Na de opening leest Gré een gedicht voor, passend bij het thema van deze avond.

Nieuwetijdskinderen

Stilte

’t is stil

om je heen

met grote, heldere ogen

kijk je de wereld in

met zoveel vragen in je hoofd

maar niemand

geeft het antwoord

je zou graag meedoen

maar de regels snap je niet

de manier waarop kinderen

met jou omgaan

waarop mensen met elkaar omgaan

doet vaak zo zeer

de zin van het bestaan

is jou niet duidelijk

omdat de zin van jouw bestaan

heel anders is

en jij

die hier

niets vindt

dan eenzaamheid

geen vriendjes

niemand die jou begrijpt

dan is er stilte

en heimwee…….

Cornel van Noppen

Hans begint zoals altijd met de wens dat we ons vanavond allemaal zó warm, zó kwetsbaar, zó onbevangen mogelijk met elkaar verbinden mogen, met het diepste in onszelf, maar ook met de geeste­lijke wereld, dat door die warme en onbevangen verbinding de aanwezigheid van Christus Zelf, hier in ons midden, voor ieder van ons heel concreet voelbaar wordt, als een kracht van warmte die ons omhult, misschien als een flits van inzicht die ons echt verder helpt of misschien als een stille kracht van troost en bemoediging op onze levensweg. Meer dan alle woorden van vanavond hoop ik dat ieder van ons in stilte, heel subtiel maar ook heel concreet, die aanraking mag ervaren en dat mag meenemen als het eigenlijke geschenk van deze avond.

Vanaf de 80-er jaren verschijnen er publicaties waarin gemeld wordt dat er op de een of andere manier een ander type kind wordt geboren. Zo’n kind kan erg druk zijn, kan vaak heel terloops van die volwassen opmerkingen maken. Het zijn heel sociale kinderen met een sterk rechtvaardigheids­gevoel en met een diep verlangen naar vrede en de behoefte om zich voor die vrede in te zetten.

Daarnaast zijn er kinderen, zo zag men, die op een bepaalde manier ook een ander bewustzijn uit­straalden. Ze vertoonden heel diep van binnen een groot zelfbewustzijn. Dat zelfbewustzijn kwam ook tot uiting in het feit dat deze kinderen per definitie ongevoelig zijn voor schuld en straf. Deze kinderen brengen ook nieuwe problemen mee, die al snel opgelost werden en worden met medicijnen.

Er ontstaan allerlei verschillende namen voor dit type kind: Nieuwetijdskinderen, indigo-kinderen, sterrenkinderen, kinderen van het licht, intuïtieve kinderen. Deze namen maken duidelijk dat er met deze nieuwe generatie iets bijzonders aan de hand is.

Het eigene van nieuwetijdskinderen zit vooral in hun manier van communiceren en hun manier van omgaan met het leven.

Als je zorgvuldig kijkt en luistert naar deze kinderen, zie je dat ze allemaal op een heel eigen manier gekomen zijn om hier op aarde de mensheid respect te leren i.p.v. cynisme. Ze komen hier om liefde om zich heen te verspreiden i.p.v. haat. Ze komen om ons de weg van vergeving te laten zien i.p.v. de weg van vergelding. Ze komen ons leren om naar het leven te kijken met verwondering i.p.v. veroordeling.

Maar om fundamenteel anders te kijken naar en om te gaan met het leven beginnen nieuwetijdskinderen in onze tijd vooral met de afbraak. Ze zijn vaak verstoorders van het algemene ritme. Ze lopen vaak vast in de gangbare oude patronen en structuren.

Het belangrijkste middel dat ze hebben mee­gekregen voor het verwerkelijken van hun opdracht is vooral hun manier van communiceren. Zij zijn in staat hun aura of hun astraal lichaam meteen te verwijden en de ander in de kring van het astraal lichaam of de aura op te nemen. Hun aura is veel soepeler dan die van onze generatie. Op het moment dat je de ander in jouw aura, astraal lichaam kunt opnemen, krijg je een directe ver­binding met het innerlijk van de ander. Er ontstaat dan een directe telepathische communicatie. Een nieuwetijdskind weet dan ook wat er in het hart van de ander leeft en luistert achter de woorden en hoort datgene wat niet gezegd wordt, maar wel bedoeld wordt.

Je moet nieuwetijdskinderen helpen om te leren onderscheiden wat van henzelf is en wat niet van henzelf is.

Als je nieuwetijdskinderen in je omgeving hebt is het belangrijk volstrekt eerlijk te communiceren, omdat ze behoorlijk in de war kunnen raken als ouders, opvoeders heel andere dingen zeggen dan zij van binnen voelen.

We leven in een tijd waarin onze manier van com­municeren zich steeds meer zal ontwikkelen tot een zonder woorden wetend met elkaar communi­ceren. Nieuwetijdskinderen zijn in dit opzicht ons grote voorbeeld.

Nieuwetijdskinderen lopen het grote risico van zelfverlies. Ouders, opvoeders zullen hen moeten helpen hun grenzen te behoeden. Nieuwetijds­kinderen raken geestelijk snel overbelast door de veelheid van indrukken, gevoelens en informatie die ze uit de wereld om zich heen opnemen. Sommige kinderen worden hierdoor heel druk, heel beweeg­lijk. Toon hiervoor begrip, praat met ze, vraag naar hun gevoelens. Help ze te ontspannen en tot rust te komen. Straffen helpt niet.

Andere kinderen sluiten zich bijna helemaal onbereikbaar in zichzelf op.

Nieuwetijdskinderen hebben een duidelijke struc­tuur nodig (op een vaste tijd eten, naar bed gaan, opstaan). Ze kunnen snel in de war raken als het ritme verstoord wordt.

Het is ook belangrijk om duidelijk grenzen aan te geven die je consequent aanhoudt. Wel dien je uit te leggen waarom je die grenzen stelt. Nieuwetijds­kinderen hebben een sterke behoefte het waarom te kunnen begrijpen.

Nieuwetijdskinderen hebben heel veel bevestiging nodig. Vertel ze dat ze goed zijn zoals ze zijn. Ze hebben namelijk vaak het gevoel een vreemdeling te zijn in een wereld die ze maar niet begrijpen kunnen en waarin ze eigenlijk niet aanvaard worden zoals ze zijn.

Nieuwetijdskinderen zijn in staat om het karma van mensen met wie ze samenleven te helpen dragen. Omdat ze hun aura, hun astraal lichaam kunnen verwijden, weten ze onbewust wat er bijv. in hun ouders leeft, wat er in hun broertjes en zusjes leeft. Nieuwetijdskinderen nemen al deze dingen zozeer in zichzelf op dat ze op een gegeven moment niet meer weten of dat van henzelf of van een ander is. Het voelt alsof het van henzelf is. In hun latere leven zullen ze dan met deze dingen, die helemaal in hun ziel zijn gaan zitten, aan de slag moeten gaan. Ze gaan dan plaatsvervangend voor de ander emoties verwerken en transformeren. Dit werkt helend en genezend voor die ander, ook als die ander gestorven is en in de andere wereld leeft. Ook dit is een eerste stap naar een nieuwe tijd, waarin wij steeds vaker naar de aarde zullen komen om het karma van geliefde andere mensen te komen helpen dragen.

Nieuwetijdskinderen stuiten nogal eens op onbegrip van de omgeving, waardoor de kans groot is dat ze op de een of andere manier scheefgroeien. Globaal reageren ze op twee soorten manieren. Of ze worden heel dwars en lastig òf ze passen zich zoveel mogelijk aan. Als je je aanpast, loop je in je latere leven onherroepelijk vast omdat je een ander bent geworden dan je eigenlijk ten diepste bent. Je diepste wezen vraagt dan alsnog om erkenning.

Het kind dat lastig wordt, wordt gelabeld als een probleemkind. De hulp, die door scholen vaak ingeschakeld wordt, zou in wezen niet op het kind maar op de volwassenen om dat kind heen moeten worden gericht om hen te leren hoe ze dit kind kunnen gaan begrijpen en respecteren. Zoek een school voor het kind waar het zich fijn voelt, waar het met deze begaafdheid het best tot zijn of haar recht kan komen.

Nieuwetijdskinderen hebben een eindeloos geduld. Volwassen nieuwetijdskinderen zijn perfecte ver­zorgers van zieken, gehandicapten, stervenden, enz. Als de ander echter de zorg gebruikt om in de slachtofferrol te blijven en niet bereid is wezenlijk te groeien, stopt een nieuwetijdskind met het zor­gen.

Nieuwetijdskinderen zijn zich heel sterk bewust dat ze hier gekomen zijn met een opdracht. Een jong kind kan soms heel spontaan zeggen: ik kom liefde brengen, ik kom vrede brengen.

Nieuwetijdskinderen denken meer en meer in beelden. Dit is een grote verandering. In een secon­de kun je 2 tot 5 woorden bedenken tegen 32 beel­den die voorbij flitsen.

Ook in de geestelijke wereld communiceert men in beelden. Deze nieuwe generatie begint een taal te spreken waarmee ze dichter bij de geestelijke wereld staan dan alle vorige generaties.

Nieuwetijdskinderen verdragen geen holle autori­teiten. Ze accepteren alleen gezag dat echt is, dat van binnenuit komt. Daarmee dwingen ze ons onszelf te worden en volstrekt eerlijk te zijn. Ze zetten ons als vanzelf op de inwijdingsweg, de weg van geestelijke groei.

Van nieuwetijdskinderen is ook bekend dat ze geen zin hebben om kind te zijn. Het is haast zonde van de tijd dat je in een nieuwe incarnatie eerst weer helemaal door de fase van het kind-zijn heen moet voor je eindelijk als volwassene kunt gaan doen wat je hier komt doen.

Nieuwetijdskinderen hebben een heel diep vrij­heidsverlangen. Ze willen graag zelf ontdekken en vragen ruimte om hun eigen fouten te maken.

De grootste opdracht van nieuwetijdskinderen is om van zwakheid (hun anders zijn) hun kracht te maken.

Lee Carroll schreef samen met Jan Tober “De indigo-kinderen” en onderscheidt in dit boekje 4 types nieuwetijdskinderen:

1. De humanist. Dit type kind is hyperactief, hyperbeweeglijk, heel sociaal. Het is een prater, heeft een uitgesproken mening, is een fervente lezer, is een beetje onhandig met het eigen lichaam. Dit type kind is hier gekomen om kleinere of grotere groepen mensen te begeleiden. Dit soort kinderen wordt vaak arts, advocaat, leraar, politicus.
2. De artiest. Dit type kind is lichamelijk iets kleiner dan het doorsnee-kind en ook kleiner dan de humanist. Dit kind is erg gevoelig, is heel creatief, kan heel moeilijk keuzes maken. De artiest is de kunstenaar, de onderzoeker, de acteur, de leraar van de toekomst. Toe­komstige leraren zullen vanuit creativiteit leiding geven.
3. De interdimensionalen. Dit zijn grote kinderen en later grote volwassenen. Zij zijn zeer eigenzinnig. Zij willen alles zelf uitzoeken, willen zelf hun eigen weg vinden. Zij worden de mensen die in de toekomst een nieuwe religie, een nieuwe filosofie gaan brengen, een nieuwe verbinding met de geestelijke wereld maken.
4. De conceptuelen. Dit type kind is atletisch en is meer gericht op dingen dan op mensen. Ze hebben soms autistische problemen. Ze richten zich sterk op de techniek, de ontwikkeling. Het zijn o.a. de architecten, legerofficieren, de astronauten en de technici van de toekomst.

Waar moeten ouders en andere opvoeders van nieuwetijdskinderen rekening mee houden?

Leer het kind wijsheid, niet zozeer kennis. Geef liefde, bevestiging. Laat ze mogen zijn zoals ze zijn. Behandel ze met respect en als volwassene, behoudt echter zelf de leiding. Behoedt hun vrijheid. Help hen hun eigen grenzen te bewaken. Doe dit alles door zelf eerlijk te zijn, door de bereidheid op te brengen zelf geestelijk te gaan groeien. Je helpt hen door in jezelf zelfrespect en zelfvertrouwen op te bouwen. Ze willen dit graag van je leren. Veel nieuwetijdskinderen moet je voortdurend helpen om te aarden. Aarden helpt om de aura meer te sluiten. Laat ze dingen doen waardoor ze sterker met hun beide benen op de aarde komen te staan (judo, paardrijden,enz.).

Nieuwetijdskinderen voelen anders dan wij het ooit deden.

Nieuwetijdskinderen zijn kinderen net als alle kinderen, alleen ze komen met een nieuwe energie en hebben daarom een nieuw verstaan nodig. De kinderen zijn gekomen en komen nog steeds naar de aarde om ons te helpen groeien naar een nieuwe wereld waar werkelijke liefde bestaat, waar werkelijk respect voor elkaar bestaat, waar dieren gerespecteerd worden, waar moeder aarde gezien wordt als een levend wezen en waar de natuur gezien wordt als een wereld die onze blijvende zorg behoeft. En elk stapje dat je zelf mag zetten op weg naar dat bewustzijn is ook een stapje dichter naar deze kinderen toe.

Vragen

Vanwaar de naam indigo-kinderen?

Lee Carroll zag rond mensen bepaalde kleuren. Er verschenen in de 80-er jaren steeds meer jongere mensen met een bepaalde indigo kleur om zich heen. Voor die tijd had ze die kleur nooit gezien. Zij noemde de kinderen met deze nieuwe kleur de indigo-kinderen.

Zijn er ook voor 1980 kinderen geboren die aan het beeld beantwoorden dat van nieuwetijdskinderen wordt geschetst? Zelf ben ik tegen de 60 en herken me er helemaal in.

Vanaf de 80-er jaren gaan de mensen het herkennen als een beweging die hier op aarde op gang komt. In de spirituele beweging ken ik nogal wat mensen van mijn leeftijd die, net als ik, daar ook veel in herkennen. Dat zijn de voorlopers, de bruggen­bouwers naar een hele nieuwe tijd. Mensen dalen eerst af in de materie en maken daarna weer een opgaande beweging. Ze gaan a.h.w. door een bocht. Vandaar dat je in het midden van het leven vaak allerlei transformatieprocessen door kunt maken. Als je wat ouder bent mag je weer iets gaan loslaten en al iets meer dat heimwee naar de geestelijke wereld toelaten. Zolang je hier bent, ben je hier met een opdracht om anderen bij te staan en iets aan deze aarde te doen.

Als nieuwetijdskind voel ik me vaak overspoeld door de woede van mezelf en die van m’n ouders, die ik aan het uitwerken ben. Liefde en vrede zijn dan ver te zoeken. Hoe ga ik hiermee om?

In het bijbelboek Prediker wordt al gezegd: Er is een tijd om te haten en er is een tijd om lief te hebben. Er is een tijd om oorlog te voeren en er is een tijd om vrede te brengen.

Voor nieuwetijdskinderen is het heel moeilijk om hun eigen woede en die van hun ouders, waar ze onder lijden, serieus te nemen. Ga door de woede heen, dan zul je die diepe vredeskracht op een nieuwe, verdiepte manier terugvinden. Je bent er dan aan gegroeid. Als je dan later in de omgang met andere mensen iets bozigs voelt, weet je dat je je grenzen moet bepalen. Boosheid geeft aan dat je over je grenzen dreigt te gaan. Je bent daar nu naar op weg.

Waarom horen we nu pas van nieuwetijdskinderen terwijl ze er altijd al zijn geweest?

Ze zijn er niet altijd geweest. Het is een nieuw soort mensenkind dat geboren wordt. De meeste mensen van mijn generatie hebben een heel strak en star astraal lichaam, terwijl de nieuwetijdskinderen een heel soepele aura hebben, waarin ze de ander makkelijk in zich opnemen. Dat is een fundamentele transformatie en in feite een evolutiestap van de mensheid. Dat brengt op alle vlakken van de samenleving enorme veranderingen teweeg.

De esoterische traditie vertelt dat we, voordat wij aan dit leven hier op aarde beginnen, in de gees­telijke wereld naar school gaan ter voorbereiding. De scholen die de meeste kinderen die nu naar de aarde komen daar bezoeken, zijn andere scholen dan vroeger bezocht werden. De scholen vanuit de christelijke traditie zijn bijv. de school van Maria Magdalena, Johannes en van andere ingewijde meesters. In andere tradities heb je soortgelijke scholen. Zij bereiden de leerlingen op die school voor op hun taak om de aarde door de transformatie heen te leiden. Nieuwetijdskinderen zijn daar door een heel energieveld heengegaan, zijn a.h.w. gedompeld in bepaalde energieën.

Hoe is de radicalisering van steeds meer jongeren te verklaren?

Hans heeft vroeger op verschillende middelbare scholen lesgegeven. Op de school met 350 leer­lingen kende hij iedere leerling en had hij contact met iedere leerling. Op de school met 2000 leer­lingen kende hij de leerlingen en de collega’s niet en voelde hij zich een lesboer worden. Die hele ont­wikkeling naar grote scholengemeenschappen heeft grote nadelen. De jongeren worden hier over het algemeen niet gekend, gezien, erkend, geaccepteerd en bevestigd. Dit levert grote problemen op en veel jongeren worden hiervan de dupe. Het zal hard nodig zijn om terug te gaan naar kleine scholen­gemeenschappen. De nieuwetijdskinderen zullen zich hiervoor gaan inzetten.

In het huidige onderwijs staat vooral de intel­lectuele ontwikkeling centraal. Als je het intellect in kinderen te vroeg en te snel ontwikkelt en je geeft te weinig ruimte aan de ontwikkeling van de gevoeligheid, de creativiteit, de beeldkracht en het poëtische in een kind, dan sterft niet alleen de gevoeligheid voortijdig af, maar dan sterft ook het geweten voortijdig af. Voornamelijk op de vrije scholen zie je een ontwikkeling waarbij het crea­tieve, het speelse en het beeldende van kinderen serieus wordt genomen. Daar wordt over het algemeen gezocht naar werkelijke begeleiding van het kind en probeert men de scholengemeen­schappen overzichtelijk te laten blijven zodat een kind zich daar geborgen voelt.

Hoe ervaren nieuwetijdskinderen lichtbronnen en geluiden uit de omgeving?

Van oudsher weten we dat zodra mensen soepele astrale lichamen krijgen, ze heldervoelend, helder­horend, helderziend worden. Op hun eigen manier krijgen ze een direct lijntje naar de geestelijke wereld. Nieuwetijdskinderen hebben vaker paranor­male ervaringen dan vorige generaties. Vanwege hun soepele astrale lichaam kunnen ze ook regel­matig half buiten hun lichaam zitten. In dat geval worden ze overgevoelig voor geluiden en licht­vormen. Leg dit het kind uit en vertel het hoe je weer in je lichaam komt. Laat het kind bijvoorbeeld douchen, want water dat over het lichaam stroomt, helpt het geestelijk lichaam weer te hechten aan het fysieke lichaam. Even stevig met de voeten op de grond lopen helpt ook.

Na de vragenronde bedankt Hans ons voor het openen van ons hart en voor het van binnenuit voelen, meedenken en meegaan met de energieën waarin wij mogen samenzijn. Het was zichtbaar dat er heel hard gewerkt werd door de geestelijke wereld, de engelen en Christus zelf die hier vanavond in ons midden zijn en waren.

En zoals altijd sluit Hans af met de wens:

“Dat wat zij in stilte vanavond in ons hart hebben neergelegd, wat ze aangeraakt hebben, wat ze bewust gemaakt hebben, moge dat gezegend worden, zodat je vanavond, morgen thuis zult voelen dat er iets is gebeurd van binnen. Voel het, probeer het niet te begrijpen, want dat lukt niet. Geef een knipoog naar boven en zeg maar simpel­weg: dank je wel”.