Bij Marieke de Vrij op de tafel kruipt een heel klein rood insect; Marieke maakt de vergelijking met haarzelf door te zeggen “zich als een klein rood luisje te voelen in de pels van regulier denken over dieren in relatie tot consumptie”, om een andere manier van kijken en denken te weeg te brengen. Bij het werken op bepaalde onderwerpen krijgt Marieke informatie en beelden door van haar begeleiders in de onstoffelijke wereld om kennis te brengen en aan deskundigen aanvullende informatie te geven. Bij het werken op dieren is dit met de bedoeling zo diep beschrijvingen af te geven dat mensen dieren nooit meer als ding zien.

Marieke had al gewerkt op onderwerpen die te maken hebben met landbouw, waterzuivering, psychiatrie, gezondheidszorg, zwakzinnigenzorg etc.. Naar aan­leiding van de varkenspest en gekke-koeienziekte is zij ook op varkens en koeien gaan werken. Na het uitbreken van mond- en klauwzeer (MKZ) is zij daar op gaan werken en sinds het voorjaar ook op de kip. De laatste maanden is ook informatie vrijgekomen over het wezen van de consumptie- en proefdieren.

Kippen

Marieke:”Toen ik voor het eerst op de kip ging werken, had ik nooit eerder een kip van heel dichtbij gezien. Ik kreeg rondleidingen in een legbatterij en hier werd ik erg geshockeerd door kale kippen, kippen met maar één oog doordat ze elkaar pikken; heldervoelend voelde ik ook de pijn in het lichaam van de kip van te veel eieren leggen en hoe vreselijk beroerd zij zich voelen. Ik kreeg beelden te zien van kippen die het benauwd hebben, niet alleen door de lucht in de legbatterij zelf, maar ook doordat zij zo volgepropt worden met voedsel. Hierdoor komt de opgezette krop teveel tegen de luchtpijp aan te liggen en wordt deze voor een deel dichtgedrukt. Bij een autopsie van een paar reeds overleden kippen uit de legbatterij kon de begeleidende dierenarts conclu­deren dat de doorgegeven beelden van de opgezette krop en nauwere luchtpijp inderdaad juist zijn.”

Koeien

Marieke: “De huidige feiten van MKZ zijn dat in Nederland 285.000 dieren binnen alle leeftijds­categorieën gedood zijn en in Engeland 3,7 miljoen dieren.

Bij de allereerste channeling die ik deed op dit gebied vroegen de begeleiders mijn toestemming of ik bereid was contact te maken met de dieren die overleden waren aan MKZ, zodat ik beschrijvingen af kon geven hoe het met deze dieren ging. Ik heb toestemming gegeven en vervolgens maakte ik er energetisch een verbinding mee, zag beelden van hoe het daar is. Als ik het jullie probeer te beschrijven dan is het eerste wat ik ervaar een enorme stilte die je haast niet in taal kunt gieten: een soort totale en doordringende, heilige stilte. Dan krijg ik beelden te zien van een soort mist, witte nevelen van licht met een soort dempend effect die de stilte alleen maar verhoogd en doordringender doet maken. En dan kreeg ik de beelden te zien van dieren die in die witte stilte, in die witte mist verblijven: verdoofd en in zichzelf gekeerd. Dus met een geheel niet naar buiten toe gerichte blik, maar een soort innerlijk steeds dieper indalen in het eigen belevingsveld zoals wij ons zouden voelen na behoorlijk wat valium gehad te hebben. Tevens zie ik dat die stilte zo indringend is dat alle dieren totaal bewegingsloos daar in verblijven. Dicht bij elkander want het gaat om hele grote velden dieren. Toen zijn de begeleiders beschrijvingen gaan afgeven. Wat zij zeiden is dat als dieren sterven dan bestaat er dierenlogica op. Het dier dat een ander dier wil doden, heeft kennis hoe je het dier grijpt zodat het onstoffelijk lichaam van het dier dat gegrepen wordt meteen gemakkelijker loslaat. Dus het dier heeft minder pijnbeleving en kan gemakkelijker overgaan. Dierenlogica is bijvoorbeeld ook dat als een dier heel lang dorst heeft of als er geen voedsel is, dat hij zich gaat voorbereiden op sterven. Maar er was, zeiden mijn begeleiders, tot nu toe geen enkel dierenlogica op het gebied van een collectieve slachting als van de MKZ. Een slachting waarbij dieren van alle leeftijden doelloos geslacht worden. Waar geen consumptie is van het dier op het gebied van het vlees of de huid, dus van dieren die totaal zinloos overgaan. Doordat er geen dierenlogica is geweest en die velden van angst van dieren telepathisch zo diep doorwerkend zijn geweest naar elkaar toe, zijn deze dieren gevoelsmatig heel erg benauwd overleden. Zij hebben zich niet gemakkelijk kunnen losweken van hun stoffelijk lichaam, hebben door het gebrek aan dierenlogica geen goede opgang kunnen maken naar die on­stoffelijke gebieden en zijn nu collectief in shock.

De dieren worden collectief gezien tot eind augustus in deze verdoving gehouden. Tot de verdoving zo diep ingewerkt is dat ze daarna heel langzaam kunnen ontwaken en gaan verwerken wat er gebeurd is. Er kan dan een nieuwe vorm van dierenlogica ontstaan, want dit is niet de laatste grote slachting die verwacht wordt. Zeker tot half oktober zullen deze dieren in verwerking gaan met behulp van visuele beelden van de plaats waar zij geleefd hebben en wat er gebeurd is. Ook de dieren die op dit moment op die plaatsen leven worden indirect en heel onbewust geconfronteerd met de verwerkingsbeelden van deze overleden dieren. Het gaat om grote collectieve velden waardoor het dus ook voor de huidige levende dieren best zwaar is. Mijn begeleiders vragen deze kennis door te geven zodat zoveel mogelijk mensen individueel en groepsgewijs in deze periode gaan mediteren om het de dieren gemakkelijker te maken.

Mijn begeleiders hebben vanaf het allereerste begin gezegd dat mond- en klauwzeer gegeven was om het dierenras te zuiveren van dieren die niet sterk genoeg waren om dit te overleven. Zodat de dieren die zouden blijven overleven zo’n weerstandsniveau hebben dat de rassen van dieren opnieuw een versterking door­gaan. Het had nooit ingehouden dat in Nederland en Engeland zoveel dieren gedood hadden hoeven worden; die aantallen waren gigantisch veel kleiner geweest en wat je overgehouden had waren dieren die weerstandsgevoelig waren geweest. Wat je nu mee­maakt is dat alle dieren, bewust of onbewust, getrau­mati­seerd zijn en dit geeft er dus weer een ver­zwakking bij. Dit herstelt zich niet zomaar, want de levenszin in dieren wordt daarmee niet beter, hetgeen onder andere zichtbaar wordt in een toenemend aantal miskramen bij dieren.

Dierenrechten

De begeleiders van Marieke hebben 22 dierenrechten vrijgegeven voor het gedomesticeerde, niet vrij in de natuur levende dier.  In deze overkoepelende rechten zijn bestaande rechten samengevat en enkele nieuwe toegevoegd. Een paar van die rechten zijn:

• het recht om op soortspecifieke wijze tot rouw­verwerking te komen bij het verlies van nageslacht, zoals bij misgeboorte, sterfte en weghaling en bij iedere andere vorm van rouw waaronder verlies van partner of soortgenoot.

Na de geboorte van een kalf wordt het vaak binnen een dag bij de moeder weggehaald. Moederkoe is telepathisch aangesloten op haar kalf, voelt hoe het kalf lijdt, hoe het in korte tijd vetgemest wordt en dat het dan geruimd wordt. Het moederdier voelt dit. Ook bij andere dieren wordt veelal geen mogelijkheid tot familieverbanden gegeven.

Door vervroegd levensverlies lijden alle consumptie­dieren aan collectieve rouw. Dus alle dieren worden minder oud dan ze kunnen worden. Dit dragen zij al vanaf de geboorte bij zich.

• het recht op natuurlijke voortplantingsrituelen en ‑ritme.

Sommige koeien worden met behulp van hormonen bewerkt om in één enkele eisprong 10 tot 15 eitjes te produceren. Deze eitjes worden ingebracht in met hormonen op draagmoederschap voorbereide koeien.

Bij varkens worden de fokzeugen met hormoon­preparaten ingespoten om de bronstigheid te be­vorderen en om vroegtijdig drachtig te worden. Door toediening van deze preparaten en kunstmatige inseminatie kunnen dieren synchroon bevrucht worden in produktiegroepen. Biggen worden op veel te jonge leeftijd bij de zeug weggehaald en moeten overgaan op vast voer. Dit leidt tot grote verstoring van hun maag-darmstelsel waarvan de symptomen weer bestreden worden, mede door middel van antibiotica, groeibevorderaar en zink- en koper­produkten. Dit heeft weer gevolgen voor de volks­gezondheid.

Bij de kippen heeft de moederhen telepathisch contact met haar eitjes. Zij weet in welke eieren de kuikentjes niet snel genoeg groeien. Deze schuift zij naar het midden en de kuikentjes die al wel goed ontwikkeld zijn moeten aan de buitenkant even wachten. Dus het is een heel proces van afstemming. Het kuikentje in wording heeft daarmee ook een gevoelscontact met die andere kuikentjes in de eitjes. Er ontstaat groeps­bewustzijn: zij is niet het enigste kuikentje in wording, maar er is iets familiairs gaande. Tussen al die kuikentjes uit een broedmachine is geen sociaal verband en al vanaf het allereerste begin zijn die kippen eenzaam. Wij vragen ons wel eens af waarom er steeds meer eenzaamheid tussen mensen groeit, maar veel mensen eten veel vlees en je kunt je afvragen of in het vlees dat zij nuttigen niet al energetisch de eenzaamheid ligt.

• het recht op het uiten van de natuurlijke evolutiedrang.

Het is belangrijk dat ieder dier in vrijheid zichzelf en zijn eigen aard kan waarnemen als voorkomend uit een ras, dat het middels zijn tussenkomst voortzet. Daarmee bouwt hij voort op dat wat reeds voor hem is neergelegd. Dus als een ras steeds zijn eigen nieuwe generaties creëert, heeft het een natuurlijk vervolg en zal het ras zich ontwikkelen naar gelang het ras in zich heeft. De mens belemmert de natuurlijke evo­lutie­drang van dieren door in te grijpen en wezenlijke veranderingen te bewerkstelligen, o.a. door genetische manipulaties en klonen.

• het recht op een zodanige leefsituatie dat het telepathisch contact van dieren onderling niet overstemd en verstoord wordt.

Wij hebben een communicatie via taal, maar het dierenleven is gebaseerd op telepathisch contact: in hun gehoor, in hun zien, in hun voelen. In een leg­batterij waar de kippen dicht opeen zijn opgestapeld, hoor je alleen maar noodkreten en niks geen tele­pathisch contact van uitwisseling. Ook worden er steeds meer telecommunicatiegolven de ether in gezonden zodat het niet denkbeeldig is dat het recht van telepathie zó wordt aangetast dat straks zelfs het vogelenrijk het niet meer telepathisch af kan.

Huidig dierenleed

Er gebeuren nu de meest vreselijke dingen met dieren. Zo wordt binnen zes weken een kuikentje van 20 gram vetgemest tot een slachtgewicht van 1,8 tot 2,2 kilo. Een vergelijkbare gewichtstoename zou bij mensen betekenen dat een baby na zes weken onge­veer 120 kilo zou moeten wegen! Een dergelijke groei­stuip heeft ernstige gevolgen voor de skeletgroei, de capaciteit van de longen en het hart. De snavel van een kip is een heel gevoelig sensorisch orgaan; als je een stuk van zo’n snavel afschroeit,  worden die dieren helemaal getraumatiseerd!

Tachtig procent van de dikbilkoeien kan door genetische manipulatie niet meer bevallen zonder keizersnee: door de gerichtheid op vlees zijn de kalveren door een extreme bespiering te groot voor de bekkendoorgang. Bij visvangst worden alle jonge visjes overboord gekieperd om vervolgens familieloos en totaal ontredderd, zonder groepsbewustzijn, ineens volwassen te moeten worden zonder voorbeelden om zich heen. Ratjes blijven voor de rest van hun leven voelen overal waar zij injecties hebben gehad. Een mannelijke big wordt onverdoofd op zeer jonge leeftijd gecastreerd om vervolgens met zeventien weken vetgemest te worden tot 110 kilo. Naast boven­staande voorbeelden is er ook nog eens sprake van een enorme genocide onder alle mannelijke consumptiedieren.

Hoeveel dieren worden nog geëerd op de wijze waarop zij dier zijn? In de vroegere culturen had je nog verwondering in het kijken naar dieren. Je kon fantaseren over de snelheid van een dier of over de vrijheid die de vogel spiegelde, het idee dat jij zou kunnen vliegen. Dieren hebben telepathische mogelijkheden, vormen van scherpziendheid, scherp gehoor en wij fantaseerden daarover want we zagen aan hen dat zij iets vertolkten wat wij niet kenden. Wij hadden daar respect voor, eerden het en verlangden deze kwaliteiten ook te bezitten. Nu hebben wij dat kunstmatig teweeg gebracht: wij hebben telefoon en telescopen, wij hebben vlieg­machines, treinen en auto’s en kunnen overal sneller ergens naar toe dan de dieren. Op alles wat dieren hadden hebben wij uitvindingen geplaatst en in de menselijke hoogmoed dumpen we nu het dier.

Bewustwording

Als er ergens lijden is, of het nu bij mensen is of bij dieren, werkt dat door in de ether, in het collectieve veld. Met name jonge kinderen zoals baby´s, oudere mensen die aan het verijlen zijn, mensen die sensitief fijnzintuiglijk ontwikkeld zijn en sterk zieke mensen lijden er aan. In onszelf en in ons innerlijk kind, dat van nature in onschuld is,  resoneert het collectief veld van de overleden en getraumatiseerde dieren van onder andere de MKZ-slachting. In ieder mens is ook het dierlijk niveau aanwezig. Als al deze stukken in onszelf niet gesteund of geheald zijn, is het heel moeilijk om commitment aan te gaan met aspecten buiten ons want de dieren die lijden hebben een resonantie op die gebieden in ons: het innerlijk kind in ons, ons eigen dierlijkbewustzijn en onze onder­bewustzijnslagen. Doordat de aarde vervuild is en genezing nodig heeft, worden er uit de kosmos hele hoge trillingsfrequenties naar de aarde gebracht om de aarde als substantie te helpen genezen; alles wat op aarde is wordt mee aangeraakt. Die hoge trillings­frequenties maakt dat zaken die onderbewust zijn, dus grover, bewust dienen te worden. Mensen die bereid zijn van dag tot dag gewoon te voelen wat er in hen opkomt blijven in de pas van de ontwikkeling van het steeds hogere frequentieniveau. De aarde heeft dit nodig voor heling en het is dus in principe ook helend voor de mens omdat onderbewust bovenbewust gaat worden. Maar met name de terughoudendheid daar naar toe maakt dat er frictie ontstaat. Hadden wij bijvoorbeeld in bewustzijn al durven te voelen wat er gaande was, dan was er nooit zoveel dierenleed geweest.

Het is ontzettend belangrijk dat we steeds meer invoelend gaan worden naar de nood bij dieren, ook omdat het anders nood wordt bij ons. Vrouwen voelen verdraaid goed aan, en het vrouwelijke in de man ook, dat we een stap te ver gegaan zijn. Het wordt tijd dat we het vrouwelijk principe gaan waarderen en durven te behoeden. Door het mannelijke principe meer toe te laten kan ook naar dat gevoel gehandeld worden: dat geeft vormkracht en daardoor kan er echte maat­schappelijke veranderingen ontstaan. Want wat wij onze dieren aandoen mag gewoon niet doorgaan. Het is ontzettend belangrijk dat meer mensen dit durven gaan uitspreken zodat het collectief bewustzijn veran­derd kan worden.

Als mensen zich zachtaardig wensen te ontwikkelen, dieper aanvoelend naar aspecten van het leven die gaande zijn, hebben zij ook dieren nodig ter bemiddeling van zich wezenlijk gericht afgestemd te kunnen gedragen naar zaken die dieper liggend in hen zelf actief zijn. Wanneer mensen dieren uitsluiten, dan sluiten ze ook iets in hun herinnering uit van dat wat in hen zelf leeft. Als we kinderen geen dieren gunnen, kunnen ze ook heel veel van hun emoties niet kwijt. Dus leer je af te stemmen op het bewustzijn van dieren, zie wat zij uitbeelden. En kijk of het iets doet met jou.

Dolfijn en mens  

Naast al bestaande informatie over dolfijnen wordt het volgende vrijgegeven: dolfijnen hebben aan de ene kant een heel goed uitgekristalliseerd speels­bewustzijn en op het andere niveau een heel sterke zelfwetendheid. In de combinatie van speelsheid en zelfwetendheid wordt ook het bewustzijn van mensen mee opgerekt om beide kwaliteiten in zichzelf te integreren. Wat het speelsbewustzijn betreft wordt een belangrijke kwaliteit van mensen weggenomen doordat de mens nu niet meer durft te genieten vanwege al het leed dat plaats vindt,  namelijk de kwaliteit  ‘onbezonnenheid’ of  ‘ongedwongenheid’. Het andere aspect van de dolfijn is die enorme zelfwetendheid, waardoor ze zo bewust gestructureerd zichzelf kunnen vrijgeven, doelgericht ten bate van ontwikkelingen buiten zich, dat ze juist daardoor zichzelf op een bijzondere manier profileren die voor mensen nog niet mogelijk is. Energetisch contact maken met dolfijnen maakt dat het eigen zelf­bewustzijn versterkt aanwezig raakt en dat men daar gerichter naar durft te handelen zonder te kort aan speelsheid. Hoe meer je weet,  hoe meer verant­woorde­­lijkheid je draagt en als dat geen goed tegenwicht heeft in speelsheid wordt het een zware aangelegenheid; en de dolfijn weet er gewoon ‘doorheen te zwemmen’. Je afstemmen op en je innerlijk verbinden met de dolfijnen, zonder dat je ze letterlijk hoeft te bejegenen, is vaak al voldoende voor bewustzijnsverkrijging.

Hoe te mediteren voor dieren

• doe het op je eigen manier

Ieder heeft zijn eigen specifieke bewogenheid naar dieren toe, naar waar zijn hart ligt. Gebruik die uitingsvorm die voor jou goed is, bijvoorbeeld tekenen, schilderen, schrijven, mediteren.

• werk met genezende beelden en genezende gevoelens

Probeer veel beelden naar voren te halen van dieren die nog normaal grazen, spelen, natuurlijk voedsel krijgen zonder allerlei extra groeistimulansen en die op natuurlijke ondergrond verblijven. Als je daar sterkere beelden van krijgt steek je anderen onbewust aan om zich die beelden ook te herinneren. Laat die beelden in aandacht komen en maak ze zo sterk voor jezelf dat je er niks meer aan toe kunt voegen. Heb je geen sterk innerlijk beeld, dan kun je het beeld bijvoorbeeld tekenen: het hoeft niet mooi te zijn want het is de energie die je daar in legt die doorwerkt. Hoe meer positieve beelden in de ether gebracht worden hoe meer die uiteindelijk opgenomen gaan worden in het collectief bewustzijn. Mensen gaan daardoor anders denken en anders voelen.

–      zorg voor beleving en educatie aan kinderen

Lees verhalen voor over dieren zoals ze écht zijn en die natuurlijk leven of neem kinderen mee naar kijkdagen bij biologische boeren. Met dat zij die beelden opgenomen hebben zijn ook zij mensen die die beelden kunnen versterken: hoe meer mensen her­innering hebben aan dieren die natuurlijk en gezond leven, hoe gezonder het collectief veld opgebouwd kan worden.

• versterk het door je af te stemmen op anderen die hier ook mee bezig zijn

Spreek met meerderen af om samen te mediteren of doe het elk apart maar op hetzelfde moment. Als je weet dat er meer mensen mee bezig zijn, kun je innerlijk zeggen: “Mag ik afgestemd zijn op anderen die vanuit dit idee al hier mee bezig zijn.” Het versterkt jouw persoonlijke energie. Vanuit de onstoffelijke wereld wordt gezegd dat iedereen die meedoet kan rekenen op bijstand en echte zorg naar die persoon toe. Dit gebeurt door zijn eigen onder­bewustzijn aan te wakkeren om dieper te gaan voelen wat hij of zij bij kan dragen via meditatie of via handelen.

• als je vlees nuttigt

Als je vlees eet, begin alvast met te danken voor het leven dat het dier geleefd heeft en hoe het dier zich geofferd heeft zodat jij dit kunt eten. Besef ook dat wij in de huidige tijd een veel grotere opofferings­bereidwilligheid aan dieren vragen dan wat ze ons feitelijk schenken!

• durf meer op te komen voor je eigen bewustwording op het gebied van dierenleed

Durf zelfbewuster te spreken in kringen die anders denken en doen. Iemand kan beter luisteren als je de ander niets oplegt en gewoon spreekt over je eigen gevoel: hoe neutraler je spreekt, maar wel hoe zelfaangeraakter het jou geroerd heeft, hoe meer openheid je bij de ander kunt verwachten.

Doordat dierenleed altijd onbewust doortriggert naar onbewust leed in mensen zelf, moet je er heel zorg­vuldig over praten. Je trekt anders dingen open in het onderbewustzijn van die ander waar hij of zij niet aan toe is. We hebben ons dierenleed veelal verstopt, ook omdat we onbewust nog veel pijn in onszelf hebben. Kun je met je eigen pijn beter overweg dan lukt dit ook beter met leed buiten jezelf en om er iets zinvols tegenover te stellen.

–      doe het!

Als je je echt energetisch met elkaar verbindt op thema’s die wezenlijk zijn, kan daar een enorme kracht uit voort komen. Als je in de meditatie je richt tot dieren, dat je ze bevestigt in hun leed, dat je écht weet dat zij lijden en dat jij één van de vele mensen bent die aaneengeschaard en individueel zich bewust wil verbinden om verbetering voor hen teweeg te brengen, zal die verbetering er uiteindelijk zijn. De dieren vangen dit op.

In de onstoffelijke wereld is er een heel hoge ethiek en zij mogen daardoor niets doen als dit niet strookt met het bewustzijn van mensen. Dus de begeleiders zeggen:  “Iiedere persoon die bereid is hier aan mee te werken, krijgt direct ondersteuning van ons. Wij mogen het bewustzijn van de mensen niet zo direct steunen zonder hun toestemming hiervoor.”  Als jij zegt: “Ik wil hier meer bewust op worden, ik wil hier een bijdrage aan leveren,” krijg je begeleiding, onstoffelijk, of je het nu wel of niet voelt. Durf daar op te vertrouwen. Vanuit de onstoffelijke wereld zouden zij alles uit narigheid voor ons misschien wel willen voorkomen, maar dat mag niet als wij daar nog bewustzijn aan moeten winnen. Er is nu te weinig bewustzijn op dierenleed, dus wordt dit steeds verder uitvergroot, net zolang tot we van de anders steeds zwaarder wordende lessen geleerd hebben.

Ineke