Inleiding

De wereld om ons heen is in grote beroering. Een op hol geslagen klimaat, een stijgende zeespiegel, een toenemend aantal aardbevingen en rondrazende orkanen laten zien dat er iets volkomen uit evenwicht is. Uitstervende diersoorten, oorlogen en hongersnoden: wat is er aan de hand? Hoewel er in de buitenwereld echt heel veel moet veranderen, is de uiterlijke wereld ook een perfecte afspiegeling van hoe het met ons innerlijk gesteld is. Al van jongs af aan worden we afgehouden van het weten dat we in een zinvol, absoluut bewust en goddelijk doordrongen universum leven. We weten nauwelijks meer wat echte liefde is en verwarren het met begeerte en seks. We weten nauwelijks meer hoe de kosmische wetten in elkaar zitten en wat dharma is. Onze geest is niet vrij. Als slaven van de tijd haasten we ons door het leven, maar besef dat alle tijd die we verspillen aan het bevredigen van eindeloze verlangens, is ‘losing the time of God’.

Marcel Messing spreekt naar aanleiding van het verschijnen van zijn nieuwe boek “Met een glimlach de wereld rond” en nodigt ons uit om de weg naar binnen te gaan om van binnenuit een verandering in gang te zetten. Het is een uitnodiging om het koninkrijk der hemelen in ons te ontdekken. Het koninkrijk der hemelen als metafoor voor de staat van bewustzijn die wij in diepste wezen, tot in de essentie van iedere vezel van ons lichaam, van onze ziel, van onze geest Zijn. Recht uit het hart spreekt Marcel Messing over thema’s die in dit roerige bestaan onze aandacht meer dan ooit nodig hebben. Omlijst door prachtig beeldmateriaal en fijne muziek vond het gesproken woord haar weg naar de harten van vele aanwezigen. Vele harten die deze middag klopten als één groot hart.

Kleine filosofie van de glimlach

Overal kun je de glimlach van het bestaan ervaren. Een glimlach overstijgt de wereld van vormen en ontvouwt het tijdloze in de tijd. Dat een oprechte glimlach een uiting kan zijn van onbegrensd mededogen en kosmische vreugde laat de glimlach van de Boeddha zien. De glimlach van de Boeddha herinnert ons aan ons oorspronkelijk gelaat, dat noch mannelijk, noch vrouwelijk is. Ontdaan van alle illusies, waan, leugens en begeerten is het de glimlach, die in staat is om afgesloten harten te openen. De glimlach die ons zielenlicht in de ogen van de ander weerspiegelt. De glimlach van de Boeddha is hét symbool van wat wij zelf ten diepste zijn: Licht in licht. Dat is ook wat de Christus in het Thomas-evangelie verkondigt. Van nature openbaart de glimlach zich als een zachte helende beweging vanuit de stilte van het hart. Een stilte waarin woorden en vormen oplossen in het oneindige Zijn, waarin alles één is. Als we in staat zijn om met een glimlach door het leven te gaan en ondanks het lijden in en om ons heen in vrede kunnen blijven met wat is, dan zal dat niet alleen onszelf te goede komen, maar komt dat ten goede aan alles en iedereen.

Over geven en ontvangen

“Geef, dan zal jullie gegeven worden” aldus Jezus in het Lucas-evangelie. Hij verwijst hiermee naar de kosmische wet van geven en ontvangen die berust op de eenheid van al wat is. Als we de juiste geesteshouding hebben, schenkt het universum ons onvoorstelbaar veel. Marcel en Marijke Messing maakten dit een aantal keren in hun leven mee. Toen zij in India bejaarde Tibetaanse vluchtelingen bezochten en de armoedige omstandigheden zagen waarin zij leefden, voelden zij een diepe verbondenheid met hun lot. Zonder nadenken zeiden ze eenstemmig en recht uit het hart: ‘Start maar zo vlug mogelijk met het bouwen van een nieuw bejaardentehuis.’ Het geld dat nodig was voor de bouw stond dankzij de vrijgevigheid van velen binnen een paar weken op de rekening van Stichting Lindenhof*. Dit voorbeeld laat prachtig zien hoe het universum werkt: als we bij het geven de impuls van het hart volgen en we oprechte liefde voelen, dan schenkt het leven ons op onpersoonlijke wijze iets terug. Als wij in staat zijn te doen zonder ‘ik’ als de doener, als we handelen uit liefde en genegenheid voor de ander, dan is het hele universum bereidwillig om ons daarin te steunen. Als we proberen te geven zonder het besef dat wij het zijn die geven, kan er ook in vreugde worden ontvangen. Iedere dualiteit tussen geven en ontvanger verdwijnt. Geven en ontvangen zijn als het ebben en vloeden geregeld door kosmische wetten. Geven en ontvangen zijn twee oevers van één en dezelfde rivier. Een rivier die vanzelf in de oceaan uitkomt, zolang wij er geen dammen in bouwen door ons iets toe te eigenen wat niet onze verdienste is. Alles stroomt, en ga je mee met die stroom dan is het hele heelal je tot steun. Voel je geïnspireerd door het leven, open je hart en laat de onmetelijke geest met een glimlach door je heen gaan. Het leven is een oceaan van overvloed. Zoals een fruitboom talloze vruchten geeft en een enkele graankorrel een heel graanveld kan vullen, zo kan een bron de dorst van velen lessen.

Geef niet opdat je iets terug verlangt. Zie dat alles één is. Daar waar in liefde gegeven of doorgegeven wordt, daar is Eenheid. Als je durft te geven, jezelf durft weg te geven, dan is dat wat de Boeddha ‘dana’ noemt, Sanskriet voor vrijgevigheid. Als we weten te delen wat we ontvangen, dan is er overvloed. Er is genoeg voor iedereen. Dat wil niet zeggen dat er in je leven ook daadwerkelijk altijd overvloed is. Zaden uit het verleden die je nog te oogsten hebt, kunnen in dit leven in het lichaam tot manifestatie komen. Zie dat nooit als straf, want er is absoluut niets en niemand die straft. Zie het als mogelijkheid om tot inzicht te komen, opdat er geen zaden meer ontkiemen en er ook geen nieuwe zaden worden gezaaid.

De verdwaalde mens

De wereld om ons heen met al haar lijden en verdriet, is een perfecte afspiegeling van het geestelijke klimaat van de verdwaalde mens. Een verdwaald mens die niet meer weet waarom die op aarde is, die niet meer weet dat leven een absolute zin en doel heeft. Van jongs af aan zijn we zo geconditioneerd opdat we niet meer weten wie of wat we in diepste wezen zijn. Liefde, Waarheid en Mededogen: zij vormen de essentie van ons Zijn. De rest is allemaal ballast. Ruim het op en leer stapsgewijs het principe van de Graal weer kennen. De Graal die ons dag en nacht schenkt wat we nodig hebben. Om ons dat weer eigen te maken, moeten we dwars door de materie en het ongekende heen. Onze ziel die van nature vrij en krachtig is, is door al onze verlangens, begeerten en onwetendheid verzwakt geraakt. Als we die energieën weer kunnen transformeren naar de hoogste kracht in het universum, dan kan de kracht van zuiver liefde weer door ons heen stromen. Ieder van ons heeft hierin een eigen verantwoordelijkheid. Verschuil je daarbij niet achter het credo ’alles is er al, ik hoef dus niets te doen’, want dat geldt alleen voor de staat van verlichting. Als we eerlijk kijken naar onszelf, dan kunnen we niet anders dan constateren dat ons huis (het lichaam met al onze gedachten, emoties, verlangens, enzovoorts) nog steeds vervuild is en dat de ramen waar doorheen we kijken nog niet schoon zijn. Pas als die ramen helemaal schoon zijn en de deur weer gemakkelijk open en dicht gaat en als op den duur die deur en ramen zelfs verdwijnen, dan is er geen binnen en buiten meer en zijn we weer volop verbonden met de energie van het oneindige Bewustzijn.

Haast en stress

Is er in onze tijd van haast en stress nog plaats voor het goddelijke? We zien dat onze samenleving de laatste jaren enorm veranderd is. Steeds verdergaande mechanisering en digitalisering hebben als neveneffect dat we steeds verder af zijn komen te staan van het ritme van de natuur. Haast en stress zijn het kenmerk geworden van het leven in de wereld van nu. Waar echter de druk van de tijd domineert, kan het Zijn niet ervaren worden. Het onechte leven regeert en komt via zendmasten en digitale beeldschermen tot ons. Onder de noemer we moeten ‘connected’ zijn, is de smartphone het symbool geworden van een rusteloze, op drift geraakte wereld. Een wereld waarin we vergeten zijn dat we vanuit de geest altijd al met alles en iedereen verbonden zijn. De beeldschermreligie heeft inmiddels al miljarden gelovigen met als allerheiligste de permanente aanwezigheid van de goddelijke smartphone. Terwijl we ons in een cruciale tijdsperiode bevinden waarin we de ultieme mogelijkheid hebben om onze goddelijke kwaliteiten te realiseren, wordt deze mogelijkheid vanuit allerlei richtingen ernstig onderdrukt. Digitale zendmasten reiken overal op de wereld naar de hemel en zodra het belletje voor de digitale hoogmis rinkelt, buigen hoofden zich eerbiedig en verwachtingsvol voorover om het in haast toegezonden epistel zorgvuldig tot zich te nemen. In hoeverre heeft de online dictatuur ons tot digitale slaven gemaakt? Heeft Homo Sapiens plaats gemaakt voor Homo Zappiens? Zijn we vergeten waar het in het leven écht om gaat?

Kijk je om je heen, dan kun je niet anders dan tot het inzicht komen dat we op een dwaalweg zijn beland. Onwetend trekken we door de wereld en zijn we vergeten wie we in essentie zijn. Het leven heeft wel degelijk een diepe zin, alles draait om de vervolmaking. We zijn hier op aarde om tot Zelf realisatie te komen. Wordt volmaakt. Realiseer je in het Zelf en niet in Selfies. Als we niet meer verstaan dat alles voortkomt uit Bewustzijn, dan is het bestaan doelloos, zinloos geworden en worden we gecorrigeerd. Niet als straf, maar om ons weer op het spoor van dharma te zetten. Dharma is de leer van de Boeddha die verwijst naar kosmische wetten die aan de basis staan van al het leven. Leven in overeenstemming met dharma is leven in vrede, leven in rust, leven in liefde en leven in harmonie met al wat Is. Alleen dan kan de kosmische grondtoon van het bestaan weer ten volle worden gehoord en kan het evenwicht hersteld worden. De grondtoon van het bestaan wordt verklankt in het ‘Auhm’ dat voor het begin en het einde van alles staat. Voor het begin van schepping en creatie is het begin-loze Bewustzijn, Bewustzijn in rust, ook wel de grondeloosheid genoemd. Alles wat naam en vorm heeft, al het geschapene, alle universa ontstaan en keren terug tot deze bron-loze bron. In enorme cycli komen en verdwijnen universa. Totaal onwetend van de grondeloosheid van het bestaan snelt de haastige mens maar voort. Altijd onderweg, maar onderweg naar wat eigenlijk? Toen een monnik aan de Boeddha vroeg: “Wat heeft u bereikt?” was het antwoord van de Boeddha: “Niets”. Want in diepste wezen valt er in de buitenwereld ook niets blijvends te bereiken, dus waarom al die haast? Dat tot in het diepst van je wezen doorgronden, maakt ons ontvankelijk zodat het goddelijke weer door ons heen kan werken.

Geluk dat niet voorbijgaat

Er bestaat waarachtig geluk. Als we alle kinderen, alle mensen gaan leren wat werkelijk geluk is en het vooral ook weer zelf gaan beseffen, dan ziet de wereld er meteen heel anders uit. Alles wat we door middel van onze zintuigen kunnen ervaren, staat in geen verhouding tot wat ware vrede en geluk is. Al onze zintuigelijke indrukken zijn immers afhankelijk van het onderliggende Bewustzijn dat alles doordringt en grenzeloos is. Onsterfelijk, vrede, geluk, waarheid: Dát is wat we zijn. We verwarren het vaak met die korte momenten van genot waar we telkens weer naar op zoek zijn. Absolute vreugde is vrij van alles en van niets en niemand afhankelijk. Al het andere is er slechts een flauwe afspiegeling van. Zet de zeilen van je levensbootje in de richting van het universum en ontvang de zegeningen van bestaan. Vervulling van begeerten leidt echt alleen maar tot kortstondig geluk en houdt dualiteit in stand. Waar dualiteit is, is eenheid verbroken. Geluk is de tijdloze aanwezigheid die alleen maar opnieuw ontdekt en ontsluierd hoeft te worden. Het zijn onze eindeloze verlangens, illusies en zelfzucht die de innerlijke parel van geluk in ons hart bedekken.

Wees eerlijk en oprecht naar jezelf en sta eens stil bij wat je allemaal verlangt op een dag. Open je ogen, open je hart en zie hoe onvoorstelbaar de kracht van begeerte is. De energie waarmee de kracht van begeerte naar buiten komt, kan innerlijk getransformeerd worden naar begeerteloosheid. De hevige dorst naar geluk wordt nimmer gelest door toe te geven aan een zee van verlangens. Alleen een gedisciplineerde geest kan verlangens beteugelen en een innerlijke transformatie in gang zetten. Aandacht is de sleutel: aandacht bij het denken, spreken en handelen. Aandacht voor opkomende gevoelens en emoties: neem ze waar en zie ze als het ebben en vloeden, opkomen en ook weer wegvloeien zolang jij je er niet mee bemoeit. Wordt stil van binnen en stem je af op de altijd aanwezige on-grond van het bestaan. Dat is waar het ware, absolute geluk altijd is.

Ouderdom en de cultus van de eeuwige jeugd

Als we geboren worden, zijn onze cellen al weer onderweg om na verloop van tijd af te breken. Het is van uitermate groot belang dat we tot in het diepst van ons wezen beseffen dat alles wat naam en vorm heeft verschijnt en ook weer verdwijnt. Ieder van ons wordt geboren met een karmisch patroon waardoor er allerlei gebeurtenissen en ervaringen op je levenspad komen. Als je jong bent, heb je grootse plannen, je wordt verliefd, koopt een huis, krijgt wel of geen kinderen. Naarmate de jaren verstrijken worden we ouder en begint ons lichaam langzaam te slijten. In onze materialistische cultuur staat de cultus van de eeuwige jeugd hoog genoteerd. Allerlei oplossingen worden bedacht om zoveel mogelijk aan het verouderingsproces te ontsnappen. Toch eindigt iedereen uiteindelijk wel een keer met klachten, ziekte of pijn en moeten we uiteindelijk allemaal het lichaam afleggen als de dood ons aardse leven beëindigt. Een wijze raakt hierdoor niet in verwarring, omdat die innerlijk verstaat dat alles wat uit het vergankelijke voortkomt uiteindelijk zal vergaan omdat het nu eenmaal vergankelijk is. Waar zijn de Caesars, de Alexander de Grotes, de Egyptische bouwers, de Kelten, de druïden? De gum van de tijd heeft ze allemaal weggeveegd.

Daar staat tegenover dat alles wat uit het onvergankelijke voortkomt niet vergaat omdat het eveneens onvergankelijk is. Door ons te identificeren met het veranderlijke en het vergankelijke wordt heel wat lijden veroorzaakt. De illusie dat het vergankelijke de enige werkelijkheid is, wordt behoorlijk in stand gehouden door de manier waarop onze samenleving is ingericht. Geleid door de kracht van begeerte gaan we in onwetendheid van incarnatie naar incarnatie, zitten we gevangen in het rad van sterven en opnieuw geboren worden, totdat we wakker worden. Het is goed om te beseffen dat niet alleen mensen en dieren sterven. In enorme cycli verschijnen en verdwijnen ook complete universa. Zelfs goden zijn sterfelijk, aldus de Boeddha. Levensvormen of intelligenties die puur energetisch zijn en misschien wel miljoenen jaren oud kunnen worden, hebben hoe subtiel ook, ergens nog een vorm. Energie is immers een emanatie van bewustzijn en niet het alomvattende Bewustzijn zelf. Daarom zijn ook zij gebonden aan de wet van geboorte en sterven, de wet van Samsara.

Veel mensen zijn bang om ouder te worden en zijn met name bang voor de dood. Maar wie of wat is het dat veroudert? Wie of wat gaat dood? Wat is leven? Wat is sterven? Maak contact met het onveranderlijke in jezelf. Iedere zoektocht in de wereld van naam en vorm is zinloos. Keer je naar binnen. De bron van onsterfelijkheid bevindt zich in ons hart. Voor ieder van ons komt een moment dat we alles geproefd hebben, alles gehoord en gedaan hebben om uiteindelijk tot het inzicht te komen dat niets van dat alles ons een stap verder heeft gebracht. Een oer-heimwee maakt zich telkens opnieuw van je meester en op een gegeven moment wordt die zo sterk dat er nog maar één verlangen overblijft: terug naar huis. We mogen ons weer gaan herinneren dat we goddelijke bewustzijns-druppels zijn in de onmetelijke oceaan van Bewustzijn. Na een lange reis door de wereld kunnen we uiteindelijk weer samenvloeien met deze onmetelijke oceaan. Tot die tijd lopen we dronken door de wereld, proberen we er achter te komen waar het werkelijk om gaat, om stap voor stap tot het inzicht te komen, dat wat wij werkelijk zijn onveranderlijk en tijdloos is.

Laten we het ouder-worden koesteren. Ouder-worden geeft immers ruimte aan bespiegeling, het geeft ruimte om afscheid te nemen van verleden tijd, van alle ballast die je in je leven verzameld hebt of dat nu herinneringen, verwachtingen, verlangens of vergane emoties zijn: het mag allemaal losgelaten worden. Misverstanden kunnen worden uitgepraat of in liefdevolle stilte worden geheeld. Opruimen is ruimte scheppen. Bewust ouder-worden maakt ook de weg vrij om te sterven voor de dood. Steun elkaar bij het verinnerlijken, door elkaar teksten voor te lezen, samen te mediteren en je te bezinnen op de dood die niet werkelijk bestaat. Iedereen wordt ouder, er is geen ontkomen aan. Pak de kostbare tijd die je gegeven is om je te verenigen met het tijdloze en sterf voor je sterft.

Troost

In een troosteloze wereld, waarin er weinig aandacht is voor elkaar en voor alles wat bestaat, is troost heel belangrijk. Troosten kan op allerlei manieren: een teder gebaar, een aanraking, een heilzaam woord of een stille aanwezigheid met volledige aandacht voor de pijn en het verdriet zodat er ruimte komt voor heling. Het beoefenen van vergeving, mededogen en liefdevolle vriendelijkheid is niet alleen jezelf tot steun, maar steunt ook de ander. ‘Moge Gods wil geschieden’ vraagt overgave aan het leven dat zich vanuit het oneindige bewustzijn alleen maar volmaakt kan voltrekken, zolang wij ons er niet mee gaan bemoeien. Door onze eigen wil en verlangens te leven, keren we ons af van die kosmische wetten wat de natuurlijke ordening uit evenwicht brengt.

Om het oer-heimwee te helen dat diep in ons gevoeld kan worden, is ware vertroosting nodig.

Jezus leert ons dat de enige ware troost gevonden kan worden bij de trooster die in ons is. Franciscus van Assisi richtte zich tot de trooster, die hij buiten zichzelf plaatste: “O, goddelijke meester, maak dat ik er nooit naar streef om getroost te worden, maar om te troosten, er nooit naar streef om begrepen te worden maar om te begrijpen, er nooit naar streef om bemind te worden maar om lief te hebben”. Alhoewel Franciscus van Assisi een groot mens was met een prachtige ziel, bleef hij in zijn gebeden en gezangen in de dualiteit van schepper en schepselen staan. Mystici zoals Eckhart en Jacob Boehme waren in staat om voorbij de dualiteit te trekken, voorbij de wereld van namen en vormen, voorbij beelden en visoenen om tot de absolute Eenheid van alles te komen. “God verlos mij van God” is een bekende uitspraak van Eckhart. Het concept God is door de eeuwen heen zo besmet en misbruikt. Dat neemt echter niet weg dat Eckhart het woord God heel puur en zuiver gebruikt. Feitelijk zegt Eckhart dat als je God werkelijk wilt verstaan, je eerst je geest zult moeten ledigen. God is het eeuwige niets, God is niet dit en niet dat. Alles wat we een naam geven, wordt begrensd en beperkt. Hoe kun je het onmetelijke onbegrensde ooit vangen in een naam? Iedere naam doet tekort. Als je dit waarlijk verstaat, dan zal er iedere dag een glimlach zijn op je gelaat. Als de dag dan aanbreekt om te sterven aan het lichaam, dan zal die glimlach er ook zijn. Zalig zijn de armen van geest, zij die de leegte in zich hebben gerealiseerd om het goddelijke volledig door hen heen te laten komen. Verwar dat niet met ‘Ik ben God’, want het is ‘God is in mij’. Zalig zijn ook zij die treuren, die overal dood gelopen zijn en iedere keer weer tot de teleurstellende ontdekking komen dat de wereld een wereld van illusie en begoocheling is. Als je zover bent gekomen en het spel der tijd en vormen doorschouwd hebt, dan zul je door de onmetelijke geest getroost worden. Dan is er niets meer te zoeken, niets meer te vinden en zul je ware vrede vinden. ‘Tussen ons en God lijken duizend sluiers geweven zijn, maar tussen God en ons geen één’ aldus Rumi.

Sterven voor de dood

Het leven is zo veelzijdig. Vroeg of laat, als je het leven helemaal uitleeft en je het leven helemaal doorschouwd hebt, komt er een moment dat het sterven voor de dood begonnen is. Dat is niet tragisch of pessimistisch, integendeel. Het is in feite de oplossing naar het ware geluk, de weg naar ware vrede. We trekken door de wereld en de wereld trekt door ons om uiteindelijk terug te keren naar het Zelf. In ieder mens komt er een moment dat je werkelijk van binnenuit voelt en weet dat de zachte aanraking van de onvoorwaardelijke allesomvattende Liefde er zonder uitzondering voor alles en iedereen er altijd is. Ieder van ons is een unieke manifestatie van het goddelijke en door ieder van ons klinkt ook die ene oerklank. Samen vormen wij het kosmisch concert wat samengebald is in het eeuwige Auhm. Onze planeet is buitengewoon belangrijk, omdat hier op aarde alle spanningsvelden van vele universa samenkomen. Wij zijn op doorgang op deze planeet om onze verantwoordelijkheid te leren nemen om liefde te leren, om mededogen te leren, om aandacht en liefdevolle vriendelijkheid te leren. Hoe wil je in het opperste geluk van licht en liefde vertoeven als je die kwaliteiten nog niet eens ontwikkeld hebt? In de verschijning van de mens schuilt een unieke kans om je vrij te maken, door het onverzadigbare vuur van begeerte voorgoed uit te laten doven.

Als we innerlijk leeg geworden zijn, worden we ontvankelijk voor Gods genade. Dat wat we bevrijding of verlichting noemen, al die grootse woorden, kan door niemand van ons worden afgedwongen. Het is de genade die je uiteindelijk ten deel kan vallen. Moge ieder van ons, die open en ontvankelijk is, in die genade thuiskomen. In een wereld die op drift is geraakt met zoveel leugens en bedrog, hebben we die liefde, die genade, onvoorstelbaar hard nodig. Stem je er op af. Net zoals je een akkoord kunt stemmen, kun je jezelf ook afstemmen op het alomvattende Bewustzijn. Doe dat altijd in het volle besef dat wij niet de doener zijn, maar doe het als instrument van het ene alomvattende Bewustzijn. Zoek en je zult gevonden worden. Open je hart en trek met een glimlach de wereld rond.

Jackeline

Het nieuwe boek van Marcel Messing, “Met een glimlach de wereld rond, bespiegelingen” is uitgegeven door Samsara.

ISBN 9789 4929 9504 9.

*Stichting Lindenhof is opgericht door Marcel en Marijke Messing en verstrekt onder meer giften aan scholen in India met name in de stadstaat Karnataka en Sriramanahalu, aan Tibetaanse vluchtelingen in Mundgod alsmede aan ontwikkelingsprojecten in het algemeen in India en Oost-Europa.