Hans Stolp begint met de wens: “Dat we ons vanavond allemaal zo warm, zo open, zo kwetsbaar mogelijk met elkaar mogen verbinden, met het diepste in onszelf maar ook met de geestelijke wereld.  Dat door die warme verbin­ding de aanwezigheid van Christus Zelf heel concreet voor ieder van ons voelbaar wordt als een kracht van warmte die ons omhult, als een flits van inzicht die ons echt verder helpt of als een stille kracht van troost en bemoediging op onze levensweg. Meer dan alle woorden van vanavond hoop ik dat ieder van ons die aanraking in stilte mag ervaren en die mag meenemen naar huis als een stil geschenk.”

Alles wat wij in ons leven meemaken, ook de gewone dingen, zijn evenzovele levenslessen die ons geschonken worden om stap voor stap geestelijk te groeien.

Alle grote godsdiensten, dus ook het Christen­dom, zijn van oudsher inwijdings­scholen. Het was oorspronkelijk de bedoeling dat ze ons wilden helpen bij ons eigen weten te komen en zo geestelijk te kunnen groeien.

Waartoe leidt de inwijdingsweg?

Allereerst zal in ieder van ons het innerlijk weten gaan ontwaken. We krijgen dan van binnenuit zicht op de grote geheimen van leven en dood. Gaandeweg zullen we ook zicht krijgen op de geestelijke patronen die achter de zichtbare werkelijkheid verborgen liggen. En tenslotte, als we nog verder groeien op die weg, dan zullen we merken dat we, allemaal op onze eigen manier, helder gaan voelen, helder gaan weten, helder gaan zien, helder gaan horen.

Hoe ziet in onze tijd die inwijdingsweg eruit?

De moderne inwijdingsweg begint met de oefening in geestelijk kijken. Hiermee worden verschillende dingen bedoeld.

Kun je zo naar de ander kijken, dat je voelt, ziet en weet wat er echt in die ander omgaat? Kun je zo met de ander communiceren, dat je de ander aanspreekt op wat jij in die ander voelt en ziet? Kun je ook zò naar de ander kijken, dat je af en toe in de ander de goddelijke vonk, de goddelijke kern, de Christus in ons, ziet bewegen?

Kun je zò naar je eigen leven kijken, dat je het verborgen patroon daarachter kunt zien? Kun je ook op deze manier kijken naar alles wat er in onze wereld gebeurt?

De tweede stap op die moderne inwijdingsweg is de roeping.

Ergens in het leven word je geroepen om anders te gaan kijken, anders te gaan denken, anders te gaan leven. Wil je jouw innerlijke ja op die roeping serieus nemen en in ere houden als het aller­belang­rijkste ja van jouw leven?

In alle tradities wordt verteld over die roeping en vooral hoe het dan na die roeping gaat.

Bij de indianen wordt verteld dat de sjamaan in een droom geroepen wordt om de geestelijk leider en de genezer van zijn volk te worden. Na deze droom wordt hij geestelijk en lichamelijk ernstig ziek en moet hij zichzelf zien te genezen voordat hij echt als sjamaan kan optreden. Hij moet het donker vanuit zijn eigen kracht leren overwinnen.

In de bijbelse traditie zie je hetzelfde. Ook van Jozef wordt verteld hoe hij in een droom geroepen werd. Ook hij moet na de roeping lange tijd door het donker heen voor hij zover geestelijk gerijpt is dat hij de roeping waar kan maken.

Ook in onze tijd begint na de roeping het harde werken aan jezelf. Probeer van binnen een plek van innerlijke vrede te creëren, zodat je als het ware vanuit die plek rustig naar je emoties kunt kijken. Die plek van innerlijke vrede maakt het mogelijk anders met je emoties en anders met dingen die gebeuren om te gaan.

Lessen van innerlijke groei

Acht lessen van innerlijke groei:

1. Leer leven in het nu.

Het gaat erom dat je je emoties uit het verleden en de zorgen en de angsten voor morgen loslaat, zodat je helemaal in het moment van nu aanwezig kunt zijn. Als we helemaal met onze energie aanwezig zijn, dan gaan we voelen hoe nu, op dit moment die verbinding met de geestelijke wereld aan het groeien is.

2. Word mild en aanraakbaar.

Raak in deze zo verhardende tijd je kwets­baarheid en je gevoeligheid niet kwijt en bewaar het vermogen om ontroerd te kunnen worden.

3. Word geduldig.

4. Leer denken met je hart.

Hoe meer je denken leert verbinden met voelen, zodat het voelend denken wordt en denkend voelen, hoe meer je gaat leven vanuit het centrum tussen die beide, het hart.

5. Word je bewust van je innerlijke schoonheid.

Hoe meer je je bewust wordt van je innerlijke schoonheid, hoe meer je van daaruit de kracht ontvangt om kwetsbaar te durven zijn. Als Christus zoveel vertrouwen in ons heeft, wie zijn wij dan om steeds weer in de zelftwijfel te vervallen.

Over deze les zegt Hans: “Mij helpt het erg om in stilte mij het gezicht van Christus voor ogen te halen en dan in stilte, vaak met ogen dicht, te kijken hoe Christus mij aankijkt. En als ik dan die ogen van Christus zie, waarmee Hij naar mij kijkt, zo vol liefde, zo met een volkomen respect, begrip en aanvaarding, dan geeft het me daarna een enorme kracht. Het is als het ware alsof ik door Zijn ogen mag voelen wie ik eigenlijk ben.”

6. Leer de verantwoordelijkheid voor je eigen leven dragen.

Juist in deze tijd is het de bedoeling dat je durft te leven vanuit je eigen innerlijke kracht en weten, wat een ander ook zegt.

7. Leer de les van eerlijkheid.

Op de oude inwijdingsweg, zoals die in de voorchristelijke tijden beoefend werd in tempels, piramiden, inwijdingsscholen, was het leren van eerlijkheid één van de laatste dingen die je kon leren en moest leren. Eerlijkheid is moeilijk, want eerlijkheid houdt volstrekte eerlijkheid in. Niet iets zeggen om bestwil van de ander, maar volkomen eerlijk zijn zonder een ander te kwetsen.

8. Durf los te laten wat je niet verder kunt meenemen en wat je in de weg staat om te groeien.

Het hele leven is groeien en groeien is veranderen. En bij veranderen hoort dat je oude patronen, maar soms ook mensen die bij een vorige fase van je leven hoorden, kwijtraakt. Heb je de moed, als je voelt dat dit van jou gevraagd wordt om verder te kunnen groeien, om los te laten?

Het verdere verloop van de inwijdingsweg.

Het gaat er in het leven om het juiste midden te vinden tussen het mannelijke en het vrouwelijke aspect in jezelf, tussen denken en voelen, tussen bewust en onbewust, tussen geest en materie, tussen je ego en de goddelijke kern in jezelf, tussen de angst en die diepe vrede.

Naarmate je geestelijk groeit, zul je merken dat je dromen gaan veranderen. Je krijgt af en toe heldere dromen met allerlei sprookjesachtige elementen. Groei je geestelijk nog verder dan zul je ontdekken dat er soms ineens zomaar in je droom een stem klinkt die met gezag spreekt. Groei je nog verder, dan zul je merken dat je in je dromen je bewust bent van het feit dat je droomt en dat je bewust sturing kunt geven. Groei je nog verder, dan gaat in  je dromen de geestelijke wereld voor je open en mag je een kijkje nemen in die grotere wereld aan de overkant.

Hoe verder je groeit op de inwijdingsweg, hoe meer de geestelijke wereld stap voor stap voor jou zal opengaan. Je merkt langzamerhand dat je meer rust, meer vrede, meer vertrouwen krijgt. Je merkt dat je verandert.

De traditie vertelt dat de volgende stap opnieuw het harde werken aan jezelf wordt. Er is van binnen nog veel te zuiveren.

Vervolgens ga je veranderingen bespeuren. Je gaat heel concreet het geestelijke patroon zien en voelen  dat achter al het zichtbare verborgen ligt. Je gaat in gebed en meditatie een aanraking voelen. Die aanraking voel je soms ook op momenten dat je heel kwetsbaar durft te zijn. Je zult ook voelen dat de geestelijke wereld steeds dichterbij komt. Het innerlijke weten dat gaande­weg open gaat, wordt steeds meer de even­wichtige kern van waaruit je leeft, spreekt en handelt.

De inwijdingsweg probeert ons steeds meer boven ons ego te verheffen. De opgave van de inwijdeling is om het ego, dat wijzelf leven na leven hebben geschapen, met liefde te begroeten en te helpen genezen.

Uiteindelijk zullen we plotseling Christus, de hoogste kosmische liefdesgeest, voor ons mogen zien staan. Dit is de laatste stap op de inwijdings­weg. Zodra je die gestalte ziet, gaat je hele hart open en je voelt dat deze gestalte je Thuis is. Dan zul je mogen ervaren hoe deze gestalte in jou gaat leven en jij in Hem gaat leven. Christus in jou en jij in Christus.

Als in ieder van ons deze kosmische liefdeskracht gaat leven, door ons heen gaat spreken en door onze ogen heen begint te stralen, dan wordt deze aarde stap voor stap genezen, geheeld, opgetild naar een hogere dimensie. Dan zal er eindelijk een einde komen aan alle oorlog, aan alle verdriet, aan alle moeite. Dan zal deze aarde een plek worden waar God Zelf tussen de mensen woont en leeft.

Aan de hand van gestelde vragen komt o.a. het volgende naar voren:

Hoe ziet u de Heilige Geest?

Hans sluit zich aan bij de formulering van Greber die zegt dat de Heilige Geest het verzamelwoord is van al de inwerkingen die van de engelen naar ons uitgaan. Het is die aanraking, de stille inwerking van engelenzijde, en de manier waarop wij geïnspireerd worden om het eigenlijke doel van ons leven hier op aarde te vinden.

Hoe kan de kerk in deze tijd de jongeren bereiken?

Stel je vertrouwen niet op een instituut, maar stel je vertrouwen op al die momenten waar je in het leven het bewegen van die kosmische liefdesgeest, de Christus, ervaart. De kerk is vanavond hier, waar wij samen zoeken naar het doel en de bestemming van ons leven. Heel veel mensen worden in onze tijd tot bewustzijn geroepen. Het nieuwe Christendom wat in onze tijd geboren wordt zal een Christendom zijn zonder instituten. Het zal een verzameling zijn van mensen die innerlijk ontwaakt zijn en die zich in vrijheid verbinden met elkaar op hun levensweg. We zijn op weg naar de ver­nieuwing zoals de goddelijke wereld die in onze tijd op alle mogelijke manieren aan het bewerken is. De aarde heeft ons nu op deze nieuwe manier keihard nodig, opdat wij vanuit een innerlijk ontwaakt zijn licht en warmte naar de aarde sturen, zodat wij leren van binnenuit de aarde te genezen met de krachten die we van boven opvangen. Uiteindelijk zal de totale genezing van de aarde hieruit voortvloeien.

Je hebt een aantal godsdiensten genoemd. Waarom heb je één bepaalde godsdienst vanavond niet genoemd?

De Islam heeft Hans met opzet niet genoemd omdat daar tegenwoordig zoveel misstanden over bestaan. Helaas wordt elke godsdienst verkokerd en verdogmatiseerd. De Islam kent echter een prachtige grootse mystieke traditie. In die mystieke traditie klinkt precies dezelfde esoterische kennis door als waar we het vanavond over gehad hebben.

Waarom kon het oorspronkelijke Christendom verloren raken en nam het kerkelijke Christendom het over?

In 313 werd het Christendom officieel erkend en aan het eind van die eeuw werd het een staatsgodsdienst. Het moest zich aanpassen aan de sfeer van het Romeinse Rijk. De keizer ging deze nieuwe godsdienst gebruiken als machtsinstrument. Vanaf dat moment zijn de bisschoppen heftig tekeer gegaan tegen het oorspronkelijke Christendom. Ieder die een oorspronkelijk christelijk geschrift in bezit had, kon vermoord worden. Daarom vernietigde men ze of begroef men ze in het zand van de woestijn. In 1945, het dieptepunt van onze westerse beschaving, werden enkele geschriften in Egypte bij Nag Hammadi, gevonden. Men heeft geprobeerd die boeken verborgen te houden, maar ze beginnen in onze dagen te werken. De kerken kunnen er niet meer onder uit dat er een oorspronkelijk Christendom bestaan heeft. In dat andere Christendom waren karma en reïncarnatie bekend, man en vrouw volkomen gelijkwaardig, wist men dat ieder mens man en vrouw was,  kende men de chakra’s, wist men hoe je je kon verbinden met de kosmische energie om via je handen anderen te genezen, wist men van de verbinding met de planeten en hoe die planetenkrachten werkten.

Kennelijk heeft deze hele geschiedenis een bedoeling vanuit de geestelijke wereld. De mensheid moest zich helemaal verbinden met de materie. Nu zijn we tot op het diepste moment in de materie afgedaald. Vanuit dit dieptepunt dienen we de verbinding met de geestelijke wereld weer te gaan vinden. Het instituut kerk heeft z’n werk gedaan, werk dat nodig was. Dat werk is nu voltooid. Nu mag een nieuwe stap gezet worden naar een nieuwe en hogere vorm van Christendom, zoals het oorspronkelijk bedoeld was.

Kunt u iets meer vertellen over de gebeurtenissen in de wereld die de laatste tijd hebben plaatsgevonden?

Alle grote tradities (de Hindoetradities, de Indianen, de Maya’s, ook de tijdstabel in de Egyptische piramide) vertellen dat in de periode tussen 2001 en 2012 vanuit het allerdiepste punt, waarin de mensheid helemaal weggezonken is in materialisme, egoïsme en verharding, er een ontwaken zal plaatsvinden, waardoor de mensheid weer kan toe groeien naar een nieuw gouden tijdperk.

De Egyptische piramide noemt de datum 17 september 2001. “Dan,” staat er geschreven, “zullen er energieën naar de aarde beginnen te stralen waardoor de mens eindelijk wordt zoals die bedoeld is, een goddelijk mens.” Dit is de tijd waarin goddelijke energieën gaan werken.

De traditie zegt ook dat in dit dieptepunt al het donker onverhuld naar boven zal komen, want dan kan het pas getransformeerd worden.

Ook in je persoonlijk leven kunnen allerlei onrust, allerlei onverwerkte gevoelens onstuitbaar naar boven komen die om verwerking vragen. Wij zijn gewend om te zeggen dat de geboorte van Jezus een beslissende gebeurtenis in de wereldgeschiedenis was. Zo beslissend dat we onze jaartelling in het westen daar opnieuw hebben laten beginnen. In die eerste eeuw was Jezus alleen maar bekend bij een groepje Joden en her en der wat volgelingen over de hele wereld. Pas in de 2^e en 3^e eeuw werd zijn  naam bekender. In die eerste eeuw gebeurde exact hetzelfde wat we nu zien gebeuren. De hoge energieën van de Christusgeest beginnen door de mens Jezus heen te stralen en te werken. Maar in diezelfde tijd zie je het Romeinse Rijk vervallen van kwaad tot erger.

In onze tijd zullen we hetzelfde zien gebeuren. De nieuwe energieën gaan stromen en raken ons allemaal onstuitbaar aan. Als we ons ervoor openen, komen we allemaal op die inwijdingsweg tot innerlijke groei. We zullen tegelijk zien hoe het kwaad onverhuld naar boven komt en een plek krijgt. De bedoeling is dat we over  heel de aarde binnen alle grote tradities een netwerk van mensen opbouwen die vertrouwen en weten. Dit is de tijd van de grote overgang, van de geboorte van een nieuwe wereld, een nieuwe aarde en een nieuwe mensheid. Die geboorte gaat echter door de geboorteweeën heen. Om die geboorteweeën te kunnen verdragen is dat netwerk nodig van mensen die weten en vertrouwen wat er ook gebeurt. We worden allemaal dringend door de geestelijke wereld uitgenodigd om deel te nemen aan dit lichtweb, nu het op aarde gaat spannen.

Het is geen toeval dat de Twin Towers en het Pentagon zijn getroffen, de economische en de militaire macht van Amerika en van het westen.

Op dit moment is er ook sprake van dat er een geestelijke muur valt, de muur tussen oost en west. Dat betekent dat oost en west die tot nu toe een verschillende evolutieweg en een verschillende evolutieopdracht hadden, zich nu moeten gaan verbinden tot één mensheid.

Door deze aanval worden oost en west met elkaar geconfronteerd. Is het westen bereid om te luisteren naar de spirituele rijkdom die het oosten aan het westen te schenken heeft, zodat het westen bevrijd wordt uit die wurgende beknelling van het materialisme? Wij mogen omgekeerd het oosten het vermogen schenken om op een zinnige manier te leren omgaan met de materiewereld.

Zijn we bereid van elkaar te leren en met elkaar te groeien naar één mensheid?

Dat is de grote opdracht.

Hans besluit deze avond met de wens:

“Dat wat er in stilte aan ieder van jullie bewerkt is, een klein beetje vertrouwen misschien, een klein beetje inzicht, een klein beetje begrip, een klein beetje loslaten; wat ook, dat dat gezegend mag worden. En dat je vannacht en de komende dagen zult voelen: er is iets gebeurd, iets aangeraakt. Laat het maar werken en gebeuren en neem dat dan voor jezelf mee als het eigenlijke geschenk van deze avond.”