De kop van het nieuwe jaar is er af en hoe…! Maar liefst zo’n 150 personen woonden deze allereerste bijeenkomst in het nieuwe jaar van de Stichting Innerlijk Besef bij. Een unicum in haar bestaan.
Na het welkomstwoord en de beste wensen voor het nieuwe jaar door voorzitter Henk Koops, opent Ilona de avond met het stemmen van haar twee prachtige Tampoera’s, in haar beleving, beide vertegenwoordigers van de klank van God, geschapen om het universele aum naar buiten te brengen
Tijdens het stemmen van de Tampoera’s kunnen de aanwezigen foto’s en namen neerleggen en doorgeven aan Koos, van diegenen waarvoor ze genezing willen vragen. Na telling hiervan merkt Koos op dat ruim 40 andere mensen met liefde zijn neergelegd en nu tussen ons zijn en dat deze tezamen met alle aanwezigen de gehele avond met helende liefde omringd zullen worden. Hij vraagt de aanwezigen geen applaus meer te geven zoals bij de opening, maar simpelweg datgene mee naar huis te nemen wat bij ieder past en dat wat niet als passend wordt ervaren gewoon maar achter te laten.
Hierna vervolgt hij de avond met het uitspreken van de tekst ‘in het begin’. Een tekst die lijkt op de tekst in Johannes 1, maar die in werkelijkheid authentieker is.
In het Begin…..
In het begin was er de Stilte,
en de stilte was Al dat er was,
De stilte ontwaakte en er was Klank
En de klank nam vorm aan
en werd het Woord
En het Woord was God,
en het Woord is God
En het Woord werd vlees,
uit het Woord onstond de Mens
Onder de wet van het Woord
Is aan hem persoonlijk alle Macht gegeven.
Waarna Ilona op meer dan schitterende wijze de klank van God bezingt in verschillende klanktonen, als gloedvolle symbolen van de verschillende namen in de loop der tijden aan God gegeven door de diverse mensheid, zoals het Latijnse Deus, het Franse Dieu, het Duitse Gott, het Zweedse Codd, het Noorse Odin, het Hebreeuwse Adon, het Syrische Adad, het Perzische Syra, het Tartaarse Idga, het Oost-Indische Esgl of Zeni, het Turkse Addi, het Egyptische Zent, het Japanse Zani, het Peruvaanse Lian, het Ierse Dieh en het Arabische Alla.
God op die manier zo gloedvol te horen bezingen door Ilona’s prachtige stem was indrukwekkend, heel indrukwekkend en riep een bepaald soort herkenning, een oergevoel naar boven.
Na afloop van het uitspreken van deze tekst heerste er zo’ n diepe en intense stilte, dat die voelbaar was tot diep in ‘s mensen wezen. Een stilte, die na enig moment nog verder verdiept werd door de zuiverheid van de klanken uit Ilona’s keel.
Koos vervolgt hierna met de tekst ‘God spreekt tot de mens’ uit: Gospel of peace 2, en vraagt de aanwezigen om de woorden „Wees stil, weet, ik ben God,” samen met Ilona mee te zingen. De tekst, waarbij de ervaring luisteren, beleven en meezingen wonderbaarlijk aan- en invoelt, luidt als volgt:
Ik spreek tot je. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik sprak tot je, toen je werd geboren. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik sprak tot je bij je eerste zucht. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik sprak tot je toen je je eerste woord sprak. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik sprak tot je bij je eerste gedachte. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik sprak tot je toen je de eerste keer liefde voelde. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik sprak tot je toen je je eerste lied zong. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je door het gras van de weiden. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je door de bomen van de bossen. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je door de valleien en de heuvels. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je door de heilige bergen. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je door de regen en de sneeuw. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je door de golven van de zee. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je door de morgendauw. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je door de vrede van de avond. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je door de stralende zon. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je door de schittering van de sterren. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je door de stormen en de wolken. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je door de donder en de bliksem. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je door de wonderbaarlijke regenboog. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik zal tot je spreken wanneer je alleen bent. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik zal tot je spreken door de wijsheid van de Ouden. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik zal tot je spreken aan het einde der tijden. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik zal tot je spreken als je mijn Engelen ziet. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik zal tot je spreken door de eeuwigheid heen. Wees stil, weet, ik ben God.
Ik spreek tot je.
Wees stil, weet, ik ben God.
Na deze tekst beluisterd en gezongen te hebben, ervaren velen een innerlijke behoefte aan een moment van stilte, een moment, dat ook gegeven wordt. Waarop Koos na enige tijd het woord neemt om een korte uiteenzetting te geven over zelfgenezing. Een genezing die o.a. kan plaatsvinden d.m.v. de oerkracht die bestaat, de Klank. Hij adviseert iedereen, zich nu naar binnen te keren om daar te gaan voelen welke klank het best bij hem of haar past. We mogen, zo zegt hij, tegenwoordig niet meer boeren, kuchen, lachen, zuchten of kreunen in de huidige maatschappij. Een heel ongezonde situatie, die volkomen tegennatuurlijk is. Dus laat vanaf nu gewoon een wind of een boer als je voelt dat je hem moet laten, adviseert Koos. Baby’s mogen het en ouderen en zieken ook weer. Zij gebruiken deze klankkrachten dan ook als helende krachten. Waarna hij onder de zoete klanken van de tampoera en na iedere alinea afgewisseld door zang van Ilona ‘Het Lied van de Zelfgenezing’ van John Shane uitspreekt als volgt:
Laat de genezende kracht van de zon, de maan , de sterren en de planeten in hun baan mij doordringen.
En zoals de rivier, gevoed door de regens, zijn water terugschenkt aan de zee,
moge ook ik, op mijn beurt, de kennis weer schenken aan hen die niet weten hoe zij in zichzelf de eenheid van de energie kunnen vinden,
die in alle vormen sprankelt
vanaf het kleinste atoom tot het grootste melkwegstelsel.
En moge ik, in een ondeelbaar ogenblik
het besef ontvangen van de oneindigheid in mijzelf, en zó vrij zijn.
Laat de genezende kracht van de lucht, die wij allen inademen,
mij doen zien, wat we gemeen hebben
en hoe bij elke ademtocht
wij staan op de scheiding van leven en dood.
Laat de genezende kracht van het water mij doen groeien,
om mij te leren mijn zorgen te vergeten
en elk moment te beleven in de stroom.
Laat de genezende kracht van de aarde mij opnieuw geboren doen worden,
zodat ik ontdek, dat al de vormen van leven gelijk zijn
en ik een eind kan maken aan de innerlijke strijd.
Laat de genezende kracht van het vuur
in mijn hart het ware verlangen ontsteken en mij opwaarts stuwen.
Laat de genezende kracht van het licht mij helder leren zien,
zodat in mij alle schijnbare tegenstellingen worden opgeheven
en ik kan gaan tot waar het goed of slecht niet meer bestaat
en ik het leven niet meer zie in zwart en wit.
Laat de genezende kracht van het geluid
doordringen al wat leeft door mijn stem
en laat mijn oor gewillig luisteren naar al wat klinkt,
zodat mijn geest verhelderd wordt
en ik van hoop of vrees bevrijd.
laat mij in de ruimteloze stilte ervaren,
dat de genezende genade van de glanzende leegte
de kern is van mijn eigen geest
en dat ik mij zo verhef boven elk beperkt begrip van geboorte en dood
en van het waanidee van tijd.
Laat door de genezende krachten opgeroepen door dit lied,
ikzelf en elk die lijdt, nu worden gesterkt
en mogen alle harten de vrede kennen waarnaar zij smachten.
Na dit lied gaat Ilona over tot het helend zingen voor allen van wie de naam of de foto zijn neergelegd en met een eindeloos geduld en in volledige overgave van liefde bezingt zij glashelder ieders naam en vraagt Koos de aanwezigen, om in hun eigen tempo en met hun eigen stemgeluid met Ilona mee te neurieën. Een verzoek waar men graag aan voldoet.
Na deze healing, die wel enige tijd in beslag neemt, declameert Koos ‘Het Lied van de Ziel’, dat luidt als volgt:
In de diepten van mijn ziel huist een woordeloos lied,
een lied dat leeft in het zaad van mijn hart
en weigert met de inkt uit te vloeien op het perkament.
Het hult mijn genegenheid in een mantel van herfstdraad
en is voortdurend in vloeiende beweging,
maar reikt niet tot de lippen.
Hoe kan ik het uiten al was het maar als een zucht?
De angst bevangt mij dat het zich mengelt met de lucht.
Voor wie zal ik zingen?
Het toeft in het huis van mijn ziel, bevreesd voor grove oren.
Als ik het schouw in mijn innerlijk oog, zie ik de schaduw van zijn schaduw.
Als ik het beroer met mijn vingertoppen, voel ik het vibreren.
Mijn daden openbaren zijn aanwezigheid, zoals een meer de stralende sterren weerkaatst.
Mijn tranen onthullen het, zoals de heldere dauwdroppels het geheim onthullen van de verwelkende roos.
Een lied, door bespiegeling geschreven,
door stilte uitgegeven,
door waarheid omarmd,
door dromen herhaald,
door liefde begrepen,
door ontwaken verborgen
En door de ziel gezongen.
Het is het lied van de liefde.
Geen Kaïn of Esau kan het zingen.
Het is geuriger dan jasmijn.
Welke stem kan het tot slaaf maken?
Het is kostbaarder dan het geheim van een maagd.
Welk snaarinstrument kan het trillend ten gehore brengen?
Wie waagt het het razen van de zee
en het kwinkeleren van de nachtegaal te combineren?
Wie durft hardop de woorden uit te spreken
die rechtstreeks uit het hart moeten komen?
Welk wezen durft met zijn stem
Het Lied van God te zingen?
Nadat er nog een helingsmantra was gezongen, werd dee avond door Koos afgesloten met het prachtige gebed ‘De Grote Aanroep’, dat door hem als volgt werd weergegeven:
Vanuit het punt van Licht in het denken van God
Strome Licht in het denken van de mensen.
Dat Licht op aarde nederdale
Vanuit het punt van Liefde in het hart van God
Strome Liefde in de harten van de mensen.
Moge de Christus tot de aarde wederkeren.
Vanuit het centrum waar Gods Wil gekend wordt
Richte Doel de kleine wil der mensen
Het Doel, dat de Meester kent en dient.
Vanuit het centrum, dat wij mensheid noemen
Verwezenlijke zich het Plan van Liefde en Licht
en moge het de deur verzegelen waar het kwaad verblijft.
Laat Licht, Liefde en Macht het Plan op Aarde herstellen.
Een prachtig besluit van een avond, die zo intens belevend en mooi was, dat de aanwezigen het toch niet konden laten, Ilona en Koos te danken met een warm applaus, ondanks het verzoek van Koos, eerder op de avond, dit niet te doen. Een helende avond voor zo’n 150 mensen. Een prachtig begin van het nieuwe jaar.
Dank je wel, Ilona en Koos!