Maarten Oversier komt vertellen over zijn praktijkervaring wat betreft de reis van de ziel.

Als regressietherapeut laat hij de cliënt terug gaan naar een situatie die de klachten veroorzaakt, het gaat vaak om een traumatische onverwachte gebeurtenis die niet geïntegreerd kan worden.

Het lichaam geeft dan signalen om je er aan te herinneren dat iets niet af is, wat pijn deed en waar niet over gepraat is.

Bij de vraagstelling, waarbij niets gesuggereerd of in de mond gelegd wordt, komen gevoelens, emoties en fysieke sensaties naar boven. Er is geen sprake van een trance-toestand, wel een diepe aandacht terwijl het waakbewustzijn blijft, de cliënt moet zich veilig voelen en in die situatie kun je alles vragen. Het ziel-bewustzijn heeft alles in detail opgeslagen.

Ook de informatie van onderzoekers naar ‘life between lives’, heeft Maarten in deze lezing verwerkt. Hij noemt enkele namen van onderzoekers: o.a. Ian Stevens, Hans ten Dam; Michael Newton. De plaatjes bij zijn verhaal zijn van zijn dochter Iris. “Zotje” de Ziel, speelt hierin de hoofdrol.

Waarom besluit een ziel om te incarneren?

Om zo snel mogelijk bij een pijnlijke ervaring te komen. Om die te ontdekken is een specifieke vraag nodig, waarbij aan de minder opvallende levens voorbij wordt gegaan.

De extreme ervaringsgebieden vind je in archetypische levens. Er is een zekere wetmatigheid te zien, je zou dat karma kunnen noemen, waarbij je door de gevolgen van je handelen in een volgend leven de andere kant van de medaille leert kennen. Van hoer naar non of andersom.

Er is geen God met een oordeel, de reflectie op de daden doet de mens zelf.

Na een leven waarin je bijvoorbeeld als soldaat je autonomie hebt weggeven, volgt een leven waarin die autonomie weer ten volle wordt gezocht, totdat beide tegenpolen elkaar als het ware snikkend in de armen vallen.

De weg van de ziel

Als de ziel zich losmaakt uit de oersoep, is er altijd een schrikmoment. De ziel blijft verbonden met de eenheid, maar ervaart een magnetische aantrekkingskracht naar dat wat ze nodig heeft. Voor de incarnatie ontmoet je je raadgevers, die niet belerend maar helpend vragen naar dat wat je wilt leren, het antwoord is een echo op dat, wat er is misgegaan.

Veel mensen zijn door kerk en oorlog hun empathie kwijt geraakt en de ziel wil dat weer laten ontwaken. Of er was een juk, en dan wil de vrijheid ervaren worden.

“Wat heb je daarvoor nodig” is dan de vraag van de raadgevers of in andere culturen de ‘wisdom keepers’ genoemd. De ziel zoekt dus vóór de geboorte zijn tegenslag op. Wil de ziel te veel thema´s aan pakken, dan wordt dat door de raadgevers afgeraden, want door de sluiers der vergetelheid kunnen we een te zwaar programma ervaren. Naar aanleiding hiervan stipt Maarten de kwestie zelfmoord aan. Wat een ziel dan zegt is: ”Verdorie, ik ben er nog!”. Op zielsniveau moet je verder met dat wat je aantrekt. De lading die door de kerk wordt opgelegd, geeft veel druk en angst, die weer generatieslang doorwerken.

Na het advies van de raadgevers gaat Zotje de Ziel een familie uit zoeken. Als er iets onaangeroerds is blijven liggen, bijvoorbeeld ’een broertje dood’, dan zoekt de ziel dezelfde familie.

Maarten vertelt over een voorbeeld, dat hij met dezelfde titel ooit eens heeft gepubliceerd. Een ziel die graag bij de lievelingszus wil zijn die nog leeft, en dan bij haar als kindje geboren wordt.

Maar ook de plek op aarde kan er toe doen, de zee, het bos, een stad of Noord-Korea.

Na de eerste Wereldoorlog zijn veel slachtoffers in de tweede Wereldoorlog, als dader geïncarneerd. Als bij het overgaan de hoofdgedachte was: “Ik moet deze oorlog winnen om dan een gelukkig leven te kunnen leiden,” dan kun je je voorstellen dat het volgend leven er een van een fanatieke SS-er wordt.

Je kunt je voorstellen dat het indoctrinatie-systeem en je geloofsovertuiging ook in zekere zin je reïncarnatie bepalen. Aan de persoon hangt een heel plaatje: de hoeveelheid broers en zussen bijvoorbeeld: als je eenzaamheid wilt meemaken en je komt in een nest van tien kinderen, dan weet je zeker dat je daar een conflict mee krijgt.

Is er vóór jouw geboorte een kindje overleden, dan heeft dat invloed op jou, het kindje dat daarna komt. Als moeder uit een arm gezin komt en heeft niet kunnen studeren, dan heb je grote kans dat haar dochter moet studeren.

Als de ziel die overtuiging wil volgen, gaan de raadgevers akkoord.

Als therapeut hoor je bepaalde overtuigingen, dan is het wijs om die te reflecteren en zo krijgt de cliënt de kans om die overtuigingen te heroverwegen.

Door ouders en grootouders komt heel veel thematiek binnen in een huidig leven; als daar eindelijk licht op wordt geworpen kan dat heel bevrijdend werken.

De ziel daalt af en gaat door verschillende lagen om uiteindelijk daar te komen waar de energiefrequentie overeenkomt met die gezocht wordt.

De conceptie is een belangrijk moment, de interactie van de vader en de moeder vormen de blauwdruk van het kind. De eenheidservaring tijdens de conceptie geeft de ziel de energie om te incarneren.

Rob Bontenbal heeft veel onderzoek gedaan naar het bewustzijn van de cel, de ontvangst van de zaadcel door de eicel, waarbij de cliënt spontaan antwoord geeft, alsof hij de cel was.

Wanneer komt de ziel in het lichaam?

Soms kijkt de ziel de kat uit de boom, soms is een miskraam nodig om als het ware ‘de deur te oliën’. Misschien wil de ziel de moeder helpen een blokkade op te heffen. Op het moment dat de vrouw weet dat ze zwanger is, is er een speciaal iets tussen moeder en kind.

De fysieke aanleg is al in de blauwdruk bepaald en DNA wordt energetisch bepaald en gestuurd door energie van vorige levens. De ziel kiest wat het nodig heeft van de fysieke gegevens van de vader en de moeder. Maarten geeft een voorbeeld van een man met een schotwond in de nier; bij een volgende incarnatie is de nier niet in orde.

De ziel passeert de sluiers der vergetelheid, drinkt uit de rivier de Lethe (in de Griekse mythologie de rivier waaruit de doden drinken om hun aardse leven te vergeten).

Nu weet je dat, als iemand je triggert, je waarschijnlijk iets uit te werken hebt uit een vorig leven, meer niet.

Een andere vorm van onwetendheid is de overtuiging dat er niets is na dit leven, waardoor je na het sterven niet begrijpt waar je bent en je ziel blijft hangen in de aura van de aarde; dit is niet bevorderlijk voor de ziel en de aarde.

Bij de indianen is de vader de representant van de zon en de moeder, de fysieke vormgever, de aarde. Ook is de vader de beschermer en de moeder de voedster. In de buik is de kleine symbiotisch verbonden met de moeder, alle gevoelens van de moeder worden door het kind ervaren. De wens voor een abortus ook, en ook hoe de moeder op de vader reageert.

Ook een overlijden in de familie tijdens de zwangerschap, of een verwachtingspatroon, zoals een zoon die de boerderij moet overnemen, worden ervaren.

Dan de geboorte: “Ach, weer een meisje”, of: “Wauw, wat een knul”, of: “Eindelijk een opvolger”, en dan het ‘traumatische’ TL-licht direct na de geboorte. De natuurlijke bevalling is een proces dat nodig is om je potentieel te ervaren. Net als een vlinder die uit een cocon kruipt, niet geholpen moet worden. Een keizersnee is een programmering voor een kind, dat, als iets niet lukt, er altijd wel ingegrepen wordt om je te helpen. Door een natuurlijke bevalling te her-beleven (rebirthing), kan dit worden geheeld. Als een kind uit huis gaat, is dat een soort tweede bevalling, het gaat vol vertrouwen in het kind of met conflicten gepaard.

De terugreis

Veel situaties in het huidige leven, zijn terug te brengen op situaties in een vorig leven, een vergelijkbare situatie vraagt om doorleefd te worden, dan ontstaat heling. Als alles doorleefd is, de vier levensstadia van het medicijnwiel gepasseerd zijn, dan volgt de dood. De ziel komt los van het fysieke lichaam, het zilveren koord laat los. Heel diep van binnen wordt herbeleefd en gereflecteerd, zonder oordeel.

Als er tijdens dit proces organen uit het lichaam worden gehaald, heeft dat impact op het stervensproces. Maarten en Ger Lodewick zijn bezig met een publicatie over dit onderwerp.

Als het lichaam hersendood is, zijn er nog 20 lichaamsfuncties intact, wij worden niet goed geïnformeerd daarover door de medische wereld. Maarten geeft een aangrijpend voorbeeld van een cliënt die afstotingsverschijnselen had bij het krijgen van een donorlever; op zielsniveau mocht hij contact maken met de donor.

Als de ziel aan de terugreis is begonnen, ontmoet hij zielsverwanten en is er een diep gevoel van bevrijding, ook probleemzielen komen schoorvoetend in beeld. Er is reflectie zonder oordeel en alles wordt opgeslagen in de Akasha-kronieken.

Ook de raadgevers komen in beeld. Is er veel ‘unfinished business’, dan werkt de rest-energie als een magneet voor een volgende incarnatie. Deze kan door paragnosten wordt gezien.

Er bestaat een methode om verloren zielsdelen terug te halen, de zogenaamde Soul Retrieval. De ziel wordt in dit proces autonomer en groeit in bewustzijn.

Ook deze lezingavond was groeizaam en droeg bij aan inzichten in onszelf, onze familieleden en situaties.
VRAGEN

Wat kan Maarten vertellen over ‘de ziel en meerlingen’?

Vaak heeft een ziel een fikse opdracht te doen en heeft een zielemaatje nodig. Een voorbeeld uit de praktijk komt uit de 1^e Wereldoorlog waar twee kameraden zwaargewond over elkaar heen liggen en elkaar beloven de ander nooit alleen te laten.

Zijn er ervaringen over incarnaties op andere planeten?

Volgens Maarten bestaan deze, maar hij zelf doet daar niet zoveel mee.

Waarom zijn er nu zoveel mensen?

Zielsenergie is net als water: je kunt uit een emmer 60 of 100 druppels halen: er is geen vastgesteld aantal zielen. Dit is een tijd met veel transformatieve energieën, die gebruikt kunnen worden om processen door te maken. Deze transformatie ‘moet’ je meemaken, het wordt nu ook hard uitgespeeld.

Wanneer zijn we klaar met terugkomen?

Als we klaar zijn met overleven en de energetische ballast is opgelost, dan kunnen we leven in harmonie, verbonden met de natuur.

De Creator wilde zichzelf zien door ons. Wij zijn zelf God, allemaal stukjes God.

We zien de manipulaties die nu bezig zijn om onze frequentie laag te houden met behulp van angst, pijn en oorlog, maar het wordt nu snel anders.

De website van Maarten Oversier is deze: www.maartenoversier.nl