De eerste keer dat Ilse zich bewust was van de aanwezigheid van bovenaardse wezens was toen ze nog in haar wiegje lag. In de loop der jaren werd voor haar de sluier tussen deze wereld en de hemelse wezens steeds dunner. Ze stonden als het ware achter haar ouders en hielden liefdevol een oogje in het zeil. Zij beschouwde hen gewoon als haar familie van licht.

Vanaf een jaar of vijf was voor Ilse de tijd aangebroken om hen te gaan ontmoeten in hun wereld van licht. Voor zij in dit leven incarneerde, had Ilse al afspraken gemaakt met deze lichtwezens over hoe ze met hen in contact zou kunnen komen. ’s Nachts kreeg zij ademhalingsoefeningen als voorbereiding op de latere uittredingen. Schitterende vergezichten kwamen tot leven, in de meest briljante kleuren.

Vanavond gaat de lezing over onze buitenaardse verbintenis, die in deze hectische tijden allang niet meer vanzelfsprekend is, maar dat wel zou moeten zijn. Door een verhoogde mate van bewustzijn worden langzaam de sluiers tussen deze wereld en de kosmos steeds dunner.

Het tijdperk van de Waterman, het tijdperk van de Waarheid, is nu echt aangebroken en we worden steeds meer herinnerd aan onze gezamenlijke opdracht: het doel van het leven op deze planeet, in de vorm van samenwerking en het ontwikkelen van het hogere eenheidsbewustzijn.

Hier volgt een verwijzing naar Elena Danaan, die als kind werd ontvoerd door aliens en later in contact kwam met Val Thor, een afgezand van de Galactische Federatie. In haar boek ‘De Zaaiers’ beschrijft zij deze periode, vertelt ze over haar verbinding met de Plejaden en licht zij een tip van de sluier op over de toekomst van de mensheid.

Honderden miljoenen jaren geleden werd het Kristallen Netwerk ingesteld tussen de kosmos en de Mens, om een vereniging tot stand te brengen tussen Hemel en Aarde. Dit alles is tot stand gekomen om eenheid en een besef van samenhang te bewerkstelligen, alles georkestreerd door God, ofwel de Bron. Wij kunnen onze vrije wil nu inzetten om te evolueren in de richting van de hereniging met de Bron. Het Al Wat Is.

Mocht je nog niet zover zijn in je ontwikkeling en in deze materiële wereld blijven hangen, dan blijf je als het ware gevangen in momenten van angst, depressie, chaos, verwarring, of boosheid. Voel je echter in jezelf een drang om verder te zoeken en te willen weten, zoek je naar meer diepgang en rust in je leven, dan kom je vanzelf op het pad van de waarheid. Het is te vergelijken met zaad dat in de donkere aarde ligt te wachten en tot leven komt door een impuls van de zonnekracht.

In onze Westerse wereld heeft Albert Einstein al voorzien dat de religie van de toekomst een kosmische religie zou zijn. Spiritualiteit is de verbindende factor tussen de vele religies. De nieuwe geloofsbeleving is een spirituele ervaring, geactiveerd door kosmische impulsen. De spirituele verbinding van de individuele mens met het godsbewustzijn is niet een vaag begrip maar een teken van verbondenheid.

Carl Gustav Jung schrijft hierover in zijn boek ‘Het Geheim van de Gouden Bloem’. Hierin beschrijft hij dat in het Westen de droomwereld en het werken aan je innerlijke schaduwen van belang zijn. Het is het volgen van het Licht. Ieder mens ervaart dit Licht en voelt een innerlijke stem. Dit is een kompas. De wijsgeer Lao Tse schrijft hierover in ‘Het Zoeken naar De Weg’. Het zou niet moeilijk hoeven zijn. Eigenlijk hoeven we alleen maar onszelf te zijn.

‘Ken Uzelf’

In het oude Griekenland stond de tempel van Apollo. Deze gevleugelde woorden waren boven de ingang te lezen. Dit was een lijfspreuk van Socrates die zei: “Leren is jezelf iets herinneren”. En in de Bijbel staat: “Klopt, en er zal u worden open gedaan”.

Het is een zaak van de juiste voorwaarden scheppen en de juiste condities om de antwoorden te kunnen ontvangen. Deze wijsheden waren niet van Socrates zelf, maar hij had ze geërfd van de Oude Egyptenaren. De Oude Egyptenaren op hun beurt hebben deze wijsheden, zoals gevat in “De Geheime Leer”, doorgekregen van hogere ingewijden uit Atlantis die na de ondergang van hun leefgebied hun toevlucht zochten in o.m. Egypte. Deze oude wijsheden verbinden ons met hogere vormen van bewustzijn, vormen van eenheidsbewustzijn. Allemaal een deel van de Ene Bron. Ons ware authentieke Zelf is een deel van het Bronbewustzijn.

De (nog onbewuste) mensheid kan wel vergeleken worden als gevangenen in een matrix. In de woorden van Plato zijn wij gevangen in een grot en zien wij schaduwfiguren waarvan wij denken dat dat de hogere wereld is, maar dat zijn de schaduwen die geworpen worden door de mensen in de echte wereld. Eenzelfde beeld van wat nu de matrix wordt genoemd, werd in het verhaal van Alice in Wonderland verbeeld door het konijnenhol waarin Alice probeerde de waarheid te gaan zoeken.

De laatste jaren komen steeds meer mensen tot het besef dat er iets mis is op deze planeet. Er heerst het besef dat we in een wereld leven die fake is en niet de werkelijkheid weerspiegelt. Leven is meer een soort van overleven. We moeten gaan proberen de matrix te doorzien en open te breken en het innerlijk weten te gaan aanboren binnenin onszelf. Het bevrijden van de mens is in feite het bevrijden van ons eigen bewustzijn. Nu is het de clou ons te laten leiden door Licht en Liefde, ons te laten leiden door positieve impulsen en ruimte te scheppen voor de hogere dimensies. Dit in tegenstelling tot jezelf overgeven aan angst, negatieve emoties en andere beperkingen waarbij we ons bewustzijn inperken en vernauwen tot een soort van tunnelvisie. Zo blijkt maar weer: angst is een slechte raadgever. Het maakt onze wereld klein. Maakt ons als mens klein en afhankelijk.

Door de keuze ons te laten leiden door Liefde en Licht worden er extra dimensies aan ons bewustzijn toegevoegd. Wij zien nu nog maar een beperkt deel van de werkelijkheid gezien het feit dat wij nog geen 20% van ons DNA gebruiken. In de verre oudheid was er veel meer ruimte voor hogere dimensies.

De Hunebedbouwers en andere oude volkeren leefden in een wereld van mythen en magische gebeurtenissen, er was ruimte voor het geloof in feeën en natuurwezens en er was een directe interactie met hogere dimensies.

Toen kwam er een tijdperk waarin de mensheid door de machthebbers en de Kerk werd onderdrukt, in hokjes geperst en alleen kon functioneren als kleine radertjes in een groter geheel. De materialistische wetenschap maakte korte metten met het oude volksgeloof en vormde met de kerk en de machthebbers een keurslijf om het volk in het gareel te houden. Alle persoonlijke initiatieven werden platgewalst en er was geen ruimte voor zelfontplooiing. Deze houding heeft voor veel trauma’s gezorgd, die soms al generaties lang families in een wurggreep houden.

De verbinding met God werd afgekapt en priesters werden aangesteld als doorgeefluik en bemiddelaar richting God. Ook met de bedoeling de individuele gedachten van de mensen te controleren en iedereen in een mal te persen, goedgekeurd door de kerk. Normale menselijke gevoelens werden onderdrukt, de mensen zouden een slaaf zijn van vleselijke lusten; deze gevoelens werden ingeblazen door de duivel en zouden via de slang in het paradijs aan Eva zijn doorgegeven. De focus lag sinds de Renaissance op het mannelijk intellect en de Westerse wetenschappen raakten in de ban van meten en tellen, alleen kijken naar uiterlijke kenmerken, een materialistisch wereldbeeld. Gevoelens en emoties tellen niet mee, zijn niet van belang, staan alleen maar in de weg. Een totalitair wereldbeeld. Star en eenzijdig. Er is geen ruimte voor hogere gevoelens. God is weggeredeneerd.

Het wereldbeeld in die tijd was dan ook: “Alles is toeval, jij stelt niets voor, jij bent niets, een stofje in het heelal”. Deze schizofrene houding in de maatschappij begint nu eindelijk af te brokkelen. Het is nu een uitdaging om uit te breken, om ons heen te kijken en vragen te stellen. En om aan onszelf te werken, de schaduwen aanpakken, trauma’s verwerken en issues aan te pakken die vaak nog uit vroegere levens stammen. Trauma’s die vaak zijn veroorzaakt door de starre houding van de kerk. Maar wellicht is het de bedoeling dat wij nu worden uitgedaagd om te gaan graven, om verder te zoeken en antwoorden te vinden. Om zo op weg te gaan naar een wereld van vrede.

Het oorspronkelijke doel van de Westerse wetenschap was om de wereld met al haar verschijnselen te leren kennen en zo gunstige situaties te scheppen voor het leven van de mensen. De vooruitgang in de wetenschap heeft zeker positieve effecten gehad in ons leven, maar op een gegeven moment is men erin doorgeslagen. In de gedachtewereld in het Oosten daarentegen hebben de wetenschappers en filosofen heel andere keuzes gemaakt. Zij hebben een beweging naar binnen gemaakt om zo levensvragen te gaan onderzoeken. Wat hebben wij nodig voor een vreedzaam leven? Wat kunnen en moeten wij binnenin onszelf ontdekken en ontwikkelen om een vreedzaam en harmonieus leven te kunnen leiden?

Nu is het de kunst een balans te vinden in deze tegengestelde stromingen om ze te kunnen verenigen. Het lijkt op het vinden van een evenwicht tussen de linker- en de rechterhersenhelft, of een balans tussen het werken vanuit je hoofd en het luisteren naar je buikgevoel.

Wij allemaal zijn tijd- en ruimtereizigers. Tijd als zodanig bestaat niet en is een aardse uitvinding. Alles is het Nu. Tijd kun je je voorstellen als een filmrolletje, je leven wordt in losse plaatjes opgedeeld, je ziet duidelijk wat er in het verleden is gebeurd, je ziet het plaatje van waar je nu bent, en de toekomst ontvouwt zich langzaam als je het filmrolletje verder afrolt. Ben je je hiervan bewust dan ben je in staat je eigen pad te bewandelen en kunnen er wonderbaarlijke dingen gebeuren. Neurologische systemen ontvouwen zich en bruggen worden hersteld. Je oorspronkelijke bronbewustzijn begint zich te ontvouwen en geleidelijk daagt het besef dat je weet wat je komt doen op deze aarde.

Ilse werd naar de Azoren toegetrokken. Een stukje berglandschap als een van de overblijfselen van Atlantis. Het was geen toeval dat ze daar terechtkwam. Ze werd geleid door haar hogere bewustzijn en geleid door de Stralenden, die haar al haar hele leven begeleiden, om op de Azoren de energieën in zich op te nemen van de oorspronkelijke aarde, die daar nog te voelen zijn.

De mens kan zich hier op afstemmen omdat wij inwendig onze eigen bibliotheek hebben, alles wat wij ooit hebben meegemaakt, is daar opgeslagen. Alleen toegedekt door programma’s en conditioneringen vanuit de maatschappij om vooral binnen het plaatje te passen en niet op te vallen. Wij krijgen nu tools, herontdekken wat wij allemaal ooit wisten om uit te breken uit de matrix. Soms zijn er triggers die ons aan het denken zetten. Het beroemde schilderij van de Mona Lisa bevat aanwijzingen in bijvoorbeeld de vele waterloopjes die erin  zijn geschilderd, water stelt het gevoel voor. De dammetjes tussen de waterloopjes zijn portalen naar hogere, subtiele dimensies. Leonardo da Vinci was zijn tijd ver vooruit en wilde via symbolen flintertjes van die hogere kennis doorgeven. Het symbool van water is van groot belang. We zijn nu niet voor niets in het Waterman tijdperk aangeland. Onze planeet bestaat voor meer dan 70% uit water. Ons lichaam ook trouwens.

We kennen allemaal het werk van dr. Masaru Emoto met zijn waterexperiment. Water in een glas werd overstelpt met gevoelens van liefde. De waterkristallen werden vervolgens gefotografeerd en vertoonden harmonieuze, evenwichtige structuren. Werd het water echter blootgesteld aan gevoelens van haat dan waren de waterkristallen chaotisch en warrig.

Water heeft een geheugen en is een informatiedrager. Als wij als mensen nu voortdurend in een staat van vrede en liefde zouden leven, zou de wereld er veel beter voorstaan. Er zijn natuurlijk instituties en instanties die daar geen belang bij hebben, ook buitenaardse levensvormen, die gebaat zijn bij chaos en oorlog en geld verdienen over de ruggen van de mensen. Wij zijn ons er nog steeds niet van bewust dat onze eigen positieve, innerlijke intenties invloed hebben op de buitenwereld en we geven nog steeds macht weg aan de mensen ‘die het wel zullen weten’, meer uit een soort van gemakzucht en een houding van ‘zo is het altijd al geweest’.

Nu worden wij de laatste tijd gebombardeerd door het Licht en door Lichtcodes, getuige de vele zonnevlammen. Onze ogen moeten geleidelijk weer wennen aan meer licht. Toen wij eonen geleden op deze aarde incarneerden, moesten onze ogen wennen aan het duister en nu gaat de weg totaal de andere kant op. Wij zijn natuurlijk niet alleen waterwezens maar zeker ook Bron- en Lichtwezens, vanuit onze oorsprong. Voor de nieuwe mensen op de nieuwe aarde geldt niet meer: “Jij bent niets”, maar: “Jij bent alles”. Het multiversum zit ook binnenin ons, wij zijn er een integraal deel van. Wij staan nu op een kantelpunt in de geschiedenis waar er allerlei nieuwe en herontdekte eigenschappen in beeld komen die ons kunnen helpen in onze ontwikkeling.

Het Vissentijdperk spoelt nu weg, wordt weggegoten uit de kruik van de Waterman, samen met al onze beperkende overtuigingen. Oude, vastgeroeste drama’s of zelfs trauma’s komen voort uit catastrofes die al generaties eerder hebben plaatsgevonden en nooit goed zijn verwerkt. Die processen worden nu doorbroken. We worden door het Licht en de eigenschappen van de Waterman gevuld om ons nieuwe ik te ontdekken, om nieuwe energieën op te doen die ons werkelijk voeden en om ruimte te geven aan positieve en constructieve eigenschappen.

De Lichtcodes geven een signaal aan de mensheid om te gaan ascenderen. Een signaal dat al is afgesproken in oeroude tijden. Er is een enorme transformatie ingezet. Het is zaak om geen energie meer te geven aan patronen die ons blokkeren, maar energie te geven aan alles wat goed is voor ons, wat ons voedt. Onze verbinding met de Bron te laten spreken. Verder is het zaak om onderdrukte zaken te benoemen, oude mythen en verhalen, volksvertellingen en het bestaan van natuurwezens, waar toch een kern van waarheid in zit, boven water te krijgen; meer op je gevoel te vertrouwen en niet alles wat jij niet kan verklaren afdoen als onzin. Ook de huidige getuigenissen van buitenzintuiglijke waarneming, contact met buitenaardsen of BDE’s niet afdoen als zijnde verhalen van fantasten, maar er open voor staan.

Ilse vertelt hoe ze samen met lotgenoten de nog jonge aarde verkende, zo’n 150 miljoen jaar geleden, en keek of deze geschikt is voor bewoning. Een indrukwekkende belevenis voor haar en voor de luisteraar! Wat haar opvalt, is dat er een spel gaande is tussen Licht en Donker, positieve en duistere krachten. Ilse ziet dit niet per se als een strijd, maar als een zoeken naar balans als deel van het grotere kosmische plan. Het is ook het duiken in diepere dimensies om daar de processen te onderzoeken, aan den lijve te ervaren en daardoor te groeien naar hogere dimensies en een breder bewustzijn. Ook vertelt zij dat ze zichzelf ziet als een bol van licht en ergens in een boom woont in Madagaskar. Via intuïtie heeft zij contact met de mensen die er wonen. Ze voelt dat er ergens ver weg in het oosten spelletjes worden gespeeld door aliëns op het gebied van DNA-implantaten. Zij volgt dan een godin, een stralende positieve energie, meer dan levensgroot, die voor haar uit gaat en samen lopen zij over de golven van de zee.

In de sluiers van het verre verleden duiken verhalen op van primitieve volksstammen, verhalen over mensapen en een groeiproces, dat vaak gepaard gaat met grote stappen: Is er een heel geleidelijke ontwikkeling zoals in de survival of the fittest? Of moeten we toch de kleitabletten uit Mesopotamië beter bestuderen en ervan uitgaan dat buitenaardsen zich met de ontwikkeling van de mens hebben bemoeid. Denk bijvoorbeeld aan de Anunnaki en andere galactische wezens die ingrepen hebben gedaan in ons DNA. Natuurlijk zijn wij starseeds, wij als mens hebben ook in andere sterrenstelsels geleefd, er zit buitenaards DNA in onszelf opgesloten. Alleen deze herinneringen zijn gewist. Een enkeling krijgt zo nu en dan glimpen te zien van onze vroegste geschiedenis. Ilse is er een levend voorbeeld van, en ook Christina von Dreien, een Zwitserse, die al heel jong als kind dingen wist over haar buitenaardse levens.

Ons (buiten)aards examen

Dit zegt Ilse erover op haar website: “De zware processen waar wij momenteel collectief en individueel doorheen gaan, fungeren als een soort (buiten-)aards examen. Een schitterende, hoopvolle toekomst ligt binnen ieders handbereik wanneer we ons niet langer om de tuin laten leiden door allerhande angst- en doemscenario’s die ons onophoudelijk worden voorgehouden. Wanneer we in onze eigen soevereine kracht gaan staan en onze wonden en trauma’s helen, verbinden we ons weer liefdevol met alle delen van ons Hogere Zelf, die op andere plaatsen, in andere delen van de kosmos, hun eigen ervaringen hebben opgedaan”.

De Ouden, de Wijze Meesters, de Stralenden, waar Ilse (en anderen) het steeds over heeft, zijn de Goden die het heelal en de aarde besturen. Met als top van de piramide de Schepper van Alles.

Vragen

Hoe werkt je geheugen?

Je geheugen is als het ware opgeslagen in een soort lichtcodes in je DNA, het is jouw levensbibliotheek. Het is jouw boek over jouw leven(s) die liggen opgeslagen in de Akasha-kronieken. Je kunt je geheugen trainen met ademwerk, ademhalingsoefeningen, om meer in het hier en nu te zijn en je bewust te worden wat er binnenin jou leeft en waar je je aandacht op richt. Laat je niet afleiden door triviale zaken. Ook kan je via ademwerk proberen te achterhalen wat je hebt gedroomd en of er hier een verborgen boodschap in zit. Via het ademhalen en momenten van rust en diepe ontspanning kun je je bewust worden van evt. buitenzintuiglijke, out-of-the-body ervaringen, en je kunt via je ruggengraat je energie laten stromen, een Kundalini energie, als een soort trap naar de hemel; vanuit het hier en nu naar boven en naar buiten. In vroegere tijden was dit alleen voor uitverkorenen die een strenge inwijding moesten ondergaan.

Wat gebeurt er aan het eind van je leven?

Ga af op je gevoel als je overgaat naar een andere dimensie. Wees niet bang, volg je gevoel en blijf een energie gevuld met Liefde.

De website van Ilse Wanten: www.ilsewanten.com

Boeken: ‘Ziel in Zicht’, ’Lieve Hemel’, ‘Ons (buiten)aards examen’, ‘Isle Of The Sky’.

Samen met haar partner en filmmaker Thomas Ceulemans werkt zij aan een documentaire over Amy (Angel) een meisje van 8 jaar, dat bijzondere ervaringen heeft.