Hans begint met de uitnodiging om ons allemaal innerlijk zo warm, zo open en zo kwetsbaar met elkaar te verbinden, met hetdiepste in onszelf maar ook met de geestelijke wereld; dat door die innerlijke verbinding de aanwezigheid van Christus Zelf hier in ons midden, voor ieder van ons heel concreet voelbaar wordt als een kracht van warmte die ons omhult, als een flits vaninzicht die ons echt verder helpt of als een stille kracht van troost en bemoediging op onze levensweg. Meer dan alle woordenvan vanavond hoop ik dat ieder van ons in stilte, maar heel concreet, die aanraking mag erva-ren en dat mag neenemen als het eigenlijke ge-schenk van deze avond.

Alle grote religieuze tradities stellen altijd weer dezelfde vraag: Waarom zijn we eigenlijk hier op aarde? Wat is de zin van dit leven?

Alle grote tradities zeggen dat we hier in dit leven op aarde zijn om met vallen en opstaan een innerlijke winst van inzicht tebehalen. We zijn hier omdat dit leven hier op aarde een levensschool is. En op deze levensschool groeien wij van stap tot stap naar een inzicht zoals dat voor ons is weggelegd. Het gaat erom het leven te gaan zien als een weg waarop je gaandeweg stap voor stap ingewijd wordt in de grote geheimen van het leven; de inwijdingsweg. Als je heel zuiver, oprecht, eerlijk enz. probeert om te gaan met jezelf, zul je merken dat gaandeweg ergens in het leven in jou een bron van innerlijk weten open gaat. En jekrijgt op jouw eigen heel persoonlijke manier antwoord

op de vraag waarom we hier op aarde zijn, wat de dood is, komen we hier nog terug op aarde, wat het bijzondere van deze tijd is, wat die geestelijke wereld is en hoe je daar verbinding mee krijgt.

Als je de inwijdingsweg gaat, zul je merken dat de antwoorden op die vragen in je eigen hart geboren worden en je nietlanger allerlei autoriteiten buiten jezelf nodig hebt om jou die antwoorden aan te reiken. Het is ook een weg waarop je zult voelen dat er in jouzelf een bron van groeiende liefdes-kracht steeds krachtiger begint te stromen, omdat je voelt dat dit de essentie van het leven is.

De inwijdingsweg werd in alle oude culturen, ook in het spirituele christendom, beschreven als een weg in zeven stappen. Ben je bereid door alle ervaringen van je leven wijzer te worden, te groeien, meer inzicht te verkrijgen? Als je daar een bevestigend antwoord op geeft, word je door je eigen levenservaringen vaak geleid naar de eerste stap op die weg. Je zult merken dat je de zeven stappen niet chronologisch zult doorlopen, maar dat je met verschillende stappen tegelijk bezig kunt zijn.

De eerste stap

Je bent geen slachtoffer

Het gaat erom dat we heel goed naar onszelf leren kijken. Waar en wanneer komen we in het slacht-offerschap terecht? Steeds als er iets gebeurt wat zwaar is in ons leven, roepen we allemaal in eerste instantie “Waarom,” en vinden we onszelf ongelooflijk zielig. We moeten hard knokken om door de pijn, het verdriet, het gemis heen te vechten voor we kunnen zeggen dat we begrijpen dat het een bedoeling, een zin had. Het gaat er bij deze stap om dat je leert te groeien van het ‘waarom’ naar het ‘daarom’. Geef jezelf het geduld en de tijd om hiernaartoe te groeien. En als je de moed hebt om het slachtofferschap los te latenen door de pijnlijke ervaring heen te gaan is de winst groot, vertellen alle oude tradities. De winst is dat je weer open, aanraakbaar, kwetsbaar voor andere mensen wordt. En je wordt weer open voor het geheim van het leven.

De tweede stap

Dankbaarheid voor het leven

Bij deze tweede stap gaat het erom dankbaar te zijn voor alles wat er in je leven naar je toekwam, ook de pijnlijke ervaringen.Een dankbaarheid waardoor je kunt zeggen: “God, ik dank U daarvoor, want alleen zo kon ik de mens worden die ik nu geworden ben. Alleen zo kon ik die inzichten verwerven, de dingen leren die ik nu geleerd heb.” De oude traditie heeft hier eenprachtige aanwijzing bij gegeven. Deze aanwijzing houdt in dat je voor het slapen gaan even terugkijkt naar de voorbije dag, je de mooie ervaringen van die dag herinnert en daarvoor “dank je wel” zegt. Je zult merken dat deze oefening je helpt bij het verwerven van de volledige dankbaarheid voor alles wat je in je leven meemaakt.

De derde stap

Groeien in vertrouwen

Vertrouwen en kwetsbaarheid gaan samen. Echte relaties zijn alleen mogelijk met kwetsbaarheid en intimiteit.

Een klein kind heeft nog die ontroerende kwetsbaarheid. We hebben echter allemaal in meer of mindere mate meegemaakt dat we op de een of andere manier gekwetst werden en ons steeds meer gingen afsluiten. En zo verloren wij onze kwets-baarheid en dus de mogelijkheid om in vol ver-trouwen de ander en het leven te benaderen. De oude traditie vertelt dat er een weg van vier stappen is om weer open te gaan:

1. Bewustwording van oude pijn, oude gekwetst-
2. De schuld niet bij anderen neerleggen, niet in de slachtofferrol vluchten.
3. Inzicht krijgen in hoeverre dat wantrouwen en dat gebrek aan kwetsbaarheid de relaties in je leven bepalen en kleuren.
4. De moed hebben om door die oude pijn heen te gaan, die te verwerken en los te laten.

De traditie vertelt ook, dat als het je lukt om weer kwetsbaar te worden, de bron van verwondering en ontroering terugkeert in jeleven. Je krijgt weer een open oog voor de schoonheid van het leven.

De vierde stap

Niet morgen, maar nu!

Deze aanwijzing kennen we vooral uit de oosterse traditie.

Als we ons gaan oefenen in het steeds meer met onze volle aandacht in het hier en nu te zijn, worden we niet alleen gevoelig voor wat we in de materiële sfeer kunnen beleven, maar onze zintuigen gaan dan ook open voor de geestelijkedimensies waar we tegelijk in leven en door omhuld worden. Leven in het moment van nu betekent ook dat je een beetje het meesterschap over je eigen emoties verwerft. Houd in een gesprek je aandacht bij de ander. Laat de ander zich uitspreken, ook al komen er vanbinnen allerlei impulsen. Gun de ander haar of zijn emoties. Wees er niet bang voor, sta de ander bij. Je leert hiermee kijken tot voorbij de buitenkant. Je leert gevoelig te worden voor datgene wat de ander a.h.w. tussen de regels door wil zeggen maar waar de ander nog geen woorden voor heeft.

Als je helemaal leert leven in het moment van nu word je ook gevoelig voor de geestelijke wereld. Als dan heel voorzichtig de sluier een beetje doorzichtig wordt en jevoelend naar de verborgen werkelijkheid gaat kijken, wordt het leven echt een groot wonder.

De vijfde stap

Leren luisteren naar je innerlijke stem

Als je gevoel ontwikkelt voor de manier waarop die innerlijke stem zich in je eigen leven voordoet (als gevoel van tevredenheid of ontevredenheid, als stem, in de vorm van een gezagsdrager in je droom) kun je in deze innerlijke stem eenprachtige geleide vinden op weg naar de realisering van jouw heel persoonlijke levensopdracht. Je zult merken dat je innerlijke stem zich ook daadwerkelijk stap voor stap heel voorzichtig en heel teer tot stem begint te transformeren, of in het volle bewustzijn of in je droomleven. Deze stem onthult jou dan op een heel persoonlijke manier geheimen over de wereld achter de sluier.

De zesde stap

Groeien in wijsheid en vrede

Een wijs mens is iemand die jou met een paar woorden tot nadenken stemt, iemand die met een paar woorden precies de kern raakt waar het in jouw leven om gaat.

Hans vertelt dat zijn grootmoeder zo’n wijs was. Na de vraag van Hans, als kind, waarom mensen toch oorlog maken, liet ze hem de onderkant van een geborduurd tafelkleed zien. Hans zag een wirwar van draden en kleuren waar hij niets van begreep. Toen hij naar de bovenkant keek, zag hij een prachtig patroon. Z’n grootmoeder zei: “Hier op aarde kijken wij altijd tegen de onderkant van het tafelkleed aan. Maar straks, als we de geestelijke wereld zijn binnengegaan, zien we de bovenkant van het kleed. Dan zullen we zien dat allesperfect in elkaar past”.

Een wijs mens is in staat de ander helemaal vrij te laten, de ander helemaal zichzelf te laten zijn. Een wijs mens ziet veel, maarzal lang niet alles wat hij of zij ziet uitspreken. Een wijs mens is in staat tegen de ander precies datgene te zeggen wat de andernu nodig heeft. Een wijs mens is ook in staat in de ander haar of zijn eigen donkere kanten te herkennen.

Een prachtig voorbeeld van een wijs mens is Nelson Mandela. Hij onderging jarenlang allerlei vernederingen tijdens zijngevangenschap. Na zijn vrijlating ging hij zijn volk voor op de weg van vergeving en verzoening. Hij verviel niet in verbit-tering, in verharding.

Wijsheid brengt ons in verbinding met de bron van universele liefde. Als je naar die universele liefde toegroeit, houd je van alle mensen evenveel.

De zevende stap

Groeien in liefde

Liefde wint altijd, ook hier op aarde, omdat liefde een eindeloos geduld heeft. Haat, verbittering, boosheid, sterven op een gegeven moment aan zichzelf. Als de donkere kanten eindelijk in ons gestorven, getransformeerd, losgelaten zijn, treedt heel voorzichtig de universele liefde ons hart binnen. Zij vormt ons stap voor stap om tot een mens van echte universele liefde.Daarom is groeien in liefde de laatste en de hoogste stap.

Voor Hans heeft Paulus de kracht van deze liefde prachtig beschreven in de Corinthebrief. (1 Cor. 13: 1-13) Hij besluit de lezing dan ook met het lezen van dit loflied op de liefde:

Liefde is lankmoedig,

liefde is goedertieren,

liefde is niet afgunstig,

zij praalt niet,

zij is niet opgeblazen,

zij kwetst niemands gevoel, zij zoekt zichzelf niet,

zij wordt nooit verbitterd,

zij rekent de ander het kwade niet toe.

Zij is niet blij over ongerechtigheid,

maar zij is blij met de waarheid.

Alles bedekt zij,

alles gelooft zij,

alles hoopt zij,

alles verdraagt zij.

De liefde vergaat nimmermeer.

Zo blijven dan:

geloof, hoop en liefde,

maar de meeste van de deze is de liefde.

Vragen

Als ik straks weer thuis ben, twijfel ik weer. Waarom weet u dit alles zo zeker?

Naarmate je in het leven meer durft te luisteren naar wat je innerlijk voelt als waar en de stem van het denken meer durftloslaten, ga je dingen inner-lijk zekerder weten.

Als je al gevorderd bent op het zevenvoudig pad en je familie dreigt te worden vermoord, mag of moet je dan met geweldingrijpen?

De tijd is aangebroken dat ieder haar of zijn eigen antwoord zal moeten vinden vanuit de zwakke aarzelende kracht van het geweten. Vaste antwoorden bestaan niet meer. Wat goed is voor de één, is slecht voor de ander. Er is geen andere weg dan op dat geweten te kiezen.

Is het gevaar niet groot dat het moreel kwade de wereld gaat overheersen?

Als je voorbij de buitenkant mag kijken, zul je gaan zien dat dit ook een prachtige, uitdagende en fascinerende tijd is. Erwerken geestelijke krachten die ons aller ego sterker maken. De bedoeling van de geestelijke wereld is om ons ego zo sterkte doen worden, dat het daardoor in staat is een doorgang te maken naar ons Hoger Zelf. En als we die doorgang maken, wordt heel de mensheid en heel de wereld nieuw geboren, want het Hoger Zelf is de kracht van een absolute vrede, van volkomen overgave en van echte liefde in ons. Zo dragen wij bij aan de grote wending naar een nieuw tijdperk van vrede.

Seks, materialisme, islam-fundamentalisme, drugs, geweld, etc. zijn de vele geboorteweeën waar we doorheen moeten gaan, maar waar we ook weer bovenuit moeten komen om de kracht van het Hoger Zelf te baren. Dat is het geheim van deze tijd.

Is de innerlijke stem dezelfde als het geweten?

Ja. Als je het vanuit de geestelijke wereld bekijkt, spreekt in ons geweten ons eigen Hoger Ik, onze engel en Christus Zelf. Dan voel je hoe groots de kracht is die door het geweten naar ons toe wil komen.

Komt de innerlijke stem uit je ziel?

Volgens Paulus, de esoterische traditie, bestaat een mens uit een fysiek lichaam plus een etherisch lichaam, uit een astraallichaam (ego of ziel) en uit de geest of de goddelijke vonk in zichzelf. Deze stem komt uit de verborgen goddelijke geest inons en tegelijkertijd van buitenaf naar ons toe. Het is altijd binnen en buiten omdat het hier op aarde dualiteit is. Sommigemensen horen hem meer als van buitenaf komend, anderen horen hem meer als heel diep van binnen komend.

Als ik de wereld bekijk, is het bijna niet te geloven dat we naar een tijdperk van vrede gaan.

De nacht is het donkerst vlak voordat het eerste morgenlicht geboren wordt. De doorgang naar het licht gaat altijd langs de wegvan een steeds dieper duister wordende wereld. Juist het toenemende donker geeft aan dat het licht vlakbij is.

Alle oude tradities, met name de oude Atlantische wijsheid, vertellen dat in deze beslissende jaren de beerputten opengaan, in ons eigen hart en mondiaal. Angsten, onvrede, onzekerheid, spannin-gen komen in onze eigen ziel naar boven. We zitten in een constant transformatieproces. Als we dat oude karma gaan opruimen, erdoorheen durven gaan, dan treden we een wereld binnen waar geen karma meer bestaat en kan er eindelijk een wereld aanbreken van echte liefde en vrede.

De tegenstelling tussen enerzijds de islam en anderzijds het jodendom, met daarachter het christendom, is een eeuwenoud karma dat nu eindelijk onverhuld op tafel komt. Dat karma is begonnen in de tijd van de aartsvader Abraham die eerst Ismaëlverwekte. Ismaël was de zoon van een slavin, omdat Sara, zijn vrouw, geen kinderen kreeg. Ismaël werd de rechtmatige erfgenaam van alles wat Abraham bezat. Toen niet zo lang daarna onverwacht uit Sara Izaäk geboren werd, werd Ismaël beroofd van alle rechten en werden deze overgedragen op Izaäk. Vervolgens werden Ismaël en zijn moeder de woestijn ingestuurd. Uit Izaäk is het joodse volk voortgekomen en uit Ismaël zijn de Arabische volken voortgekomen. De ongelijk-waardigheid van het allereerste begin zal nu ge-transformeerd moeten worden naar gelijkwaar-digheid, naar respect en begrip, over en weer.

Tijdens de Kruistochten zie je ook weer die ongelijkwaardigheid; nu van de zijde van de Christenen naar de Arabische wereld.

Als je naar Jeruzalem kijkt, zie je dat de Palestijnen en de joden gevangen blijven in een sfeer van slaan en terugslaan. Met name de christelijke traditie heeft al eeuwenlang beweerd dat, als door het diepste donker heen in de stad Jeruzalem de vrede aanbreekt, dit het begin zal zijn van een totale wereldvrede.

Op dit moment wordt er vanuit de geestelijke wereld gewerkt aan een netwerk van mensen over heel de wereld. In elke cultuur worden mensen geroepen om vanuit een heel diepe innerlijke vrede, innerlijk weten en innerlijk vertrouwen te leven, om als een netwerk van wetenden de in paniekrakende wereldbevolking door het diepste donker heen te dragen naar het eerste morgenlicht van een nieuwe tijd.

Wij zijn hier geen van allen vanavond toevallig, maar we zijn hier om ons opnieuw bewust te worden dat die dringende oproep naar ieder van ons, heel persoonlijk, toekomt. Wil je deelnemen aan dat lichtnetwerk?

Hoe kunnen we er voor de nieuwe generatie zijn?

De hele nieuwe generatie is gekomen om de huidige orde grondig door elkaar te stampen. Deze nieuwe-tijdskinderen zullen door die chaos heen de fundamenten van een heel nieuw tijdperk gaan bouwen. Ze nemen de energie van een nieuwe tijd mee en daarom passen ze meestal niet zo goed meer binnen onze structuren. Deze kinderen hebben van ons liefde, een eindeloze bevestiging en respect nodig.

In “Een ongewoon gesprek met God” van Neale Donald Walsch stelt de schrijver de vraag aan God wie en wat God is. Hieropzegt God, dat als Walsch begrijpt dat Hitler naar de hemel ging, hij God begrijpt. Kunt u hier iets over zeggen?

Op de vraag: “Wie is God” zullen wij geen ant-woord weten. Met elke poging om het Goddelijke te begrijpen, te omschrijven, perken we Hem in.

Kijk op een heldere donkere avond eens een tijd lang naar de sterren en laat de grootsheid van dat firmament eens een poos op je hart inwerken. Ik voel me dan steeds dieper met eerbied vervuld raken, mezelf op een bepaalde manier ook steeds kleiner worden. Ik heb het gevoel dat ik dan heel erg dicht ben bij wat we God noemen en ervaar een gevoel van ootmoed,verwondering en ontzag voor de grootsheid van het universum.

De esoterische traditie vertelt dat er twee machten van het kwaad zijn, Lucifer en Ahriman. Deze twee groepen gevallen engelen hebben ons steeds meer de wereld van de materie ingetrokken. Nu wij zozeer met beide voeten op de grond staan, zelfstandig durven zijn enz. , kan het Hogere Zelf in ons geboren worden. Volgens de esoterische traditie staan wij nu op de drempel van die geboorte. We zijn neergedaald tot in het allerdiepst van de materie. Nu gaan we aan de weg omhoog beginnen en worden de rollen omgedraaid. Tot nu toe liepen Lucifer en Ahriman voorop en trokken ons mensen steedsdieper de wereld van het geweld, het egoïsme enz. in. We gaan nu stap voor stap de wereld van de liefde binnen. Lucifer enAhriman zijn door de eeuwen heen met ons verbonden geraakt en volgen ons tegensputterend. Als wij uiteindelijk veleduizenden jaren verder allemaal thuisgekomen zijn, komen Lucifer en Ahriman, met achter hen o.a. Osama bin Laden enHitler, in ons kielzog ook thuis.

Hoe kijkt u aan tegen de rol van Bush ?

Het gaat om een weg naar elkaar vinden in gelijk-waardigheid, om de bewustwording dat de islam-wereld ons onze eigen schaduw voorhoudt. Bush had met Osama bin Laden kunnen gaan praten en vragen waarom hij zo verbitterd en kwaadaardig is. Bush had kunnen vragen wat hij zou kunnen doen om Osama bin Laden zijn respect terug te geven. Als je daarentegen kiest voor de weg van terugslaan, blijf je in het karma hangen. Verwijt de Arabische wereld niet dat ze God erbij slepen, de westerse wereld doet het evenzo.

Na de vragenronde besluit Hans de avond met de wens:

“Dat wat Hijzelf vanavond in stilte aan ieder van ons gedaan heeft, ons bewust gemaakt heeft, aangeraakt heeft; moge dat gezegend worden, zodat je juist in deze week ookzult mogen voelen: Hijzelf heeft mij aangeraakt en Hijzelf heeft iets in mij neergelegd dat in mijn verdere leven in stilte van binnen met me meegaat en blijft werken. Voel het maar wat Hij neerlegde en neem dat als het eigenlijke cadeautje van deze avond met je mee”.