Hanneke Bouma krijgt na een aangename stilte, die wordt ingeleid door een klankschaal, het woord: ‘Deze stilte is de Almoeder; de ruimte, de stilte waarin alles ontstaat.’ Aan de hand van prachtige afbeeldingen gaat Hanneke ons laten zien hoe de Almoeder in allerlei culturen is weergegeven. Het laat de rol van de Oermoeder zien in de schepping en een aantal van haar gezichten.’ Het wordt een verhaal van boeiende achtergronden, veel godinnennamen en samenhangende situaties in de ontwikkeling en de schepping van de mens en bewustzijn. We raden aan om de boeken (o.a. ‘Het Gouden Bewustzijnsveld’) van Hanneke  erbij te pakken omdat we hier alleen de belangrijkste stof belichten. 

Wie is Hanneke Bouma?

Hanneke Bouma tracht bewustzijn, kracht, zelfstandigheid, vreugde en gezondheid in de mens te activeren. Ze is duidelijk: ‘Ik hoor nergens bij: niet bij een wicca; druïden of priesteressen. Ik ben gewoon schrijfster en therapeut. Ik kom wezens tegen waar ik gesprekken mee voer. En verder ben ik van alles aan het uitzoeken.’ 

Artemis

Een plaatje van godin Artemis laat een vrouw zien met allemaal borsten, dat betekent veel voeding. Ze heeft een veilige burcht op haar hoofd als een afbuigende kracht naar beneden. De veiligheid die afstraalt naar de borsten. Vier wezentjes duiden op de vier windstreken. 

Rond 2013 komt de legendarische koning Salomo bij Hanneke op ‘bezoek’ en vertelt haar over de oneindige stromen van de voedende Almoeder en wat haar belang is voor ons. In de volgende tekst horen we haar spreken: ‘Ik ben hier, ik roep je , ik ben zo dichtbij. Ik ben de kosmische kracht, jouw adem, jouw wijsheid; de schoonheid. Voel je dat je mag bloeien? Ik houd je vast, ik ben hier, laat me je de weg wijzen.’

Het Grote Mysterie, het onkenbare

Wat zegt de Tao Te Ching daarover? Van het naamloze is het genoemde het begin. Lao Tse zegt hierover: ‘Iets wat voor hemel en aarde was: onpeilbaar, nooit uitgeput, alles doordringend.’

Het lijkt tegenstrijdig: het naamloze wat genoemd wordt en het onkenbare dat manifest wordt. Zijn wij mensen die het onkenbare bewust maken? Als iets genoemd gaat worden en er inzicht komt, wordt dat de frequentie, de klank van het leven. In het onkenbare, het oneindig stromen, ontstaat een staande golf, een gewaarwording. Net als bij het in slaap vallen, komt er een ‘eureka’ moment, het is en het is niet: een idee en het verdwijnt als het er is. Het is niet manifest geworden.

De Tarot

Aan de hand van 5 archetypes uit de Tarot, gaan we de schepping onderzoeken.

De Zot

Hij is onbevangen, weet nog niets, kent zichzelf niet. Het hondje -oftewel de intuïtie- waarschuwt, maar hij merkt het niet op. Er is een Zelf, de Zon. Hij draagt zijn instrumenten bij zich. Er is nog geen standpunt t.a.v. iets anders; geen manifestatie van iets. Maar je ziet dat zijn volgende stap pijn gaat doen. Voor hem ligt een afgrond.

De Magiër

De Moeder baart de Magiër. Hij is de vonk en heeft een positie ingenomen. Zodra je een positie inneemt, heb je verbinding met het veld en dus met het leven. Op zijn tafel liggen zijn instrumenten. We zien een lemniscaat die rechts en links verbindt. Stel dat jij de Magiër bent en je start met iets: je huurt een fabriekshal, je gaat in het midden van de hal staan en je ziet hoe je het gaat inrichten. De ruimte voedt je a.h.w. met dat wat je gaat manifesteren. Door deze positie ontstaat er in het kwantumveld een beweging. Hoe beweegt de voeding van de Oermoeder zich? Er komt iets op gang. Er is nog geen energetische stroom of fysieke werkelijkheid. Licht en frequentie zijn nog met elkaar verbonden als twee handen in elkaar. Er is geen polariteit, wel een vonk. Als wij aandacht geven aan iets, vraag je de voeding van de Moeder in het etherveld. De bezielde ruimte van de Moeder stroomt dan naar je toe. Er is fysiek nog niets te zien, maar de potentie tot verwerkelijking, tot verstoffelijking, is aanwezig. De Magiër en de Moeder vormen samen het veld waarin wij functioneren. Alles is er al, door observatie wordt de vonk ontstoken. En zo is het nu nog steeds.

De Hogepriesteres

De verpersoonlijking van de voedende Oermoeder. Op haar hoofd is het eenheidssymbool ingekaderd door twee bogen. Aan haar beide zijden zie je de pilaren van dualiteit. Het kruis van manifestatie zit nog in haar hart: er is dus nog geen manifestatie. Ze heeft een boek van wijsheid dat haar voeding is: de Moeder, de Wijsheid.

De levende Gouden Grote Moeder vroeg aan Hanneke: ‘Wat is wijsheid?’ De moeder gaf zelf antwoord: ‘Datgene wat je creëert.’ Nu kun je je afvragen: hoe vol van leven zijn je creaties? Is datgene wat je creëert, voedend en vervuld van wijsheid? De beelden van Sophia de Magiër evolueren zich. De moeder herschept zich, net zoals de Magiër. Net zoals een ouder zich verandert naarmate het kind ouder wordt. Een moeder ontbloot haar borst voor een baby, niet voor een 18-jarige. Je vormt je aan elkaar. In allerlei culturen krijgt dit archetype verschillende namen. Sophia is voor de gnostici de wederhelft van Christus, vereerd als de Moeder van het universum. En Sophia, Godin van Wijsheid en Moeder van het Universum, is de oorzaak van onze verstoorde wereld. Hanneke is het daar overigens niet mee eens.

Reis door verschillende culturen 

De Alma Mater, De voedende Almoeder

Zij staat voor de oneindige creatie van alles, die haar creaties blijft voeden. Ze zegt: ‘Ik hou van jou. Ik bescherm je.’ We zien de beelden en laten ons de symboliek uitleggen. Maar waar het om gaat, is dat Licht en Bewustzijn zijn gevat in de vorm en dat alles, maar dan ook alles voortkomt uit de Moeder die ons blijft voeden. Zij is de baarmoeder van Licht, de wetgeefster, de Lichtdraagster. Zij is de beweging, onveranderlijk in haar veranderlijkheid. Ze wordt vaak weergegeven met borsten, billen en buik, voedend en alom tegenwoordig. Een baarmoeder, soms vergezeld met voedende koeien of een boom met vruchten. 

Nut (Noet), de hemelgodin in Egypte

Wij zien de afbeelding van Nut als kosmos hangend boven de  Aarde. Ze is getrouwd met haar broer Gep, de Aardgod. Ze staat symbool voor de Ruimte waar de Zonnegod doorheen reist. Ze slikt de zon in en baart haar weer. De Melkweg is van de voedende Hemel-koe. Alsof ze zegt: ‘Ik ben het hoogste uitspansel van jouw bewustzijn.’ Het gouden kalf uit het Oude Testament en de heilige koe in India: we zien nu het verband ertussen.

Maät van het Oude Egypte

Ze draagt een veer op haar hoofd. De veer die ze op de weegschaal legt, samen met het hart van een gestorvene. Dit doet ze om te meten of het hart te zwaar is en de ziel nog weer eens geboren moet worden. Gecreëerd uit de ‘chaos’ waardoor het kosmisch evenwicht verwezenlijkt werd. Maät is van de maatstaf, verbinding, netwerk en van relaties. Ze staat voor waarheid, stabiliteit, rechtvaardigheid en kosmische orde. Ze draagt de ank in haar hand. Dit symboliseert de baarmoeder van creatie. Ze is de koningin van de onsterfelijken. Tot nu toe was er geen dualiteit. Een wereld zonder frequentie en informatie.

Maar wat gebeurt er? De Magiër neemt een nieuwe positie in. De Moeder duwt hem. Ze stuwt en alles gaat dansen. Elektromagnetische velden ontstaan. De geometrie van onder andere de levensbloem. De natuur, het water, vruchten, alles komt tot stand. Het onkenbare wordt kenbaar.

Tarotkaart De Keizerin

Ze heeft een zetel als plek gekregen. Mooi zoals de tarot het scheppingsproces weergeeft. De manifestatiekracht, etherische drakenkracht, was nodig om het onzichtbare zichtbaar te maken. We zien een prachtige afbeelding van godin Ashera. Uit de tijd van Salomo, de voedende Moeder, die bijna geometrische vormen aanneemt. Het onkenbare wordt fysiek. De archetypische ouderparen die de schepping voortzetten uit verschillende culturen zijn: Isis en Osiris, Maria Magdalena en Christus, Radha en Krishna, Ashera en Yahweh, Adam en Eva, Shakti en Shiva, Lakshmi en Vishnu. 

Ashera als heilige koe, levensboom en als brood des levens en Yahweh, El als heilige stier.

Wij zien Ashera staand op een leeuw als blijkt dat ze het oer kan beheersen. Twee mannelijke pilaren geven haar structuur en steun. We zien een afbeelding van Isis met op haar hoofd het heelheidsaspect met duale bogen en met een burcht van veiligheid. Ze is zus en vrouw van Osiris. Zus heeft hier niets met bloedband te maken. Het betekent dat ze gelijkwaardig zijn. Samen brengen ze Horus voort.

Nehalennia In Nederland

Zij is verbonden met de zee. Ze spoelde aan in Domburg rond 1645. De oneindige stroom. Gelinkt aan vruchtbaarheid. Verbonden met de kosmos. Levend in verschillende dimensies. Net als vrouw Holle van Holland, verbonden met de hel oftewel de onderwereld.

White Buffalo Calf Woman uit Amerika van de Lakota-Indianen

Ook hier weer de koe en een vredespijp. De vredespijp waar de kop, het vat, de holte, het moederlijk aspect is en de steel, het vaderlijk aspect. De pijp wordt gerookt en dient om problemen te ontwarren. Zij verbindt ze met de buffels, de heilige koe. De White Buffalo Calf Woman komt twee broers tegen. Let op: hier komen wij op terug bij het item over verstoring dat straks belicht wordt. De ene is van het nemen en wil haar wel als vrouw. De andere is van het geven en denkt: wat komt ze brengen. De eerste verstoft tot as en ze zegt: ‘Ik was al met hem getrouwd en kreeg veel kinderen met hem. Maar ik kom eigenlijk voor iets anders waar velen wat aan hebben. Nu is het tijd voor iets anders. Een cyclus waar toch verandering in komt.’ We horen een prachtig gedicht van Hildegard van Bingen, waar de Moeder zonder begin en zonder einde wordt bezongen.

Archetypische aspecten van de Moeder

We krijgen een serie afbeeldingen te zien van de Moeder in de vorm van een graal, een kelk en een kruik. En verder het hart als onze scheppingskracht om het levensveld, het Gouden bewustzijnsveld te voeden. We zien twee driehoeken die het mannelijke en het vrouwelijke symboliseren, met in het hart een bloem. We zien twee cirkels die elkaar overlappen. In het midden de vulva. Het wordt ook wel een vis genoemd, vanwege het toenmalige vissentijdperk.

Een andere afbeelding laat ons visachtige wezens zien, die voor de Annunaki uit de aarde kwamen om de mensheid te instrueren. De mijters van de katholieken herinneren ons daar nog aan. We zien een vis-vulva-achtige ingang van een kerk. We zien een afbeelding van een baarmoedermond die al eens gebaard heeft en een afbeelding van onze kosmos. De overeenkomst is verbluffend. 

Het labyrint van Chartres symboliseert de gang van het leven op weg naar de kern, het hart van de zaak. In het midden kunnen we onze positie innemen en net als de Magiër ons bewustzijn, ons hart met de scheppingskracht activeren. 

Elen of the Ways, een Noord-Europese godin

De volkeren volgden de rendieren onder leiding van het oudste vrouwtjesrendier met het grootste gewei door het ongekaderde leven. Ze heeft een oog van Licht, ze baart en voedt. Haar mogen we volgen. De paddenstoelen zijn symbool voor de verandering van bewustzijn. Verandering is nodig. Wat niet verandert, niet ademt en stagneert, wordt opgeruimd in de natuur. De samenleving vóór de verstoring was een harmonieuze dualiteit en werd door de Moeder verzorgd. Er was partnerschap met het leven, met de natuur, met alles wat je tegenkomt. Er was geen macht, geen onderdrukking. Rianne Eisler beschrijft dat in haar boek ‘De Kelk en het Zwaard’. Duizenden jaren was dat zo. Dui-zen-den jaren! Geen wapens, geen oorlog. Dit leeft nog steeds als een zaadje in ons.

Verder met archetypische aspecten van de Moeder en de verstoring

Het vader-moeder-kind symbool, een archetype, een structuurvorm: eerst een cirkel met een punt, twee cirkels met een ovaal, een baringskanaal ertussen, en dan het kind. Een goddelijk structuurveld. We zien een afbeelding van de verstoring, waar de moeder een vliegend duifje is. Ze baart niet, ze voedt niet. De tarot ‘De Keizer, De Heerser’ met een ram. Dit wordt het kind, het jongetje. Misschien is in dat tijdperk de verstoring opgetreden: een gigantische kosmische grote verwarring. Het kind koppelt af en gaat zijn eigen leven leiden. Het kind gaat uit het midden naar het westen. Er mag weer evenwicht ontstaan en er komt een tweede zoon: Dionysos (Grieks) ofwel Bacchus (Romeins), die richting het oosten gaat. 

Bacchus is hij die de vruchten van de moeder vergeestelijkt. Hij krijgt daardoor een ander beeld van de werkelijkheid en verandert het statische veld, zodat we nieuwe dingen kunnen leren. Net als wij zelf: we komen op de aarde, worden losgekoppeld en moeten onze weg in het labyrint naar het midden, naar het hart zien te vinden. En door verandering is er groei mogelijk. Wij kunnen niet het kind blijven in de schoot van de moeder. Net als de Christus die ook uit het oosten kwam en water (ook de essentie van de moeder) in wijn ging veranderden. Net als Dionysos die ook de wedergeboorte liet zien.

We horen nog een mooie tekst van Helena Reurig. De essentie hiervan is dat als we teruggaan naar ons scheppend hart, wij de Moeder zijn. Maar er vindt een verstoring plaats. De natuurlijke groei die lijkt op de celdeling in de baarmoeder: vader+moeder, vader+moeder+kind, vader+moeder+kind en nog een kind. Deze tweede zoon die evenwicht en transformatie moest brengen, is gehackt door buitenaardse multidimensionale krachten. Het is als een zoon in een gezin die verkeerde vrienden heeft en alle aandacht naar zich toetrekt. In plaats van als tweede zoon te dienen voor transformatie, wordt hij de Paus. In de tarot is dit de ‘Hoge Priester’, met dogma’s en eigenaar van de sleutels tot de werkelijkheid. Er ontstaat stagnatie, rotting, kanker. Alles wordt omgekeerd. De etherische wereld die verbinding heeft met de scheppende Moeder wordt als het ware binnenstebuiten gekeerd, een anti-levensveld. De Moeder kan alle richtingen (noord, oost, west, zuiden) niet voeden. De Paus, de ‘Hoge Priester’, neemt de plek in van de Moeder. De natuurlijke ordening wordt dogmatisch. 

Door de val van bewustzijn moet het weefsel zich aanpassen bij de uitdaging die ontstaat. Maar de tweede zoon die daarvoor was aangesteld is dus gehackt. De Tuatha Dé Danann zijn de Keltische goden met bovennatuurlijke krachten, die de moeder wél in het centrum hebben gehouden. Dit in tegenstelling tot Zeus en Odin, die in het centrum zijn gezet.

Noorse godinnen en goden

Niet alle buitenaardsen zijn slecht. Sommigen kwamen ons na de vloed herinstrueren hoe wij moesten weven en vissen. Ashera was waarschijnlijk zo’n godin. In het verhaal van Thor en Loki in de Noorse mythologie is Loki de aangenomen zoon die Odin verdrijft en op zijn troon gaat zitten, terwijl het eigenlijk Thor zou moeten zijn. In veel verhalen komt dit thema voor: Christus en Johannes de Doper, Enki en Enlil, Kain en Abel, Apollo en Dionysos, Arthur en Lancelot, Osiris en Set en meer. 

De natuur trekt zich terug bij overheersing en dominantie van de samenleving. De Dionysos-kracht kennen we nog wel goed: de kracht van vrijheid, de vrije zondag, carnaval, even niets, waarin iets nieuws zich kan vormen. 

In plaats van Dionysos als ordeverstoorder, kunnen we de medicijnvrouw, de sjamaan in ons aan het werk zetten. Deze kan een innerlijk transformatieproces op gang brengen.

Hieronder wat regels uit het mooie gedicht van Patricia Lynn Reilly: 

Stel je een mens voor die niet meer smeekt om bemind te worden. 

Stel je een mens voor die haar eigen verhalen vertelt, die zichzelf vertrouwt en respecteert.

Stel je een mens voor die de cycli viert en houdt van de verandering, die dankbaar is voor alles. 

Stel je jezelf voor als deze mens.

Wij zitten in de verstoring. We gaan de weg vinden om eruit te komen. Met Spinnevrouw (Cherokee- en Hopi indianen), die de draden van het leven spint tot het middelpunt van de aarde. En de Keltische Moedergodin Danu, vat van leven, de kelk waarin het leven gevormd wordt.

De Keltische godin Arianrhod, die het rad van wedergeboorte gebruikt als stuurrad. Zij bevaart de hemelen en neemt ons mee van het ene leven naar het andere. Ze weeft het tapijt van het Leven Zelf. In het midden van het rad zien we de burcht als onze veilige plek. 

En nu?

Wij gaan de weg vinden met de held Theseus (uit de mythe van Ariadne), die met zijn queeste naar het centrum van het vierkantige labyrint moet gaan. Het monster heeft van het midden bezit genomen. Deze Minotaurus heeft een stierenkop  en -staart. Wat zou dat kunnen betekenen? Is het de mens die de goddelijke vonk heeft gevonden en daarmee anderen overheerst? Of het is de god die ook wel mens wil worden en niet weet hoe hij dienstbaar moet zijn? Een wezen dat de verbinding met de Moeder is kwijtgeraakt. Bij de verstarring in dit verhaal moet er negen jaar lang telkens zeven jongentjes en zeven meisjes geofferd worden. 

De vruchtbaarheid houdt op. Een verstoord veld leidt tot zoiets als de Epstein Files. De verstoring, de verstarring kost leven. Traumatiseert. De kern vinden is dan niet mogelijk. Wat doet Theseus? Hij verbindt zich weer met de Moeder, het leven. Hij krijgt van Ariadne een draad van verbinding en een zwaard van onderscheid. In dit verhaal is alles Theseus: het monster is Theseus. Het monster in hemzelf wordt getransformeerd tot zijn goddelijke Zijn: dat is Dionysos. En hij trouwt met Ariadne, de godin, een heilig huwelijk. Ook in het verhaal van Arthur komt het zwaard van onderscheid voor. In de burcht van de visserskoning, waar ook verstarring en onvruchtbaarheid was, heeft Arthur het zwaard niet gebruikt. Hij moest het daarom inleveren. 

Wij willen een mooiere wereld met levensvreugde. Verbonden met de Almoeder. We zitten in een baringsproces. Wij mensen kunnen de baring volbrengen via ons hart. Wat hebben we nodig? We kennen al de godin van de cyclus: meisje, moeder, wijze vrouw. We hebben de boom: de voedende oermoeder. Nu hebben we een strijdvaardige godin nodig die de natuurlijke cyclus herstelt, zoals godin Artemis met het hert. Ze jaagt niet op het hert, ze verbindt zich ermee. Het hert betekent de moeder. Ze jaagt op rechtvaardigheid. Haar pijl en boog zijn een precisie-instrument. Beter dan een zwaard. Een precisie-instrument om nauwkeurig te zien: Waar gaat het mis? Wat moet veranderen? Wij kunnen alles in onszelf transformeren. Het leven is bewegen, veranderen. Godin Artemis, de beschermster van de jeugd. Zij heeft genezend vermogen en humor.

Nog een strijdvaardige moeder, Mata Durga. Zij is onoverwinnelijk, dat hebben wij ook in ons. Ze gaat de rechtvaardigheid herstellen. Ze bereidt zich in stilte voor, onzichtbaar als de Chinese witte tijger. We zijn ook de vurige godin van het voorjaar, Bridgit. Laten we iets zaaien en met verbindende draad en levensvuur, alles verbinden. Jouw draad houdt de mijne bij elkaar. We weven op een nieuwe manier alles terug tot goud. De ruimte om ons heen, het plasma, het etherisch veld wordt geactiveerd door onze dankbaarheid, ons prijzen van geluk en liefde. Probeer in je innerlijk de polariteit te laten dansen. Verbind de liefde met vertrouwen. Voel dat dan het leven toeneemt. In de zakenwereld betekent dat dat je betrouwbaar en integer bent. Niet oordelen, maar genereus zijn. We hebben een keus te maken. In ons en in de buitenwereld. Waar geef je je energie aan? Aan het levensveld of aan het anti-levensveld?

Wij zijn nu in de laatste fase van de verstoring. De kernwaarde van de moedercultuur is veilig gehouden. Het anti-levensveld kan het niet vernielen. Onze gedachten zijn ons scheppend vermogen. Het Gouden bewustzijnsveld is teruggekomen. Het zit in alles. Hoe maken wij er contact mee?

Stel je de dingen van de dag voor. De moeilijke dingen kun je als een ruis zien, als een gordijn wat je opentrekt. Soms duurt het even, maar dan kom je op een blank vlak. Daar komt het goud naar boven wellen als een Bron. Het is als een koestering voor jezelf, niet voor een ander. Je kunt het een ander wél leren. Een mooi moment om contact te maken met het Gouden Levensveld is voor het slapen gaan of als je wakker wordt. Als je je hart opent, is het er al. Het is niet moeilijk. Voel dat je het bewustzijnsveld met Goud vult. Soms kun je het veld voelen, zoals in deze zaal vanavond het geval was.

Wij zijn deel van een onkenbaar mysterie. En onze taak is om met ons nieuw verworven instrument, het hart, expressie te geven aan een Gouden bewustzijnsveld met de frequentie 999.

De Moeder zegt dat jij niet teveel voor haar bent. ‘Mijn armen en hart verwelkomen je. Ik wieg je. Mijn windlied zal je kalmeren. Laat je pijn los. Je bent niet alleen. Je bent nooit alleen geweest! Mijn liefde voor jou is onoverwinnelijk. Neem mijn liefde tot je. En als je je buik vol hebt van mij, vertel het dan de anderen. Jij bent mijn boodschapper. Jij bent mijn boodschapper als je er klaar voor bent. Sta open voor mijn diepe liefde voor jou. Ik ben hier, laat mij je de weg wijzen.’