Her-inneren wie we in wezen zijn! Dat wil zeggen: we hebben het geweten. Vanavond maken we samen de zoektocht. Om ons te kunnen her-inneren is allereerst STILTE nodig. Ina opent daarom de avond met een meditatie, voorafgegaan door muziek waarmee we de aartsengelen aanroepen*

We leven in een bijzondere tijd. We horen ook in andere lezingen daarover. Over de Maya-kalender die in 2012 eindigt. Over de indianen die zeggen als het witte bizonkalf geboren is dan gaan we naar een andere dimensie. 5 Jaar terug is dit witte bizonkalf geboren. We zijn aan de laatste openbaring bezig van het Johannesevangelie. Vroeger was deze kennis voor de mensen die naar de mysterie scholen gingen. Nu is deze kennis voor iedereen beschikbaar. Het is een tijd die ons wakker schudt, wakker schudt om naar binnen te keren.

Als 28-jarige ontmoette Ina iemand die elk uur van de dag luisterde naar wat haar innerlijke stem haar ingaf, waardoor zij altijd op het juiste moment daar was om iemand bij te staan. Ik wist, aldus Ina: zij kent het geheim. Ik ontmoette haar toevallig. Ik ben daar toen ontzettend gaan huilen. Ze kwam bij me en legde alleen een hand op mijn schouder en ze zei: Christus is met jou bezig. Ik denk dat de huidige, bijzondere tijd inhoudt dat Christus met ons allemaal bezig is. We worden wakker geschud of we willen of niet.

Tijdens de Paasdagen hebben we stil gestaan bij leven, sterven en opstaan. En we hebben misschien geluisterd naar de Mattheus Passion of de Johannes Passion. Het ging allemaal over het lijden.Voor Ina is het zo dat Jezus aan het kruis is gestorven om ons te laten zien dat er alleen maar leven is. Jaren en jaren zijn we bezig geweest met het lijden, terwijl de boodschap van nu is dat er alleen maar Leven is.  En Jezus heeft het ons voor geleefd vanuit het weten dat hij verbonden was met z’n Vader, met God. En hij luisterde naar zijn innerlijke stem, de stem van zijn Vader. En Hij zei: Het Koninkrijk van God is in jullie. Zoek niet buiten je, maar zoek in je. Ik en mijn Vader zijn één en jullie zijn allemaal broeders en zusters.

En als je daar over doordenkt, als Zijn vader God was, dan dragen we als broeders en zusters allemaal dezelfde achternaam. Zouden wij dan kunnen zeggen onze eigen naam en daarachter Gods naam? Voel wat het voor je betekent als je je eigen naam noemt en daarachter Godszoon, Godsdochter.

Jezus zegt ook: Wij zijn allemaal geschapen naar Gods beeld. En wie is God? God is één grote Liefde­senergie. En als wij geschapen zijn naar Gods beeld, dan zijn wij dus allemaal onvoorwaardelijke Liefde. En dat mogen we ons her-inneren.

Als we nog even teruggaan naar de afgelopen Paasdagen dan vind ik het beeld van de moordenaar aan het kruis zo’n prachtig symbool. De moordenaar heeft waarschijnlijk zijn leven lang zich afgesloten voor de Liefde. Totdat hij aan het kruis hing en hoorde wat er allemaal om hem heen gebeurde. In een flits opende hij zich voor de Liefde. Opende hij zijn hart en zei: waarlijk Je bent de zoon van God. En het antwoord kwam onmiddellijk:  nu zul je met mij in het Paradijs zijn, nu zul je innerlijke vrede hebben. Voor ons betekent dit dat we alleen maar de bereidheid hoeven te hebben om ons te openen voor de Liefde. En op dat moment zullen we ontvangen (zoekt en gij zult vinden).

Maar dit hebben we niet begrepen. Vanaf het moment dat we in de wereld zijn, zijn we daardoor in de dualiteit en stappen we direct in de wetten van de wereld. En de wetten van de wereld zijn gebaseerd op angst en afscheiding, op oordelen en op aanval en verdediging. Kijk om u heen. Maar misschien kunt u veel beter dichter bij kijken: kijk naar uzelf. De wetten van de wereld zijn op een begrensd denken gebaseerd. Ze zijn gebaseerd op zekerheid en veiligheid zoeken buiten ons en niet ìn ons. Ze zijn gebaseerd op het denken van het ego. Zo noemt de Course in Miracles dat. En zoals u weet is mijn werk en eigenlijk mijn hele leven gebaseerd op het gedachtegoed van de Course in Miracles.

Dat gedachtegoed zegt: het ego is het afgescheiden stuk van God. Eigenlijk is het ego een concurrent van God. Dus wij hebben een stuk in ons dat met God in strijd is. Sterker nog: dat afgescheiden stuk in ons wil eigenlijk de plaatsvervanger van God zijn. Het is zelfs heel elitair en hoogmoedig en buigt nooit zijn hoofd. Het ego wil namelijk altijd gelijk hebben. Het ego weet ontzettend goed te oordelen over een ander en vooral ook over zichzelf. Eigenlijk deugt er nooit iets. Het ego voelt zich vaak slachtoffer. Dit afgescheiden stuk is eigenlijk wanhopig en verdrietig. Het her-innert zich niet wie het in wezen is.

Op 1^e Paasmorgen vroeg kreeg mijn dochter een dochtertje. Een Goddelijk kind geschapen naar Gods beeld, pure Liefde. En toen ik het die Paasmorgen in mijn armen had, ging alles open. Alle kinderen die geboren zijn, en dus ook u, bent dat Goddelijke kind, wij allemaal. Waarom komen we dan hier naar de aarde? Ik denk dat het doel van ieder mens is door de dualiteit heen te gaan met alle emoties en ervaringen, om dichterbij de Liefde te komen. Om te weten dat we alleen die onvoor­waardelijke Liefde zijn. Ken u zelve, met andere woorden: weet Wie u bent. U bent niet het ego, u bent niet van deze wereld. Jezus zei: we zijn wel ìn de wereld, maar we zijn niet vàn de wereld. We zijn van God, we zijn het Licht diep verborgen in ons.

We moeten en mogen de bereidheid hebben om anders over onszelf en over de wereld te gaan denken. Door onze opvoeding en door de eeuwen heen hebben we een bepaalde vastgeroeste overtuiging over onszelf gekregen. Met normen en waarden die tot in onze genen binnengeslopen zijn. De overtuiging van ont­zettend je best moeten doen, anders mag je er niet zijn. Als je daar anders over gaat denken, wordt het eerst een chaos. Je snapt er eerst niets meer van. Heerlijk toch, want pas dan kun je je overgeven in vol vertrouwen.

Nu is de tijd gekomen om anders te gaan denken, om te gaan denken vanuit het Licht, vanuit de Liefde en vanuit de Heelheid. De tijd van bewust worden Wie we werkelijk zijn. Dan hoeven we zelf niet meer zo ons best te doen, maar dan mogen we het overgeven en dat kunnen we als we luisteren naar onze innerlijke stem. En we luisteren naar onze innerlijke stem door stil te worden. Heel veel mensen durven de stilte niet aan. We willen de leegte opvullen met gesprekken, met geluid van de radio.

Er is moed voor nodig om naar je leven te durven kijken. Waar zijn we niet trouw aan onszelf, waar zit onze angst? Durven we dat onder ogen te zien? Ik denk dat dat het allerbelangrijkste is. Want weet u wat liefde doet? Liefde omarmt, altijd, liefde kan alleen maar omarmen. In deze tijd kunnen we geen verstoppertje meer spelen. Alle zogenaamde donker komt naar boven en wordt gezien. Gelukkig, want als we het niet durven zien, kan het niet in het Licht gezet worden. Blijft het in het donker, dan blijft het verstopt en gaat het rotten. En dan voelen we ons nog meer afgescheiden en alleen.

Durf je angst te zien, want angst blokkeert onze Liefde. En  laten we dan om te beginnen ons beeld van God veranderen. Niet de overtuiging dat God oor­deelt. Die onvoorwaardelijke Liefdesstroom kàn niet oordelen. Kan alleen omarmen. In het Licht wordt niet geoordeeld en hoeft dus ook niet te worden vergeven.

Durft u te zien hoe vaak u oordeelt over een ander en over uzelf? Er is niets tegen oordelen, laten we ons er alleen van bewust worden dat als je oordeelt, je het over jezelf hebt. Ieder oordeel spreekt iets uit over een verborgen stukje in onszelf. Dus elk oordeel verduistert onszelf. We kunnen als spiegels voor elkaar functioneren. Als ik naar iemand kijk waar ik me aan erger dan weet ik nu dat het een stukje in mij is. Daar kan ik mijn les uit leren. Wat is er in mij nog verborgen? Een ongelooflijke woede en boosheid tegenover vijanden wordt heel anders als bij onszelf helder wordt dat het iets over òns zegt. Dan kan ik begrijpen dat in de bijbel staat: heb je vijanden lief. Want die vijand geeft mij een geweldige mogelijkheid om mijn les te leren.

Ieder geeft zijn eigen betekenis aan dat wat hij ziet en meemaakt. Wij bekijken alles vanuit het verleden. Onze oordelen zijn via normen en waarden gebaseerd op onze ervaringen.  Dit bepaalt wat onze ‘waarheid’ is. Dit kunnen we in alles door trekken, ook in relaties. Als we zò naar de ander zouden kunnen kijken, dan zouden we respect voor elkaar hebben. En het respect ontbreekt in de wereld. Val jij mij aan, dan val ik jou aan. We willen allebei gelijk hebben. Alle oorlogen komen voort uit ons normbesef over God. En wie heeft gelijk? God is onvoorwaardelijke Liefde. Is daar oorlog over te voeren?

Die Liefde omarmt alles, accepteert u en mij zoals we zijn. Als we zò naar de wereld kijken, kunnen we gaan vergeven. Laten we de verbinding maken met het Goddelijk kind dat we allemaal in ons hebben. Dat Goddelijk kind kijkt met de ogen van de heelheid, met de ogen van de Christus in ons. Ik denk dat u het kunt voelen, op dit moment, als u zich openzet. Ik denk dat we daarvoor hier bij elkaar zijn, om te weten dat we het Goddelijke kind in ons hebben en dat dat kind kijkt met de ogen van de Liefde. Dan vallen alle zogenaamde eigen­aardigheden van het ego weg.

Hoe komen we bij dit prachtige geschenk? Dat hoeven we niet alleen te doen. Jezus zegt: werp je last op Mij en Ik zal je rust geven. De Christuskracht is om ons heen; de engelen zijn om ons heen. En ze zijn er voor u en voor iedereen. Elk moment als we met een open hart vragen: help me!  Het is een geschenk om daarop te kunnen vertrouwen. Dat kind in ons kan in vol vertrouwen en in volle overgave in stilte vragen. Als ik het niet weet, hoe ik het moet doen: help me. En het bijzondere van dit kind is, dat het dan ook loslaat wat het zelf als plan had.

Dikwijls zeggen mensen: maar ik vraag zo vaak. Hoe vraag je dan? Met je hart of met je hoofd? Doe je het met je hoofd, dan hou je nog altijd  in de gaten: ik vraag het wel, maar het moet wel even gaan zoals ìk het wil. Vraag je het in vol vertrouwen en in overgave, dan zal het gaan zoals het gaan moet. Dan zul je hulp ontvangen. En uiteindelijk als we die overgave en dat volle vertrouwen van dat Goddelijke kind hebben, dan kunnen we zeggen: niet mijn wil, maar Uw wil geschiede. En dan is mijn wil,  Uw wil geworden! Dan komt er een stille blijdschap en een stille vreugde.

Dat kind kan ons ook nog geven dat het altijd in het NU is. Wij zijn altijd met ons hoofd bezig in het verleden en bang dat wat in het verleden gebeurde er ook in de toekomst zal zijn. En waar zijn we dan: niet in het NU. Dat is ook een probleem van het afgescheiden stuk. Niet in het nu zijn is onbewust zijn. Jezus zegt: wordt als de kinderen. En er is een boeddhistisch spreekwoord dat zegt: ga naar de kinderen en zij zullen je laten zien hoe je een zorgeloos zijn kunt hebben. En wij hebben allemaal dat kind in ons. Een Goddelijk kind. Ieder van ons heeft het Licht in ons. We zijn Lichtdragers, die niet meer hun best hoeven te doen om het Licht te worden. We zijn het Licht. We hoeven alleen maar onze oude normen en waarden en onze oude patronen af te leren.

Ina eindigt het eerste deel van de avond met een kleine meditatie:

Ergens voorbij het lichaam, voorbij zon en sterren, verder reikend dan alles wat je ziet en toch ergens zo vertrouwd, staat een boog van gouden licht die zich onder jouw ogen tot een grootse stralende cirkel verwijdt. En heel die cirkel vult zich terwijl jij kijkt met Licht. De randen van de cirkel verdwijnen. En wat er binnen is wordt niet langer omvat. Het Licht dijt uit en bestrijkt alles en breidt zich voor eeuwig stralend uit tot in het oneindige, zonder ergens een breuk of grens. En daar binnen is alles verbonden in volmaakte continuïteit. Het is niet mogelijk zich iets daar buiten voor te stellen. Want er is geen plaats waar dit Licht niet is. U bent dit Licht, dit is de visie van de kinderen van God. Hierin ligt de her-innering Wie wij zijn. Wij zijn een deel daarvan dat alles in zich draagt en met alles en ieder is verbonden in dat Licht in die Liefde. U hoeft alleen maar de bereid­heid te hebben om dat te accepteren.

Ina nodigt ons uit onze buurman of buurvrouw aan te kijken en te zeggen: mijn Licht ziet jouw Licht. En ze vraagt ons om ook in de pauze ons bewust te zijn van het Nu en ons bewust te zijn van het Licht van onszelf en het Licht van de ander. En zeg hardop of zacht: mijn Licht groet jouw Licht.

Vragen

Heeft u ervaringen met engelen?

Ik werk de hele dag met engelen. Ik heb het gevoel dat ik altijd de hulp heb van de engelen en door de engelen begeleid wordt.

U zei: de mens wordt geschapen naar Gods beeld. Wat is Gods beeld? Als ik denk aan bijvoorbeeld aan kinderen die gehandicapt worden geboren, dan vind ik dat wel moeilijk.

Het heeft niet te maken met in een volmaakt lichaam geboren worden of niet. Dat we geschapen zijn naar Gods beeld, wil zeggen dat we allemaal het Licht zijn. Het lichaam kun je zien als een soort jasje dat we aantrekken. Volmaakt zijn is een norm. Gods beeld ìs, God ìs…  en dat is zonder norm van goed of niet goed. Het innerlijk van dat gehandicapte kind en van ons allemaal, dat is volmaakt.

Vandaag stond Ina bij iemand die zij heeft begeleid, die vanmorgen vroeg is overleden. Ina wist dat deze vrouw stervende was en ze wist ook dat haar kleinkind geboren zou worden. Ina: dus ik ben in die stille week niet alleen via het bijbelverhaal bij leven en dood betrokken geweest maar ook letterlijk. Dagelijks was ik betrokken bij degene die overleed en ik was betrokken bij mijn dochter die hoogzwanger was. En ik voelde dat het kind uit het Licht kwam; het stapte in een jasje om hier te verkeren in de dualiteit om te gaan weten dat het toch Licht is. En die vrouw ging naar het Licht. En toen ik daar vanmorgen stond, wist ik dat het niet anders kan zijn dan dat wij in dit stukje leven, uit het Licht gekomen zijn, weer naar het Licht gaan  en dat we hier het Licht ook zijn.

Wat moet ik aan met de donkere kant in mijzelf? Ik wil er vanaf. Hoe verhoudt zich dat tot het Licht?

We willen allemaal van onze zogenaamd donkere kant af. Dat houdt in dat we er vaak tegen gaan strijden. Maar wat zou liefde doen, hoe zou liefde kijken naar die donkere kant? Dingen buiten mezelf, die kan ik in liefde omarmen, maar ik vind het veel moeilijker naar mezelf toe.

Dat is precies de strijd die we voeren, dat die donkere kant van onszelf er niet mag zijn. En we denken dat die donkere kant wezenlijk is, we geven er een ont­zettende betekenis aan. Maar het Licht in ons kan over die donkere kant heen schijnen. En dat kan alleen maar als je zegt: hier is mijn donkere kant. Als we die donkere kant in de schijnwerper zetten dan wordt die donkere kant verlicht. Laat het donker komen, durf het te zien. Daar is moed voor nodig. Naast het Goddelijke kind kennen we allemaal het kind dat eenzaam is en verdrietig. Het is zo belangrijk dat we dat Goddelijke kind, die Heelheid over dat niet geaccepteerde stuk in onszelf laten schijnen, zodat het geaccepteerd wordt. Als wij onszelf echt leren kennen – en dat houdt in dat je alle donkere kanten van jezelf leert kennen – pas vanaf dat moment kunnen wij ook de donkere kant van andere mensen in de armen sluiten.

Wat altijd zo prettig is, is om het te delen met iemand of dat je het deelt met het Licht. Zet eens een heel liefdevol figuur, een lichtwezen tegenover je en kijk eens wat hij doet. Dan is er interactie en dan voel je dat je in je armen genomen wordt, dat het donker er mag zijn. Het ego denkt dat het altijd keihard moet zijn, en dat is nou juist de valkuil van het ego.

Hoe komt het dat het ego zo dominant is?

Hier op aarde zijn we in de dualiteit gestapt en daar hebben we ons mee geïdentificeerd. We denken dat we of goed of kwaad zijn, dat het of mooi of lelijk is. En dan wordt het dominant want dan gaan we strijden en elke strijd is dominant. Kijk maar in de wereld met als voorbeeld Israël en de Palestijnen.

Zoeken we het dan op?

Ter verduidelijking vertelt Ina de parabel van de kleine ziel. Twee zielen zijn in de hemel. De ene ziel zegt als God langs komt: God zie je me wel? En de andere: God zie je me ook? Ja, zegt God, ik zie je. Jullie zijn allemaal in het Licht en allemaal hetzelfde. Een van die zielen zegt: ik wil wel eens een beetje anders zijn. Ik wil wel eens meer gezien worden dan de anderen. Dan moet je naar de aarde gaan, antwoordt God. Want daar kun je zorgen dat je gezien wordt en dat men je belangrijk vindt. Nou, zegt die kleine ziel, dan ga ik graag. God zegt: dan moet je wel weten wat je daar gaat doen, want daar leer je je lessen. Nou okay, dan wil ik leren vergeven. En de andere ziel zegt, dan ga ik met je mee. En dan zal ik zorgen dat jij moet leren vergeven. Dan hoop ik, zegt God, dat je zult onthouden dat je uit het Licht komt, het Licht bent en weer teruggaat naar het Licht. En …. ze zijn op aarde en ze zijn het vergeten en worden elkaars grootste vijanden. Zoeken we het dan op? Nee, het is juist de bedoeling dat we in dit leven door het verdriet en alle ervaringen heen ons gaan herinneren dat we het Licht zijn. We zoeken elkaar op om ons te helpen her­inneren Wie we werkelijk zijn. Zeg elke morgen tegen jezelf, ik zal vandaag het Licht zijn. Ik mag me vandaag herinneren dat ik het Licht ben. Laat ik het tegen alle mensen zeggen, wie ik ook tegenkom:  jij bent het Licht, of: het Licht zal jou vandaag zegenen.

Hoe herken je het duister?

Het duister is dat wat je angstig maakt. Vaak volgen we niet ons gevoel. We luisteren niet naar onze stem diep van binnen, omdat we denken dat we dan raar zijn. Of dat een ander ons niet accepteert. Als je voelt dat de angst weg is, dan weet je weer dat je in vrede en in rust bent. Het geheim van het Licht is, dat waar je ook bent dat er een innerlijke rust, een innerlijke vrede in jezelf is. Misschien voel je een stille blijdschap, een vreugde. Niet dat je dan eindeloos hoeft te juichen, maar er is een diep geworteld vertrouwen dat het leven is zoals het is en dat het mag zijn zoals het is. Dus het duister heeft altijd met angst te maken.

Is het zo dat als je je hart volgt, dat je ook heel kwaad kunt zijn?

Ook die kwaadheid over alle onrecht in de wereld mag er zijn. Kwaadheid, woede, oordeel, jaloezie het mag er allemaal zijn. Het ligt eraan welke betekenis je er aan geeft. Alleen omdat wij bepalen dat het kwaad is, mag het er niet zijn. Maar dan kom ik toch weer met het eindbesluit dat de Liefde het omarmt. En het moet er ook eerst zijn, want anders zou het je verduisteren. Maar verzaak nooit om eerst te kijken waarom je het zo vindt. Dat hoort er altijd bij. Want het gaat erom dat onze Heelheid bepaalt wat we buiten ons zien, terwijl de wetten van de wereld zeggen: ik laat me bepalen door wat ik aan de buitenkant zie. De Heelheid bepaalt wat wij werkelijk zien. En daarom zeg ik verzaak nooit om ook naar je zelf te kijken.

“Uw wil geschiede,” waar blijft mijn wil dan?

Niet mijn wil maar Uw wil geschiede, want dan is mijn wil Uw wil geworden. Hieraan is de overgave vooraf gegaan. De overgave van diep naar binnen kijken en luisteren naar wat de bedoeling is. En bijna altijd gaat het bij ons om de wil van het ego, van het afgescheiden stukje. En dat wil vaak iets totaal anders dan wat werkelijk de bedoeling voor ons is.

Een prachtige les in de Cursus in Wonderen zegt: jij weet nooit jouw eigen optimale belang. Je weet niet wat het plan van God is voor jou. En als we maar blijven strijden omdat wij iets anders willen dan dat het leven ons aandient, dan worden we doodziek. Dus is de volgende stap dat je accepteert wat er is. Dat je het in de handen van God legt en zegt, ik weet niet waar dit goed voor is. En dan komt er ook een enorme rust. En vanuit die rust kun je zeggen: dan is mijn wil Uw wil geworden. En wij hebben de keus om te kiezen tussen het licht en het donker. Kies je voor de wet van de wereld of kies je voor de wet van God, van de Heelheid in jezelf.

Liefde is niet altijd lief. Hoe moeten we dan met al die dingen omgaan die we liever niet zien?

Liefde kan ook nee zeggen zijn. Ik bedoel met Liefde: luisteren naar onze wezenlijke, innerlijke stem. We mogen duidelijke meningen hebben over wat goed is en wat niet goed is, maar het gaat er om dat we in Liefde naar elk kwaad leren kijken. Liefde omarmt de dingen, maar ontkent ze niet.

We kunnen de daden die mensen doen niet goed vinden, maar daarom hoeven we de daders niet te veroordelen. Als we het zo zouden doen, dan zou het er heel anders uitzien. Denk nog eens aan de moordenaar aan het kruis: Jezus heeft hem niet veroordeeld. Als iemand plotseling door de Liefde gegrepen wordt en het ziet dan wordt hij omarmd.

Als wij met zijn allen aan Bin Laden zouden vragen, vertel eens hoe je zo komt, waarom doe je dit, wat is er met jou gebeurd? Die vraag zou je aan iedereen kunnen stellen, ook aan je buurman of buurvrouw. In het:  God is…. bestaat ook het groot en het klein niet. Om werkelijk te vragen met Liefde: wat is er met jou. Want die mens, die moordenaar is ook door zijn situatie zo geworden. Ook zij zijn het Licht van de wereld, er is geen uitzondering. Dit is geen reden om het lijdzaam over ons heen te laten komen. Als wij allemaal ons donker onder ogen durven zien, zal dit meehelpen om de wereld te verbeteren. Het is niet voor niets dat we zeggen: verbeter de wereld, begin bij uzelf. En Jezus zegt: ken uzelf. Als wij onszelf echt zouden kennen – en we zijn het Licht – dan hoeven we alleen maar te stralen en te doen wat onze innerlijke stem zegt. En dan is het doen geen doen meer, maar zijn.

Het heeft het ook te maken met persoonlijke bewust­wording.

Ja, onze houding is alles bepalend. Want vanuit de Heelheid is er ook geen afscheiding, zijn er geen grenzen. Het ego denkt altijd begrensd, denkt in normen en waarden. En onze bewustwording is dat we die dualiteit overstijgen. Dat is gaan naar de volgende dimensie. En daar is geen afscheiding. Daar ben ik een stukje u allemaal en u allemaal een stukje ik. Er is nergens een stuk waar het Licht niet is.

Als een baby of kleuter mishandeld is, hoe moet ie het Licht gaan zien?

Door te hopen dat hij ook heel veel liefdevolle mensen ontmoet. Hoe dan ook kunnen mensen als ze dat donker naar boven hebben gekregen, gaan vergeven. Het is genade als dat gebeurt; het woord genade betekent: Gij zijt mij nabij. En laten wij zulke gevallen in het Licht plaatsen, dat is vaak het enige wat we kunnen doen. De enige die werkelijk kan helpen en ook werkelijk het optimale belang weet van diegene, is het Licht, is God. Dus dan kom je weer bij die overgave. We kunnen allemaal iedereen helpen door hen in het Licht te plaatsen. De engelen aanroepen en het overlaten aan het Licht.

Kun je ook pijn of een ontsteking overlaten aan het Licht?

De vraagsteller bedoelt hiermee Ina’s  knie. Ina weet dat die knie haar wat te zeggen heeft. En die knie zegt tegen haar: neem rust. Elk lichamelijk stukje pijn wil ons iets zeggen. Door naar binnen te keren kunnen we luisteren naar wat het ons te vertellen heeft.

Mensen die in het duister blijven zitten, bijvoorbeeld mensen die schizofreen zijn, kunnen die het later toch oppakken?

Ik weet het niet. Laten we er voor die mensen zijn. Laten we als we de ander ontmoeten naar binnen gaan en vragen wat we op dat moment kunnen doen. Geef me het woord en ik heb het woord, geef me de gedachte en ik heb de gedachte. Want wij weten niet wat goed voor de ander is. Ik geloof zeker dat ook die mensen het Licht zijn en ik denk dat het voor ons heel belangrijk is om naar die mensen te durven kijken en er voor hen te zijn en hen met liefde te omarmen. En misschien gebeurt er wel heel veel en kunnen wij dat helemaal niet zien. Niemand kan ooit uit het Licht vallen. En door er voor hen te zijn maken ze in ieder geval het Licht in ons wakker.

Is het niet zo dat elke pijn bedoeld is om ons bewust te maken?

Helemaal waar. En als je je dat bewust wordt, dan weet je weer dat Christus met je bezig is. Het ego vindt een ander zielig, maar onze Heelheid die zegt: die mens is… Als wij onze bijvoeglijke naamwoorden en bijwoorden eens weg zouden laten, dan zeggen we bij alles: het is…  Maar dat kan alleen maar met een heel open hart, met heel veel liefde en dan wordt het mededogen. En ik denk dat we allemaal elke dag om mededogen mogen vragen. En mededogen komt volgens mij alleen van God als we ons daar voor openstellen. En dat is heel anders dan medelijden. Medelijden is vanuit het hoofd, mededogen komt vanuit het open hart.

Tenslotte zingt Ina met ons allen de “a”- klank. Dit is de klank van mededogen. Met elkaar maken we die klank van mededogen. En we worden ons ervan bewust dat die klank diep van binnenuit verbonden is met het Licht.

Anneke Rolf

Ina Bijlsma is te bereiken op tel. 0599-212711.

* De muziek die werd gedraaid is van Amy Williams. E-mail-adres: songaia@earthlink.net.