Roy Martina wil graag schoon en opgeruimd beginnen. Refererend aan wat hij in Nepal geleerd heeft – onder het motto: wat je van ver haalt, is heel goed – vraagt hij de toehoorders diep in te ademen en alles los te laten. Al schreeuwend laat iedereen daarna zijn emoties en frustraties wegvliegen.

Nadat hij ons toehoorders nog even heeft bekend niets van spiritualiteit te weten, leidt hij ons op levendige, ludieke en boeiende wijze door het woud van de praktische spiritualiteit.

Er zijn mensen die heel veel weten. Het is een soort intellectuele spiritualiteit. Maar hij vraagt zich af: wat doen mensen ermee. Wat is het effect van al die kennis op hun dagelijks leven. Martina, zelf arts, ziet in de dagelijkse praktijk hoe ondanks al die kennis, de mensen toch klachten hebben en ziek zijn en vraagt zich af: hoe kan dat? Kennelijk zit er een geweldige kloof tussen hetgeen men weet en hoe je de kennis kunt toepassen in je dagelijks bestaan, naar je lichaam toe. Daar wil hij het graag over hebben.

“Wie weet wat een belangrijk symptoom is van verlichting?” De eerste tekenen dat je op de goede weg zit?” Veel antwoorden volgen: innerlijke vrede, vrijheid, groei, om te leren en te genieten, loslaten (juist, dat is het). Volgens Martina zijn we hier op aarde om ons diepste zelf te vinden, ons goddelijke Zelf. Werkelijk terug gaan naar de diepste essentie van ons zelf tot het meest pure overblijft: de liefde. Deze liefde nu moeten we vergroten. Maar hoe pas je het praktisch toe? Onze grootste vijand zijn onze sabotagemechanismen. Hij geeft het voorbeeld van iemand die probeert af te slanken en welke sabotagemechanismen op zijn weg komen: alle verjaardagen vallen toevallig in die tijd, hij wordt helderziend: hij ziet kippenpootjes vliegen, de koekjestrommel begint zijn naam te noemen. Je wordt getest: hoe serieus is je intentie om af te vallen? Dan komt de totale omslag: jullie accep­teren me maar zoals ik ben: innerlijke vrede.

Een 2^e belangrijk symptoom van verlichting is synchroniciteit: toevalligheden die gaan plaats­vinden. De tijd tussen intentie en realisatie wordt steeds korter. Er volgt onmiddellijk een reactie vanuit het universum. Wij moeten leren steeds beter naar die tekenen te luisteren, om een steeds betere communicatie aan te gaan met het universum. Volgens Martina is deze wereld geschapen om uit te testen hoe congruent we zijn in wat we beweren te willen, zeggen, etc. Negatieve geloofsovertuigingen – ‘ik ben niet goed genoeg’ of ‘dat verdien ik niet’ of ‘ik heb twee linker handen’, gratis van onze opvoeders meegekregen – staan de ontwikkeling van ons volledig potentieel in de weg. Hij beweert dat zo’n 90% van de mensen onbewust niet de wens heeft om beter te worden. Bewust wel.

Zo is het lichaam een instrument waarmee we kunnen communiceren. Het zendt signalen uit. Negeer je ze, dan worden ze sterker en word je ziek. Hij vertelt het verhaal van de ‘frozen shoulder’ van zijn zus. Hoe, toen duidelijk was, dat die schouder haar alleen maar wilde helpen om die aardige buurman binnen te halen, ze binnen een half uur van de pijn en ellende af was toen die schouder positieve aandacht kreeg. “Want”, zegt Martina, ”hoe praat je meestal over je ziekte: negatief en gefrustreerd.” Hij adviseert liefde te sturen naar het aangetaste lichaamsdeel en te visualiseren hoe je het graag WEL wilt hebben. We moeten weer leren creëren, dagdromen en verbeelden zoals we dat als kind deden. Een deel van de praktische spiritualiteit is heel helder en duidelijk voor ogen hebben wat je wilt en dat ook creëren. Het onbewuste kan geen onderscheid maken tussen verbeelding en werke­lijkheid.

We moeten weer ons onzichtbaar internet ont­wikkelen: telepathische berichten uitzenden en ontvangen. Die flitsen van gedachten opvangen, flitsen die niet zomaar gebeuren. Wanneer we ons daarvan bewust worden en er gebruik van leren maken, kunnen er gigantische veranderingen plaats vinden.

Hij vertelt hoe Rupert Sheldrake in zijn boek ‘The one hundred monkey-syndrom’ schrijft over de kracht van het collectieve. Hoe apen, via dat onzichtbare veld, vaardigheden doorgeven aan apen die op andere continenten leven. Daar waar de eerste groep apen nog een week over deed, kunnen de apen aan de andere kant van de wereld de nieuwe vaardigheid in een uur. Zo gaat het met ons ook. Wij zijn ook een deel van het geheel en verant­woordelijk voor ons eigen stuk. Hoe meer wij ons ontwikkelen, hoe beter we kunnen loslaten, hoe beter we kunnen vergeven, hoe meer mensen dat kunnen.

Deepak Chopra vertelde eens het verhaal over jagers die rond de Amazone in Zuid Amerika wonen. Als hun taak is wild te vangen en dat gebeurt niet, dan stappen ze naar de sjamaan in het dorp. De jager zegt: ‘IK heb een probleem, want ik kan geen wild vangen’. Het komt niet bij hem op dat er misschien geen wild IS. Hij zal nooit de schuld bij het wild of de bossen leggen.

We seinen continue signalen uit naar elkaar, maar ook naar de dieren- en plantenwereld. Als een vrouw zegt ‘mannen zijn niet te vertrouwen’ wat voor beeld zendt ze uit? Een negatief beeld. Piet – die niet te vertrouwen is – komt er op af en zegt: ‘hier ben ik dan’. Martina vraagt aan de toehoorders of die ook vinden dat de wereld dan niet goed in elkaar zit, of dat er verkeerde signalen uitgezonden worden. De wereld is een spiegel van jezelf. Maar je moet wel weten hoe dat werkt, zodat je er wat mee kunt doen.

Volgens Martina is het in spirituele kringen gebruikelijk om te zeggen dat je niet mag oordelen over een ander. Maar iedereen oordeelt over een ander. Hij zegt: wat geeft ons de behoefte om te oordelen over een ander. Want als je dat weet, dan kun je er wat mee. Het oordelen komt van onze schaduwkant: die dingen in jezelf die je niet wilt zien, toestaan en onderdrukt. Die komen in de schaduw terecht en vandaar gaat het je sturen en beheersen. Dus irriteert iemand je die arrogant is, dan opent dat een kamertje in ons eigen huisje waar we onze arrogantie hebben weggestopt. Daarom irriteert de ander je. Maar sommigen mensen hebben zich zo klem gezet – ze zeggen over zichzelf: ik ben nuchter, sceptisch, realistisch – dat ze niet goed meer kunnen voelen. Voelen is essentieel in het hele proces. Zonder voelen sta je de emotie niet toe en dan kun je er niets mee.

Opgewekt wenst Martina ons toe dat als we straks naar huis gaan, zoveel mogelijk mensen oordelen en veroordelen. Maar zegt hij, let wel op de kleine lettertjes: weet dat het eigenlijk over jezelf gaat en begin dat deel van jezelf te accepteren.

In een relatie zit een enorm potentieel tot spirituele groei. Je zoekt altijd de meest perfecte partner uit die jou gaat dood irriteren. Wil je snel groeien: neem er drie.

Accepteer je je partner of tolereer je je partner? Acceptatie is de 1^e stap op weg naar onvoorwaar­delijkheid. Maar de eerste persoon die je moet accepteren, dat ben jezelf. Doe je dat niet, dan geef je je eigen levensenergie weg. Doe je het chronisch en krijg je er niets voor terug, dan zit je volgens Martina in de problemen. De eerste stap in een relatie is dus acceptatie van jezelf. Maar er is bij velen verwarring over wie je bent en het ‘ruimtepak’ dat je draagt en waar je je teveel mee identificeert. Ons lichaam is het instrument waarmee we kunnen voelen, wat zonder dat instrument niet mogelijk is. Bevalt je lichaam je niet, zeg dan: het is niet interessant. Je lichaam stelt je in staat om jezelf hier werkelijk te manifesteren en te laten zien of je werkelijk hebt geleerd wie je bent. Daar gaat het om.

Karma noemt Martina een grote valkuil. Maar wat betekent het woord eigenlijk: ‘doen’ en ‘actie’ en ‘vanuit welke intentie handel ik’. Handel je uit bezorgdheid, angst, dan blijf je het herhalen tot je begrepen hebt dat het ook vanuit een hoger plan kan. In een relatie memoreert Martina de rode knoppen (triggers zoals hij ze noemt) die iedereen heeft. Als je boos bent, dan duw je ze allemaal tegelijk in. En je partner duwt de jouwe in. Dat geeft allerlei emoties. Doel is dat die rode knoppen geheeld worden tot er niets meer te duwen valt. Daar hebben we de emoties voor nodig.

Triggers (de bewuste rode knoppen) geven ons kansen tot groei. De buurman doet onaardig, je krijgt een emotie, gaat bepaald gedrag vertonen ( je vraagt je af: wat heb ik mis gedaan enz.) je wordt boos. Steeds reageer je op dezelfde manier. Maar dan komt de keer dat je kiest: reageer ik op de bekende manier of kies ik voor een andere manier van reageren. En: hoe kan ik tegelijkertijd liefdevol blijven naar mezelf en de ander! Dan wordt er een kwantumsprong gemaakt.

Heb je steeds stress door dezelfde persoon: nodig hem of haar uit in een baarmoeder. Jullie beiden zijn baby’s en je vraagt: ‘welke afspraken hebben wij met elkaar gemaakt.’ Het kan zijn dat je partner precies doet waar je om gevraagd hebt: hij gaat je belazeren en als voetveeg behandelen zodat je – en daar gaat het om – eindelijk de les kunt leren die je wilde leren en kunt groeien. Want dat is de les. Dan kun je hem uit het diepst van je hart vergeven en bedanken voor de les. Dan vindt er heling plaats. Bedanken is heel belangrijk. Vergeven zonder bedanken betekent, volgens Martina, dat je nog niets geleerd hebt. Maar het moment dat je de ander vergeven hebt op het allerdiepste niveau, vindt er een gigantische transformatie plaats in het universum. Vooruit in de tijd, achteruit in de tijd. Voorgaande generaties die in hetzelfde stuk zaten, worden vrij. Alle relaties die je zelf hebt gehad rond dit thema, vallen op hun plek. Dan vindt er een geweldige heling plaats, en absoluut niet alleen van jezelf. Je hoeft niet meer kwaad te zijn op de ander want het ligt bij jezelf: ik ben zelf verantwoordelijk. Hij/zij heeft mij de kans gegeven zodat ik die les kan leren.

Zo zit in ons celgeheugen dat je bang moet zijn voor tijgers in het wild. Je bent bang. Wat voor beeld wordt er door je uitgezonden: hier is je lunch, kom maar eten, voedertijd!! Martina vertelt over een kindje in Afrika dat die informatie niet in haar geheugen had zitten. Zij behandelde krokodillen als schoothondjes.

Waar komt onze angst vandaan: vanuit ons geloof dat wij sterven. Daar komt alle angst vandaan. Volgens Martina kun je niet sterven, omdat we onsterfelijk zijn. Dus als je werkelijk in elke cel van je lichaam kunt geloven dat je onsterfelijk bent, bestaat de angst voor de dood niet meer. Hij raadt ons aan die transformatie aan te gaan. Een indiaan op oorlogspad zei voor hij weg ging tegen zijn vrouw: “It is a great day to die!”

Het is goed om naar een aantal zaken te kijken:

1. welke geloofsovertuigingen heb ik mee­gekregen die niet van mij zijn? (b.v. ik ben niet goed genoeg, ik ben het niet waard) Ga het beeld visualiseren wat je werkelijk wilt: in je relatie, in je carrière, enz… Wat zijn je wensen. Doe het vijf-zintuigelijk: voel, proef, ervaar, ruik het, hoor de stem. Voel het tot je het werkelijk in elke cel gelooft ook. Maar je kunt alleen creëren vanuit jezelf. Je kunt de ander niet dwingen iets te doen. Je kunt alleen dingen creëren waarin IK de hoofdrol speel.
2. Visualiseer iedere dag 3 tot 4 minuten, voel het met al je zintuigen en plaats je visualisatie in elke celkern. (We hebben er 6 triljoen.)
3. Martina’s geloofsovertuiging is dat we allemaal binnen 4 dagen kunnen genezen.

Vragen na de pauze:

V: Luister naar je innerlijke stem. Hoe hoor je die?

A: Je innerlijke stem manifesteert zich op ver­schillende manieren. Je hebt je intuïtie, die is onmiddellijk. Duurt het langer: dan ben je al aan het denken. Je hebt je gevoel. Het verschil tussen intuïtie en gevoel is, is dat het gevoel altijd goed wil voelen. ‘Ik volg de weg van mijn gevoel’: dat is de weg van de duivel. Hij gebruikt je goede gevoel om je te verleiden (de duivel bestaat niet, zoals Martina nog even opmerkt). Je intuïtie kan er voor zorgen dat je dingen doet die niet prettig zijn. Beslissingen neemt die je niet leuk vindt. Kun je geen beslissing nemen als je moet kiezen: maak 12 briefjes: 6 met ‘ja’ erop, 6 met ‘nee’ erop. Gooi ze in een schaal. Stel in gedachte de vraag waar je antwoord op wilt hebben en pak een briefje. Voel je een briefje dat je vingers doet tintelen: lees het antwoord op het briefje. Voel je niets: staat er ‘ja’, maar zegt je innerlijk ‘nee’ dan is het ‘nee’. Dat is je intuïtie die spreekt.

Je kunt je innerlijke stem horen als je volledig neutraal bent en geen gehechtheid hebt aan het resultaat, aan waar je naar toe wilt. Gelukkig is de spirituele wet: je kunt nooit fout gaan, uiteindelijk komt het weer goed. Je hebt heel veel speelruimte. In feite bestaan er geen fouten, alleen ervaringen. Als je het als een fout bestempelt en er emoties bij komen, dan is het jouw taak om wat aan die emotie te doen. Dat is waar het om gaat.

Een andere manier om je innerlijke stem te horen: vraag voor je gaat slapen aan je hoogste bewustzijn om een oplossing. Als je ’s ochtends opstaat, weet je de oplossing.

V: Kun je ook visualiseren als je geldproblemen hebt?

A: Juist dan, als we geldproblemen hebben, zijn we altijd negatief aan het visualiseren. Je blokkeert je creativiteit. Je blokkeert het universum om voor jou te creëren en met jou samen te werken. Je kunt altijd nog naar Curaçao gaan. Daar hebben we de filosofie: als iemand de hypotheek niet kan betalen, wie heeft een probleem? Ik niet, de bank! Dat is wat we daar leren.

Als je geldproblemen hebt, is het heel belangrijk te visualiseren wat je wilt. Tip van Martina: als je duizend gulden nodig hebt, vraag je om duizend Euro. Vraag altijd wat meer en geef dan wat aan een ander die het nodig heeft. Hij vertelt de anekdote van de Maharishi Yogi die de hoogste toren ter wereld wilde bouwen in Brazilië. Op de vraag aan de Maharishi: “Hoe kom je aan het geld?” was het antwoord: “Geld is geen probleem. Het enige wat ik moet doen, is zorgen dat het bij mij komt.” Hij had er geen enkele twijfel over, dat het hem zou lukken.

Wij zenden uit, wat wij geloven. Volgens Martina worden wij geboren als leeuwen, met een gigantisch potentieel in ons. Maar we worden opgevoed door schapen (onze ouders). Schapen denken niet zoals Martina’s zoon, die op een vistocht aan zijn moeder vraagt: hoeveel forellen heb je nodig en er vervolgens niet 4 maar 5 uit de beek haalt. Zo overtuigt is hij van het feit dat hij vissen kan vangen. Schapen leren ons hoe ons als schapen te gedragen: hoe te lopen, wat je wel en niet mag, niet je kop boven het maaiveld uitsteken, zaken te denken als ‘als je voor een dubbeltje geboren wordt, wordt je nooit duizend gulden’. Dat is schapen­filosofie. Dat gaat zover dat als je een been breekt, je 6 weken nodig hebt om te genezen. Een leeuw heeft aan 4 dagen genoeg om een gebroken poot te laten genezen. Roy vertelt hoe hij, als een leeuw, binnen 4 dagen zijn gebroken ribben heeft laten genezen. Door via visualisatie naar de pijn toe te gaan en met behulp van gevisualiseerde één-seconde-lijm de breuken aan elkaar te lijmen.

V: Er is angst voor de dood, maar ik heb angst om te leven. Hoe ga ik er mee om?

A: Voor de meesten van ons is de geboorte een trauma. Als de wereld niet veilig is, krijg je een gigantische angst om te leven. Volgens Martina is de aarde een van de moeilijkste plekken in het universum om er te zijn. Hij spreekt van alleen maar helden die hier naar toe komen, die enorm veel lef hebben. De meesten komen niet. Ze worden je gids of begeleider, zij leren door jouw processen hier op aarde. Sommige meelifters zijn niet geïnteresseerd in jouw spirituele ontwikkeling en geven ongewenste adviezen. Martina raadt je daarom aan: communiceer altijd met het aller­hoogste niveau. Dan krijg je ook adviezen van het hoogste niveau. Heel belangrijk is dat je gaat luisteren naar de Goddelijke stem in je. Een schrijver zei: “Maak God je maatje, maak hem tot je vriend, praat en bidt met God en toon je dank­baarheid.” Het universum werkt zo. Als jij dankbaar bent, denkt het universum: “Hij/zij vindt het leuk, we sturen nog meer.” Dankbaarheid creëert meer. Toon je dankbaarheid dat je ’s ochtends weer wakker bent geworden, dat je longen, lever, hart, en alle organen nog functioneren. Maak een toer door je lichaam. Daardoor gaat het beter functioneren. Je wordt optimistischer en opgeruimder. Dàt is nu praktische spiritualiteit.

V: hoe kom ik er achter welke cursus bij mij past?

A: Martina raadt aan om alle namen van cursussen die je wat lijken, op een papiertje te schrijven en in een grote bak te doen. Goed schudden en dan beginnen met er een papiertje uit te halen. Als je de naam leest en “nee” zegt, het volgende papiertje trekken. Net zo lang doorgaan tot je het gevoel hebt: dit is hem. Maar het gaat om de intentie, de vraag die je neerzet: Wat is nu voor mijn hoogste spirituele groei het beste om te gaan doen? Dat is de vraag.

V: Ik ben arts, wat is nu goed voor mij, wat kan ik doen?

A: De vraag is meer: wat wil je, waar ga je naar toe. Bij al mijn cursussen is het: begin bij jezelf. Je begint eerst met jezelf weer in je kracht te zetten. De technieken die je leert, kun je weer gebruiken bij een ander. Je kunt leren beter om te gaan met emoties, met stress. Martina vertelt dat hun genezingspercentage bij fobieën 97,4% is binnen 6 maanden. Hij raadt de arts aan te beginnen met de 1^e module, de ‘mind-body coaching’ cursus. In die cursus leer je alles over sabotage. Hij belooft dat je na 2 jaar helemaal in je kracht staat, als je alle processen bent aangegaan.

V: Je hebt het over creëren. Nu is mijn dochter gehandicapt. Hoe kun je dat de-creëren, waarom heb je dat gecreëerd?

A: Dat is een vraag die vereist dat we even een stap hoger gaan. Waarvoor zijn we hier op aarde? Martina’s uitgangspunt is: om onze liefdescapa­citeit te vergroten. Gehandicapt zijn heeft niets te maken met wel of niet ziek zijn. Ben je in staat om de negatieve geloofsovertuigingen er af te wikkelen, zodat je de liefde in jezelf kunt ervaren. Stel, je hebt al vele levens achter je en je weet: ik kan niet van anderen afhankelijk zijn. Wat voor ‘ruimtepak’ zoek je dan uit? Je zoekt er eentje uit met een aantal defecten. Alleen ben je vergeten dat je deze keuze hebt gemaakt en je ageert tegen het feit dat je beperkingen hebt. Je kunt nu de lessen en ervaringen leren. In elk proces zit maar één vraag: wat leer ik hiervan. Kan ik hierdoor leren mijn liefdescapaciteit te vergroten?

V: Beginnende diabetes, kun je dat ook binnen 4 dagen genezen?

A: Die groep zijn we nog niet begonnen. Martina vertelt van de Parijse wetenschapper die ontdekt heeft dat genezing plaats vindt gedurende de REM-slaap (Rapid Eye Movement), de tijd dat we dromen. Zet voor je gaat slapen datgene neer wat moet gebeuren, maar vanuit het allerhoogste niveau. Zeg: “God doe wat het beste is voor mij, ik geef me over.” We laten elke behoefte los om te willen genezen. Dat is de opdracht. Het is een paradox. Je moet de wens om te willen genezen opgeven, om te kunnen genezen.

De Parijse wetenschapper is zeer succesvol, niet alleen bij kanker, maar ook bij multiple sclerose en onvruchtbaarheid bij vrouwen.

Het gaat niet om kennis of weten. Wat zeggen schapen: “Kennis is macht.” Maar het gaat erom: hoe breng je die kennis in de praktijk.

Voordat hij deze buitengewone lezing beëindigt, wil Martina nog een laatste ervaring met ons delen: we hebben gigantisch veel werkeloze engelen. Een wet is dat engelen niet zo maar mogen ingrijpen. Maar wij kunnen hun hulp inroepen. Je hebt baby-engelen – die zijn nog in opleiding – die kun je b.v. een parkeerplaats laten zoeken. Maar zoek je een partner, dan doe je een beroep op de relatie-engelen. Zo heb je engelen die gaan over het geld. Maar heel belangrijk: als je een verzoek gedaan hebt, laat je het daarna los. Je geeft het over. Maar let even op de kleine lettertjes:

Regel 1: als iets beter voor mij is, dan neem ik dat. Regel 2: het mag nooit ten koste van een ander gaan.

Regel 3: Gods tijdlijn is niet altijd onze tijdlijn.

Als je om geld vraagt: vraag altijd meer, maar met de intentie om wat terug te geven aan anderen. Je krijgt alles, als je de ander alles geeft. Wil je liefde, begin met liefde te geven. Respect: begin met respect te geven. Vertrouwen: begin met jezelf te vertrouwen.