Ton is net terug uit Ethiopië. Het valt hem op dat mensen hier in Nederland elkaar niet aankijken. We zijn gesloten geraakt en niet meer gewend om contact te maken.
Vanavond gaan we vanuit die oeroude cultuur en de verhalen kijken welke betekenis ze hebben in deze tijd. Vanavond is een uitnodiging om je hart open te stellen voor dat wat in ons leeft.
In de diepere lagen van het bewustzijn openbaart zich het collectieve Veld (Akasha-veld). Daar kunnen al je antwoorden gevonden worden. Elke gebeurtenis, elk verhaal is een vingerwijzing naar jezelf, als een spiegel. De meest lastige dingen zijn je grootste lessen. Juist de meest moeilijke personen die je tegenkomt in dit leven, zijn je grootste leermeesters. De wijsheid ligt niet buiten jezelf, maar binnen in je. De koning of de koningin is binnen in je. Dat is de collectieve omslag die we op dit moment maken. Er is een verbinding tussen dat wat we de binnen wereld en de buitenwereld noemen, tussen droom en werkelijkheid. Op het moment dat je die verbinding kunt voelen, ga je zien dat alles één groot spel is. We zijn als het ware druppels in dezelfde grote oceaan en we maken allemaal dezelfde golf van bewustzijn mee.
Er zijn vele vormen van spirituele tradities over de hele wereld. Ze zijn zo verschillend en uiteindelijk door de vormen heen zijn ze ook weer hetzelfde. In een Afrikaans land als Ethiopië is een heel oude Christelijke, Joodse traditie.
Het verhaal van koning Salomo en de koningin van Sheba. Salomo geeft een ring aan Sheba. Sheba keert terug naar huis en is zwanger van een zoon. Als die zoon groot genoeg is om zijn vader in Jeruzalem op te komen zoeken, moet hij deze ring dragen, waaraan hij te herkennen is.
Als hij terug gaat naar Afrika neemt hij de (echte) Ark van het Verbond mee naar Afrika. In de tempel op de Tempelberg wordt een replica neergezet. In Ethiopië wordt het hele land volgebouwd met kerken met arken. Het is moeilijk om er zo achter te komen welke ark de echte is. Eens per jaar is er een groot festival en worden alle arken buiten gezet.
In Ethiopië zijn meer dan 80 evangeliën bewaard gebleven, zoals het Evangelie van Thomas, van Philippus en van Maria Magdalena. De cultuur is min of meer gelijk gebleven, zoals 4000 jaar geleden. Er zijn veel oude rituelen en oude verhalen. Tolkien was professor in de Ethiopische taal.
Hij gebruikte het verhaal van de ring voor zijn boek “Lord of the Rings”. Ook namen van gebieden in Ethiopië, zoals Gondor, Rohan en Shire worden in zijn boek genoemd.
Een Ethiopische prins heeft bij Lalibela 11 ondergrondse kerken uit laten hakken. Bovenop de berg ligt de 12e kerk. Bij het getal 12 hoort een 13e. De 13e is het middelpunt, het getal van de Godin, het vrouwelijke. Er was inderdaad een dertiende kerk en een groot krachtveld, ontdekte Ton op zijn laatste reis. Misschien bevindt zich in die dertiende kerk de echte Ark.
Je zou kunnen zeggen dat we in een overgangstijd zitten, de geboorte van een nieuwe tijd met de kramp en de belofte van de nieuwe tijd.
Alles wat donker was, wordt naar het licht gebracht. Ook onze eigen zwarte kanten moeten belicht worden. Het zijn 2 aspecten van het mens zijn. Om te zien dat het goed is zoals het is, moet je soms een hele weg afleggen. Uiteindelijk zul je de Boeddha in jezelf en in anderen herkennen. Als je niet meer door de bril van oordelen kijkt, maar met je hart, dan zijn er niet meer zoveel woorden nodig. Vanuit het hart komt de herkenning en de erkenning. Het is een lange weg om steeds meer authentiek te zijn. We leren met elkaar.
Je kunt gaan merken dat het niets meer toevoegt als je meer workshops en cursussen volgt. Als lichtwerker kun je energetisch werk doen binnen een collectief veld. Dat kan een groep, een organisatie, een land of een gebied zijn. Het doel van het werk is het verhogen van de bewustzijnsfrequentie in dat veld.
Als je steeds meer in de stilte terecht komt, wordt je als het ware aangesloten op het collectieve bewustzijn.
We zijn allemaal deel van het grote Veld, het Godsbewustzijn.
Ton is gevraagd om mannen-workshops te geven in de Gazastrook, om te helpen iets van de trauma’s (bombardementen etc.) van de jonge mensen daar te helpen oplossen. Hij merkte dat je op het moment dat je instrument bent, ook gebruikt wordt.
De terugkeer van de koning en de koningin.
We komen uit een patriarchale tijd, vanuit de hiërarchie. De priester stond voor het altaar. Hij had de verbinding met God.
In de matriarchale tijd is er vaak een cirkel en is er gelijkwaardigheid. Ronde kerken werden verboden, omdat mensen dan te veel gelijkwaardig zijn.
Nergens ter wereld zijn zoveel mensen bezig met spiritualiteit als in Nederland. De collectieve ontwikkeling is de spirituele taak van Nederland. Er is heel veel aandacht voor de innerlijke weg.
Tot nu toe hadden we een koningin met een prins. Hier zit een soort ongelijkheid in. We komen nu in een tijd van gelijkwaardigheid tussen man en vrouw. De kroning staat symbool voor de ontwikkeling die we de afgelopen decennia hebben doorgemaakt rondom mannelijkheid en vrouwelijkheid. Vrouwen zijn gaan staan voor de rechten van de vrouw, feminisme en emancipatie.
We krijgen binnenkort een koning èn een koningin, dat is een archetypisch beeld. De kroning is in zekere zin een spiritueel ijkpunt voor Nederland. Een collectief ritueel waar politiek, monarchie en spiritualiteit voor even samenvallen.
Het paleis op de Dam, het hart van het land, staat al jaren leeg. Het monument op de Dam is een symbool dat verbonden is met de pijn van de tweede wereldoorlog. In de mythologie staat de koning symbool voor het hart. De aanstaande inhuldiging is een ritueel om de terugkeer van de koning te vieren.
Ton nodigt ons uit om op 29 april ’s avonds een wake te gaan doen om af te stemmen op het koningsprincipe. Om samen het collectieve veld aan te raken, toegankelijk te maken, als een manier om het bewustzijn te vergroten. (Meer informatie hierover kun je vinden op de website van Ton).
Ton is erg betrokken bij Syrië. Aleppo is één van de oudste steden van de Westerse beschaving (10.000 jaar voor Christus). In Aleppo is een berg met een enorme citadel. De tempel daar is gewijd aan de stormgod Halab uit de Sumerische traditie. Zijn partner was de godin Ishtar, godin van de vruchtbaarheid. (Ishtar – Easter verwijst naar Pasen). In Aleppo blijkt een enorm grote krachtplek te zijn met een lange geschiedenis van strijd en angst. Het is een knooppunt van handelsroutes en energetische lijnen. Er kwamen ooit drie handelsroutes bijeen: de Zijderoute uit China; de Arabische route naar Damascus en Jeruzalem, en de Europese kruisvaardersroute naar het Westen. Ton en zijn vriend hebben daar energetisch werk gedaan. Ze merkten dat je als je in een mythologische realiteit zit, er allerlei synchroniciteiten plaatsvinden.
We durven niet op te staan. We kijken vanaf de zijlijn naar het menselijk drama dat zich voltrekt in Syrië. Is het angst voor de Islam? De Islam kun je zien als een soort broedergodsdienst. Net als het Jodendom en het Christendom.
De kunst van spirituele ontwikkeling is voorbij de vormen leren kijken. Overal op de wereld zijn mannen en vrouwen precies hetzelfde. Het zijn universele principes. Er is in wezen geen verschil. Het lijkt erop dat wij denken te weten hoe het moet als het gaat om gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen. We kijken naar de Islam en zien hoe wij 50 jaar geleden waren.
Als we in de wereld dingen zien die pijn doen, die onrechtvaardig zijn, is dat in eerste instantie iets voor jezelf. Hoe kun je compassie krijgen zonder dat je de waarheid geweld aan doet. Je moet wel kunnen onderscheiden. Je moet kunnen zeggen dat iets niet klopt. Op het moment dat je wijst naar de ander, wijzen er 3 vingers naar jezelf terug.
Vaak denken wij onze handen in onschuld te wassen als we het hebben over conflicten in de wereld, maar we hebben er zelf een grote rol in gespeeld en er zelfs toe bijgedragen. Als je teruggaat in de geschiedenis, kun je daar talloze voorbeelden van vinden. We zijn eigenlijk deel van het conflict.
Op het moment dat je je vanuit het hart verbindt met het probleem, ontstaat er openheid en kun je mee gaan zoeken naar de oplossing. Het is de kunst naar situaties te gaan waar je moeite mee hebt en je daarmee te verbinden. Wat kunnen we daaruit halen?
Als je niet verbonden bent, zit je vooral in je hoofd. Dan moet er iets gebeuren, dan moeten er oplossingen gezocht worden. Als je verbonden bent, hoeft er niets.
Een belangrijk vraagstuk van deze tijd is gelijkwaardigheid tussen volwassenen en kinderen. Het onderwijssysteem, en de gezondheidszorg, zijn heel erg top-down, vanuit controle aangestuurd. Er is weinig ruimte voor jongeren om hun eigen wijsheid te volgen. Vragen als: “Wat is er nu?” en “Waar gaat het hart naar uit ?” scheppen de ruimte voor jongeren.
Ton doet een stilte-oefening met ons om de verbinding te voelen; waar zit je zelf en waar bevinden anderen zich?
Wat is de valkuil van mannen en van vrouwen in deze tijd?
De autoritaire vaders, de mannen vallen van hun voetstuk af, ze moeten naar beneden toe, hun hoofd buigen, het vrouwelijke eren. Dat is het eerste stuk van de weg van de man. Dan kunnen ze de mannelijke kant weer oppakken. De valkuil is dat mannen niet meer durven te gaan staan.
Vrouwen gingen vanuit de ondergeschiktheid de strijd aan, de weg omhoog. Mannen werden vrouwelijker, vrouwen werden mannelijker. Vrouwen zijn zoekend naar werkelijke vrouwelijkheid.
Relaties zijn de ‘hogeschool van deze tijd.’ Daar kom je alles tegen wat nog niet werkt. Relaties zijn voertuigen voor spirituele ontwikkeling. Je weet dat je elkaars spiegel bent. Je moet weten wat je wilt en wat je niet wilt en dan pas kun je je overgeven aan het hogere. Eigenlijk zijn relaties de meest geweldige manier om iets van het goddelijke te manifesteren. Van hemel en aarde.
Door de generaties heen bouwen we voort op elkaar.
Ton sluit de avond af met muziek “Gabriëlla’s song” uit de film “As it is in Heaven”. Het gaat over opstanding, gaan staan voor je waarheid, gaan staan voor wie je bent.
Meer informatie is te vinden op Tons website: www.tonvanderkroon.nl