Na het stiltemoment spreekt Hans de wens uit dat we ons vanavond allemaal zo warm, zo kwetsbaar, zo onbevangen mogelijk met elkaar mogen verbinden, met het diepste in onszelf, maar ook met de geestelijke wereld. Dat door die warme en onbevangen verbinding de aanwezigheid van Christus Zelf, hier in ons midden, voor een ieder van ons heel concreet voelbaar wordt als een kracht van warmte die ons omhult, als een flits van inzicht die ons verder helpt of als een stille kracht van troost en bemoediging op onze levensweg. Meer dan alle woorden van vanavond hoop ik dat ieder van ons in stilte, heel subtiel maar ook heel concreet die aanraking mag ervaren en dat mag meenemen als het eigenlijke geschenk van deze avond.

Liefde is vertrouwen en hopen, zelfs in het diepste donker.

Liefde is de ander vrijlaten en zichzelf laten zijn.

Liefde is loslaten en pijn wanneer het voor de ander beter is een eigen weg te gaan.

Liefde is namelijk doen wat goed is voor de ander.

Liefde is kijken met verwondering, want liefde ziet het goede en niet het kwade in de ander. Zij ziet in ieder mens een kind van God.

Liefde heeft een eindeloos geduld, want zij weet dat de zachte krachten het zullen winnen op aarde. Daarom verliest zij nooit de hoop.

Liefde is God want uit God werd zij geboren en tot God brengt zij alles wat leeft.

Wie de liefde leeft, leeft God.

Onvoorwaardelijk liefhebben betekent naar iedereen je liefde laten uitgaan, wat ze ook gedaan hebben, wat ze ook belichamen.

Het is een lange weg om naar onvoorwaardelijke, belangeloze liefde toe te groeien.

In de oude voorchristelijke tijd was al bekend, dat wilde je echt uitgroeien tot een mens van waarachtige liefde, je de weg van de inwijding moet gaan. Er is geen andere manier om werkelijk een mens van ware liefde te worden dan door te werken aan jezelf. Een weg waarbij we groeien aan de fouten die we maken en waarbij we leven na leven steeds meer tot inzicht komen.

Alle religies waren van oudsher scholingswegen; scholen waar je leerde deze weg te gaan. Tegenwoordig geeft het leven zelf precies die lessen aan ons die wij nodig hebben om te groeien.

De eerste stap op die weg is of je naar de geestelijke wereld toe wilt uitspreken dat je bereid bent om alle ervaringen van je leven te leren zien als een les. En als je dat uitspreekt, zul je ook echt de hulp krijgen die erbij nodig is om dat te leren begrijpen. De oude traditie zegt, dat als je echt met discipline, volharding leven na leven zo probeert te leven, je groeit aan de pijnlijke lessen. Dan zul je merken dat op een gegeven moment de bron van innerlijk weten in je hart open gaat. Je zult voelen dat je ineens op allerlei beklemmende vragen van binnenuit een antwoord weet. Je krijgt zicht op allerlei verborgen geheimen.

Er zijn verschillende stappen op die weg naar geestelijke groei die ons van oudsher worden meegegeven.

Wil je in het dagelijks leven zo naar andere mensen, naar elkaar kijken dat je voorbij de buitenkant kunt kijken, voelen en de ander zonder woorden leert aanvoelen, begrijpen?

Kun je zo leren kijken dat je gevoel krijgt voor de goddelijke kern in de ander en in jezelf?

Kun je ook op deze manier naar de gebeurtenissen in onze tijd kijken? Alles wat er gebeurt heeft een verborgen diepere betekenis. Alles is nodig voor de groei zoals het in het goddelijk plan bedoeld is.

Ergens in ons leven komt er een roeping naar ons toe. Die roeping is altijd een fase waarin je anders, dieper leert gaan kijken. Je voelt dat je aan de essentie van het leven toekomt. Kun je, terugkijkend, zien wanneer jij geroepen werd?

In de bijbelse teksten (o.a. bij Jozef, Jezus) en andere religieuze teksten (o.a. bij Sjamanen) keert dat beeld van de roeping ook steeds weer terug.

De roeping brengt ook altijd een periode van narigheid, onduidelijkheid met zich mee.

Als we geroepen zijn, krijgen we ook meteen de lessen waardoor we leren om nederig, eenvoudig te blijven en om open, onbevangen naar onszelf en naar elkaar te zijn. Leer eerlijk naar jezelf te kijken. Wat zijn je emoties, angsten, zorgen, verdriet, boosheid, teleurstelling? Probeer vanaf een afstand naar je gevoelens te kijken; laat je niet meeslepen.

Volgens de oude traditie komen er dan acht praktische lessen.

1. Leer leven in het nu. Voel wat er nu gebeurt.
2. Word mild en aanraakbaar.
3. Word geduldig (vooral ten aanzien van de geestelijke leiding).
4. Leer denken met je hart. Het hart weet zoveel meer antwoorden dan het hoofd ooit zal kunnen begrijpen. Het enige wat blijvend is, is de kennis van het hart.
5. Word je bewust van je innerlijke schoonheid. Kijk door het uiterlijk heen naar de geestelijke mens.
6. Leer de verantwoordelijkheid voor je eigen leven te dragen. Laat alle uiterlijke autoriteiten los. Durf helemaal te koersen op wat je innerlijk weet en kent als waar.
7. Wees eerlijk naar de ander en jezelf.
8. Durf los te laten als het leven ons vraagt om los te laten. Alleen de mens die los kan laten, staat open voor de toekomst en kan ook groeien. De les van loslaten is bedoeld om iets diepers, iets groters in ons te bewerken.

De bron van weten gaat steeds verder open en dan krijg je van binnenuit het gevoel, dat het er in dit leven steeds meer om gaat de weg van het juiste midden te kiezen. We zijn allemaal man en vrouw en dienen die beide in onszelf aan het licht te brengen en te verbinden in het juiste midden. We zijn allemaal mensen die kunnen denken en voelen. De mens die het juiste midden weet te vinden tussen het denken en het voelen wordt een mens van het hart. De weg van het juiste midden geldt ook voor bewust en onbewust, ons ego en ons hoger zelf, geest en materie. Het juiste midden verbindt een volwaardig leven in de materiewereld met een leven in de geestelijke wereld.

Deze ontwikkeling voltrekt zich door vele levens heen, stap voor stap. Je groeit steeds meer naar je diepere goddelijke kern. Als je op deze manier werkt aan jezelf, ga je ontdekken dat er in je dromen steeds duidelijker beelden naar voren komen. Als je geestelijk verder groeit, zul je ervaren dat er soms in je dromen een stem iets begint te zeggen. Deze stem spreekt met gezag en geeft heel kernachtig iets aan. Dan begint die concrete voelbare leiding te groeien in je droom vanuit de geestelijke wereld. Zo wordt de leiding die tot nu toe wat verborgen was, een concrete ervaring. Groei je nog verder, dan zul je mee mogen maken dat je je bewust bent in je droom dat je droomt. En je bent ook in staat om de afloop van de droom te veranderen in je droom. Je neemt je bewustzijn, je reflexievermogen, je nadenken helemaal mee in de wereld van de droom. Groei je nog wat verder dan zul je merken dat zich beelden gaan voordoen van een andere, een grotere, een geestelijke wereld.

In de volgende stap word je gevraagd de laatste dogma’s, vooroordelen, valse emoties, onnodige fatsoensregels los te laten.

Langzamerhand zul je veranderingen merken in jezelf. Je zult de geestelijke groei gaan merken. Dan kun je met één oogopslag zien wat er echt in de ander omgaat. Je kunt achter gebeurtenissen in de wereld op de een of andere manier het goddelijke plan zich zien ontvouwen. Je zult ook mogen meemaken dat je soms in gebed of in meditatie ineens voelt dat je letterlijk aangeraakt wordt. Dan voel je warmte om je heen, soms een heel diepe vreugde en een heel warme liefde die je doorstroomt. Je gaat ervaren dat de geestelijke wereld net zo reëel en net zo dichtbij is als al het concrete. Tenslotte voel je vrijheid. Je voelt dat je je niet hoeft te verdedigen. Je hoeft alleen maar je innerlijk weten serieus te nemen.

En dan wacht ons nog de ontmoeting met de kleine wachter op de drempel en de ontmoeting met de grote wachter op de drempel. Voor de meesten van ons is dat iets voor volgende incarnaties. Bij de ontmoeting met de kleine wachter komt je ego op een gegeven moment even helemaal vrij van je en komt los voor je te staan. Wees niet bang maar besef dat je nu zelf dit ego, de creatie van zoveel levens lang, genezing mag brengen.

De laatste ontmoeting, de ontmoeting met de grote wachter op de drempel is de ontmoeting met Christus zelf. De hele ontwikkeling die hiervoor beschreven is, is een ontwikkeling steeds dieper naar onze goddelijke kern toe. Het is iets universeels, in het christendom de innerlijke Christus genoemd. Hier op aarde leven we in de wereld van de dualiteit en als iets van binnen ontwaakt, ontwaakt het ook buiten ons. Als mensen toegroeien naar het zich bewust worden van de innerlijke Christus, daarmee verbonden raken en steeds meer daar vanuit leven, dan zullen de mensen ook mogen meemaken, zomaar onverwacht, dat Christus in hun midden staat. En dan zullen ze mogen ontdekken dat in die stralende lichtgestalte, in die kosmische geest van liefde, hun bestemming ligt.

Nooit was het op aarde misschien zo donker als nu, maar in het donkerste uur is het licht vlakbij. En het liefdeslicht van de kosmische Christus is vlakbij en staat werkelijk op het punt door te breken in ons midden. Dat is misschien het grootste geheim van deze tijd. En wie wakker wordt, die voelt, die ziet, die weet. Moge dat geschenk van het ontwaken, voelen en weten aan ieder van jullie op een eigen wijze geschonken worden.

Vragen

Wanneer er veel weerstand op je levenspad is, is het soms beter een andere weg te kiezen. Wanneer ga je door op dezelfde weg en wanneer kies je een ander pad?

Een pad dat gekozen wordt vanuit het ego, loopt dood. Als je een pad volgt waarvan je voelt, weet dat dit je gewezen wordt vanuit de geestelijke wereld, dan zul je uiteindelijk alle barrières overwinnen als je geduld, vertrouwen en volhardingsvermogen hebt.

Kan een persoonlijke inwijdingsweg ook doorvertaald worden naar organisaties?

Ook groepen mensen en een hele samenleving kunnen een inwijdingsweg doormaken. We gaan mondiaal collectief door de grote inwijding heen. Mensen die samen zijn in de geest van Christus zullen merken dat er een bezielende kracht geboren wordt die de hele groep, organisatie draagt, inspireert en in zo’n stroom brengt. Maar tegelijkertijd zien we dat binnen allerlei organisaties het donker, de weerstand naar boven komt. Dat brengt allerlei conflicten, weerstanden, breuken teweeg. Dit hoort bij het proces van de inwijding waar we doorheen gaan. Zoals een individu door processen heengaat, zo gaan ook groepen, organisaties door processen heen om zich te ontwikkelen en te groeien.

In mijn belevingswereld voel ik naast de onvoorwaardelijke liefde vanuit de lichtwereld deze ook vooral bij de dieren. Zijn dieren wat dat betreft al verder in de evolutie dan mensen?

De esoterische traditie vertelt dat er aartsengelen, engelen, mensen, dieren, natuurgeesten, enz. zijn. Dieren zullen ooit het stadium van menswording bereiken. Mensen zullen ooit het stadium van engelwording bereiken. De engelenwereld maakt zich ongelooflijk veel zorgen over de manier waarop wij met dieren omgaan. Het is belangrijk om te weten dat wij ooit als engelen de dieren zullen mogen bijstaan op hun weg van menswording, zoals de engelen ons nu met hun liefde, trouw en geduld bijstaan op onze weg van menswording. Als in steeds meer mensen de innerlijke Christus geboren wordt, zullen we vanuit die kracht echt anders met dieren leren omgaan.

Waarom hebben we ons ego nodig?

Zonder ego kun je niet hier op aarde leven. Zowel het fysieke lichaam als het ego zijn gericht op de omgang met deze aardse werkelijkheid. Het ego is de enige kracht die ons kan helpen om onafhankelijk, sterk, zelfstandig te worden en zo een kanaal te worden voor de Christuskrachten. Nergens in de kosmos zijn er wezens die zelfstandig leren worden. De engelen zijn wezens door wie het goddelijk licht, weten heen stroomt. Zij kunnen geen nee, maar alleen ja zeggen. God zoekt wezens die een beetje op Hem lijken. Als wij geleerd hebben om zelfstandig te worden, kan de Christus door ons heen gaan stralen. Dit duurt nog een paar incarnaties, maar dan kan God Zichzelf gespiegeld in ons terugzien. God heeft mensen, wezens nodig met wie Hij Zijn vreugde en liefde delen kan.

Hoeveel incarnaties kun je doorstaan?

Ontelbaar veel. In deze incarnatie mogen we allemaal een belangrijke stap vooruit zetten. Incarnatie, karma helpt ons om rust te krijgen, omdat we weten dat we niet alles in één leven hoeven te doen. De dingen die we meemaken, althans voor een groot deel, hebben we in vorige levens zelf opgeroepen. Later, aan de overkant, zullen we zien dat alles precies past in ons persoonlijke en in het goddelijke groeiplan. Accepteer de ervaringen die naar je toekomen als levenslessen. Niets is toevallig, alles heeft een diepere zin.

Is het de onmacht van het ego dat de mens verkeerde dingen kan doen?

De fouten die we hier op aarde mogen maken, zijn in wezen een geschenk. Door fouten te maken, kunnen we ons bewust worden dat dit niet de juiste weg is. Alle fouten die we tegenkomen en waar we ons bij anderen aan ergeren, hebben we ooit in een ander leven zelf gemaakt. We zullen moeten leren om niet te oordelen, maar met mededogen elkaar de ruimte geven om fouten te maken. Als je zelf pijn hebt van fouten van anderen, gaat het erom die ander niet te veroordelen, maar je af te vragen wat je van deze ervaring te leren hebt. Dat is de manier waarop je groeien kunt. Dat is de invalshoek van waaruit de esoterische traditie ons leert kijken.

Vorig jaar heb ik iets geschreven wat ik graag met jullie wil delen.

Liefde is leven, dat is wat wij elkaar geven

Het is een feit, het is waar

Wij kunnen niet zonder elkaar.

Kunt u iets zeggen over de donkere nacht?

Johannes van het Kruis was een wetende. Hij heeft een boekje geschreven over de weg die ieder mens in zijn leven moet maken door het donker heen. Dat is de donkere nacht. Johannes werd door zijn medebroeders gevangen gezet, werd uitgehongerd in een afgesloten cel en was op sterven na dood. Broeder cipier zag in een nacht in die cel een groot licht branden. Hij begreep niet waar dat licht vandaan kwam. De abt van het klooster hoorde goddelijke stemmen in de cel weerklinken. Johannes vond in het diepste donker het echte licht, de overgave en het vertrouwen. Wie de moed heeft het vol te houden in de donkere nacht, zal ook het hoge licht vinden.

Na de beantwoording van de vragen bedankt Hans ons. Hij zou graag willen dat we vanaf zijn plaats even naar onze gezichten zouden kunnen kijken. Hij ziet gezichten aanraakbaar, kwetsbaarder worden. Waar je samenkomt in kwetsbaarheid, puurheid en eerlijkheid zijn de engelen aanwezig. Ze staan nu nog steeds in een grote kring om ons heen en Christus Zelf is in ons midden. Hans vindt het diep ontroerend dat hij Hem de hele avond in ons midden heeft mogen zien staan met Zijn handen uitgespreid als een zegenend gebaar boven ons. En vanuit Zijn handen komen draden van licht die naar ieder van onze harten toegaan. Het eigenlijke werk gebeurt door Christus.

Hans besluit met de wens: “Wat Hij persoonlijk in ieder van jullie harten heeft neergelegd, heeft aangeraakt, bewust gemaakt, moge dat gezegend worden, zodat je vanavond thuis, morgen, zult voelen dat er echt iets gebeurd is van binnen. Als je het voelt, probeer het niet te begrijpen, want dat lukt niet. Geef een vrolijke knipoog naar boven en ga dan verder op je weg, maar onthoud dat je wordt gezegend, wordt gedragen. Je wordt met waarachtige liefde omringd, dag in dag uit.”