Willem begint de avond door te vertellen wat we niet zijn; we zijn niet het ego, ons lichaam, onze gedachten, onze emoties, persoonlijkheid, etc. We zijn ten diepste iets onbenoembaars en nog het best te vatten in termen als licht, liefde en waarnemen.

Dan volgt een meditatieoefening om in stilte te kijken wat de constante is in jezelf. Reacties na de meditatie waren: “Vrede, openheid, basis, ruimte, aanwezig zijn, waarnemen, mildheid”.

Stilheid is een toestand van stilte in je denkgeest, niet alleen een afwezigheid van geluid.

De stilheid wordt verstoord door gedachten die altijd maar door gaan. Er wordt vaak gedacht dat er tijdens een meditatie geen gedachten mogen zijn. Maar met gedachten kun je niet je gedachten stil krijgen.

De Cursus in Wonderen kan je helpen. Het boek bestaat uit 3 delen: een tekstboek, een werkboek en een handboek voor leraren. In het werkboek staan 365 lessen, één voor elke dag. De lessen nemen je stap voor stap mee uit het ego naar de Liefde toe. Voor Willem is de Cursus dé weg om het pad van ego naar Zelf af te leggen. Je hoeft niet te zoeken wat je al ten diepste bent. Het ego wil juist dat we blijven zoeken en vooral niet vinden.

Wees alert en aanwezig bij alle ‘kuren’ van het ego. Het ego kan alleen bestaan door het feit dat wij erin geloven, het bestaat alleen in ons eigen hoofd. De Cursus in Wonderen kan helpen ons ego te doorzien, àl zijn afscheidingsgedachten, alle verhalen met emoties en schuld. Het ego is slim, maar wij zijn wijs en kunnen daar doorheen kijken. Kijk naar het ego, want je kunt niet samenvallen met hetgeen waar je naar kijkt.

Wie kijkt er? De waarnemer of de keuzemaker. Je kunt als het ware in de zaal gaan zitten en je ziet de voorstelling. Je zit nooit alleen in de zaal. Er zit altijd iets van Heilige Geest of een gestalte van licht, vrede en mededogen naast je.

Van binnen is er vrede, terwijl de soap van het leven gewoon doorgaat als golven in de oceaan.

Door het ego te veroordelen, ga je met jezelf in strijd. Je wordt afgescheiden van het Zelf. Kijk met mildheid naar jezelf. Je bent totale onschuld en niets anders. Er is niets aan de hand, je hebt je vergist, je hebt niets fout gedaan.

De beste manier om met je ego om te gaan, is regelmatig te zeggen “Nee, dankjewel, ik maak een andere keuze.” Ik wend mij af en maak een andere keuze. Ik kies voor het Licht, want dat is wat ik ben en wat ons verenigt.

Nog nooit is iemand bij het Licht gekomen door het duister te analyseren. Ons zelfbeeld is een concept, een verhaal over onszelf dat we zijn gaan geloven, vaak naar aanleiding van ervaringen.

Een herhaalsituatie kan een herstelsituatie worden als je alert bent. Je ziet dezelfde patronen terugkomen. Ga niet analyseren, neem waar en zie dat het niet is wat je bent. Je kunt niet in conflict zijn met wie je ten diepste bent. In verzet gaan tegen het ego is één van de manieren van het ego.

Aan de hand van een voorbeeld uit de zaal, over ‘stappen zetten in het proces van vergeving’, wordt het volgende gezegd: “Als we stoppen het spel van het ego door te geven aan de volgende generatie en aan onszelf, is er vergeving met terugwerkende kracht, of wel genade”. Het begint met een klein beetje bereidheid om naar binnen te gaan.

We zijn dwaas dat we het ego geloven, terwijl het niet bestaat. Het is een rare paradox.

Hoe is het ego ontstaan? Als je, niet vanuit de psychologie, maar vanuit de Cursus kijkt, is het ego voortgekomen uit een gedachte van afgescheiden­heid. Ik ben hier en zij zijn dáár, God is dáár, en ik ga het zonder God proberen. Alsof een golf los van de oceaan kan bestaan. Zo dwaas is het ego. Vervolgens ontstaat er een angst voor die grote oceaan, die over jouw kleine koninkrijkje heen kan spoelen. We moeten altijd alert en angstig zijn en anderen de schuld geven.

In de eeuwigheid, waarin alles één was, sloop een nietig dwaas idee binnen, waarover de zoon van God, dat zijn wij dus, vergat te lachen. We zijn het (ego) serieus gaan nemen.

We hadden alles van God gekregen en we vroegen ons af: “Is er meer dan alles?” Of we dachten: “We kunnen wel zonder God, we gaan alles op ons eigen houtje doen.”

Hoe kunnen we ontwaken uit al die grappen van het ego? De Cursus is daar simpel over: We zijn alleen maar vergeten te lachen over het idee van afgescheidenheid. Want het kan niet, We zijn in God, we zijn één met God, we zijn één met elkaar.

We komen dit idee van afscheiding in elke cultuur en religie tegen.

In de Christelijke versie zijn we schuldig aan de kruisdood van Christus. In deze tijd gaan we steeds meer zien dat dit verhaal niet klopt. God gelooft niet in offers en hoeft ons niet te vergeven, omdat hij ons nooit veroordeeld heeft. Waarom is er dan een verlosser nodig?

Scheppen of emaneren is enkel uitbreiden: Alles wat God is, heeft hij in ons uitgebreid. Dat wat we ten diepste zijn, kan niet worden aangetast. Dat is eeuwig en God gelijk, we zijn één Zelf.

Dan ontstijgen we het verhaal van het ego. Als we naar onze fysieke zintuigen luisteren, krijgen we een ego-verhaal. Kijken we met ons bewustzijn, dan zien we dat we Licht en Liefde zijn en daar zit onze diepste veiligheid.

Angst voor de dood is identificatie met het lichaam. Dood is niets anders dan kleding die je uitdoet. Het Zelf gaat door, net zoals jij er nog bent als je je jas uit doet.

Als je niet kiest, zit je in het verhaal van het ego. We moeten voortdurend alert zijn en de moed hebben om door alle lagen van het ego te gaan.

Vanuit het principe dat Licht duisternis weg schijnt, kan de illusie niet bestaan daar waar waarheid is.

Het ego wil altijd proberen te laten zien dat het nuttig is. We hebben het ego niet nodig.

Vergeven is: de onschuld van de ander zien, en daarmee zie je ook je eigen onschuld. Het verhaal verdampt doordat je het overgeeft, je kunt het overgeven aan de Heilige Geest. Het verhaal was een illusie, anders kan het niet verdampen en kun je het niet loslaten.

Het vergeven van de ander is een vergeving van jezelf, het verhaal dat jij hebt gemaakt over de ander, lost ook op.

Uitgangspunt van de Cursus is dat het ego het rookgordijn in onze denkgeest is, die ons verhindert het Licht te zien. Het ego kan niet tegen liefde.

Als we het ego met liefde of humor omhullen kan het niet langer bestaan.

Ook het tweede deel van de lezing beginnen we in stilte met de tekst van les 95 uit het werkboek: “Ik ben één Zelf, verenigd met mijn Schepper, grenzeloos in vrede en in kracht. Jij bent één Zelf met mij, verenigd in onze Schepper”.

Op een dieper niveau zijn we één met elkaar. Dit weten, voelen en ervaren draag je altijd met je mee.

Als voorbeeld: Je staat in de file, of je wordt gesneden en je voelt ergernis opkomen. Daar zit de oefening: “My Holiness blesses the world,” ofwel mijn Heiligheid zegent deze file. Dat klinkt absurd, maar toch… De Cursus zegt: “Ga het maar gewoon doen, al geloof je er niets van. De ervaring zal het leren”.

Elke ontmoeting kan een ‘Heilige ontmoeting’ zijn, zelfs op de snelweg. Zoals ik de ander zie, zie ik mezelf. Wat wil ik mezelf geven vandaag? Wil je vrede? Geef vrede. Wil je vertrouwen? Geef vertrouwen. Juist door het te geven, ontdek je dat je het ontvangen hebt. Als ik liefde geef, heb je ook zelf-liefde, dan is er meer liefde. Geven en ontvangen, zijn in waarheid één. Het principe is, dat wat je voor jezelf wilt, geef je aan de ander.

Emoties mogen er zijn, kijk naar binnen. Je kunt niet kwaad worden op een feit, alleen op onze interpretatie van dat feit en daar weer een oordeel over hebben, etc.

We kunnen alleen in onszelf vergeven, vergeven is een innerlijk schoonmaakproces waar we die ander niet voor nodig hebben. Het slachtoffer is hierbij niet langer afhankelijk van de dader. Vergeven gaat helemaal niet over de ander. Je kunt alles in jezelf vinden, zowel de pijn als de genezing, zowel de schuld als de vergeving. Vergeven is het loslaten van alle hoop op een beter verleden (Amerikaanse psychiater Gerald Jampolsky). Vergeving kunnen we niet in/bij de ander vinden. Vergeven is noodzakelijk om te helen in onszelf. Geen theorie, maar hard werken om van binnen schoon te worden. Vergeving is uiteindelijk bevrijding. Alles is te vergeven, vanuit liefde voor onszelf.

Meestal gaat ons hart uit naar de slachtoffers en niet naar de daders. De daders hebben onze liefde eigenlijk nog veel meer nodig dan onze veroordeling en daarmee ontvangen we zelf ook weer liefde.

Bestaat universele vergeving? Iedereen doet persoonlijk zijn eigen werk en dat straalt uit. Willem refereert aan het verhaal van de 100^ste aap. Als we ons afwenden van het ego en toewenden naar het Zelf gaan we collectief iets anders uitstralen en komt er een bewustzijnsomslag. Dat is de hoop voor deze wereld.

Trump is een belangrijk voorbeeld van hoe het niet moet, niet werkt. Zelf kan je de keuze maken: zo wil ik het niet in mijn leven, zo wil ik niet met anderen omgaan. Met dank aan Trump, hij laat het ons zien. Universele vergeving begint altijd in jezelf.

Bestaat de vrije wil? Willem Glaudemans denkt dat wil en vrije wil nagenoeg hetzelfde zijn. Wij kunnen zaken leren en ontwikkelen. Mensen hebben de ervaring dat dingen gebeuren, dingen die ons overkomen. Volgens Willem zijn wij mede-scheppers in een constant scheppend universum.

Iemand uit de zaal haalt Byron Katie aan. Het gaat over een vrouw die jarenlang misbruikt is en daar nog steeds veel last van had.

Ze liet zich volgens Byron Katie nog steeds misbruiken, door dit in haar rugzak mee te dragen. Door dit in te zien, werd ze bevrijd van deze last. Vergeving is bevrijding en geeft vrede.

Er is geen enkele reden om niet te vergeven. Als je denkt iemand niet te kunnen vergeven, omdat het te erg is, geef je jezelf levenslang. En dat hoeft dus niet.

Wat is ons doel hier op aarde? Liefde leren, liefde geven en liefde ontvangen. Dat is uiteindelijk voor iedereen hetzelfde. Iedereen is op de een of andere manier op weg naar het Licht. Als je met je rug naar het Licht staat, kijk je naar je eigen schaduw. Je kunt je omdraaien, dan gaat het sneller.

Willem sluit af met een gedicht uit zijn laatste boek: Boek van het Zelf, een studie in ontwaken:

Jij bent

Je bent niet het lichaam en zijn functies

Je bent niet het denken en zijn werkingen

Je bent niet het voelen en zijn bewegingen

Je bent niet het handelen en zijn acties

Je bent niet de persoon en zijn individualiteit

Je bent niet het ego en zijn effecten

Jij bent degene die ‘nee’ zegt

Jij bent degene die ‘ja’ zegt, die de keuze maakt

Jij bent liefde onbegrensd

Jij bent licht ondeelbaar overal aanwezig

Jij bent stilheid in stilheid

Jij bent vrijheid in vrijheid

Jij bent waarheid in waarheid

Jij bent alles in alles, de essentie van alles

Jij bent Zijn in bewustzijn

Jij bent wie jij bent

Jij bent mede-schepper

Je bent het Zelf dat wordt opgenomen in het Zelf

Je bent het zelf dat in eenheid één is

Je bent het zelf dat opgaat in de Al Ene

Je bent dit dat teruggetrokken wordt in het Al Ene

Jij bent dit

Jij bent

Jij

We heffen ‘jij’ nu op

Zijn.

De website van Willem Glaudemans is: www.willemglaudemans.nl