Inleiding

Onze Aarde wordt al vele eeuwen lang overspoeld door leed. Ieder van ons is in meer of mindere mate wel ergens getraumatiseerd geraakt. Dat kan in de loop van dit leven gebeurd zijn of in één van onze talloze vorige levens. In de eindtijd waarin we ons nu bevinden, is het van groot belang dat al onze trauma’s worden geheeld en opgelost. Daar kunnen we tijdens onze incarnatie op aarde aan werken. Tegelijkertijd is het een hele geruststelling dat dit proces ook na onze stoffelijke overgang gewoon doorgaat. Nadat we ons fysieke lichaam hebben afgelegd, worden we in zogenaamde heelkamers liefdevol opgevangen en verzorgd. Thea Terlouw vertelt op integere wijze over wat zij zelf heeft mogen ervaren over hoe dat in zijn werk gaat. Dat deed ze in een bijzonder vraaggesprek met Coen Vermeeren. Dat het thema heel veel mensen aanspreekt, bleek wel uit de enorme opkomst. Het was ook echt weer zo’n avond met een fantastische energie en ook een hele bijzondere boodschap. Als we ons namelijk weer bewust kunnen worden van wie we zijn en waar we vandaan komen, zijn we samen in staat om schitterende velden van licht te creëren om de vele liefdeloze aspecten op aarde te transformeren. Deze weg hoeven we niet alleen af te leggen, dat doen we samen. Samen met alle andere levende wezens op aarde, samen met onze geestelijke begeleiders en samen met onze galactische broers en zussen.

Thea Terlouw: als kind al ’anders’

Als kind was Thea Terlouw zich al bewust van een wereld die anderen niet konden waarnemen. In het gezin waarin ze opgroeide, was daar echter niet veel begrip voor. Toen ze een jaar of vier was, kwam ze op een dag met de mededeling dat ‘ome Henk dinsdag dood gaat.’ Zelf zegt ze daarover ‘ik moet het gezien of gevoeld hebben, maar vond het als kind totaal niet erg omdat ik wist dat hij naar huis ging’. Haar moeder vond het allemaal maar eng. Op een gegeven moment heb je dan als kind al vrij snel door wat je wel en niet kunt laten zien, met als gevolg dat je leert om heel veel weg te stoppen. Haar talent heeft zich dus lange tijd niet kunnen ontwikkelen. Vooral in de periode dat ze als beeldend kunstenares actief was, ontdekte ze dat ze in de kunstenaarswereld weer meer zichzelf kon zijn. Na het overlijden van één van haar kinderen en de diepe crisis die daar op volgde, werd er iets opengebroken wat al die jaren op slot had gezeten. Het was ook in deze periode dat ze haar bijzondere talent opnieuw ontdekte en geleidelijk aan begon haar begaafdheid zich te ontwikkelen. Thea Terlouw kwam er achter dat ze niet alleen helderziend, maar ook helderhorend en heldervoelend is. Met de hulp van fantastische begeleiders werd zij stap voor stap gebracht naar daar waar ze moest zijn. Zeven jaar lang kreeg ze een opleiding in de geest en heeft ze de tijd gekregen om haar eigen vorige levens uit te werken en op te schrijven. Een gigantische klus waarin ze heel veel te weten is gekomen over de weg die wij als mens door vele levens heen volgen. In deze periode is ook de basis gelegd voor haar werk als hulpverlener waarin ze andere mensen is gaan helpen om de diepere oorzaken van ziektes op te sporen. Dat deed ze onder andere door ervaringen uit vorige levens te onderzoeken. Ook richtte ze zich op de opvang van mensen met een bijna-doodervaring, het begeleiden van kinderen, en heeft ze vele jaren aan stervensbegeleiding gedaan. Het heeft haar een schat aan kennis opgeleverd die zij graag met een breed publiek wil delen.

De cyclus van leven en dood

In de periode dat ze stervensbegeleiding deed, leerde Thea Terlouw een aantal mensen heel goed kennen. Eén van die mensen was Margreet, een dame op leeftijd waarmee ze een intense band kreeg. Vlak voor haar overlijden zei Margreet dat, als ze eenmaal aan de andere kant was, ze graag wilde laten weten hoe het daar is. Na het overlijden van Margreet kreeg ze steeds opnieuw de aandrang om naar Ierland te gaan. Via allerlei zachte duwtjes is ze daar uiteindelijk ook echt naartoe gegaan en werd ze geleid naar het Ierse schiereiland Dingle. De sluier is daar heel dun, de energie heel hoog en zuiver. Ze werd gebracht naar een steencirkel en kreeg daar een bijzondere ervaring. Alhoewel het landschap zichtbaar kaal was, stond ze ineens op een open plek in een bos en zag ze allemaal druïden in de cirkel. Later verscheen ook Margreet aan haar. Ofschoon Margreet in de 80 was toen ze overleed, stond ze nu op een groene heuvel voor haar als vrouw van een jaar of 30. Het zijn deze wonderlijke ervaringen die je kunt delen, maar niet kunt verklaren hoe het werkt. Margreet begon te vertellen over haar leven na de dood en Thea is gaan schrijven. Zo is het eerste boek ‘De cyclus van leven en dood’’ ontstaan. Als Thea gaat schrijven, ziet ze om haar hand een zilveren hand komen. Voor Thea is die zilveren hand een teken geworden dat haar laat weten dat de afstemming zuiver is. Iets wat voor haar erg belangrijk is; ze zegt dan ook: ”Het is nogal wat om je aan dit soort dingen over te geven, zeker omdat je alleen maar pure waarheid wilt opschrijven.”

Contact met buitenaardsen

Na het verschijnen van haar eerste boek, is Thea, op uitnodiging van een vriendin, een maand naar Portugal gegaan. Deze vriendin was ervan overtuigd dat ze Thea een ‘Anta’ (hunebed) moest laten zien. Bij dat enorme hunebed ontmoette Thea een buitenaardse man. Het voelde als thuiskomen. Omdat het zo’n wonderlijke ontmoeting was, heeft het enige tijd geduurd voordat ze het aan iemand durfde te vertellen. Haar toenmalige uitgever wilde er helemaal niets van weten. Ondertussen hield het contact met deze buitenaardse man stand en een tijdlang ontving Thea ook lessen van hem, lessen die Thea ook op schrift stelde. In eerste instantie deed ze er verder niets mee, totdat Bram Vermeulen op haar pad kwam. Bram Vermeulen heeft haar uiteindelijk over de streep getrokken om de informatie naar buiten te brengen. “De wereld heeft het nodig”, was zijn stellige overtuiging. De bescheidenheid zelve zegt Thea daarover: “Je ontvangt informatie, schrijft het op, maar wat weet je nou over wat je wel en niet met de wereld moet delen? Ik wist het echt niet. Zeker omdat het over buitenaardsen ging, was ik daar zelf in die tijd nogal terughoudend in.” Gelukkig merken we dat de tijden nu aan het veranderen zijn en dat er steeds meer mensen en vooral ook kinderen zijn die weten dat ze niet van hier zijn. Bram Vermeulen zou meewerken aan haar boekpresentatie, maar zijn tijd op aarde was te kort. Wel maakte hij nog het televisieprogramma ‘In den beginne’, waarin hij een andere versie van het scheppingsverhaal vertelt en waarin nadrukkelijk ook buitenaardsen betrokken zijn. In die tijd was dat behoorlijk revolutionair. In 2007 verscheen het tweede boek van Thea Terlouw: ‘Een cirkel doorbroken; sterrenvolken, lichtsteden en de nieuwe aarde’.

Angst voor de dood: hel en verdoemenis bestaan niet.

Door haar werk in de stervensbegeleiding en een aantal zelfdodingen in haar nabije omgeving, zag Thea Terlouw dat de angst voor ‘hel en verdoemenis’ bij veel mensen nog zeer levend is. Van haar vaste begeleider Leviahnarah kreeg ze door dat ze in de sferen in de rij staan om hun verhaal te vertellen. Ook daar zien ze dat er hier op aarde nog zoveel misverstanden bestaan over thema’s als zelfdoding en euthanasie. Het zijn zaken waar de medische wetenschap ook behoorlijk mee worstelt, kijk maar naar de hele discussie over orgaandonatie. Wanneer is iemand nu echt dood? Wat betekent mens zijn? Daar zijn behoorlijk wat meningen over en het meest recente boek van Thea Terlouw ‘De Heelkamers’ zou in die zin heel wat misverstanden uit de weg kunnen helpen. Ook kan het boek een alternatieve visie aanreiken, waar meer troost uit te halen valt dan uit het reguliere verhaal dat we te horen krijgen. De grootste les die Thea uit haar contacten met overledenen wil delen, is, dat hel en verdoemenis niet bestaan, net zo min als straf en veroordeling. Een heel belangrijke boodschap, zeker in de chaotische tijd die wij in ons fysieke lichaam op deze Aarde doorbrengen. Het is van onnoemelijk groot belang dat we de angst voor de dood kunnen loslaten en transformeren. Zelfs de paus schijnt onlangs te hebben bevestigd dat een plaats waar ‘zondaars’ eeuwenlang moeten lijden, niet bestaat en dat er voor iedereen die berouw toont vergiffenis bestaat, aldus Coen Vermeeren. Thea vult aan: “Voor mij is de hel hier op aarde, omdat er zoveel plekken zijn waar afschuwelijke dingen hebben plaatsgevonden en op sommige plekken helaas nog steeds plaatsvinden. Dat is iets wat heel snel moet gaan veranderen.” In de readings, die ze heeft gegeven, heeft ze zelf nogal wat leed gezien. “Als je zoveel te zien hebt gekregen, is het ook niet zo gek dat je op een gegeven moment moet stoppen met het geven van readings” aldus Thea.

Helen van trauma’s

Trauma’s: we hebben ze allemaal. Trauma’s kunnen gerelateerd zijn aan oorlogen, mishandeling, seksueel geweld, onderdrukking of occulte rituelen. Veel van deze zaken komen nu aan het licht. Om trauma’s te helen, zijn er speciale centra in de sferen die we heelkamers noemen. Heelkamers zijn plaatsen waar we, na het overgaan, naartoe worden gebracht om te helen van de vaak zware ervaringen die we als fysieke wezens in talloze incarnaties op Aarde hebben meegemaakt. Heelkamers zijn er in vele soorten. Iemand die bij een auto ongeval plotseling om het leven komt, wordt naar een andere ruimte gebracht dan iemand die overlijdt aan kanker. Voor baby’s en kinderen zijn er speciale plekken waar één op één voor ze gezorgd wordt. Het maakt niet uit waaraan je overlijdt, ieder mens gaat na zijn overgang naar een heelkamer die past bij zijn of haar afstemming. Omdat het de laatste jaren zoveel voorkomt, zijn er in de dimensies voor euthanasie en zelfdoding specifieke plekken gecreëerd waar deze zielen liefdevol worden opgevangen. Heelkamers bezoeken we ook in onze slaap, we worden dan in ons lichtlichaam meegenomen om stukken te helen. Er zijn tegenwoordig steeds meer mensen die zich daar bewust van worden. Er is ook zoveel hulp van de andere kant voorhanden. Je kunt die hulp gewoon vragen. Omdat we in een eindtijd leven met zoveel crises en chaos, wordt er op andere manieren gewerkt dan eeuwen geleden. Het aantal heelkamers is de laatste jaren ook enorm uitgebreid om alle mensen die slachtoffer zijn van oorlogen, natuurrampen en ander geweld op te vangen.

Bijna dood ervaringen en de tunnel van licht

Bijna alle mensen die een Bijna Dood Ervaring (BDE) hebben meegemaakt, spreken over een tunnel van licht die ze te zien kregen. Thea Terlouw heeft zelf twee keer een BDE meegemaakt en kan dus uit eigen ervaring bevestigen dat ook zij een tunnel van licht zag. Het is een ervaring geweest om nooit meer te vergeten. Zelfs haar eigen moeder, die nergens iets van wilde weten, heeft een BDE mogen ervaren en daarmee de angst voor de dood kunnen overwinnen. Pim van Lommel heeft baanbrekend onderzoek verricht op het gebied van BDE’s. In zijn boek ‘Eindeloos bewustzijn’ doet hij daar uitgebreid verslag van. Thea Terlouw heeft jarenlang mensen bijgestaan die een BDE hebben ervaren. Ervaringen die nog te vaak door artsen afgedaan worden als bijwerking van medicatie. Ook vanuit de omgeving van patiënten is niet altijd evenveel begrip. Gelukkig ontstaat er steeds meer draagvlak en kunnen meer en meer mensen met hun ervaringen naar buiten treden zonder voor gek verklaard te worden. Door de toenemende instroom van lichtkracht, komt er collectief steeds meer goedheid los, goedheid die te lang afgekneld is geweest. Dat leidt echter ook tot een toename van polariteit. Door de toenemende afstand tussen de mensen die angstvallig vasthouden aan het oude vertrouwde en de mensen die kiezen voor loslaten en uitzuiveren, worden veel zaken op het scherpst van de snede gezet. Je ziet aan de ene kant dat de zalen waar Thea komt spreken steeds voller zijn en aan de andere kant dat maatschappelijke systemen steeds meer moeite doen om het te ontkrachten. Steeds meer mensen, waar onder ook veel kinderen, getuigen van het zien van lichtgestalten in de omgeving van mensen vlak voor hun overlijden.

Omdat mensen die in coma liggen ons gewoon kunnen verstaan, heeft het ook wel degelijk zin om gevoelens uit te spreken, herinneringen te delen en verhalen voor te lezen. Lichamelijk contact, in de vorm van liefdevol een hand vasthouden, kan niet alleen heel geruststellend zijn maar kan ook de angst voor de dood wegnemen. In de periode dat Thea Terlouw stervensbegeleiding deed, heeft ze geleerd hoe waardevol het kan zijn om na iemands overlijden geestelijke bloemen te sturen. Rozen vertegenwoordigen bijvoorbeeld een hele hoge liefdesenergie. De tuinen die je altijd rond de heelkamers ziet, staan ook altijd vol met rozen, lavendel en allerlei andere prachtige bloemen. Om iemand geestelijke bloemen te sturen, visualiseer je een bloem of boeket en je vraagt aan je begeleiding of ze dat naar de betreffende persoon willen sturen. Het klinkt misschien gek, maar weet dat het ontvangen wordt. Er is wel een ‘maar’. De zus van een mevrouw die ooit door Thea begeleid is tijdens haar proces van sterven, bleef haar overleden zus maar geestelijke bloemen sturen. Een paar maanden later kreeg Thea contact met de overleden zus die haar vroeg of ze er alsjeblieft voor wilde zorgen dat haar zus geen bloemen meer wilde sturen, want ze kwam er in om. Geestelijke bloemen vergaan namelijk niet. Doe het, maar overdrijf het dus niet. Het is een mooie liefdevolle manier van verbinding maken met hen die zijn heengegaan.

Trauma’s helen van kinderen en de bijzondere rol van Toon Hermans

Omdat we in een eindtijd leven, is er meer dan ooit liefdevolle hulp aanwezig om gestapelde trauma’s van dit leven en andere levens te helen. Dat geldt in het bijzonder ook voor het leed dat kinderen wordt aangedaan. Denk alleen maar aan de kinderen die gedwongen worden om als kindsoldaten te vechten of te werk worden gesteld in fabrieken. Mensen die na hun overlijden een bijzondere rol vervullen in het helen van kindertrauma’s zijn Toon Hermans en zijn grote voorbeeld Popov. Toon Hermans is in zijn aardse leven een cliënt van Thea geweest. Thea vertelt dat ze een prachtige vlindertuin in de kindersfeer te zien kreeg waar zeer beschadigde kinderen worden opgevangen. Kinderen die om wat voor reden totaal onbereikbaar zijn door wat ze hebben meegemaakt. Dat kunnen kinderen zijn die zulke zware oorlogservaringen hebben gehad, dat zij ook na hun overlijden nog volledig in shock zijn en niet in staat tot enig contact. Of kinderen die slachtoffer zijn geweest van pedofilienetwerken. Deze kinderen worden zo liefdevol opgevangen. Keer op keer zag je Toon Hermans terug keren naar die vlindertuin om met een lach en een traan te proberen weer contact met de kinderen te maken. Dat kost heel veel tijd en even zoveel geduld, maar heel langzaam zag je sommige kinderen toch ontdooien. Wat een rijkdom is het om te weten dat we na onze overgang door kunnen gaan met onze passie. Wat we hier op aarde hebben opgebouwd gaat niet verloren, je mag je ontwikkeling in de sferen gewoon voortzetten. Een prachtige troostvolle gedachte.

Lichtsteden als ontmoetingsplaatsen voor uitwisseling en groei

In de hogere fijnstoffelijke lichtrijken bevinden zich lichtsteden. Elke lichtstad ziet er weer anders uit. Mensen die de lichtsferen doorlopen en naar de hogere lichtsferen toe groeien, kunnen naar een lichtstad gaan waar zij hun eigen specifieke afstemming op hebben. Lichtsteden kun je ook tijdens je slaap bezoeken. Ook wezens uit andere dimensies bezoeken deze lichtsteden. Het is prachtig om de grote verscheidenheid aan wezens te zien die elkaar daar in de lichtsteden ontmoeten. De eenheid in die verscheidenheid te zien, doet heel erg goed. Het zou een voorbeeld moeten zijn voor hoe het er hier op aarde ook uit zou moeten gaan zien. Er zijn steeds meer mensen met een afstemming op lichtsteden waar zij lessen ontvangen, kennis uitwisselen en waar ze kracht opdoen. Ieder van ons heeft wel eens meegemaakt dat je worstelt met een thema en dat je na een nacht slapen ineens helder wakker wordt en weet wat je te doen staat. Het kan heel goed zijn dat je dan hulp van buitenaf hebt gekregen. Lichtsteden zijn er niet altijd geweest, ze horen echt bij deze eindtijd. Er waren wel moederschepen, maar die waren lang niet zo groot vergeleken met deze enorme plaatsen. Thea zelf is vooral bekend met de Andromedaanse, de Arcturiaanse en de Pleiadische lichtstad. De Pleiadische lichtstad lijkt voor veel mensen ook het eerst toegankelijk, omdat velen van ons aan het begin van de 26.000 jarige cyclus daar vandaan gekomen zijn.

Astrale sferen en Lichtsferen

Het is gangbaar om uit te gaan van zeven lagere astrale sferen en zeven hogere Lichtsferen. Tussen elke sfeer bevinden zich overgangsgebieden. Tussen de zeven lagere en hogere sferen bevinden zich drie schemersferen met elk ook weer hun eigen overgangsgebieden naar een volgende sfeer. We weten uit meerdere bronnen dat de aarde op weg is naar een hogere frequentie. Dat leidt voor veel mensen tot een versnelde bewustwording. Ook in de sferen zelf verandert er veel. Het goede nieuws is dat de onderste twee sferen nu opgelost zijn. De zielen die daar verbleven zijn òf opnieuw op aarde geïncarneerd om versneld een aantal leerprocessen te ondergaan, òf zijn doorgegaan naar galactische herstellingsoorden. Daar worden ook heel veel zielen naar toe gebracht die hier helemaal niet vandaan komen en de duisternis hebben gediend. In één van die galactische heelkamers zag Thea een man die op Gandhi leek. Sterker nog: hij was het. In principe zie je er na je overgang niet meer zo uit als in je aardse leven, maar Gandhi vertelde dat mensen hem op deze manier kennen. Als hij zich zo laat zien, is het voor iedereen gewoon makkelijker om zijn hulp te aanvaarden. Het oplossen van de onderste sferen heeft de weg vrijgemaakt voor de versnelde toestroom van hoog frequent licht naar de aarde. Door die toenemende instroom van licht, kan veel wat niet op liefde gebaseerd is niet langer blijven bestaan. Dat betekent dat we met zijn allen verder kunnen. De lagere sferen die met de aarde verbonden waren, hielden namelijk de totale planetaire frequentie laag. Dat die planetaire frequentie nu aan het toenemen is, heeft te maken met het instromen van licht en het oplossen van de onderste lagere frequenties. De basis van bewustzijn is op aarde nu zo hoog dat er ook wezens naar de aarde toe kunnen komen die hier voorheen niet konden zijn. Als je dat mag zien, word je blij. Lange tijd lukte het deze lichtwezens niet om ons te bereiken, omdat de energie hier op aarde veel te zwaar was. Besef dat het daarom voor ieder van ons enorm van belang is dat we alles wat in ons nog verduisterd is aan het licht brengen en de weg van zuivering gaan. Voor de één zijn dat zwaardere stukken dan voor een ander, maar besef dat er hulp is. Uiteindelijk doen we het met zijn allen en zijn we samen op weg naar die steeds hogere frequenties van licht. Iedereen heeft persoonlijke begeleiders die altijd voor je klaar staan en precies datgene op je pad leggen waar jij aan kunt groeien. Extra hulp kun je vragen. Vooral de Andromedaanse heelmeesters willen graag helpen: geef ze toestemming.

Een kleine greep uit de vele vragen die gesteld zijn:

“Je vertelde dat je ook op andere planeten bent geweest, kun je daar iets meer over zeggen?

Dat zijn meerdere ervaringen geweest. Op dit moment ben ik aan het schrijven over een plek waar zwaar getraumatiseerde zielen naar toe worden gebracht. Ik ben daar zelf een paar keer naartoe gebracht en kan die plek nu in de geest bezoeken. Er wonen daar letterlijk andere wezens. Een deel van deze planeet is gericht op de sterrenzaden die vanuit een totaal andere planeet de duisternis zijn ingegaan en naar de aarde zijn gekomen. Zij hebben op zich genomen om verschrikkelijke dingen te ondergaan en zo mee te helpen aan de grote transformatie. Veel van deze beschadigde zielen gaan naar deze planeet, die vele malen groter is dan de aarde. Boven het water hangen hersteloorden in enorme bollen. Er zijn mensen die me misschien voor gek verklaren, maar dit is wat ik te zien krijg. Er zijn daar ook tempels waar bijvoorbeeld baby’s naar toe gaan die ritueel geofferd zijn.

Ten tijde van de tweede wereldoorlog heb ik samen met vele anderen boven de concentratiekampen gewerkt om de zielen op te vangen van mensen die daar stierven. Dat was enorm zwaar werk. Het gebeurde dan ook regelmatig dat onze emmer vol was en dat wij ook naar deze groene planeet gingen om hiervan bij te komen. Ik ontdekte dat ik als kind al tekeningen maakte van deze planeet. Van Andromeda weet ik ook bepaalde stukken, maar daar is het zo immens groot dat ik dat niet zo even uit kan leggen. Er komt een tijd dat veel meer mensen in staat zullen zijn om andere planeten te bezoeken. Bedenk ook dat er in het universum oneindig veel planeten en sterrenstelsels zijn en dat er heel veel andere beschavingen leven. De meeste van ons hebben hier totaal geen herinneringen aan. Als je zelf wel in staat bent om van de ene planeet naar de andere te gaan, dan weet je hoe moeilijk het is om het in aardse taal uit te drukken, laat staan dat je uit kunt leggen hoe het kan. In de lichtsteden zijn er steeds meer mensen die onderricht krijgen om dat straks naar de aarde te brengen. Kennis over waar we vandaan komen, over vrije energie en nieuwe transportsystemen. Die kennis hebben we keihard nodig, omdat we ook wel een heel eind zijn weggezakt. Het is nooit de bedoeling geweest dat het zo erg zou worden. Grote veranderingen zitten er aan te komen. Laten we dus vooral vertrouwen houden, werken aan onszelf en met name ook heel zuinig zijn op alle kinderen die het nieuwe weten al in zich dragen. Zij zijn het die ons daar straks over kunnen gaan vertellen en ons de weg zullen wijzen naar een nieuwe aarde.

Coen Vermeeren vertelt dat hij onlangs een mailtje kreeg van een 22-jarige student aan de TU Eindhoven. Hij had het werk van Tesla bestudeerd en vroeg of Coen naar zijn werk wilde kijken. Het was één en al herkenning. Vrije energie bestaat gewoon en het idee dat we misschien vanuit onze lichtlichamen al langer contact hebben en elkaar in de nachtelijke uren ontmoeten om te werken aan de implementatie van vrije energie geeft zo’n intens gevoel van vreugde. Maar de wereld waarin we nu leven is nog niet zover. Op veel universiteiten is vrije energie nog steeds onzin, in de ogen van veel wetenschappers bestaat het gewoonweg niet. Jonge mensen zoals deze student uit Eindhoven zijn de ware lichtpuntjes in een wereld waar zoveel chaos is. Ondanks dat veel mensen die wakker zijn, zitten we met zijn allen nog wel in een systeem waarin de meerderheid zegt dat het allemaal maar onzin of bijgeloof is. We zijn op allerlei manieren versluierd geraakt en er zijn heel veel dingen die we normaal zijn gaan vinden, maart die in wezen helemaal niet normaal zijn. Die versluiering wordt langzaam weggenomen en er is een enorme omwenteling op komst. Het liefst zouden we onmiddellijk verandering willen, maar dat gaat helaas niet. Alles gaat met de weg der geleidelijkheid om iedereen ook de gelegenheid te geven zich aan te passen.

“Ik werk in een hospice waar veel met sedatie wordt gewerkt. Heeft dat invloed op hoe mensen de overgang maken?”

Vooral als er veel pijn is, kan het geven van pijnbestrijding nodig zijn. Weet dat mensen ook dan nog steeds bereikbaar zijn. Ook al merk je het niet, ze voelen je aanwezigheid en zijn in staat je te horen. Volg hierin altijd je eigen intuïtie en kijk wat je voor de ander kunt doen. Het is fantastisch dat we mogelijkheden hebben om pijn te verlichten zolang we het maar bewust gebruiken. Er zijn mensen die absoluut geen medicatie of verdoving willen nemen vanuit het idee dat ze zo helder mogelijk willen blijven. Dat kan. Ook zijn er mensen die medicatie weigeren vanuit het idee dat ze moeten lijden. Dat laatste is ingeprente angst. De schaduwwereld leeft van de trilling van angst, eeuwenlang heeft het zich met onze angst kunnen voeden. Als wij onze angst kwijt raken, heeft het ons ook niet meer in zijn macht. Mensen die de angst voorbij zijn, gaan vaak een heel ander leven leiden. We zijn ons lang niet altijd bewust van onze angsten omdat het zo lang een onderdeel van ons leven is geweest. De angst die we in ons dragen, is zeer zorgvuldig aangelegd door de tegenpartij.

“Als de laagste dimensies van haat opgelost zijn, hoe kan het dan dat er nog zoveel ellende en oorlog op de aarde is?“

Er zijn nog steeds mensen die dingen doen waardoor ze echt niet naar de lichtsferen kunnen. Deze mensen gaan na hun overlijden naar de grote centrale zon en worden daar als het ware ‘gerecycled’. Waarschijnlijk zijn ze daarom ook zo bang. Er zijn nu eenmaal nog heel veel mensen geïncarneerd die nog een kans hebben gekregen om het goede te doen. Het geweld, in welke vorm dan ook, moet echt gaan stoppen. Steeds meer mensen voelen dat ook en kiezen voor liefde en verdraagzaamheid. Oorlogen, geweld, pijn en angst hebben eeuwenlang zoveel energie opgeleverd waar duistere krachten nog steeds van profiteren. Het goede nieuws is dat er al langere tijd hulp gaande is. Die hulp wordt ons geboden door wat we voor het gemak nu even ‘het zilveren legioen’ noemen. Het zilveren legioen bestaat uit vele afdelingen die allemaal bezig zijn om de versluiering te verzwakken en buiten werking te stellen waardoor mensen weer bij hun positieven komen en wakker worden. Vooral de afgelopen maand zijn ze op verschillende plekken op de aarde bezig geweest. Waarschijnlijk zijn dat ook plekken waar ufo’s gezien worden. Het zijn plaatsen waar bijvoorbeeld veldslagen hebben gewoed of waar occult bloedvergieten is geweest. Het is allemaal voeding geweest voor de schaduwwerelden en zijn archonten. Tegenwoordig zijn er mensen die veranderingen in energie kunnen meten. Zij bevestigen dat tal van deze plekken daadwerkelijk schoon gemaakt worden. Dit is bijvoorbeeld letterlijk gebeurd in Armenië waar tijdens de eerste wereldoorlog de slag bij Gallipoli plaatsvond. De man die daar was gaan meten, belde juichend op en vertelde dat hij kon meten dat de zwaarte daar al aan het zakken was! Al deze plekken moeten ook wel worden opgeschoond, omdat ze anders de frequentie van angst vast blijven houden. Ook militaire begraafplaatsen hebben de bijzondere aandacht van lichtwerkers, omdat dit ook velden zijn waar de angstrilling heel hoog is.

Eén van de redenen waarom mensen leven na leven konden blijven terugkeren in de onderste sferen van haat, is dat mensen lange tijd niet verplicht waren hun levensboek te lezen en van daaruit te leren. Hierdoor kon karma op karma gestapeld worden. Dat is nu anders: door veranderingen in de overgangswetten is elke ziel die in de geestelijke wereld aankomt nu verplicht om zijn of haar levensboek te lezen. Als je dus bepaalde bagage hebt, zul je de consequenties daarvan nu echt moeten gaan dragen. Vanaf ongeveer eind jaren ‘90 is die omslag geweest. Iedereen die nog voor die tijd geboren is, is nu bezig met de keuze of ze wel of niet voor het licht gaan.

Er is onlangs een belangrijke energiepoort in Syrië bevrijd. Veel oorlogen worden om die energiepoorten gevoerd. Net als het menselijke lichaam kent de aarde ook acupunctuurlijnen die ook wel leylijnen worden genoemd. Waar zij elkaar kruisen, ontstaan enorme vortexen. Door oude beschavingen werden deze krachtplekken al als heilig beschouwd en door de eeuwen heen hebben zich rond deze plekken mensen verzameld om sacrale rituelen en gebeden uit te voeren. Het zijn ook vaak plekken waar kerken zijn gebouwd. Op het moment echter dat de duisternis enorm de overhand kreeg, is de energie op deze krachtplekken door middel van vaak bloedige rituelen omgedraaid. Letterlijk hebben ze de vortex de andere kant op laten draaien. Aan het swastika teken van Nazi-Duitsland kun je dit ook zien. De Swastika is van oorsprong het zonne- en levenssymbool vanuit de Indiaanse traditie. Dat symbool is gekaapt en omgedraaid. Lees ook David Icke, hij staat bekend als complotdenker, maar hij heeft het de laatste jaren toch vaak behoorlijk juist gehad. David Icke zegt dat alles wat ze jou in de wereld willen verkopen is omgedraaid. Krijg je een bepaalde waarheid vanuit het systeem te horen en het maakt daarbij niet uit of dat vanuit de politiek, de religie of de wetenschap is, als ze zeggen: “Zo zit het in elkaar,” draai het dan maar eens 180 graden om. Dan kom je waarschijnlijk veel dichter bij de waarheid. Door steeds bewuster te worden en te groeien in bewustzijn, kunnen we samen het draagvlak creëren voor onze helpers uit de lichtsferen. Zonder dat draagvlak kunnen zij het werk hier op aarde niet samen met ons doen. We hebben elkaar meer dan ooit nodig om onszelf en de aarde te zuiveren.

“In hoeverre hebben zielen een keuze in waar ze na hun overlijden heengaan?”

Het is letterlijk onze geestelijke afstemming die bepaalt waar we naar toe gaan. Dat is voor iedereen anders. Mensen die verschrikkelijke dingen hebben gedaan, kunnen niet direct naar het licht. Dat zou ook niet rechtvaardig zijn. Kinderen gaan wel altijd naar het licht. Als je naar de plek van je afstemming gaat, is het wel zo dat je binnen die afstemming bepaalde keuzemogelijkheden hebt. Samen met je gidsen ga je bijvoorbeeld kijken naar wat je in een volgende incarnatie zou willen leren en welke levensopdracht daarbij zou passen.

“Welke impact heeft de enorme hoeveelheid lichtenergie die op dit moment naar de aarde wordt gestuurd op het menselijk lichaam?”

Veel mensen hebben behoorlijk wat oude klachten die nu ineens naar boven komen. Dat kunnen klachten van allerlei aard zijn en kunnen ook klachten zijn uit vorige levens. Waar heel veel licht is, kan immers geen duisternis meer zijn. Alles wordt in het licht gebracht. Zelf heb ik de afgelopen week nogal veel moeite met lopen, omdat ik in vorige levens nogal eens gemarteld ben. Het is een hele klus om dat te transformeren. Als blokkades oplossen en trauma’s vrij komen, dan kun je daar best even goed ziek van zijn. Vergelijk het met een homeopathisch middel: in eerste instantie verergert de klacht vaak voordat het uiteindelijk oplost. Alles wat we op aarde aan oude trillingen los kunnen laten, hoeven we niet mee te nemen als we overgaan.

“Hoe zien jullie God?”

Als een gigantisch licht, de Albron, het Ene. Niet als het beeld van een man op een troon die oordelend met een vingertje wijst. Er zijn mensen die schrijven over allemaal lichtvonkjes die samen een heel groot lichtlichaam vormen. Dat is een mooi beeld. Tegelijkertijd moeten we beseffen dat we het onnoembare onmogelijk in woorden of beelden kunnen vangen. Laten we vooral ook heel eerlijk zijn: Wat weten we nu eigenlijk? In feite weten we maar heel erg weinig. Bezoek je de lichtsteden dan zie je dat mensen zich daar altijd afstemmen op het licht, vaak met een kristal. Het woord God is jammer genoeg verschrikkelijk misbruikt. Een mooie metafoor is misschien ook wel de druppel en de oceaan. De oceaan zou je als God of het Ene kunnen zien en alle levende wezens als druppels. Het zijn de druppels die dan weer eens hier en dan weer eens daar opstijgen en als regendruppels weer naar beneden komen. Uiteindelijk keert iedere druppel altijd weer terug naar de oceaan, met of zonder omwegen. Net als de druppel maken wij ook allemaal onze individuele reizen naar verschillende plekken. De essentie is de reis, niet het aankomen. God of het Ene heeft de reis mogelijk gemaakt. Verder hebben we te accepteren dat we maar bij een klein stukje van de waarheid kunnen, de rest ligt letterlijk buiten onze horizon. Wezens uit de hogere lichtsferen weten misschien iets meer dan wij nu weten, maar komen ook niet bij de essentie. Wat we wel weten, is dat ieder van ons een lichtvonk in zich draagt. Die lichtvonk is bij veel mensen in meer of mindere mate versluierd en verduisterd geraakt. Alles wat getransformeerd wordt, maakt dat die vonk weer een stukje lichter wordt. Zorg er dus voor dat je jouw eigen unieke lichtvonk weer volop laat schijnen. Als we ons eigen licht laten schijnen, geven we onbewust anderen de vrijheid om dat ook te doen.