Tegen half elf verwelkomde Ben, eigenaar van Dansida, ons in zijn dansschool. De overige deelnemers – onder wie nog drie bestuursleden – arriveerden ook al gauw en we konden genieten van de thee en koffie die Ben voor ons klaar had staan. De dansvloer lag er uitnodigend bij en sommige deelnemers zeiden al meteen iets als “Gôh, wat een mooie ruimte voor deze workshop.”

Nadat iedereen welkom was geheten, kreeg Ben het woord; hij nodigde ons uit om in een kring op de dansvloer te gaan zitten en begon uit te leggen wat we de komende vier uren konden verwachten. We zouden vandaag geen danspasjes of -figuren van hem leren, maar zelf aan de slag dienen te gaan. Hoe we zouden dansen, springen, lopen of wat dan ook, mochten we zelf weten; gewoon doen wat er in je opkomt, alles is goed, niets is fout en er is geen oordeel.

Na die inleiding deden we een soort ‘warming up’, waarbij het vooral de bedoeling was om goed te gronden, te aarden. Ben draaide er passende muziek bij en iedereen ging rondlopen, springen, dansen en vooral ook: stampen. Velen deden dit – zoals Ben al geadviseerd had, op blote voeten. Daarna gingen we door met een serie oefeningen voor de zeven hoofdchakra’s. Ben gaf steeds een korte uitleg over de plaats, de functie en de werking van ieder chakra, waarna hij muziek draaide die bij de energie van dat chakra paste. Op die muziek konden we dan weer onze eigen bewegingen (dans)passen of wat dan ook maken, wat er maar in ons opkwam. Tijdens de oefening voor het hartchakra gingen sommige mensen elkaar spontaan in het voorbijgaan omhelzen, wat heel mooi was om te zien.

We deden ook een oefening waarbij we allemaal door elkaar liepen, maar zodra er iemand stopte, moesten we allemaal stoppen. Zodra en dan weer iemand ging lopen, moesten we allemaal lopen. Tot slot van deze oefening merkten we dat we – zoals Ben al had gezegd – allemaal even snel liepen. We waren duidelijk in contact met elkaar en op elkaar afgestemd.

Na de lunch deden we zgn. “core rhytms”. We stonden allemaal voor de spiegelwand, waar Ben een reeks oefeningen voordeed voor de schouders, de buik, de rug, de heupen, nek en hoofd en benen. Eerst langzaam daarna sneller en nog sneller, onder begeleiding van snelle, ritmische, bijna opzwepende muziek. Erg intensief en daarmee was deze oefening ook een “warming up” na de lunchpauze.

Die middag waren we voortdurend bezig met bewegen op muziek, zoals het in je opkwam, liefst zonder je denken er tussen te zetten, kortom te zijn in het NU. En bij iedere oefening ging dat beter We werkten o.a. met de 5 ritmes zoals Gabriëlla Roth die beschrijft: vloeiend, staccato, chaos, lyrisch en stilte. Bij een andere oefening ging het erom dat we de tegenstelling abstract-specifiek uitwerkten in onze bewegingen. Bij een contactoefening in drie fasen moesten we in het voorbijgaan anderen aankijken en contact maken en dat ook laten merken. Bij de volgende fase moesten we weer elkaar aankijken, maar doorlopen zonder iets te laten merken. Bij de derde fase tenslotte, konden we met de ander communiceren door lichaamstaal. Je kon bijvoorbeeld een gebaar maken van geven of juist van ontvangen.

Tot even na half vier waren we zo intensief bezig met allerlei oefeningen, waarna we tijdens de slotactiviteit alles van die dag konden integreren.

De deelnemers gaven Ben een warm applaus voor het leiden van deze workshop en er waren veel enthousiaste en waarderende woorden te horen; iedereen had het een prachtige dag gevonden. Velen hadden ook een steeds sterker gevoel gekregen van verbondenheid en eenheid.