Annie Scholte begint haar verhaal met een korte samenvatting van wat zij de vorige keer al heeft verteld: Over haar jeugd, hoe ze als klein kind al ‘het filmpje vooruit zag’. Ze vond het heel gewoon, tot haar puberteit. Daarna wilde ze ‘weten’. Ze las “Mysteries van de droom” en ze ontdekte dat ze in haar dromen uittreedt en vooruit gaat in de tijd. Ligt dàt wat gebeurt dan vast?
Dan ontmoet ze Roel, een parallelle ziel, ze vallen als het ware in elkaar.
Ze zag al vooruit dat hij snel dood zou gaan, dat was zijn lotsbestemming. Ze kon als magnetiseur hem helpen, zodat hij niet zou stikken, wat zou kunnen gebeuren bij zijn vorm van ziekte.
In hun gesprekken bij het naderende einde zei Roel dat hij vertrouwde dat er na de dood nog iets zou zijn. En hij zou het haar laten weten.
Toen Annie drie weken na zijn overgang televisie zat te kijken, hoorde ze het lied dat bij zijn uitvaart werd gespeeld op de tv. Op dat moment begon de lamp te knipperen en na een tijdje vroeg Annie: “Ben jij dat Roel?” De lamp begon nog feller te knipperen. Dat was het begin van het contact. Nu laat ze Roel spreken door geleid schrijven.
Ze houdt haar pen boven het papier en als een seismograaf komen er dan bibberige letters. Tot haar grote verrassing kwamen bij de eerste poging twee letters op papier de R en de O. Roel wilde eerst weten of dit voor haar geen belasting zou zijn.
Pieter, werkzaam in de praktijk die Jelle Veeman heeft opgericht, adviseerde Annie een boek te schrijven over het contact met Roel. Het is een heerlijk leesbaar boek geworden, over de bijzondere gebeurtenissen: de tv die aanspringt en een liedje laat horen, de wekker radio die plots begint te spelen.
Dan komt via Pieter de vraag van Jelle Veeman, die 20 jaar geleden is overgegaan, of hij via haar mag werken. Annie durft dat in eerste instantie niet te accepteren, ze ziet zo op tegen Jelle.
Maar als ze op een gegeven moment van een vrouw twee tassen met lezingen van Jelle krijgt toegespeeld en van de uitgever van Jelle ook nog eens 60 mails krijgt, en dat ook nog op data die voor haar van bijzondere betekenis zijn, wordt het haar duidelijk dat ze er niet onder uit kan.
Ze ziet overeenkomsten tussen haar manier van werken en die van Jelle: Jelle zag aura´s, zij voelt ze. Ze werken beiden in het perifere zenuwstelsel en met regressie om oorzaken van lijden in het huidige leven te ontdekken.
Nu ziet Annie het als haar taak om de wat moeilijk te begrijpen teksten van Jelle wat toegankelijker te maken. Als Annie aan kinderen uitlegt hoe de ziel door levens heen karmische stukken door werkt om er van te groeien, zegt ze dat als volgt: “Je begint in groep 3, je doet je taak en als je die af hebt, is er vakantie. Dan komt er een volgend leven in groep 4. Als je een taak niet af hebt, maak je in een kort leven je taak af. Daarna is er weer vakantie…”
Naarmate de ziel ouder wordt en vordert, krijgt hij zwaardere lessen. Jonge zielen zijn meer met ‘buitenkantdingen’ bezig. Door pijn en lijden leer je en je krijgt herhalingen van lessen tot je inzicht krijgt. Zielen zoeken elkaar weer op en wisselen van rol. De edelman wordt, bij wijze van spreken, in de volgende setting de bedelman. Door karma leer je, dat het hier om gaat: “Goede energie maken met elkaar. Hoe meer je meemaakt, hoe toleranter je wordt”, zegt Annie.
Jelle heeft het over familiekarma, landskarma en je eigen karma.
Annie legt uit: In de reguliere geneeskunde zegt men, dat ziektes genetisch bepaald zijn, en dat lijkt ook zo. In families komen vaak dezelfde ziektes voor.
Net als bij incest, wordt generatie na generatie het probleem herhaald tot het wordt opgelost. In Annies praktijk komt dat ook aan de orde, de heling komt tot stand als ze op telepathisch niveau contact met de ziel heeft gemaakt. Als ze op het diepste niveau iets aanraakt, breekt er iets in de patiënt en kan het geheeld worden.
Over landskarma geeft Annie het voorbeeld van Angela Merkel, die met gespreide armen de Zuid-Europese vluchtelingen binnen haalt. Hier wordt het landskarma van de Tweede Wereldoorlog geheeld. Het landskarma herken je ook bij nationale rampen en bij voetbal.
Annie leest een stukje voor van Jelle van twintig jaar geleden. Hij voorziet een bewustzijnsgroei, niet alleen van familiebewustzijn naar landsbewustzijn, maar zelfs naar planetair en kosmisch bewustzijn. Wij kunnen als mensen het universele bewustzijn laten groeien, door een paar minuten per dag ons daarop te richten.
Jelle zei, dat de kinderen van de toekomst niet eens zullen weten wie hun vaders zijn en meer gericht zullen zijn op wereldlijke liefde.
Annie verduidelijkt: “Nu hebben de kinderen van samengestelde gezinnen al veel opa’s en oma’s en ze hebben daardoor een veel ruimere blik.”
Straling en bestraling hebben invloed op de aura.
Ze citeert Jelle: “Er is kernstraling, röntgenstraling en gammastraling.
Röntgenstraling heeft een positieve invloed op de aurische energie. De straling heeft een vernietigende werking op de moleculaire structuur, maar heeft een gezegende energie-toevoegende werking op de aura. Na het overgaan van een bestraalde patiënt, kan hij sneller gebieden van hoger bewustzijn bereiken.
Annie verduidelijkt: Het is een verschuiving van energie, Roel zijn energieveld was sterker na zijn overlijden. Als je cellen vernietigt, gaat de energie in de aura zitten. Het is als met een bolletje kauwgom: je kunt het uitrekken, er kan een gat in komen na een heftige gebeurtenis, maar als je de kauwgom weer bij elkaar doet, heb je dezelfde hoeveelheid.
Annie vraagt in de zaal of iemand wel eens flarden van energie heeft gezien bij het overlijden. Er wordt geknikt en Annie bevestigt dat de energie van overledenen veel in beweging kan zetten.
Fantoompijn is pijn in een lichaamsdeel dat is afgezet. Soms jeukt het lichaamsdeel.
Annie vraagt of iemand hiermee ervaring heeft.
Er is iemand die vertelt dat de arts pijnstillers voorschrijft, die uiteindelijk wel hielpen.
Annie legt uit dat de pijn is geboren in het auraveld, het letsel is karmisch en ontstaat in de ziel. De aura van het afgezette lichaamsdeel is er nog en signaleert. Net als bij een overledene wordt alles gevoeld met het energie veld.
Bij dementie zijn er, medisch gezien, delen van de hersenen afgestorven. Maar Annie benadrukt dat de ziel van deze mensen feilloos waarneemt. Deze mensen begrijpen alles van wat je zegt, dus praat gewoon. Maar ook de gevoelsoverdracht is heel belangrijk. Er wordt met respect om gegaan met deze mensen.
Ook mensen met het syndroom van Down zijn zeer gevoelig en signaleren feilloos hoe een ander zich voelt.
Annie vertelt over haar ervaringen met mensen die in coma zijn.
Ze had al wat jaren ervaring met behandelen op afstand, toen een jongeman door een ongeluk in coma raakte. Ze kende de pleegmoeder, de moeder was al overleden, en de jongen had een sterke band met zijn vader. Annie vraagt haar eigen zoon wat hij zou willen als hij die jongen was. Zijn antwoord “Je kiest toch altijd voor het leven, mama!”, is voor Annie een kosmische bevestiging. Ze maakt op een avond op afstand (telepathisch) contact met de ziel van de jongen, ze noemt zijn naam, en tilt hem als het ware energetisch omhoog, en vraagt hem of ze mag helpen en vervolgens of het leven met dit coma goed leefbaar is. Zo is ze een uur bezig.
De volgende morgen vraagt ze de pleegmoeder hoe het is, en tot grote vreugde was hij die avond ontwaakt uit zijn coma.
Na enkele jaren doet zich een zelfde situatie voor: een jongen waarvan de moeder is overleden, met een sterke band met de vader, ligt in coma. Een uitzichtloze situatie. Annie wist de naam, kende de familie van vroeger. Ze vraagt toestemming om te mogen helpen, “maar alleen als het levensvatbaar is.” Ook hij komt uit zijn coma zonder letsel.
Hoe kon ze zoveel energie overbrengen en deze mensen uit de leegte halen? Ze vond het bijna eng.
Dan is er het ski-ongeluk van prins Friso. Drie kwartier was hij zonder zuurstof. Ze weet dat hij geen perspectief heeft op een leven na dit coma.
Ze zoekt foto’s waar zijn ogen op te zien zijn, zodat ze contact kan maken met zijn ziel. Na 4 uur heeft ze contact. “Ik ben zo alleen”, hoort ze.
Geen wonder: hij is afgesneden van de aarde en niet overgegaan naar een fijnstoffelijke staat.
Ze vraagt Roel en Jelle om hem te helpen. Ze laten Friso voelen wat het is om fijnstoffelijk te zijn.
En Annie vertelt Friso dat hij een vegetatief leven heeft en dat hij kan overgaan naar die fijnstoffelijke toestand, maar dat het zijn keuze is. Na zijn verjaardag gaat hij over.
Nadat Friso was overleden, ‘meldt’ iemand zich bij Annie. “Wie heb ik aan de lijn? Roel?” placht Annie dan te vragen. Het is Friso, hij komt bedanken.
Zo heeft Annie meerdere contacten met overleden zielen, zoals haar vriendinnen Atje en Wiltje; verder zijn er vanavond vele zielen bij ons.
Kunstorganen, en orgaan transplantatie.
Jelle heeft 20 jaar geleden, verteld, dat kunstorganen ook een trilling hebben al is die erg laag, ze moeten als het ware belevendigd worden, met de trilling van het stoffelijk lichaam. De energie van de eigenaar gaat net zo ook in objecten zitten, bijvoorbeeld in kleding en knuffels.
Bij orgaantransplantatie gaat ook de ziele-energie van de donor mee. Als de energie dan niet correspondeert of ‘niet pakt’, zoals Annie dat noemt, wordt het gedoneerde deel afgestoten, dan wordt duidelijk dat de ziel zelf wil dat dit orgaan het lichaam gaat verlaten. De energie van de donor gaat als een schaduw met de ontvanger mee, als die persoon heel anders is, worden je eigenschappen en het gedrag anders. Dan heb je een meelifter een obsessor in je lichaam.
Roel maakte Annie ook duidelijk dat, als je sterft het moeilijk is om afscheid te nemen van je familie, maar dat het afscheid nemen van je lichaam ook heel moeilijk is. Het is dan begrijpelijk dat een donor die vroeg is overleden, mee blijft leven. Je doorkruist met deze donatie je karma, er vindt ‘zielenvermenging’ plaats zonder dat je je dat bewust bent. Annie zou, als het haar gevraagd werd, wel een orgaan willen afstaan aan haar kinderen, omdat die hetzelfde familiekarma hebben.
Besef dat zielen al eeuwen oud zijn.
Annie weet hoe sterk de geest van een overledene kan sturen. Na de dood van Roel heeft ze meerdere malen een zeilreis geboekt, en dat kwam niet van haar!
Transgenders en homo´s
Oude zielen die vaak als man geïncarneerd zijn geweest, kiezen er op een gegeven moment voor hele andere levenslessen te krijgen en komen op aarde als vrouw. De ziel voelt zich nog man en heeft er soms een paar levens voor nodig voordat het goed voelt een vrouw te zijn.
Als je dit medisch oplost, schiet dit het doel van de ziel voorbij. Het gaat om het ‘zielsverhaal’, hoe je er uit ziet, is minder belangrijk. Ook bij homo´s zie je kenmerken door elkaar die we op een bepaald geslacht projecteren.
Telepathie
Annie werd eens bij een paard geroepen met last aan zijn onderbeen. Ze bestrijkt de flank, terwijl ze op een krukje zit en er niet goed bij kan. Als hij nou zijn been op mijn schoot zou… en het paard legt zijn been op haar schoot!
Ook Sinne, de hond die haar regelmatig in haar dromen bezoekt, kwam met haar baasjes op bezoek. Het was ‘toevallig’ de sterfdag van Roel. De hond springt op de bank tegenover de foto van Roel, kijkt ernaar en begint te blaffen, daarna springt hij naar Annie en likt haar in het gezicht.
Later schrijft Roel met het automatisch schrift: ”Ik heb je even een zoen gebracht”.
Annie helpt ook een klein meisje van drie jaar. ´s Nachts droomde Annie van haar, ze was in de weer met de krukjes, waar ze altijd op zitten als ze bezig zijn.
Die morgen belt de moeder op: of Annie wil komen, het meisje heeft haar nodig.
Teleportatie
Annie heeft over haar vorige levens met Roel veel mogen terug vinden, maar ook over de toekomst weet ze al dingen. Niet alles, want sommige dingen moeten nog ‘ontgonnen’ worden.
Maar dat ze in een volgend leven met Roel in Ommen gaat wonen, 5 kinderen krijgt, waarvan een tweeling, dat weet ze al. Nu haalt Annie iets te voorschijn, ze vond het in een afgesloten ruimte achter bij haar huis waar niemand zomaar bij kan komen. Het is een ijzeren object van 5 vlinders.
Later schrijft Roel: “Nou, zie eens wat je krijgt, vijf kinderen waarvan een tweeling met een gezamenlijke ziel”.
“Het is groot; het is veel; het is mooi,” zegt Annie. “Het is echt niet normaal, wat ik allemaal meemaak!”
Dit wordt de toekomst, dit moet de wereld in, de nieuwe-tijds-kinderen hebben deze verhalen nodig om te kunnen leven. Ze hebben een wereld nodig waar het ‘onderwerp ziel’ zichtbaar en bespreekbaar is. Ook Annie heeft de luisteraars nodig om hier op aarde te wortelen. We bedanken elkaar, luisteraars en spreekster.
Geniet samen van mooie momenten, deze momenten worden herinnerd als je bent overgegaan.
Zie ook de website van Annie Scholte: