Na een heerlijke voedzame lunch, zoals altijd geweldig verzorgd door Hingstman, was het tijd voor het middagprogramma van onze Stichting Innerlijk Besef themadag. Een vaak geziene gast in diverse podcasts en nu live in Zeijen: Karen Hamaker Zondag. Een ongelooflijk inspirerende, enthousiaste vrouw die ontzettend veel te delen heeft. Als geen ander weet ze verschillende disciplines met elkaar te verbinden: psychologie, astrologie, economie en is ze in staat om gebeurtenissen met elkaar te verbinden, waardoor er heel veel zichtbaar en duidelijk wordt. Er waren meerdere momenten dat het muisstil was in de zaal. Een stilte die nodig was om de diepte van de leugens en het achterhouden van de waarheid tot je door te kunnen laten dringen. Er is natuurlijk al best veel geschreven en gedeeld over een nieuwe tijd. Over een grote en ongekende culturele transformatie. Over een omslag van het huidige maatschappelijke systeem dat alleen maar leidt tot voortdurende oorlogen, sociaal onrecht en ecologisch onevenwicht. Een overslag een nieuw systeem van vrede, sociale rechtvaardigheid en ecologisch evenwicht. Steeds meer mensen zien dat er dingen niet kloppen. Steeds meer dappere, moedige mensen staan op. Mensen die het niet langer met hun geweten overeen kunnen brengen dat ze dingen fout zien gaan. Fouten die verdoezeld worden. Karen Hamaker Zondag is één van die dappere mensen die opstaan. Gedreven en vol enthousiasme legt ze uit wat ze allemaal heeft ontdekt én veel belangrijker nog: hoe het ook anders kan! 

Het begon voor Karen allemaal met een uitspraak van Carl Gustav Jung, die zei: ‘Macht verschijnt waar liefde verdwijnt’. Nieuwsgierig naar de dynamiek hiervan, is Karen het verschijnsel macht gaan onderzoeken. Een zoektocht die begon in de jaren ’80. Ze is gestuit op indrukwekkende achtergronden die ook de machtsstructuren in onze huidige tijd lijken te verklaren. Ze probeert verborgen dynamieken te ontrafelen van een systeem dat ons slaaf wil laten blijven. Haar doel? Dát boven tafel krijgen wat een maatschappij gaat opleveren waarin menselijke waarden weer centraal staan. Waarin het rechtssysteem terugkeert zoals het oorspronkelijk bedoeld was. Word je ook deelgenoot van haar reis? Want: “Wie zijn geschiedenis niet kent, is gedoemd tot herhalen”. Het is een absolute noodzaak om te begrijpen waar het om gaat en hoe het systeem tot stand is gekomen. In het duister bevindt zich de sleutel tot het licht. Als je kennis opdoet van het donker, dan voedt dat het licht! 

We gaan in vogelvlucht door een stukje politieke en economische geschiedenis van de afgelopen eeuwen. 

We gaan kijken naar oorspronkelijke bestuurs­structuren waarin Jin-waarden hun plek hadden, naar de relatie tussen onze hersenen en emoties. Die kennis gaan we toepassen op onze tijd.

Oorspronkelijke bestuursstructuur: het partner-model 

In ‘De Kelk en het Zwaard’ beschrijft Riane Eisler een nieuw verhaal over onze culturele achtergronden op basis van feiten en inzichten die lang verzwegen, onderdrukt en ontkend zijn. Ze laat zien dat archeologische vondsten aantonen dat maatschappelijke structuren in de prehistorie veel vreedzamer waren. Overblijfselen uit die tijd laten geen bewijs zien voor geweld of destructie door geweld. 

Op kunstuitingen uit die hele vroege periode zie je geen mannen die elkaar bevechten of doden. Ook laten zij geen geweld naar vrouwen zien. Het lijkt er op dat samen leven in de prehistorie gebaseerd was op het zogenaamde partnerschaps-model. Een samenlevingsvorm waarin relatieve gelijkheid bestond tussen de leden. Nederzettingen bestonden in de prehistorie uit huizen die allemaal ongeveer even groot waren. Er worden geen uitbundige graven gevonden die zouden wijzen op een hoofdman of hoofdvrouw. Veel wijst op een samenleving waarin er geen sprake was van mannelijke dominantie (patriarchaat) of vrouwelijke dominantie (matriarchaat). 

Moderne samenleving: het dominator-model

Onze moderne samenleving is georganiseerd volgens het dominator-model. Kenmerkend voor het dominator-model is dat een groot deel van de leden ondergeschikt is aan een ander kleiner deel. Pijn en angst voor pijn worden ingezet als middel om de groep te beïnvloeden. Relaties worden op elk denkbaar vlak verstoord. Kijk om je heen en zie een Woke-beweging die gezinnen uit elkaar drijft, en enorme migratiestromen die de harmonie in wijken verstoren. Inzet van desinformatie. Centraal staan termen als ‘eer’ en ‘verlies van eer’, ‘morele superioriteit‘ en ‘inferioriteit’, ‘verantwoordelijkheid’ en ‘afhankelijkheid’. Jin-waarden zoals heelheid, samen, genieten worden onderdrukt. In 2000 jaar kerkgeschiedenis was genieten iets voor in de hemel en op aarde moest er gewerkt worden. Het dominator-bestuursmodel is bezig alle creativiteit in de samenleving te onderdrukken. We gaan nu een behoorlijk extreme kant op, waarin Jang-waarden de overhand hebben. Er is nauwelijks tijd voor bezinning en reflectie als er grote beslissingen moeten worden genomen. Alles moet snel en direct, waardoor korte termijn oplossingen vaak weer voor nieuwe problemen zorgen. Het leven wordt voorgesteld als een lineaire lijn die loopt van verleden naar toekomst. Ergens op die lijn bevinden we ons: wat voorbij is, ligt achter ons; wat nog komen moet, ligt voor ons. De natuur kent echter de cirkel, de herhaling, het hoofdprincipe. Er is geen begin- of eindpunt, het leven in de natuur is voortdurend in een cyclische beweging van groei, bloei, afsterven en rust. Als we de natuur in haar geheel bekijken, de mens inbegrepen, dan is een cyclische voorstelling van het leven veel logischer dan een lineaire.

Ja, er is een uitweg!

We leven in een maatschappij waarin Jang waarden nogal de overhand hebben. Nu is het zo dat als één pool oververtegenwoordigd is, dit van nature een tegenreactie oproept om terug te keren naar een nieuwe evenwichtssituatie. Dit is het principe van enantiodromie, het evenwichts-principe in de natuurlijke wereld. 

Levende systemen vertonen de ingebouwde neiging om alle uitersten (zoals overbevolking, politieke repressie of milieuvervuiling) door middel van de tegenovergestelde c.q. in hun voortbestaan bedreigde krachten weer met elkaar in evenwicht te brengen. Aan alle cycli ligt dit evenwichtsprincipe ten grondslag. Vroeg of laat slaat dus alles in zijn of haar tegendeel om. Passen we dit toe op de maatschappij waarin er stevige nadruk ligt op Jang waarden, dan creëert dit onbalans en zal onherroepelijk een tegenkracht in beweging komen. Dit zal onvermijdelijk een periode van pijnlijke chaos met zich meebrengen. We zitten er middenin. Gelukkig is er hoop. In deze chaos is namelijk een nieuw partnermodel aan het ontluiken. Het licht keert terug. 

Om te begrijpen wat er anders moet, gaan we eerst terug in de geschiedenis. Het is belangrijk om te begrijpen waar het om gaat en hoe het systeem tot stand is gekomen. Nogmaals: wie zijn geschiedenis niet kent, is gedoemd die te herhalen. 

Een parallelle wereld?

Begin jaren ’80 begon Karen haar zoektocht naar de krachten en machten achter het wereldtoneel. Als snel ontdekte ze aanwijzingen voor een parallelle wereld. Een wereld die zich aan het zicht van de gewone mens onttrekt. Tevens een wereld die na het uitbreken van de Coronacrisis voor steeds meer mensen zichtbaar wordt. Er zijn zoveel signalen die wijzen op een eindspel dat uitgespeeld wordt op basis van angst en manipulatie. Tijdens haar zoektocht kwam Karen op het spoor van autonomie bewegingen, veel in aantal en vaak ook verschillend in zienswijze. Het trok haar aandacht en ze besloot dit nader te gaan bestuderen. Wat is autonomie? In ieder geval betekent ware autonomie niet dat je geen bijdrage meer levert aan de maatschappij. Het betekent ook niet dat je geen deel meer bent van de maatschappij, of dat je belasting terug kunt claimen. Ook niet dat je vrij bent om alles te doen wat je maar wilt. Wat is het dan wel? En wat is het systeem waar de autonomie beweging zich tegen verzet? Klopt het wat er beweerd wordt? Wat is er gebeurd? 

Het bestuderen van de geschiedenis gaf Karen meer inzicht in de gedachte achter deze bewegingen, maar ze maakt duidelijk zelf niet tot welke van die bewegingen ook te behoren. Op basis van de geschiedenis is ze een andere weg gegaan.

Logica met onbedoelde gevolgen.

In de geschiedenis gebeuren er dingen die vaak onvoorziene of onbedoelde gevolgen hebben, naast wel degelijk geplande ontwikkelingen. Een belangrijk moment in de vorming van de huidige Verenigde Staten van Amerika was het zoeken naar een hoofdstad. Er zat een zekere logica in de discussie: de hoofdstad moest helemaal zelfstandig zijn en niet onder de wetgeving van een van de afzonderlijke staten vallen, want dat zou die staat te belangrijk maken. En dus werd er een gebied gevonden aan de Potomac-rivier waarvoor twee staten een stukje land afstonden. 

Dat werd een federaal district met als naam Columbia, en de hoofdstad die daarin kwam te liggen was Washington.

Het voldeed aan alle eisen: onafhankelijk, en niet onder invloed van een staat. Maar een onbedoeld bijverschijnsel was dat District Columbia, een klein gebied, zelf geen staat is en ook geen deel was, en nog steeds niet is van de Verenigde Staten. Maar daar zetelt wel de regering.

Washington D.C. neemt daardoor een speciale positie in. Je kunt dit vergelijken met Vaticaanstad, maar ook met de City of London. De City of London is meer dan alleen het financiële centrum van Londen. Het opereert als een eigen stadstaat net zoals Vaticaanstad. De stadsstaat City of London staat buiten de rechtsstaat van het Verenigd Koninkrijk en wordt onafhankelijk door The Corporation of London bestuurd. 

Wil je hier meer over weten? Kijk dan bijvoorbeeld eens op: https://www.bestebank.org/city-of-london/

Organic Act 1871

De ‘Organic Act’ van 1871 kon alleen maar gezet worden omdat District Columbia zo’n aparte positie bleek te hebben. Met deze wet is District Columbia, dus inclusief de hoofdstad Washington, een bedrijf geworden en heeft zich ingeschreven in het handelsregister van de City of London.

Een bedrijf valt onder handelsrecht, en niet onder de grondwet van de Verenigde Staten, en hier ligt de bron van ingrijpende juridische veranderingen in de VS die zich in de daaropvolgende eeuw sluipenderwijs hebben voltrokken.

Financieel wanbeheer en kwetsbaarheid

In de 19e eeuw zien we de opkomst van industrie en bankiers die veel macht krijgen. Denk aan J.P. Morgan, de Rockefellers, Warburgs en Rothschilds. In het boek ‘The Robber Barrons’ van Mathew Josephson wordt de opkomst en de macht beschreven van de eerste Amerikaanse kapitalisten in de financiële en industriële sector. De (gecreëerde?) financiële crisis in 1907, die ook wel bekend staat als ‘Panic of 1907’ werd de basis voor het aannemen van de Federal Reserve Act in 1913. 

Deze Federal Reserve Act leidde tot de oprichting van de Federal Reserve bank. Hoe? Door de financiële crisis moest de Amerikaanse regering, als bestuur van het bedrijf, naar de City of London om uitstel van betaling aan te vragen voor de leningen die ze had lopen. Het bestuur van de City of London wilde alleen onder specifieke voorwaarden uitstel van betaling verlenen. Die voorwaarden waren onder meer: de FED als nieuwe Nationale Bank en het heffen van inkomstenbelasting. Ook werd er onderpand geëist. De oprichting van de FED begon in 1910 met een geheime meeting in de Amerikaanse staat Georgia op Jekyll Island, een privé-eiland van J.P. Morgan 

lees:’The creature of Jekyll Island’ door J. Edward Griffinn. 

Wat veel mensen inmiddels wel weten, is dat de FED geen eigendom is van de staat, maar van de deelnemende banken. James Traficant Jr. stelde de positie van de Federale Reserve Bank in 1993 ter discussie in het Amerikaans Congres. 

Lees: https://www.cliffsnotes.com/study-notes/26881280

Een fictief personage als stroman

Voor 1913 bezaten Amerikanen eigendomstitels vrij van pand en hypotheekrechten. Deze eigendomstitels zijn zonder hun medeweten verpand aan de Raad van Gouverneurs (het bestuur) van de Federale Reserve. Dus opeens waren Amerikanen geen eigenaar meer van hun huis of land, maar ze konden zich in naam wel eigenaar blijven noemen. 

Ze hadden dus niets in de gaten en het leven leek gewoon door te gaan. In een later stadium heeft dat onteigenen een zogenaamde juridische basis gekregen door een heel nieuw juridisch systeem op te tuigen waarin de burger als een administratieve eenheid werd ingevoerd, de zogenaamde stroman, die jouw voornamen en achternaam draagt, maar bezit is van de overheid. Dat systeem is in de vorige eeuw geleidelijk aan overal op de wereld ingevoerd, met als cruciaal jaar 1933 toen Amerika feitelijk bankroet was en er opnieuw afspraken met schuldeisers (dus de banken in de City of London) gemaakt moesten worden. Er werd een nieuw onderpand geëist, en dat kwam er: het verdienvermogen van elke Amerikaan werd het onderpand, en dat was het begin van een feitelijke economische slavernij. Ook dit voorbeeld is elders op de wereld gevolgd en het eruit voortgevloeide systeem is nu het normale systeem in alle landen van de wereld.James Traficant jr. hield een rede in het Congres op 17 maart 1993 om aandacht te vragen voor privébezit dat nu onderpand is. 

Lees: https://www.cliffsnotes.com/study-notes/26881280 of https://www.congress.gov/103/crecb/1993/03/17/GPO-CRECB-1993-pt4-5-2.pdf 

Wat betekent dit voor jou in 2025? 

In het boek ‘Ken uw recht’ laat Michel van Leeuwen je alle wetten en wetgeving zien die voor jouw vrijheid van belang zijn. Als mens worden we vrij geboren. Bij je geboorte krijg je van je ouders een eigen voornaam: je mensnaam. Ouders worden geacht van jouw geboorte aangifte te doen. Op je geboortebewijs staat je ‘mensnaam’. Bij de aangifte van jouw geboorte gebeurde er echter nog iets: op basis van je geboortebewijs wordt een geboorteakte gecreëerd waarmee je als ‘burger’ geregistreerd wordt. Naast je eigen mensnaam krijg je nu ook een achternaam en tegenwoordig ook een Burgerservicenummer. Je achternaam is eigendom van de overheid. Er wordt als het ware een nieuw ‘papieren’ personage gecreëerd, een fictief persoon. ‘Persona’ in het Latijn betekent letterlijk ook ‘masker’. Waarom is het belangrijk voor je om dit te weten? Omdat met het opstellen van jouw geboorteakte, je middels het handelsrecht in contract staat met de overheid. Jouw naam op je paspoort is niet van jou maar van de overheid. Alleen je voornaam is van jou als mens; voornaam met achternaam is de persoonsnaam, je zou zelfs kunnen zeggen dat het je ‘handelsnaam’ is. 

Kijk je bijvoorbeeld in het Burgerlijk Wetboek dan geldt die voor jou als fictief persoon, als burger. Het Burgerlijk Wetboek gaat over rechtsverhoudingen tussen personen. Er wordt in het Burgerlijk Wetboek niet gesproken over mensen. Dit in tegenstelling tot het Wetboek Strafrecht. Immers: alleen mensen kun je gevangen zetten, papieren constructies niet. Door je te laten registreren wordt er als het ware een papieren dubbelganger gecreëerd, een stroman. Registratie als burger heeft verstrekkende gevolgen. 

De persoon ofwel de burger is eigendom van de staat en moet garant staan voor de overheidsschuld. Je geboorteakte is daarvoor de basis. Een persoonsnaam wordt altijd op een bepaalde manier geschreven, bijvoorbeeld in hoofdletters of met afgekorte voornamen. Kijk maar eens op welke manier de belastingdienst jou aanschrijft. En alles wat op je persoonsnaam staat geregistreerd is van de staat, omdat je persoon van de staat is. 

leestip: in ‘De overheid heeft niks over mij te zeggen, tenzij ik daar in alle vrijheid mee instem’ legt Henk van de familie Franssen dit ook heel helder uit. Let even op hoe Henk dit laatste verwoordde. 

Hoe zit het eigenlijk écht met eigendomsverhoudingen?

Tijdens haar onderzoek ontdekte Karen dat bijna alles op aarde een bedrijf is, dan wel tot bedrijf gemaakt is. Karen legt ruimschoots uit wat dit allemaal betekent. Er is een papieren werkelijkheid gecreëerd. Handelsrecht gaat ons allen aan omdat we allemaal onder dezelfde regels vallen!

Alles draait om jurisdicties

Jurisdictie is de officiële bevoegdheid om beslissingen te nemen en uitspraken te doen over een persoon of materieel voorwerp binnen een bepaal gebied of op een bepaald terrein. Er zijn hogere jurisdicties van Lucht, Land en Water, en lagere jurisdicties die we samenvatten als Fictie. Binnen de fictie is dat in Nederland georganiseerd in Strafrecht, Bestuursrecht en Civiel Recht. Rechtbanken vallen binnen de fictie, en binnen de lagere jurisdicties is alles een bedrijf en is alles gebaseerd op handelsrecht. Als mens val je in de echte jurisdicties, dat zijn de hogere; als persoon of burger val je binnen die van de fictie.

Alleen een echt mens van vlees en bloed binnen de hogere jurisdicties is mens in de gewone zin zoals we dat begrijpen. Een persoon is dat niet, dat is alleen maar een administratieve eenheid. Datzelfde geldt voor de zogenaamde natuurlijke persoon, dat ook een administratieve eenheid is en geen levend mens. Een natuurlijk persoon is een persoon die een geldige handtekening kan zetten. Een mens heeft mensenrechten, een persoon (ofwel een burger) en een natuurlijk persoon hebben dat niet; die hebben alleen burgerrechten en -plichten. Jouw status van mens veranderen in die van persoon gebeurt via wat we personagefraude noemen, en Karen heeft helemaal uitgelegd hoe dat precies werkt.

Hersenen en wetten van de stam

In een samenleving gelden rechten en plichten, en Karen laat zien wat vaak vergeten wordt, namelijk dat er alleen prake kan zijn van een stabiele maatschappij als de ordening daarvan, dus ook het bestuur en de wetgeving, rekening houden met oerdrijfveren en oer-psychologische patronen in de mens. Die kunnen we vinden in onze instincten, oeroude en onveranderde en onveranderbare gedragspatronen die bedoeld zijn het leven in stand te houden. 

Instincten zijn nog onverminderd van kracht in ieder mens, of we willen of niet. We zien ze doorwerken in alle ordeningsstrtucturen, van familiesystemen tot in bedrijven, zoals het werk van Bert Hellinger en Piet Weisfelt laat zien. Weisfelts boek ‘De Wetten van de stam’ legt dit voor groepen bloot. 

Karen bestudeerde niet alleen de psychologie van instincten, maar ook onze hersenstructuur, en zag dat er een bijzondere samenhang is tussen bouw en functioneren van onze hersenen en de werking van onze instincten. Ze verwees onder andere naar het boek ‘Tranen van de krokodil’ van prof. Piet Vroon, waarin hij betoogt dat als een maatschappij hiermee geen rekening houdt er grote problemen uit voortvloeien. En juist dat is het probleem van de huidige maatschappij.

Moderne samenleving in spagaat

De moderne samenleving bevindt zich in een spagaat. De organisatie van de maatschappij als groep is niet democratisch, niet op instincten gebaseerd, noch op in stand houding van de soort gericht. Oerwetten van groepsorganisaties zijn daarentegen springlevend en vaak strijdig met de eisen van de moderne samenleving. De oerwetten kunnen we nog het beste aan het werk zien in wat de culturele antropologie ons leert over kenmerken van de stam als kleine groep. Karen heeft daar een overzicht van gegeven en laten zien hoe een aantal van die kenmerken in lijn zijn met instincten en hersenen, en hoe belangrijk het idee van ‘samen’ is: de leiding is er voor de stam en de stamleden zijn er voor elkaar. Onze veel te individualistische maatschappij is daarmee in strijd en schept daardoor automatisch al een spanningsveld en instabiliteit.

Er is geen enkele wet die de oerwetten, de instincten en de werking van de hersenen kan weg-regelen. De vraag is of het mogelijk is om terug te keren naar een samenlevingsvorm waarin we zowel rekening houden met deze oerwetten als met onze moderne verworvenheden, en Karen laar zien dat daar wel degelijk wegen voor zijn. 

Hoe het anders kan- Semblija

Uitgerekend in tijden van chaos ligt de kiem van vernieuwing. Er is een nieuw initiatief: Semblija is een team van bevlogen mensen die werken aan een samenlevings- en bestuursmodel waarin er weer sprake is van dienend leiderschap, rekening houden met elkaar om een samenleving te scheppen waarin het begrip SAMEN weer centraal staat en waarin ieders aangeboren CREATIVITEIT kan bloeien en bijdragen aan de maatschappij. Door inzicht in het hele historische, psychologische en antropologische proces werkt het team waar Karen deel van uitmaakt aan zowel een innerlijke, spirituele als organisatorische verandering om de menselijke waarden weer terug te brengen, in de breedste zin van het woord. Daarin ligt ook het grote verschil met groeperingen van autonomen en soevereinen: Semblija zet zich niet af tegen wat dan ook, en keert zich niet af van de maatschappij, maar wendt zich juist naar de samenleving toe om deze in een menswaardiger richting te helpen ontwikkelen. Karen zegt daarom ook: “Ik ben geen autonoom (en wil dat ook niet zijn); ik ben een Semblijaan.”

Stichting De Semblijaanse Quintessence organiseert bijeenkomsten en gratis informatiedagen en is bezig werk- en regiogroepen op te zetten, met steeds als basis de universele waarden zoals die voortvloeien uit de hogere jurisdicties.

Wil je meer weten? Kijk dan bij https://stichtingsq.org/. Als je meer wilt lezen over de universele waarden, ga dan naar: https://semblija.nl/unversele-waarden-van-semblija/.

Noot: Dit verslag is een beperkte weergave van wat Karen met ons gedeeld heeft. Meer achtergrondinformatie en details van haar bevindingen kun je uitgebreid terugvinden in de modules: “Niets is wat het lijkt” en ‘Fictie verder ontrafeld’. 

Uitgebreide informatie over deze modules:
https://levenalsmens.nl/niets-is-wat-het-lijkt/ en https://levenalsmens.nl/cursussen/de-fictie-verder-ontrafeld/