We luisteren een avond naar Bert Janssen, die ons het verband laat zien tussen kathedralen, graan­cirkels, The Otherworld, remote viewing en ons­zelf. Er is nl een moment dat je het ziet en dan kun je nooit meer terug. Ga je toch terug dan heb je het niet gezien.

Hij begint met een aanhaling van Jo Dispencer (van de film “What the bleep do we know”): “How to loose your mind and create a new one”. Dispencer heeft het over het opnieuw aanleggen van je neuro­banen.

Wat heeft dit met graancirkels te maken? Met Stonehenge, heilige geometrie en UFO’s? Over UFO’s wil Bert het niet hebben. Hij gaat uitleggen waarom niet en een stukje levensgeschiedenis is daar voor nodig.

Bert kwam op de middelbare school voor het eerst in aanraking met Bijbelverhalen. Adam en Eva die d.m.v. een rib werd gecreëerd, incest, moord en doodslag. In Groningen was een mede-flat­bewoner, die UFO’s bestudeerde vanuit zijn raam. Bert’s interesse was gewekt. Hij las Erich von Dänicken: ”Waren de goden kosmonauten?” Dus de god uit het oude testament was een aliën?

Bert ging naar Roswell, waar in 1947 een schotel was neergestort. Hij bezocht Budd Hopkins die duizenden ontvoeringen van mensen door aliëns heeft onderzocht. John Mack ontmoette hij ook. Ook Willy Strieber, die over zijn eigen ‘visitors’ schreef, bezocht hij. Evenals Travis Wilton, die zijn verhaal heeft laten verfilmen, het best gedocumenteerde UFO-verhaal.

Hier wil hij niet meer over praten omdat hij in Bovensmilde in 1994 een graancirkel zocht en die pas vond op het moment dat hij het zoeken opgaf. Hij ‘zag’ de cirkel en realiseerde zich, dat hij in dit vlakke land de cirkel niet kon zien. Het is een andere manier van ‘zien’. Zijn onderzoek verlegde hij van de objecten, de UFO’s ,naar de zienswijze.

In 1995 ging Bert naar Engeland, met “De Hobbit” van Tolkien in zijn achterhoofd. Hij vond van alles: Silbury Hill, Stonehenge, witte paarden, witte draken, Willand Smithy, maar geen graancirkels.

En weer op het moment dat hij het opgaf, liep hij langs een man op een stoeltje langs de weg, die afbeeldingen van patronen in straatjes zat te bekijken. Hij was voorbij gelopen maar deed een paar stappen terug omdat hij graancirkels dacht te zien in de afbeeldingen. “Zoek jij graancirkels?” vroeg de man en hij grabbelde uit zijn tas foto’s van graancirkels. Weer zo’n bijzondere manier van zien…

Bert is gebiologeerd door de geometrische vormen van graancirkels. Hij deed night watches en hoorde geknisper als bij elektriciteitsdraden. Hij onder­zocht lichtbollen die zich voordoen bij graancirkels, maar verdwijnen als een helikopter en soldaten zich laten zien.

Hij ontmoette Robbert van den Broeke in 1998, die toen nog thuis woonde, en onderzocht de fysieke sporen van lichtbollen die het huis hadden geraakt.

Aliëns en UFO’s had Bert nog steeds niet gezien. Maar wat hij wel ziet, is dat de makers van de graancirkels twee stappen overslaan, die wij mensen nodig zouden hebben om zo’n cirkel te construeren. Net of ze zeggen willen: “Wij zijn net als jullie, maar net even anders”.

Bert vertelt over het onderzoek door C.G. Jung bij mensen die hij heeft laten tekenen/schilderen en waarbij uiteindelijk, aan het eind van het genezingsproces, mandala-achtige vormen ontstonden, als beelden van het onbewuste. Zijn mandala’s in gewassen een uiting van ons collectieve onbewuste? Is er een wisselwerking tussen ons onbewuste en wat we in het graan zien? Chinese alchemisten gebruikten vroeger mandala’s om in een diepe meditatieve staat te komen.

Het onbewuste trekt je dáár naar toe waar je van binnen mee bezig bent.

De werkelijkheid doet zich voor op de manier zoals jij er naar kijkt.

Het creëren van de wereld wordt beschreven in de Nag Hammadigeschriften. Sophia, een van de 12 deugden, creëert een monster: Jaldaboth en verstopt hem achter een ‘muur’. Jaldaboth vindt het saai en ziet het licht van zijn moeder en wil dat ook. Hij steelt dat licht en creëert de Archonten. Sophia ziet dat het niet goed is. Jaldaboth creëert verder een speeltuin: hemel, aarde, planeten, het universum, kortom: de materie. En ook een kopie van het perfecte wezen, uit het slijk der aarde.

Sophia hoopt dat Jaldaboth het goddelijke Licht kwijtraakt door het in deze mens, Adam, te blazen en adviseert hem dat te doen. Vanaf hier is het verhaal wel bekend. Volgens de gnostici is de materie iets om aan te ontstijgen, om het Licht van de Moeder van God weer te herinneren.

Er is een UFO-conferentie in Mexico in 2010. Bert ontmoet daar Erich von Dänicken en Antonio Urzi. Antonio ziet UFO’s en kan andere mensen ook UFO’s laten zien. Dat deed hij in Istanbul, en in Mexico wordt hem gevraagd dat kunststukje te herhalen. Urzi kijkt in een parallelle wereld en mensen vlakbij hem in de buurt kunnen meekijken.

Nog een voorbeeld van parallelle werelden:

Voor een opname van het televisie programma “De Reunie” stond hij begin mei in 2010, in een Ghost-image, dat is. een oude graancirkel van het vorige jaar, die de groei van het nieuwe gewas beïnvloedt. ‘s Avonds ging het gesprek over ghost-images, ze bekeken aan de bar van de bed & breakfast, veel foto’s van ghost-circles. De hele avond was het a.h.w. ‘ghost, ghost, ghost’.

De volgende morgen schrikt de schoonmaker van een persoon uit vroeger tijd, die ze via de spiegel ziet. De volgende nacht laat een meisje met een hondje zich zien, dat voor de bed & breakfast op straat was verongelukt. Tijdlijnen lopen door elkaar.

Bert ontmoet Graham Hancock, bekend van zijn publicaties over het sterrenbeeld Orion in het landschap van Egypte. Hancock heeft het over het landschap waar sjamanen heenreizen na gebruik van ayahuasca ,waar de stof Dimethyltryptamine in zit. DMT maken we zelf aan in onze pijnappelklier en het passeert daardoor gemakkelijk onze lichamelijke barrières. Dit stofje is verantwoordelijk voor deze waarnemingen.

Rick Strassmann deed onderzoek naar de waar­nemingen van 60 oud-LSD-gebruikers, die DMT ingespoten kregen. Zij verklaarden dat ze geen hallucinaties ervoeren, maar een waarneming van een andere wereld waarin ze konden communi­ceren met gnomen, kobolden en andere sprookjesfiguren. Opmerkelijk is ook het feit dat twee per­sonen in een zelfde wereld vertoefden en dat bij hergebruik een zelfde wereld verscheen.

Volgens Rick Strassmann werkt het als volgt: Wij mensen zijn a.h.w. vastgeroest op het ontvangen van bijvoorbeeld Ned. 1, terwijl de andere zenders wel aanwezig zijn. De andere werelden (zenders) zijn altijd aanwezig en m.b.v. DMT te ontvangen.

Bert deed onderzoek naar Maria-verschijningen, verschijningen waarbij meerdere mensen hetzelfde zien. In Mexico-city in Thepeyac, na Rome het meest bezochte bedevaartsoord, is iemand verschenen met de woorden: “Ik ben de Moeder van God”. Ze liet een cape achter, gemaakt van cactusvezel, met een afbeelding van een vrouw, staand op een maan en bekleed met de zon, en met een straal van 12 sterren om haar hoofd, precies zoals in het boek Openbaringen het eind der tijden wordt beschre­ven. Oftewel het Armageddon waarin het werk van Jaldaboth ongedaan wordt gemaakt.

Met een beetje DMT kun je a.h.w. door een deur naar parallelle werelden reizen.

Elaine Pagels, schrijfster van “The Gnostic Gos­pels”, heeft het over een verschijning die beschre­ven staat in de Handelingen van Johannes, waarbij Johannes en Petrus verschillende dingen zien aan de oever van het meer. De een ziet een man en de ander ziet een kind en verder staat er dat bij aan­raking de ene keer een lichaam wordt gevoeld en een andere keer niet.

Zijn aliëns misschien ook aanwezig in een paral­lelle wereld en UFO’s ook? John Mack heeft vlak voor zijn dood tegen Bert gezegd, dat het met die ontvoeringen misschien wel anders zit; dat die ontvoeringen hier gebeuren, hier vlakbij.

Carlos Casteneda schrijft in het voorwoord van zijn allerlaatste boek: “De werkelijkheid verzamelt zich als een handbal vlak voor je. Je communiceert a.h.w. via een assemblage-punt. Als je die bal verplaatst, communiceer je met een andere werkelijkheid. Zo deed Don Juan dat als hij niets gebruikte.”

De pijnappelklier wordt op krachtplekken gestimu­leerd, dan kun je naar stenen luisteren, daar krijg je ingevingen. Zo’n krachtplek is Christ College in Oxford; daar heeft Tolkien “The Lord of the Rings” geschreven. Ook het verhaal van Alice in Wonderland is daar ontstaan.

Wat is nu remote viewing? Dat is op afstand iets zien, of verborgen dingen zien.

Het Amerikaanse leger doet daar onderzoek naar.

Want alle materie straalt informatie uit, die infor­matie kun je leren waarnemen, door bijvoorbeeld te raden wie jou opbelt als de telefoon gaat, door te raden wat er in een enveloppe zit als de post is geweest.

Bert ervoer remote viewing bij de graancirkel van Assen, ook bij de man met foto’s van graancirkels in z’n tasje en bij de graancirkel in het kerkje in Wiltshire.

Joe Mc Moneagle, een remote viewer, kon elk detail beschrijven van wat een ander buiten zag. Maar… hij zag ook een rode fiets tegen een gevel staan die zijn testpersoon niet zag. Toen ze later buiten samen het beschrevene in ogenschouw namen, kwam er een man aan op een rode fiets en deze man zette zijn rijwiel tegen de gevel op de plaats die Mc Coneagle gezien had.

Zulke dingen komen vaker voor, er wordt bijvoorbeeld ergens een zwembad gezien, dat 10 jaar later pas gebouwd wordt.

Ligt de toekomst dan vast?

Nee, het is a.h.w. een mogelijke tijdlijn uit een grotere wereld, die je ziet en terug kunt rollen naar het nu. Sjamanen kijken wel eens in theeblaadjes om de toekomst te zien. Als die je niet bevalt neem je nieuwe thee en je kiest een toekomst die je bevalt.

Luister ‘s morgens als je wakker wordt en creëer je dag, trek het leuke naar je toe. “Loose your mind and create a new one”.

Belangrijk is om het oordeel los te laten, alleen maar waarnemen en het leukste manifesteren. Dat is wat Merlijn deed, hij leefde terug in de tijd.

Je projecteert een UFO in de foto die je neemt, het staat er nog niet op als je de foto neemt, je ziet het op je beeldscherm, maar later laat het zich zien.

Zo gaat dat ook met orbs op foto’s, vreemder nog: orbs verdwijnen soms ook weer van foto’s.

Naar aanleiding van een vraag uit de zaal over “Het veld” waar Lynne Mc Taggart het over heeft, dat het gaat over non-lokaliteit, waarin alles met alles is verbonden, zegt Bert: “Informatie wordt direct overgebracht, alsof je een kaart trekt uit een kaartspel en aan de ene kant zie je dat het ruiten-7 is en tegelijkertijd wordt/is de andere kant ook ruiten-7.”

Bert Janssen heeft de volgende websites:

• www.bertjanssen.nl;
• www.cropcirclesandmore.com;
• www.metatracking.com.