Op de website van Willemijn Trip introduceert zij zichzelf als: ‘Mijn trip is gevarieerd, steeds verdiepend en altijd natuurlijk en logisch geweest.’ Met enthousiasme, humor, deelt zij nu hier haar kennis en ervaring. 

Nieuwsgierigheid heeft Willemijn gebracht daar waar je met het weten minder snel komt. Ontdekken dus. De biologische natuurwetten zijn wetmatigheden, maar er is altijd een middenweg. Zij gelooft dat het erom gaat je hart te volgen, dat in het midden van je lichaam zit. Zij gebruikt de lemniscaatvorm om dit aan te geven.

In vervolg op de opleiding voor fysiotherapie ging Willemijn manuele therapie studeren. Haar manier was om tijdens de manuele behandeling telkens na afloop van een bepaalde handeling het resultaat te volgen. Iemand met nekklachten hielp zij aan de grote teen. Wat gek eigenlijk, maar dit bleek te werken. Bij iemand met een recidiverende hernia maakte zij samen met een collega door verschillende technieken de hak los. De hak zat helemaal vast. Daarna was de hernia opgelost. Na de opleiding osteopathie behandelde zij voornamelijk baby’s. Baby’s zijn zo puur dat je maar heel weinig hoeft te doen om effect te hebben. Willemijn wist veel van vragenlijsten over zwangerschap en geboorte en bedacht dat het ideaal zou zijn om er een gebruiksaanwijzing bij te voegen. 

Baby Levi heeft haar veel inzicht gegeven. Levi huilde de hele dag. De ouders hadden de vragenlijst heel open ingevuld. Zij wilden graag de meest mooie en natuurlijke bevalling. Er zat veel lading op. Uiteindelijk gingen zij met loeiende sirenes naar het ziekenhuis en is het kindje met de keizersnede geboren. Het is altijd belangrijk om erover na te denken wat er kan gebeuren als het niet lukt. Daar zou wel eens een angst kunnen zitten. De vader vertelde dat zijn eerste vrouw na een vreselijke ziekenhuiservaring was overleden. Met deze ervaring hadden zij besloten dat de bevalling zo natuurlijk mogelijk en niet in het ziekenhuis zou plaatsvinden. 

Terwijl de vader dit verhaal vertelde, had Willemijn de hand onder het bekken en de nek van de baby en Levi ontspande. Eigenlijk heeft Levi zijn vader laten herinneren wat er daarvoor was gebeurd. Slechts één behandeling was voldoende.

Willemijn heeft de vragenlijst uitgebreid, zodat zij veel kennis kreeg over wat er tijdens zwangerschap en geboorte gebeurd was. Zo kon zij daar de verhalen uit halen. Zij werd dusdanig populair dat haar mailbox ontplofte. Daarom besloot zij de praktijk noodgedwongen te sluiten omdat het haar te veel werd. Zij werkte op den duur meer als een manager dan dat zij echt met haar werk bezig was. Zij is uiteindelijk uit de maatschap gestapt. 

Willemijn ging een boek schrijven dat ging over de gebruiks-aanwijzing voor zwangerschap en geboorte. Veel inprentingen zijn daar ontstaan. De biologische natuurwetten zijn de basis van dit boek.

Verder in de praktijk

Als zij tegenwoordig iemand met een ziekte begeleidt, gaat zij terug in de tijd en dan vindt zij vaak een oorsprong van de oorzaak van de klacht vlak voor of tijdens de zwangerschap. Wat als je je daar niets meer van kunt herinneren? Dat geeft niet, want je kunt er op een andere manier achter komen. Met een open mind kun je het verhaal ontrafelen naar de basis. Daarmee wil zij niet zeggen dat dit altijd de oorsprong van ziekten is. 

Natuurlijk zijn er ook ervaringen die wij na de ziekte hebben opgedaan. Willemijn is tevens systemisch werker en met behulp van familieopstelling vindt zij vaak een thema dat speelt in de familie. Vlak vóór of na de zwangerschap is er al een aanwijzing te vinden. Zo is er het voorbeeld van de reflux (terugvloeien van de maaginhoud in de slokdarm) van baby Mila. Een reflux kan heel veel redenen hebben. In verband met de behandeling had deze moeder het verhaal van de geboorte vanuit haar hoofd opgeschreven. 

Het bleek een en al ellende. Geen woord over hoe zij het zelf beleefd had. Daaruit bleek dat moeder het gebeuren niet verteerd had. Dus bleef de vraag hoe moeder de zwangerschap in haar gevoel ervaren had. Zo kon Willemijn haar helpen de bevalling te verteren. Een kind is tijdens de zwangerschap en de eerste 9 maanden vooral verbonden met de moeder. Alles wat de moeder voelt, voelt de baby ook! 

Door de ‘Present Child’ methode heeft Willemijn heel veel geleerd over wat kinderen je spiegelen. 

Ook kinderyoga, babymassage en het interpreteren van kindertekeningen kwamen op haar pad. De opleiding ‘Helende reizen voor kinderen’ is een hele mooie visualisatiemethode om kinderen met een trauma mee te nemen naar binnen. Daarna volgde de multidisciplinaire opleiding van Katelijne Vermeulen. Na het aankijken van het persoonlijke stuk, heeft zij de technieken geleerd om te werken met systemisch opstellen, visualisaties, EMDR, hypnose, regressie en reïncarnatie. Willemijn heeft al met al veel kennis, zowel op het lichamelijke als psychische vlak. Vrij snel ging zij verder met ‘Biologica’ van Enikő Papp. Na het leren van de kaders kon zij daarmee verder aan het werk. In coronatijd kon zij online de lessen volgen van Gilbert Renoud, de ‘Recall Healing’. 

Biologische wetten

De biologische wetten waren voor Willemijn de kers op de taart. Zij verbonden de psyche aan de ene kant en het lichaam aan de andere kant. Zij heeft vooral geleerd dat alles één is, alles is goud. De wet van eenheid is afkomstig van de celbioloog Bruce Lipton. Hij beschrijft dat een cel precies zo functioneert als een orgaan. Een orgaan functioneert precies zoals een lichaam. Eigenlijk functioneert een cel precies als een relatie, als een gezin. 

Van oorlogsbeelden op tv kun je verdrietig worden. Als je kunt voelen waarom oorlog je verdrietig maakt en als je de oorlog in jezelf op alle niveaus tot vrede kunt brengen, kun je zo het meeste doen om oorlog te beëindigen. Als je alles kunt belichamen (toelaten en niet wegduwen), durf je misschien te helen. Heling betekent je trilling neutraliseren. Als wij zelf de keuze maken om stappen te zetten, maakt het niet meer uit wat de ander doet. 

Willemijn laat een afbeelding zien van dieren in de natuur: een haas, een koe, een wolf, een kip met kuikens, een haan, een hondje, schimmels op een boom en een paard. Alle dieren vertellen iets over onze eigen natuur. Zelf vertelt zij hierover het volgende voorbeeld: ‘Ik heb een haas in mij, snel en schrikachtig soms. Een koe in mij die eindeloos kan verteren. De wolf met kudde- en roedelgedrag. Een kip, een moederdeel in mij. Kuikentjes, een kindsdeel in mij. Een haan, een mansdeel. Een hondje die zijn territorium afbakent met plasjes.’ Bij problemen met plassen of een blaasontsteking zou je je kunnen afvragen wie er steeds over je grenzen gaat. Alle dieren doen ons precies voor waar het bij de biologische natuurwetten over gaat. Wij vergeten vaak dat wij zelf ook de natuur zijn.

Bij de kip en de haan kun je denken aan de rolverdeling in een relatie. Op welke momenten is wie het vrouwtje en wie het mannetje (natuurlijk switchen die rollen ook)? Eigenlijk hoeven zij maar aan één ding te denken en dat is voortplanten, want als wij ons niet voortplanten, sterven wij uit. 

Bij een systemische opstelling is het verbazingwekkend hoe het systeem bij moeder identiek is aan dat van vader. Wij zoeken elkaar op in de kroeg, wij denken op een andere manier verliefd te worden, maar wij worden onbewust verliefd op onze’ roots’ (wortels of basis). En onbewust zijn er thema’s die je allebei hebt en die kinderen je gaan spiegelen. Het allerleukst is samen ‘s avonds op de bank met elkaar te praten over wat zij ons vandaag weer hebben laten zien. Als je zo gaat kijken, leer je over de ‘roots’ van je systeem.

Pas in de fase van de voortplanting, puberteit tot aan de menopauze reageren wij als mannetje en vrouwtje werkelijk anders. De haan moet beschermen en de kip moet stil op haar plek zijn bij de kuikentjes, zodat de haan weet waar zij is om te kunnen beschermen. Bij bedreiging door een vos schrikt de kip en houdt haar adem in en slaat de haan alarm door te kukelen. De kip heeft een verticale verbinding met de kuikens, de haan een horizontale verbinding met het territorium. Als de vos weg is heeft de kip een keelontsteking en de haan een bronchitis. Dus altijd als je een keelontsteking of een bronchitis hebt, weet dan dat je hebt gereageerd in een situatie van angst voor het territorium of angst voor het nest. Dit betekent niet dat je ziek wordt, maar dat het je een oplossing aanbiedt. Bij een virale keelontsteking is het een virus dat zorgt voor herstel.

Bij het gebruik van de pil treden hormonale veranderingen op en wordt de kip meer een haantje. Ook speelt mee of iemand rechts- of linkshandig is. Linkshandige vrouwtjes kunnen vanuit de natuur meer als haantje reageren en linkshandige mannen meer als kip. Ongeveer 10% van de mannen en vrouwen is linkshandig.

Wij hebben allemaal een mannelijk en een vrouwelijk brein. Als wij in een noodsituatie willen reageren als zowel de kip (adem inhouden) als de haan (kukelen) dan lukt dat niet. Wij kunnen niet beide tegelijk doen. De kip gaat dan vliegen. De oplossing van het brein is: een zweefconstellatie. Wij hebben dan geen angst meer. Zo kun je kijken naar bijvoorbeeld agressie, anorexia, depressie en het manische. Zweven kan bij spiritualiteit betekenen dat iemand niet meer met beide benen op de grond staat en in de basis bang is.

Vanuit ons systeem hebben wij allemaal overlevings-mechanismen mee gekregen. Dat wat je meekrijgt noemt Willemijn rode autootjes om de overleving te dienen. 

Dat kan zijn dat iemand met het thema misbruik in de familie, schrikt bij het horen van een mannenstem. Schrik omdat daar een verhaal achter schuilt. Wij reageren totaal onbewust op aspecten die ergens zijn gekoppeld aan ons systeem. Dit is ook het geval bij een allergie. Hier een voorbeeld: wanneer iemand allergisch is voor boomnoten, kan uit het verhaal van degene blijken dat er mogelijk ooit een kind in het systeem is overleden door het eten van een boomnoot. In het leven van de huidige persoon kan dit de oorzaak van de allergie zijn. De inprenting is: als ik een boomnoot eet, ga ik dood. Het lichaam helpt hierbij door een allergische reactie te geven. Op dat moment maakt het brein een schermafbeelding. Alles wat er op dat moment gezien wordt met de ogen, gehoord wordt met de oren, geroken wordt met de neus, geproefd en gevoeld wordt met het lichaam, wordt opgeslagen. Je kunt dit veranderen door te desensibiliseren. Dit wil zeggen dat je steeds kleine beetjes tot je neemt en je lichaam vertelt dat het nu veilig is. Dus bij elke allergie zit er een impactvol, dramatisch verhaal achter.

Ons hele leven hebben wij te maken met de rode autootjes die ons alleen maar willen helpen om te overleven als je maar wilt zien dat het zo is. Door bewustwording is het vaak al geheeld. Het zelfgenezend vermogen van ons lichaam is ongelooflijk goed.

Fasen van de zwangerschap

Willemijn heeft in haar boek geschreven over alle fasen van de zwangerschap en geboorte omdat er zoveel over te vertellen valt. De eerste fase noemt zij project purpose (je doel). De basis is dat wij iets gaan bedenken om dat wat wij niet hebben wél te kunnen krijgen. Stel je voor dat je als ouders besluit een kindje te krijgen. Aan alle voorwaarden is voldaan: huis, spaarpotje, een auto enzovoorts. De persoon die hieruit voortkomt is een kind dat, voordat hij iets gaat neerzetten, eerst alle praktische zaken op orde wil hebben. Daarna heeft het volwassen geworden kind het nodig om zich open te kunnen stellen voor een bevruchting bij een kinderwens. Allereerst is er op de tijdlijn de ontdekking: zwangerschap gewenst of ongewenst. Nog een voorbeeld: ‘voor het zingen de kerk’ uit. Voor iemand die zo ontstaan is, is het later lastig om zich te verbinden, want er is angst om zwanger te worden. Als er een schrikeffect is op het moment dat je merkt dat je zwanger bent, kunnen mensen die daaruit geboren worden in hun systeem het idee hebben dat zij niet gewenst zijn. Als je niet zwanger kunt raken zou het ook kunnen zijn dat er in het systeem iemand is bij wie een kindje is overleden. Het eerste schrikmoment is wat het kindje meekrijgt in zijn inprenting.

De innesteling is een fysiek proces. Eén op de tien vruchtjes begint met twee of meer innestelingen. Als in het systeem veel verliezen zijn geweest, zie je dat er vaker meerling-zwangerschappen ontstaan. Puur vanuit de biologie als een vorm van overleving. Spiritueel gezien zijn alleen geboren meerlingen gevoeliger voor bepaalde thema’s, gevoeliger voor verlies en de dood.

Het navelstrengeffect. De periode in de buik is onze comfortzone. Hoe was het in de buik tijdens de zwangerschap? Voorbeeld: een moeder was met haar zoontje in de praktijk. Het jongetje was voortdurend in beweging en liet zich horen. De moeder vertelde dat zij na een doodgeboren kindje angstig was toen zij opnieuw zwanger was. Vanaf 16 weken voelde zij steeds haar buik en vroeg het kindje te bewegen, zodat zij kon voelen dat hij leefde. Het jongetje heeft zo ingeprent gekregen dat hij zich steeds moet laten voelen en horen, want zo krijgt hij de bevestiging van: ik leef. En dat is zijn thema geworden. Toen het kwartje bij de moeder viel, kwam haar zoontje zomaar bij haar op schoot zitten wat daarvoor niet het geval was. Het gaat hier om inzicht. Inzichten kunnen veranderingen teweegbrengen in je lijf. Als wij naar de project purpose kijken, komt het kindje wat brengen. De moeder was bang en hij komt het leven brengen. Hier kunnen wij de lemniscaat in zien. Er is namelijk altijd een andere kant. Bij het navelstreng-effect is het heel belangrijk wat de moeder voelt, welke emoties er zijn. Hoe moeder zich voelt ten opzichte van de vader, wordt ook de houding waarop het kind de buitenwereld tegemoet treedt. Dus als moeder bang is voor vader, is een kind bang om naar buiten te treden. 

Willemijn heeft een tijdlijn van 42 weken van de zwangerschap gemaakt, maar zij heeft ook een tijdlijn van het leven. Zij vertelt een verhaal van iemand met een spierziekte die ontstond rond zijn 62^ste jaar. Deze man kwam niet vooruit, stagneerde in zijn beweging. Willemijn probeerde met behulp van een tijdlijn een koppeling te maken met gebeurtenissen in het verleden. In dit geval 62/31 jaar, 15/7 jaar en 7/3,9 jaar. Destijds bleek deze man op zijn 31^ste jaar een huis te hebben gebouwd samen met zijn relatie van toen, maar hij wilde helemaal niet verder met die relatie. Hij voelde zich vastzitten, terwijl hij met vooruitgang bezig was: een nieuw huis bouwen. Met 15 jaar moest hij bij iemand in de kost, maar hij wilde helemaal niet van huis. Met 7 jaar hadt hij hele vervelende dingen op de basisschool meegemaakt en wilde toen alleen maar thuis blijven. Met 3 jaar en 9 maanden ging hij voor het eerst van huis. Tijdens de zwangerschap van rond de 3 maanden is de moeder een keer opgenomen geweest en zij vond het vreselijk om daar te zijn. Je ziet hier een tijdlijnritme. Met regressie kan Willemijn teruggaan van het moment NU, waar een lading op zit, naar de allereerste keer dat je iets hebt meegemaakt om de lading eraf te halen. In principe ga je eerst de pijnfase in als een probleem oplost. Dat gebeurde ook bij deze man. Hij kon op een gegeven moment niet meer opstaan. Deze man is een stuk mobieler geworden.

Geboorte 

Willemijn zelf is na 42 weken geboren en is altijd te laat. Niet wat tijd betreft, want dat heeft zij zich aangeleerd, maar als het om andere zaken gaat zoals een boek inleveren bij de uitgever. Hier houdt zij gewoon rekening mee bij de planning. Mensen blijken later niet ‘gepusht’ te willen worden als zij bij hun geboorte ingeleid zijn. Daar worden zij heel boos en ongelukkig van. Daarentegen hebben zij om iets geboren te laten worden wel een duw nodig, maar dan op een tactische manier. Mensen die met een vacuüm- of tangverlossing geboren worden, hebben vaak een laatste zetje van buitenaf nodig om bijvoorbeeld een inzicht te krijgen. Bij zwangerschapsvergiftiging is er vaak een noodsituatie voor de moeder. Willemijn zou in zo’n geval traumatherapie met de moeder willen doen, want dat bevrijdt het kindje. 

Hier een verhaal van een alleen geboren tweeling. De zus is overleden tijdens de zwangerschap. Willemijn zou ervoor kiezen om in een regressie terug te gaan naar het moment van het verlies van dat kindje. Het dode weefsel moet afgestoten worden door de moeder. Dan komt er in het lichaam een auto-immuunreactie op gang. Iets wordt afgestoten wat in het lichaam aanwezig is. Het gevolg kan zijn dat afwijzing een groot thema is in het leven. Je ziet dan vaak auto-immuunaandoeningen. Het lichaam gaat vechten tegen zichzelf en heeft daarnaast B12 tekorten. Want heb je bestaansrecht als je moeder je onbewust afwijst? Je vindt het moeilijk om je plek in te nemen. B12 heeft de trilling van bestaansrecht. Voordat je lichaam B12 op kan nemen, moet je eerst beseffen dat jij bestaansrecht hebt. Anders denkt je lichaam: bestaansrecht heb ik niet, dus ik poep het weer uit. Injecties worden vaak wel beter opgenomen.

Zwangerschap is een creatiespiraal. Daar waar je ouders behoefte aan hadden vóór de zwangerschap, is wat jij als talent bij je hebt. In principe spiegelt het eerste kind de moeder en laat zien wat de moeder meer moet doen. Het tweede kind spiegelt de vader. 

Geboren door middel van IVF vindt Willemijn moeilijk om te beoordelen. Zij vraagt dan altijd naar het IVF-traject. Willemijn noemt een voorbeeld: bij iemand met teelbalkanker waarvan de zaadcellen zijn ingevroren, is er sprake van een heel ander traject dan wanneer een moeder jarenlang behandeld wordt. 

Willemijn is ook reïncarnatietherapeut. Zij gelooft dat vorige levens invloed kunnen hebben. Volgens haar kom je daar niet veel verder mee in dit leven. Het gaat vooral om te kijken naar de thema’s die NU spelen, bewustwording in het nu. In vorige levens kun je diezelfde thema’s tegenkomen. Met systemische opstellingen kijkt zij ook in het verleden.

Wat als de moeder korte tijd binnen de geboorte overlijdt en door de grootmoeder wordt grootgebracht? Willemijn gelooft dat de moeder en de vader vervangbaar zijn. Niet in de basis, maar wel in hun rol. Het heeft een extra grote lading, omdat in het voorbeeld de grootmoeder met verlies in het hart naar haar kleindochter keek. Het kind voelt alsof het ook twee levens moet leven.

De natuur zorgt door evolutie dat wij veranderingen doormaken zodat wij meer kans hebben om te overleven. Stel dat een moeder (in de project purpose) vóór de zwangerschap psychische stress heeft. Het kindje heeft die psyche nog niet, het kan alleen maar biologische aanpassingen maken. Heel veel ziektes zijn ontstaan in de fase vóór de zwangerschap.

Tijdens de zwangerschap ontstaan er kiembladen in het embryo: een endoderm kiemblad, een oud mesoderm kiemblad, een nieuw mesoderm kiemblad en een ectoderm kiemblad. Het kiemblad bestaat uit cellen die uiteindelijk uitgroeien tot specifieke lichaamsweefsels. Het endoderm ontwikkelt zich tot het epitheel van het spijsverteringskanaal. Dat gaat over innemen, opnemen en uitscheiden. Als daar iets in de weg zit, heb je een brokconflict: ik kan het niet verteren. Hoort het bij de schildklier dan gaat het om tijd en energie. Hoort het bij de slokdarm dan kun je niet goed innemen. Hoort het bij de endeldarm dan kan je het niet uitscheiden. Bij een brokconflict is er een bepaalde logica. Er kan sprake zijn van celtoename (conflict actief) en celafname (conflict oplossend). De rechterkant van ons lichaam is de opnamekant. Bij oud mesoderm gaat het om de vliezen van hersenen, hart, buik. Die zijn er om het weefsel te beschermen bij aanraking. Hierbij horen de aanval- en verdedigingsconflicten. Wordt iemand veel gepest dan kunnen er later ook thema’s ontstaan van een oud mesoderm kiemblad: de eigenwaardeconflicten, zoals jezelf oprichten. In het nieuw mesoderm aangekomen, ga je weg van je moeder naar je vader, dus de buitenwereld. Je kunt zelf sturen en kiezen om weer terug te gaan naar het veilige nest, de binnenwereld. Alle thema’s die gaan over verbinding met de buitenwereld horen bij het ectoderm, zoals de huid, zenuwstelsel, relaties, de longen en het hart.

Verziendheid. Waarom zou een kind verziend zijn? Omdat je angst ziet in de verte, gaan de ogen zich richten op de verte. Iemand die bijziend is heeft angst voor iets in zijn omgeving en trekt zich terug. Waarom word je op oudere leeftijd bijziend? De dood nadert, er is angst voor de toekomst en de ogen passen zich dus aan.

Willemijn gelooft in de logica, in de natuur, in de biologische wetten. Wij hebben zoveel angst voor ziekte en de dood, dat wij niet altijd om het reguliere circuit heen kunnen. En dit ondanks dat ons lichaam een ongelooflijk zelfgenezend vermogen heeft.

Geboren met de navelstreng om de hals. Wat betreft reïncarnatie, kan je dit zien bij mensen die zichzelf hebben opgehangen in een vorig leven. Zo’n kind leeft erg in het hoofd en vindt het moeilijk zijn emoties te laten zien. Klachten als migraine kunnen zich voordoen.

Een knoop in de navelstreng betekent dat er een ergens een knoop zit in de bloedlijn waardoor het leven niet kan stromen.

Bij een stuitligging is het soms anatomisch gezien (bekken) het handigst om zo geboren te worden. Vaak zie je in het familiesysteem dat iemand op het hoofd gevallen is en daaraan overleden is. Het kan ook te maken hebben met het thema mannetje/vrouwtje: bij een stuitgeboorte zie je als eerste wat het geslacht is.

Wat voor invloed heeft vergiftiging, bijvoorbeeld door het milieu? Belangrijk is welk thema daar op zit voor jou. Waar ben jij bang voor?

Willemijn is zich bewust dat zij generaliserend is als zij de persoonlijke verhalen niet kent. In principe houdt zij daar niet van en wil zij liever nuanceren, zoals in haar boek.

Tot slot

Tegenwoordig is Willemijn online ondernemer. Om het behapbaar te houden, maakt zij zelf een keuze welke mensen zij op welke momenten begeleidt. Zij is te zien en te beluisteren op podcasts en op YouTube filmpjes. Zij geeft ook online masterclasses die je kunt volgen. 

Iemand met een bepaald thema kan een email sturen naar info@willemijntrip.nl. Het kan zijn dat zij daar een podcast of een filmpje over gaat maken. Daar krijg je dan bericht van per email.