat is absoluut niet het geval, want jij blijft de volwassene, jij bent degene die duidelijke regels bepaald en daardoor aan het kind veiligheid verschaft. Die regels moet je stellen, want overal waar die regels niet worden gesteld uit gemakzucht of zogenaamde spirituele interesse, doe je een kind heel veel kwaad. Dat is in onze tijd volop zichtbaar. Kortom kinderen zijn onze leer-meesters, maar in deze incarnatie zijn wij de volwassene en zij het kind en moeten wij de regels bepalen waarlangs zij stap voor stap naar vol-wassenheid kunnen groeien.

Als er problemen zijn met een kind komt de schuld vaak bij het kind te liggen. Je moet je echter wel beseffen dat het in 99% van de gevallen vaak karmische problemen zijn, waar zowel het kind als jij een aandeel in hebt. Het is dus een gezamenlijk probleem en niet alleen dat van een kind. Als je dan als ouder je handen in onschuld wast, vermoord je in wezen je kind.

Hoe tragisch het ook is, soms hebben kinderen een breuk met hun ouders nodig om op eigen benen te leren staan. Bij sommige kinderen verloopt die groei naar zelfstandigheid heel geleidelijk en gladjes, terwijl andere kinderen daar een heeldiepe knokpartij met hun ouders voor nodig hebben. Héél pijnlijk, maar echte liefde gunt ze die weg. Hierdoor kom je alsouder wel op een snelweg van geestelijke groei.

Wees je ouders met respect dankbaar. Ook al hebben ze je naast veel vreugde en liefde ook veel pijn geschonken. Zij hebben je dit lichaam ge-schonken en je dit leven binnengeleid, waardoor jij deze les op aarde kunt leren. Spreek je dank-baarheid, ook voor andere dingen die ze jou hebben geschonken, regelmatig uit, want ook ouders heb-ben zo’n bevestiging hard nodig. Voel je als ouder niet superieur, maar ook niet minderwaardig aan je kind. Voed je kind op vanuit een gezond gevoel van eigenwaarde.

Hans spreekt tot slot de wens uit, dat datgene dat vanavond bewust is geworden gezegend en tot rijkdom moge worden.

Vragen.

U had het over seksualiteit. Vindt u dat, indien een partner behoefte heeft aan een relatie naast die met zijn eigenman/vrouw, dat moet kunnen?

De spirituele traditie benadrukt de trouw aan elkaar en het feit dat je elkaar niet bedondert. Als jijzelf denkt dat er een andere relatie naast het huwelijk nodig is, zul je dat biddend met de bron van alle leven moeten beslissen. Niemand anders kan die beslissing voor jou nemen, het is jouw eigen verant-woordelijkheid.

Hoe zit het met de relatie tot jezelf en de trouw aan jezelf?

Dit is inderdaad zo’n essentiële relatie, dat je daar tijd voor nodig hebt. De winst van onze tijd is dan ook, dat wij steedsmeer ontdekken dat diegenen die niet hebben geleerd om alleen te kunnen zijn met zichzelf, ook niet geschikt zijn voor relaties met anderen.

Soms heb ik het gevoel dat karma of reïncarnatie als excuus wordt gebruikt voor van alles en nog wat dat mis gaat. Maar hoecombineer ik dat met mijn eigen verantwoordelijkheid?

Als het inderdaad wordt gebruikt als excuus, gaan we helemaal verkeerd met het begrip karma om. De Westerse traditie van karma en reïncarnatie heeft altijd zodanig over deze begrippen gesproken dat van datgene wat me overkomt, ik niet een ander de schuld mag geven, maar dat ik daar zelf voor heb gekozen vanuit een heel diep besef van wat ik in dit leven had te leren. Overalwaar mensen wijzen naar een ander of naar God, zijn de wetten van karma en reïncarnatie nog steeds niet goed begrepen.

Waarom spreekt u steeds over het vage begrip ‘de geestelijke wereld’?

Ik kies voor deze term omdat het woord ‘hemel’ door de manier waarop het in de kerkelijke kring is en wordt gebruikt, veel misverstanden oproept. Tevens zocht en zoek ik een woord, dat wij kennen vanuit de esoterische traditie en dat de ruimte van dehele geestelijke wereld omvat (hemel, hel, vage-vuur). Met name de termen hel en vagevuur roepen vaak veel emoties en gedachten naar boven, die ik en de geestelijke wereld helemaal niet bedoelen. Juist om vanuit een zekere vrijheid te kunnen nadenken over die grotere wereld, sluit ik mij graag aan bij de terminologie, zoals die al 2000 jaar, in de Westerse esoterische traditie bekend is.

U vindt deze wereld een beetje vaag. Maar er zijn steeds meer mensen, voor wie de term helemaal niet meer vaag is, omdat ze opde een of andere manier een verbinding hebben gekregen met die wereld.

Ik heb het idee dat jaloezie het meest in relaties voorkomt. Hoe zit dat?

Dit ontstaat vaak omdat wij te weinig geloven in onszelf, te weinig eigenwaarde hebben. Het ontstaat ook door een groot tekort aan bevestiging die wij elkaar geven. Eigenwaarde groeit daar waar wij mensen elkaar, vanuit de diepte van ons hart, beves-tigen.Wij worden vaak ook verliefd op iemand die diè eigenschappen heeft die wij niet hebben. Dat kan goed werken als we elkaaraanvullen. Maar op het moment dat het gaat irriteren, omdat we dat-gene zelf ook graag willen hebben, gaat de jaloezie werken.

De spirituele traditie zegt dat als je bijvoorbeeld je partner of kind aan de dood verliest, het van belang is dat je die ander leertloslaten. Dit doe je door wat je zo mooi en ontroerend in de ander gevonden hebt, nu in jezelf waar te gaan maken. Zodat je die ander in je eigen lijf opneemt. Maar waarom daarmee wachten tot de ander dood is? Door dat

tijdens het leven reeds te doen voorkom je jaloezie en geef je elkaar een prachtig geschenk.

Je had het over een man die in een vorig leven op kruistocht ging en zijn vrouw een kuisheidsgordel omdeed. In dit leven,waarin zij opnieuw een relatie hebben, is hij als gevolg daarvan impotent. Kan het zo zijn dat deze vrouw daardoor tot tweekeer toe slachtoffer wordt?

Deze vrouw is ondertussen nog wel een paar keer terug geweest op aarde als man. Mannen en vrouwen weten heel veel van het leven van het andere geslacht, omdat zij in vorige levens zelf dat geslacht hebben gehad.

Volgens de spirituele traditie zijn wij androgyne wezens (met mannelijke en vrouwelijke aspecten). Neem als vrouw de manin jezelf op en andersom en word zo een androgyn wezen.

Volgens uw mening kan er een moment komen waarop ouders en kinderen genoodzaakt zijn hun relatie te stoppen. Volgenssommige psychologische stromingen daarentegen is juist die relatie van eminent belang. Als deze niet goed is kom je dat ookweer tegen in andere relaties.

Dat is juist, want iedereen zal innerlijk vrede moeten sluiten met de ouders waar hij/zij uit voortkomt. Dan pas kan er verdere groei in vrede zijn. Dat kan echter wel eens een weg door stormen en breuken heen zijn, maar die dan noodzakelijkis om tot die uiteindelijke vrede met de wortels te kunnen komen. Als je echter in verharding blijft steken, is de groei niet voltooid.

Van ouders wordt soms heel veel geduld gevraagd. Door het verdriet heen wachten tot het kind zover is gerijpt, dat het op een nieuwe manier in een nieuwe verhouding met de ouders kan treden.

Is het in bovengenoemd geval nodig dat je dingen tegen elkaar uitspreekt of is het voldoende dat je dingen in jezelf verwerkten accepteert. Lost het probleem zich dan ook op?

Het laatste is inderdaad het geval.

Ik wil graag op dit vlak iets vertellen over mijn eigen ervaring. Mijn zoon is 5 jaar geleden vertrokken naar de andere kantvan de wereld, omdat ons contact heel moeilijk verliep. Ik was in eerste instantie heel boos en verdrietig. Op het momentdat ik hem echt kon loslaten, kwam hij terug en we hebben nog nooit zo’n goed contact gehad als nu.

Heel ontroerend, want dit is exact waar het om gaat. Vaak wordt de breuk geheeld op het moment dat je de ander werkelijkkunt loslaten en in vrede de eigen weg kunt schenken. Maar dat is als ouder een enorm geknok met jezelf. Als het je echter lukt, kun je zonder woorden deloper uitleggen waarover de ander terug kan keren.

Sommige van onze jongeren hebben deze breuk nodig. Want aartsengel Michaël geeft ons een enorme impuls om in dezeincarnatie in de eigen ik-kracht te komen en op eigen benen te gaan staan. In deze tijd kunnen we er niet meer tegen dat banden knellen en ons beperken in onze ont-wikkeling. En dat is nodig, want die mensen die op eigen benen durven staan,die kunnen ook naar binnen gaan om naar hun eigen autoriteit te luisteren in plaats van naar anderen. Deze mensen zijn rijp voor het grote geheim van deze tijd, nl. de geboorte van onshogere ik; de Christus in ons, die dan begint te ontwaken en door ons ego heen begint te werken.

Voor dat geboorteproces van de innerlijke Christus, gaan wij allemaal door geboorteweeën heen. Het zijn die geboorteweeën die zo’n enorme invloed hebben op onze relaties. Probeer het dus in dit grotere verband te zien.