Innerlijk Besef

Psychisch of paranormaal?

Verslag van de lezing door Roelof Tichelaar op dinsdag 1 december 2015, in Zalencentrum Hingstman te Zeijen. Bovennatuurlijke ervaringen in het licht van psychiatrie, religie en spiritualiteit.

Wat speelt zich in de psyche af en wat zijn eventueel de invloeden die van buitenaf komen.

Ons bewustzijn wordt niet door onze schedel begrensd. Het bevindt zich ook daarbuiten. Pim van Lommel, schrijver van ”Eindeloos bewustzijn” geeft het voorbeeld van een bewusteloze man die met een totale hartstilstand op de intensive care van een ziekenhuis wordt gebracht. Tijdens de beademing haalt een verpleger het gebit van de man uit zijn mond. Als hij al lang weer op zaal ligt, ziet hij de verpleger lopen en roept: “Wat heb je met mijn kunstgebit gedaan?”. Hij heeft tijdens de reanimatie boven zijn lichaam gehangen en alles gezien. Van Lommel noemt het bewustzijn ‘non lokaal’: het heeft niet een vaste plek.

De kwantumfysica kwam al eerder tot de conclusie dat twee deeltjes elkaar tegelijkertijd op grote afstand kunnen beïnvloeden. Het is als twee stemvorken: breng je er één in werking en houd je een tweede stemvork in de buurt, dan neemt de tweede de resonantie van de eerste stemvork over. Gijsbert van der Zeeuw heeft het in zijn boek ‘Wanen of Geesten’ over een omgekeerde informatiestroom. Hij kreeg regelmatig met mensen te maken die dwanggedachtes hadden, stemmen hoorden, en die dachten dat het allemaal uit henzelf kwam. Van der Zeeuw werd duidelijk dat het ook iemand anders kon zijn die op jouw microfoon in sprak en dat die mensen dat hoorden.

Er is een geestelijke werkelijkheid die de aardse werkelijkheid raakt en doordrenkt. Het kan niet anders dan dat er sprake is van beïnvloeding. Als die beïnvloeding bestaat, dan heeft dat hele grote invloed op de diagnoses die in de psychiatrie worden gesteld. Volgens Roelof moet misschien veel ervan worden herzien. Allereerst moet worden bekeken: komen de verschijnselen van buitenaf, of is het een interne aangelegenheid van de eigen ziel. Als er sprake is van een bovennatuurlijk beïnvloeding van buitenaf: is die positief of negatief. Bij positieve paranormale ervaringen – de stemmen geven raad, troosten, tonen een weg, geven je inzicht, leren je – rolt het wel. Dan is het de bedoeling het te integreren in ons leven en te leren er op een veilige manier mee om te gaan. Volgens de psychiatrie zitten negatieve stemmen vooral tussen de oren en die moet je vooral ontkennen en als niet echt te bestempelen om het niet erger te maken. Volgens Roelof ligt daar het punt dat opgevuld kan worden door spiritualiteit en religie. Maar we moeten leren om ons tegen negatieve invloeden te beschermen. Hoe doen we dat?

Roelof geeft het voorbeeld van het meisje, dat hij in de Hema ontmoet en waar hij even mee praat. Een zusje van dit meisje is een vriendin van zijn dochter. Als hij verder loopt, voelt hij zich ontzettend depressief. Thuisgekomen gaat hij onderzoeken waar dit depressieve gevoel vandaan komt. Een stroom aan informatie komt binnen en hij weet dat het van dat meisje afkomstig is. Als dat meisje vervolgens in zijn praktijk komt, blijkt dat ze last van een geest heeft. Hij leert haar om in naam van Christus deze vervelende invloed weg te sturen. De woorden moeten van binnenuit komen. Het meisje probeert het een paar keer en zo kan ze de man wegsturen.

Volgens Roelof zal er een enorme stap in de evolutie van de gezondheidszorg worden gemaakt, als er een kruisbestuiving plaats vindt tussen psychiatrie, religie en spiritualiteit.

Zelf heeft hij op hele jonge leeftijd via een medium de volgende woorden gehoord en opgeschreven: “Beschrijf hetgeen de duisternis verjaagt”. Dat heeft hij dus in zijn boeken gedaan.

De donkere gestaltes die hij jaren later in zijn dromen zag, heeft hij weggestuurd in naam van Christus.

Er zijn gradaties in kwaadaardigheid. Niet alles is zo boosaardig als het verhaal van de vrouw die bezeten werd door een boze geest en de hele praktijk kort en klein sloeg. Maar Roelof vraagt zich af hoeveel mensen er wel niet in de psychiatrie zitten, die daar eigenlijk niet thuis horen. Ze zijn paranormaal begaafd en vangen informatie op via die kanalen. Er zijn overledenen die niet weten dat ze overleden zijn, zich vastklampen aan het aardse bestaan en die de weg gewezen moet worden.

In de katholieke traditie wordt alles over één kam geschoren: al het paranormale is negatief. Maar als er één boek paranormaal is, dan is het de Bijbel wel.

In zo’n proces wordt er veel van de mensen zelf gevraagd. Ze moeten zelf de nodige stappen nemen.

Bijvoorbeeld een 82 jarige mevrouw die denkt dat ze door de duivel bezeten is. Hij wordt erbij geroepen, en na haar voorgeschiedenis gehoord te hebben, en wat hij innerlijk hoort, weet hij dat er heel veel woede in de vrouw zit. Ze heeft zichzelf altijd als heilige gezien, en is daardoor veel gekwetst. En daar was ze woedend over. Roelof vertelt haar dat. Het komt in eerste instantie niet binnen. Als ze het consult moet betalen, laat ze twee hele harde winden terwijl ze naar haar portemonnee loopt. Roelof denkt lachend bij zichzelf: “Heb ik toch nog iets uitgedreven”. Maar de week erna valt het kwartje bij mevrouw en gaat ze aan de slag met die opgekropte woede, door de verhalen aan haar vriendin te vertellen. Een jaar later komt haar neef vertellen dat ze niet meer zo vloekt, ze weer naar buiten gaat en weer kan bidden. Een deel van haar persoonlijkheid was, zoals ze het noemen ‘in de schaduw terecht gekomen’, dat is eruit gehaald en de energie is weer geïntegreerd in haar dagelijks leven.

Hij vertelt het verhaal van een jonge studente die een verkeerde kracht in haar leven had gekregen en geholpen wilde worden. Vóór haar komst zag hij met zijn innerlijke oog, hoe ze met haar voeten in de goot zat, heel verdrietig en door Jezus getroost werd, en de woorden ‘doodlopende weg’. Ze kwam niet opdagen op het afgesproken tijdstip, hij belt haar mobiele nummer, maar ze neemt niet op. Tien minuten later werd hij door de politie gebeld met de tragische mededeling dat dit meisje een eind aan haar leven heeft gemaakt.

Er kan sprake zijn van hallucinaties, psychosen, wanen, pseudo-hallucinaties. Het gaat om de kruisbestuiving tussen psychiatrie, religie en spiritualiteit. We hoeven de kennis van de psychiatrie niet over boord te gooien, maar moeten deze integreren. In ieder individueel geval gaat het erom de waarnemingen en ervaringen van deze mensen goed te bestuderen om te kijken of er sprake is van een bewustzijnsbeïnvloeding die van buitenaf komt. Zijn uitgangspunt is de geestelijke werkelijkheid, dat is de lens waardoor hij kijkt.

Roelof denkt dat, door een te materiële werkelijkheid en ontkenning in de jeugd door ouders en andere familieleden, de zintuigen om die geestelijke werkelijkheid te zien gesloten zijn. In vroegere tijden belandden jonge kinderen, die dingen zagen die de volwassenen niet zagen, in de isoleercel. Het was het traject van: ontkenning, kind onder de arm naar de huisarts en psychiater, diagnose: hallucinatie/psychose, therapie: medicijnen, soms isoleercel.

Het is natuurlijk belangrijk om naast het kind te gaan staan, naast de volwassene. Welke oplossingen kunnen we aandragen? Als een kind iets ziet wat anderen niet zien, gaat het twijfelen aan zichzelf, aan de eigen waarneming.

Hij geeft het voorbeeld van een meisje van 7 jaar, dat stemmen in haar hoofd had en haar moeder al eens met een mes te lijf was gegaan. Hij leerde haar hoe ze die stemmen en vervelende gezichten kon wegjagen: hij is met haar vanuit de Christuskracht en via visualisatie, op die vervelende gezichten gaan schieten tot ze allemaal weg waren. Het meisje was zeer trots, stopte met de Prozac. De ouders kregen het advies niet meer zo snel naar hulpverleners te gaan als het meisje maar even piepte.

We dragen allemaal dat pijnlichaam met ons mee volgens Eckhardt Tolle. Daar zit onverwerkte informatie in, dit kan allerlei sensaties in ons oproepen. Als dat pijnlichaam aangeraakt wordt, kan er van alles gebeuren in de vorm van beïnvloeding van buitenaf. Daar moet je bij cliënten heel goed naar kijken, volgens Roelof.

De psychiatrie heeft een handboek de DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) waarin psychiaters van over de hele wereld afspreken hoe ze bepaalde symptomen beschrijven. Om de zoveel jaar wordt het bijgesteld. Nadeel van dit boekwerk is dat als wij er in zouden lezen, we allemaal wel een tikkeltje gek of ziek zijn. Ook een nadeel is dat de farmaceutische industrie hier natuurlijk ook behoorlijk mee aan de haal kan gaan, waardoor heel normaal gedrag gemakkelijk gemedicaliseerd kan worden.

Volgens Roelof is dit reden te meer om de kennis van psychiatrie, religie en spiritualiteit te gaan bundelen. De spirituele wetten staan ons gewoon ter beschikking en die kunnen heel veel verklaren. Heb je zo’n bovennatuurlijke gevoeligheid en je doet niets anders dan het ontkennen, bestrijden en wegduwen, dan loop je niet in de maat met je zielepad. Het kan zich negatief gaan manifesteren en het keert zich tegen je. Het is heel belangrijk, als je die gevoeligheid hebt, dat je er iets mee gaat doen, dat je het accepteert, dat het mag stromen. maar blijf binnen je gezonde grenzen. Ga niet teveel helpen. Hier ligt niet alleen een taak voor de psychiatrie, maar ook voor pastoraal werkers, dominees, priesters. Ze weten vaak heel weinig af van het paranormale.

Negatieve invloed kan ook optreden na een ernstig psychisch trauma. Na zo’n trauma trekt de geest zich terug, duikt onder. Het meest wezenlijke van het kind, dat diepste ik, zit nog ondergedoken, ook al is de persoon volwassen en is de oorspronkelijke dreiging weg. Het moet geheeld worden. Helen is contact maken met de levenspijn. Jezus zegt: “Wie mij volgen wil, moet zijn kruis op zich nemen.” Het betekent, dat je bewust contact aangaat met je levenspijn, dat je deze niet uit de weg gaat of in je onbewuste laat zitten. De geest moet weer te voorschijn komen en opstaan, en men moet heel worden.

Hij vertelt het verhaal van een 65 jarige man die gebukt ging onder een schuldgevoel over de zelfmoord van zijn vader. Maar hij was nog heel klein, kon hier niets aan doen natuurlijk. Maar hij had ook dingen in zijn leven gedaan die niet door de beugel konden. Hij gebruikte de woorden “in naam van Christus” uit het boekje van Roelof, heel vaak, maar de invloeden gingen niet weg.

Eerst moesten de irreële en reële schuldgevoelens uit zijn jeugd geheeld worden. Daarna kon hij de invloeden waar hij zo’n last van had, gemakkelijk in naam van Christus wegsturen. Het lege huis (symbool voor het lichaam van de man) moest weer met licht gevuld worden. Anders is het alsof je na een inbraak de voordeur op een kier laat staan.

Jezus is, bij zijn sterven aan het kruis, in onze dualiteit afgedaald en heeft daar de eenheid gebracht, de verlossing. Op dat moment scheurde ook het voorhangsel in het Heilige der Heilige in de tempel, waar hogepriesters maar één keer per jaar mochten komen. Daardoor is het allerheiligste weer toegankelijk voor alle mensen. We kunnen daar weer vrij binnenkomen. Het is iets op kosmisch niveau wat zich heeft voltrokken en het voltrekt zich ook in ons.

Soms heeft iemand in zijn dromen al een antwoord aangereikt gekregen. Het is een kunst je eigen unieke droomtaal te leren verstaan. Blijf even liggen als je wakker wordt en herinner je je droom. Schrijf hem daarna op, kijk naar de persoonlijke associaties die je hebt met de droombeelden. Wat wordt je misschien duidelijk gemaakt? Die nachtelijke leerschool is zo belangrijk voor iedereen.

Als spiritueel gevoelige mensen op aards niveau hun grenzen laten overschrijden, dan zie je dat dat ook spirituele gevolgen heeft. Grenzen stellen. Het is zo’n universeel thema, dat het eigenlijk in iedere therapie aan de orde zou moeten komen. Een gezonde aarding maakt ook deel uit van het bevrijdingsproces. Als we niet goed geaard zijn, gaan we zweven, zitten we teveel met het hoofd in de hemel en staan we te weinig op de grond. Ik adviseer mensen ook om, voor zover mogelijk, te gaan wandelen, te gaan sporten, in de tuin te werken. Sporten kan heel goed zijn om je aarding te bevorderen. Maar als je heel erg in je hoofd zit met je energie, heel erg gevoelig bent voor prikkels, is met name sporten goed, dan gaat je bewustzijn echt stevig in het lichaam zitten. Dan komt er een gezonde verbinding tussen lichaam en geest.

Waarmee bepalen we de juiste afstand tussen ons en de ander? De één mag mijn heilige ruimte binnenkomen en de ander moet ver uit mijn buurt blijven. Weerbaarheid heeft te maken met mogen, durven, kunnen en willen stellen van grenzen. Mogen: mag ik het van mezelf, heb ik het recht? Durven: waar ben ik bang voor om het te doen. Ben ik bang dat ze me dan niet meer aardig vinden, ben ik bang in een conflict verzeild te raken? Kunnen: de vaardigheid, hoe doe ik het? Dat leer ik mensen op weerbaarheidsgebied. Een stukje agressie als waarschuwing houden, helpt ook.

Je kunt als therapeut gevoelens van anderen overnemen (het verhaal van het meisje in de Hema). Het leren herkennen van wat er gebeurt, is ook heel erg belangrijk. Maar ook daarin is het belangrijk om je eigen grenzen te stellen.

Een ander belangrijk aspect in het proces van geestelijke bevrijding, heelwording is overgave, meegaan op de stroom, loslaten van verzet. En daar is vertrouwen voor nodig.

Overal waar vertrouwen is, maakt angst geen kans. Weet dat het licht sterker is dan de duisternis. Het is heel belangrijk in het NU te blijven. Eckhardt Tolle zegt dan ook: “Stel jezelf regelmatig de vraag: wat is het probleem NU?” Onze gedachtes fladderen naar iets uit het verleden, we maken ons druk over dingen die nog in de toekomst liggen. Als we op de stroom van het kostbare NU blijven, we het NU bewaken, hoeven we ons alleen maar te laten meevoeren in vertrouwen. Het is goed om je geest af te stemmen op dat hogere bewustzijn, op dat Christus-bewustzijn, de God in jou, of hoe je dat noemen wilt. Er zijn geen negatieve bijwerkingen, alleen maar positieve en soms is het juist het kwade, dat ons het goede brengt. We kunnen innerlijke/geestelijke winst boeken met de confrontatie met donkere invloeden in je leven. Het is niet alleen maar stoffelijk bestaan. Je wordt gedwongen om naar een diepere bron te gaan, waar je voorheen aan voorbij geleefd hebt. Anselm Grün verwoordde het zo: “Aan de wonden van de oesters kunnen parels groeien.”

VRAGEN:

Kunt u iets zeggen over een eventuele tumor in mijn hoofd (wordt onderzocht op dit moment).

Een tumor kan natuurlijk bepaalde verschijnselen in de hersenen veroorzaken. Maar dan heeft het ook een duidelijke bewijsbare stoffelijke oorzaak. We moeten bij bepaalde klachten, natuurlijk de reguliere geneeskunde niet buitensluiten. Dus niet alleen bij het spirituele blijven, want dan komen we niet tot de kruisbestuiving van psychiatrie/religie/spiritualiteit en de reguliere geneeskunde en alternatieve geneeskunde, waar Roelof op hoopt.

Op baby-afdelingen in een ziekenhuis zijn, volgens sommigen, veel entiteiten. Kan dat van invloed zijn op klachten als ADHD, ADD, etc.?

Entiteiten kunnen aan bepaalde plekken gebonden zijn, zo ook in de woningen. Natuurlijk heeft dat invloed op baby’s die nog helemaal open staan. Maar ik denk dat er diverse oorzaken zijn voor de stoornissen. Een voorzichtige conclusie van mij is, dat onze jonge kinderen te vroeg met allerlei verstandelijke kennis worden opgezadeld. Het accent wordt zo zwaar op het denken gelegd in het onderwijs. Maar het is de vraag of je het invoelende vermogen hebt om met mensen te werken. Einstein zei het al: “De intuïtieve geest is een godsgeschenk en ons verstand is een dienaar daarvan.” Maar deze dienaar moet natuurlijk wel zijn eigen plek hebben. We moeten ons gezond verstand gebruiken. Maar we hebben een maatschappij geschapen die de dienaar vereerd en het geschenk is vergeten. Baby’s zijn nog helemaal intuïtief, die voelen nog heel rechtstreeks. Bij ons zit het deksel van het denken er vaak op. We redeneren vaak dingen weg en dan wordt de dienaar vereerd en het geschenk ondergesneeuwd. Onze intuïtieve geest is onze ware kern. Met alleen verstand komen we er niet. Het verstand sluit de diepere lagen vaak buiten. Terwijl de grote doorbraken juist vaak het gevolg zijn van dat diepere. Grote denkers/ontdekkers kregen vaak in dromen dingen te zien die hen verder hielpen met hun onderzoek. Het gaat eigenlijk om het juiste evenwicht tussen intuïtie en verstand.

Vroeger ging er vaak een stem door me heen die zei: “Verstand is aarde-gebonden, verstand heeft een mens nodig voor zijn veiligheid, zoals een egel zijn stekels.” Dus om zich in leven te houden heeft de mens verstand en is daardoor aarde gebonden.

Daar komt het dienende karakter van het verstand aan het licht, het aardse verstand. Ik denk dat er ook een geestelijke vorm van denken is zoals sommige mystici het noemen, het denken van het hart. Dat is toch een diepere betekenis van het denken, van het kennen. Als we het denken zien in het licht van het intuïtieve, dat diepere, dan kunnen we daar waarde uithalen. Zetten we het denken op de troon dan vervallen we tot aardgebondenheid, want dan gaat onze geest zich identificeren met het verstand. Dus er is ook een zieke vorm van aarden. Als we onze geest laten vereenzelvigen met het aardse, dat er alleen maar lichaam en denken is, dan doen we onze geest te kort en begraven die in de aarde.

En we doen de aarde tekort?

Ook de aarde is er heel erg mee gediend als we haar op een respectvolle, maar ook intuïtieve manier leren benaderen.

Als je krachten hebt, maar je doet er niets mee, is dat eigenlijk slecht?

In grote lijnen is dat zo. Elke kracht is een energie en als een kracht niet de juiste plaats in je leven krijgt en je onderdrukt hem, dan kan zich dat als een geestelijke blokkade in je lichaam manifesteren. Daar kun je klachten aan over houden, bijvoorbeeld een depressie. Maar een bepaalde kracht kan ook gaan woekeren of je wordt in beslag genomen door een kracht. Daar ontstaan weer verslavingen uit. Dus beter is: de weg van het midden. Het mag er zijn, maar we moeten de juiste maat vinden, de juist balans. Het is nodig om op die Christusgeest afgestemd te raken om daarin ons eigen unieke pad te vinden, dan vallen we niet in die valkuilen van woekeren of onderdrukken. Agressie is zo’n kracht die heel vaak veroordeeld wordt, juist vanuit religieuze of spirituele hoek. Door agressie te onderdrukken, komt die in de  schaduw terecht, zoals Jung dat stelt. Dan mag de agressie er niet zijn (verhaal van de mevrouw van 82 jaar), met soms desastreuze gevolgen, zoals moord. Het moet gekanaliseerd worden. Energieën kun je niet vernietigen, alleen maar verplaatsen.

Ik doe dat onderdrukken al 30 tot 40 jaar. Er is door anderen gezegd: “Die energie is zo sterk, die staat op exploderen”. Ik ben ook weggestuurd uit de hospice waar ik werkte, vanwege die krachten.

Dan heb je misschien therapie nodig en is het niet verstandig daar nog 10 jaar mee door te gaan. Krachten mogen te voorschijn komen. Het is beter om te zoeken hoe je met die krachten kunt omgaan.

Hoe zet je jezelf in het licht?

Jezelf in het licht zetten is een kwestie van geloven. Geloven is voor mij iets anders dan het blind voor waar aannemen, zoals ons vroeger is geleerd door de kerk of de Bijbel. Ik denk dat geloven een kwestie van bewustzijn is. Bewust zijn. Symbolisch ben je een cel in het lichaam van Christus. Als je deel uitmaakt van die grote eenheid, dat bewustzijn, dan ben je in het licht. Het is een kwestie van zijn, niet zozeer van worden. Toon Hermans zei in zijn laatste interview: “Misschien had ik wat minder moeten worden en meer moeten zijn.” We moeten oppassen met dat worden. Roelof ziet zoveel spirituele stromingen die spreken van zoveel voorwaarden waaraan we moeten voldoen, de lange inwijdingswegen die we moeten ondergaan, de wetten waar we ons aan moeten houden om die Christus geest kunnen ontvangen. Christus kan iedereen ontvangen in zijn armoede, in zijn duisternis. Daar heb je geen spirituele gevorderdheid voor nodig. Dat is het paard achter de wagen spannen. Hoofdstuk De Openbaringen uit de Bijbel zegt het heel eenvoudig: “Zie, ik (Christus) klop aan de deur en vraag u om open te doen en ik kom bij u binnen om samen de maaltijd te gebruiken”. En zoals een kunstkenner een keer zei over een schilderij waarop een deur stond geschilderd zonder deurkruk: “De deur van je hart heeft alleen een deurkruk aan de binnenkant, die kun je alleen van binnenuit openen.” Christus trekt de deur niet open, forceert niks, klopt alleen zachtjes aan.

Is er voor jou een verschil tussen het Christelijk geloof en het Christelijk bewustzijn? Voor mij is er een heel duidelijk verschil in.

Het Christelijk geloof is mijn basis. Dat Christus de offerdood heeft gebracht, is voor mij de basis van mijn geloof in verlossing. Christus zelf heeft het zo voorgesteld: “Jullie zijn de rank, ik ben de wijnstok en iedere rank moet met mij verbonden zijn.” Als een wijnrank op een wijnstok geënt wordt, dan vervult de wijnstok ook de ranken en gaat door die ranken (door ons heen dus) vrucht dragen, vruchten voortbrengen. Wat door die ranken stroomt, noem ik het Christus-bewustzijn, de Heilig Geest, goddelijke liefde, etc.

Kent u voorbeelden van uittredingen bij stervensprocessen en dat de ziel van de overledene erbij blijft?

Dat ken ik uit verhalen van nabestaanden. Bij het sterven wordt de stervende meestal opgehaald door dierbaren die hen zijn voorgegaan. Alles om de overgang geleidelijk en geruststellend te laten voltrekken. Ze zagen hoe de stervende zich uitreikte of de naam noemde van iemand die hij zag. Bij iedere stervende staan geestelijke verloskundigen klaar die de geest losmaken van het stoffelijk lichaam. Net als bij een geboorte: dan vindt verbinding plaats van lichaam en geest. De band die die twee met elkaar verbonden heeft toen we op aarde leefden, die wordt meegenomen naar de sfeer die bij diegene past, die dezelfde resonantie heeft als de eigen ziel. Niets wat van waarde is, ook niet in de dood, zal verloren gaan. Alles wat wezenlijk en kostbaar is, heeft eeuwigheidswaarde.

Mevrouw vertelt net dat op de baby-afdeling in een ziekenhuis, entiteiten op zoek zijn naar nieuw leven om een ingang te vinden. Die begeleiding vanuit de geesteswereld hier op aarde, zal er dan ook wel zijn. Hoe zit het dan bij de intreding van negatieve entiteiten, als er geen bescherming is. Ik neem aan dat er bescherming is van een ander niveau, zoals Johannes Greber in zijn boek schreef. Hoe zit het dan met die machtsverhouding, dat zo’n entiteit wel kan intreden, terwijl er toch ook die bescherming is?

Die bescherming is van nature aanwezig. Tegelijkertijd weten we dat we op aarde de confrontatie met het donker zullen moeten meemaken. Zelfs Jezus werd in de woestijn tot drie keer toe door Lucifer verleid. Wij hebben ook een bepaalde bescherming om ons heen. Het is echt niet zo dat die entiteiten zomaar naar binnen kunnen gaan bij baby’s.

We zijn het ons niet altijd bewust, maar wij mensen staan ook bloot aan tegenkrachten. Als ons bewustzijn zich meer verbindt met het licht, zal de bescherming sterker worden, want die komt ons bewustzijn letterlijk binnen. Leeft iemand alleen vanuit zijn ego en laat die dat hele geloof, dat licht, niet toe in zijn binnenste, dan wordt het donker binnen. Want bij hoeveel mensen staat het hart nog open voor begeleiding vanuit de geestelijke wereld, wie gelooft daar eigenlijk nog in. Ons hart is door een materialistische levenswijze gesloten geraakt voor die geestelijke hulp. Hoe negatiever, donkerder, materialistischer en egoïstischer we leven, hoe zwaarder de energie wordt. Hoe meer mensen zich openen voor het licht, dat Christus licht, hoe meer invloed het heeft op de etherische energie van de aarde: dan maken we die lichter en maken we de sfeer van de aarde beter.

Suiker schijnt de aura te openen, met ADHD, ADD, etc. als gevolg. Misschien hebben die lagere geesten toegang tot kinderen die volgestopt worden met kleurstoffen, conserveringsmiddelen, suiker.

Mij is gezegd dat voeding altijd een ziele-component in zich heeft. Van suiker en kleurstoffen is bekend dat kinderen daar heel druk van kunnen worden. Dat er iets gigantisch mis is met onze voeding, is duidelijk. De manier waarop alles gekweekt wordt, het gif dat gebruikt wordt opdat alles snel groeit, genetische manipulatie van voeding, etc. Een banaan heeft nog maar 5% van de voedingskracht in zich zitten in vergelijking met 20 tot 30 jaar geleden. Het heeft allemaal invloed op de psyche, de psyche beïnvloedt alle spirituele lagen en omgekeerd. Er is een continue wisselwerking tussen lichaam, ziel en geest. Continue.

Roelof Tichelaar sluit af met een meditatieve tekst:

“Weet dat jij een unieke cel in het lichaam van Christus bent, doorstroomd door de Heilige Geest, dat universele licht van God. Geen eigenmachtige inspanning kan je hier brengen in dat lichaam van Christus. Je hoeft het slechts als een Godsgeschenk te aanvaarden. Je bent hier om je unieke plek op aarde in te nemen, onvoorwaardelijk en vrij. Blijf trouw aan je unieke kleur en benut je talent in dienstbaarheid aan God. Weet je door Hem beschermd en gedragen, nu op dit moment. Laat de kracht van de geest je doorstromen. Laat je meevoeren op zijn creatieve stroom door te rusten in dit heilige zijn en de vruchten zullen door jou heen geboren worden.”

Roelofs website is: www.roeloftichelaar.nl.